Lucas 9
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Munu palula maḻangka Jesulu nintintja panya 12 aḻṯira tjunguṉu munu tjananya witulyanu mamu tjuṯa aṉangu tjuṯanguṟu paintjaku munu pikatjara tjuṯa kuḻu palyaṟunguntjaku.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Munu tjananya wituṉu Godaku tjukurpa aṉangu tjuṯangka para-wangkanytjaku tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintjatjara. Munu pikatjara tjuṯa kuḻu palyaṟunguntjaku tjananya wituṉu.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Munu tjanala wangkangu, “Kutjupa kutjupa tjuṯa katinytja wiyangkuya wantima, tjukara wiya, yakutja wiya, mai, mani munu mantara tjuṯa wiya.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Munuya tawunu kutjupangka wirkaṟa aṉangungku aḻṯira waḻingka tjunkunyangka, waḻi pala palula alatjiṯu ngarima, munuya pala palulanguṟu para-ngaṟala waṟkarima, munu ngula panya ankunytjikitjangku kutju ngura palunya wantikatima.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Palu tawunu kutjupangka wirkaṟa aṉangungku aḻṯira ngurangka tjunkuwiyangku wantinyangka, nyura uti ngura palunya wantikatima, mununku ulpuru puutanguṟu patapatala piṟuku tjananya nyakunytja wiyakitjangku. Kaya nyakula kulilku Godanya tjanampa mirpaṉarinyangka.” Alatji Jesulu tjananya wangkara wituṉu.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Kaya nintintja panya tjuṯa ma-pakaṉu. Munuya ngura tjukutjuku tjuṯangka para-pitjaliṟa Tjukurpa Palya wangkangi munu pikatjara tjuṯa palyaṟunguningi.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ka mayatja Iṟatalu panya Galileeku mayatjangku Jesulu palyantja uwankara kulinu munu puṯu kuliningi, “Wati ngananya nyangatja?” Panya aṉangu kutjupa tjuṯangkuya wangkangi Johnnga ilunytjatjanu wankaringkunytja.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Kaya kutjupa tjarangku wangkangi Ilaitjanya maḻaku pitjanytja, kaya tjara kutjupangku wangkangi wangkatjara irititja kutjupa maḻaku wankaringkula pakantja. |src="CN01635b.tif" size="col" loc="p" ref="9:8"
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Ka Iṟatalu wangkangu, “Johnnga panyaṉa ngaṉmanytju kata kaṯantjaku wangkangu. Palu wati nganalu nyangangku palyaṟinanyi?” Munu paluṟu Jesunya nyakunytjikitja mukuringangi.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Kaya iyantja panya tjuṯa ankunytjatjanu ngula maḻaku pitjangu munuya Jesula tjakultjunu uwankara tjana palyantjatjanungku. Ka tjananya Jesulu aḻṯira katingu ngura ini Pitjaitalakutu paluṟu tjana aṉangu tjuṯa wantikatira mauṉṯalpa nyinanytjikitjangku.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Kaya aṉangu tjuṯangku kulinu tjana ankunytja munuya maḻawanungku waṉaṟa nguṟurpaṯu tjanala tjunguringu. Ka Jesulu tjananya pitjanyangka nyakula pukuḻṯu aḻṯingu munu tjanala tjakultjunangi tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintja. Munu paluṟu pikatjara tjuṯa kuḻu palyaṟunguningi.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Ka mungartjirira tjiṉṯu nguwanpa ma-tjarpanyangka nintintja tjuṯangku palula wangkangu, “Nyangatjala ilytjingka nyinanyi mai wiyangka. Wanyu aṉangu nyanga tjuṯa witula, kaya ara ngura nyanga ilatja tjuṯakutu munuya mai mantjiṟa ngalkula paḻtjaringkula ma-ngari ngura unytjunta.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Palu Jesulu wangkangu tjanala, “Wiya, nyura alatjiṯuya tjananya uwa mai ngalkuntjaku wituntja wiyangku.”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 (Panya ngura nyara palula kunyu wati 5,000 nyinangi winki mulapa, ka tjinguṟu minyma tjitji winkiṯu nyinangi pala palula.)
