Rute 2
PJT vs ARIB
1 Ka ngura pala palula Nayumiku walytja wati ini Pawatjanya nyinangi. Paluṟu panya Nayumiku kuriku walytja mulapa. Munu paluṟu paama puḻka kanyiningi munu ulytja, mani puḻkatjara kuḻu nyinangi. Kaya aṉangu tjuṯangku palula kulilpai paluṟu wangkanyangka, panya paluṟu palyanyku kulilpai.
1 Ora, tinha Noêmi um parente de seu marido, homem poderoso e rico, da família de Elimeleque; e ele se chamava Boaz.
2 Ka Nayuminya pula panya ngura pala Bethlehemala tjarpara nyinangi. Ka kungkawaṟa Ruthalu wangkangu palumpa mingkayingka, “Mingkayi, wati minyma tjuṯangku paama tjuṯangka ukiṟi panya mai uṉinypatjara kaṯaṟa karpiṟa ngaṟatjunkula waṉaṉi. Kaṉa palya ankuku mai ngalimpa urantjikitja paamakutu? Panya mai tjukun-tjukunpa maḻaringkula ngaripai tjana puṯu mantjintja. Kawi-puṯa watingku wangka mai maḻaringkula ngarinytja urantjaku palumpa paamanguṟu.”
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Deixa-me ir ao campo a apanhar espigas atrás daquele a cujos olhos eu achar graça. E ela lhe respondeu: Vai, minha filha.
3 Ka paluṟu anu paama tjuṯakutu. Munu ankula tjarpangu wati panya Pawatjaku paamangka. Palu paluṟu kulintja wiya wati panya paama nyanga palumpa walytja. Munu paluṟu wati minyma waṟkaripai tjuṯangka maḻangka mai muṯun-muṯunpa uraningi tjana wantikatinyangka.
3 Foi, pois, e chegando ao campo respigava após os segadores; e caiu-lhe em sorte uma parte do campo de Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Munu paluṟu rawa waṟkaringi. |src="MH00003.tif" size="col" loc="p" ref="2:4"
4 E eis que Boaz veio de Belém, e disse aos segadores: O Senhor seja convosco. Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe.
5 Ka palulanguṟu Pawatjalu wangkangu wati waṟka tjuṯaku mayatjangka, “Awa! Kungkawaṟa nyaratjampa ngananya nyinanyi?”
5 Depois perguntou Boaz ao moço que estava posto sobre os segadores: De quem é esta moça?
6 Ka watingku panya ngapartji wangkangu, “Wiya, kungkawaṟa nyara paluṟu malikitja Mawapanya nguraṟa. Pala paluṟu kuwari pitjangu Nayumila mingkayingka.
6 Respondeu-lhe o moço: Esta é a moça moabita que voltou com Noêmi do país de Moabe.
7 Palu paluṟuṉi mungawinki tjapinu waṟkarinytjikitjangku Nayumilu pulanku mai urantjikitjangku. Paluṟu mungawinki mulapa pitjala waṟkaringi munu waṟkarira waṟkarira kuwari nyanga wiltjangka nyinakatingu pakuwiyaringkunytjikitja.”
7 Disse-me ela: Deixa-me colher e ajuntar espigas por entre os molhos após os segadores: Assim ela veio, e está aqui desde pela manhã até agora, sem descansar nem sequer um pouco.
8 — ausente —
8 Então disse Boaz a Rute: Escuta filha minha; não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui, mas ajunta-te às minhas moças.
9 — ausente —
9 Os teus olhos estarão atentos no campo que segarem, e irás após elas; não dei eu ordem aos moços, que não te molestem? Quando tiveres sede, vai aos vasos, e bebe do que os moços tiverem tirado.
10 Ka Ruthalu kulinu panya Pawatjanya paamaku mayatja munu paluṟu ngurkantaṟa tultjungaṟakatira ngalyangku manta pampuṟa palunya waḻkuṉu. Munu wangkangu, “Ngayulu maliki ngura nyangatja nguraṟa wiya, palu nyuntu ngayunya wiṟuṟa wangkanyi.”
10 Então ela, inclinando-se e prostrando-se com o rosto em terra, perguntou-lhe: Por que achei eu graça aos teus olhos, para que faças caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 — ausente —
11 Ao que lhe respondeu Boaz: Bem se me contou tudo quanto tens feito para com tua sogra depois da morte de teu marido; como deixaste a teu pai e a tua mãe, e a terra onde nasceste, e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 — ausente —
12 O Senhor recompense o que fizeste, e te seja concedido pleno galardão da parte do Senhor Deus de Israel, sob cujas asas te vieste abrigar.
13 Ka Ruthalu kuliṟa palula ngapartji wangkangu, “Mayatja, wiṟungkuṉitjun wangkara ipilymananyi. Ngayulu malikitja, palu nyuntu ngayunya wiṟuṟa wangkangu nyuntumpa waṟkaripai tjuṯa puṟunypa. Kaṉa kuwari raparinganyilta nyuntu ngayula alatjingaṟa wangkanyangka.”
13 E disse ela: Ache eu graça aos teus olhos, senhor meu, pois me consolaste, e falaste bondosamente a tua serva, não sendo eu nem mesmo como uma das tuas criadas.
14 Munu paluṟu tjana waṟkarira waṟkarira kaḻaḻarinyangka ankula wiltjangka nyinakatira mai ngalkuningi. Ka wati panya Pawatjalu Ruthanya aḻṯira wangkangu, “Nyangatja mai nyuma nyuntumpa. Ka nyanga kiṟipitji wangaṟangka tjaḻatjuṟa ngalkunma.” |src="CO00966B.TIF" size="col" loc="p" ref="2:14"
14 Também à hora de comer, disse-lhe Boaz: Achega-te, come do pão e molha o teu bocado no vinagre. E, sentando-se ela ao lado dos segadores, ele lhe ofereceu grão tostado, e ela comeu e ficou satisfeita, e ainda lhe sobejou.
15 — ausente —
15 Quando ela se levantou para respigar, Boaz deu ordem aos seus moços, dizendo: Até entre os molhos deixai-a respirar, e não a censureis.
16 — ausente —
16 Também, tirai dos molhos algumas espigas e deixai-as ficar, para que as colha, e não a repreendais.
17 — ausente —
17 Assim ela respigou naquele campo até a tarde; e debulhou o que havia apanhado e foi quase uma efa de cevada.
18 — ausente —
18 Então, carregando com a cevada, veio à cidade; e viu sua sogra o que ela havia apanhado. Também Rute tirou e deu-lhe o que lhe sobejara depois de fartar-se.
19 Ka Nayumilu mai puḻka nyakula wangkangu Ruthala, “Ngangari! Ngura yaaltjingkan mai nyanga puḻka mantjinu? Nganaku paamangka? Ngayulu kuwari puḻkaṟa pukuḻarinyi munuṉa mukuringanyi Godalu wati nyara palunya pukuḻmankunytjaku nyuntunya wiṟuṟa alpamilannyangka.”
19 Ao que lhe perguntou sua sogra: Onde respigaste hoje, e onde trabalhaste? Bendito seja aquele que fez caso de ti. E ela relatou à sua sogra com quem tinha trabalhado, e disse: O nome do homem com quem hoje trabalhei é Boaz.
20 Ka Nayumilu wangkangu, “Munta-uwa! Mulapaṉa mukuringanyi Godalu palunya pukuḻmankunytjaku. Panya Mama Godalu aṉangu paluṟunku tjuṯa watarkuriwiyangku rawangku nyakula kanyini mungangka kaḻaḻa. Panya ngalimpa kuri ilungu, ka Godalu panya pula ilunytja kuliṟa ngalinya aṯunymananyi wanakaḻa kutjara. Awa kulila! Wati Pawatjanya nyuntumpa inkaṉi ngayuku walytja mulapa. Munu paluṟu ngalinya aṯunymankunytjaku ngaṟanyi alatjiṯu.”
20 Disse Noêmi a sua nora: Bendito seja ele do Senhor, que não tem deixado de misturar a sua beneficência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noêmi: Esse homem é parente nosso, um dos nossos remidores.
21 Ka Ruthalu ngapartji wangkangu, “Uwa, paluṟuṉi wiṟuṟa alpamilaṉu munuṉi wangkangu, ‘Nyuntu ngayuku paamangka kutju rawangku mai uranma ngayuku waṟkaripai tjuṯangka tjungungku. Munun mai uwankara uraṟa tjunkunyangka kutju wiyaringama.’ Alatjingaṟaṉi wiṟungku wangkangu.”
21 Respondeu Rute, a moabita: Ele me disse ainda: Seguirás de perto os meus moços até que tenham acabado toda a minha sega.
22 Ka Nayumilu wangkangu, “Munta wiṟu ngana! Palya nyuntu palumpa paamangka waṟkarima minyma tjuṯawanu. Nyuntu tjinguṟu paama kutjupakutu ankulampa, kanta tjinguṟu watingku nyuntunya pampunma.”
22 Então disse Noêmi a sua nora, Rute: Bom é, filha minha, que saias com as suas moças, e que não te encontrem noutro campo.
23 Ka paluṟu kuliningi mingkayingku wangkanyangka munu paluṟu rawa waṟkaringi minyma panya Pawatjaku waṟkaripai tjuṯangka tjungu. Ngaṉmanytju paluṟu tjana uraningi mai ini paali munu maḻanguṟu mai maḻatja wiita mantjiningi. Munu tjana mai uwankara waḻingka uraṟa tjunkula kutju wiyaringu piṟa kutjara wiyaringkunyangka. Ka pula rawa mingkayira pukuḻpa nyinangi.
23 Assim se ajuntou com as moças de Boaz, para respigar até e fim da sega da cevada e do trigo; e morava com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?