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Kaya nintintja tjuṯangku mulapaṯu nyinatjuṟa waṉaṉu paluṟu wangkanyangka. |src="cn01717B.tif" size="col" loc="p" ref="9:15"
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Ka palulanguṟu Jesulu mai panya kutjara maṉkurpa antipina kutjara kuḻu mantjinu munu ilkaṟi ira-nyakula Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai kuka nyangatja ungu.” Munu paluṟu kaṯantaṟa nintintja tjuṯa ungangi. Kaya nintintja tjuṯangku aṉangu tjuṯa para-ungangi. Ka mai panya tjuṯa mulararira waintarira ngaringi.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Kaya uwankarangku ngalkula paḻtjaringkula wantingu waintarira ngarinyangka. Ka ngalkula wiyaringkunyangka nintintja tjuṯangku tjana paḻtjaringkula wantinytja tjuṯa mantjiṟa piti puḻka 12-ngka tjaalyngaṟatjunu.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Ka kutjupa-aṟa Jesulu kutjungku ankula mauṉṯalpangku nyinara Godala tjapiningi. Kaya palumpa nintintja tjuṯangku waṉaṟa wirkanu. Ka Jesulu tjanala tjapinu, “Nyura ninti? Ngananyaṉiya wangkanyi aṉangu tjuṯangku?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Kaya wangkangu, “Wiya tjarangkuntaya wangkapai ‘John Baptistanya.’ Kaya tjara kutjupangku wangkapai ‘Ilaitjanya.’ Kaya kutjupa tjuṯangku wangkapai nyuntu Godaku wangkatjara kutjupa irititja maḻaku wankaringkunytja.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Kaṉi nyura ngananya wangkanyi?”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Ka Jesulu tjananya wangkara markuningi, “Tjukurpa nyanga palunyaya kutjupa tjuṯangka tjakultjunkuwiyangku wantima.”
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Munu palulanguṟu alatji wangkangu, “Ngula wati kura tjuṯangku ngayunya Watiku Katjanya puḻkaṟa pikantankuku. Panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯa, Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa, munu wati tjiḻpi kutjupa tjuṯa kuḻu ngayuku puḻkaṟa kuraringkuku, munuṉiya ma-ungkuku ngayunya pungkula iluntankunytjaku. Palu ngayulu ilunytjatjanu tjiṉṯu kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka piṟuku wankaringkula pakalku.” Tjukurpa nyanga palunya paluṟu nintintja tjuṯangka kutju wangkara tjakultjunangi.
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Munu palulanguṟu aṉangu tjuṯangka tjukurpa kutjupa wangkangi alatji, “Kutjupangku ngayunya waṉantjikitja mukuringkulampa uti paluṟu walytjangku kuliṟa palyantja wiyangku wantima, munu tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa ngayunya kutju kuliṟa waṉanma. Tjinguṟuya nyuranya iluntanama ngayunya waṉannyangka, palu palya, nyura uti ilunytja kuliṟa nguḻuringkuwiyangku ngayunya tungun-tunguntu waṉanma tiṯutjarangku.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyu kaṉatju ngayulu walytjangku aṯunymanama mantangka nyanga rawa wanka nyinanytjikitjangku.’ Palu alatji kuliṟa paluṟu ngayunya wantinyi, ka Godalu palunya ngula ilunyangka puṯu wankaṉi palula tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku. Ka aṉangu kutjupangku tjinguṟu alatji kulilku, ‘Wanyu kaṉa nguḻuringkuwiyangku Jesunya tiṯutjarangku waṉanma, kaṉi palya kutjupangku ngayunya iluntankuku palunya waṉannyangka.’ Ka alatji kulinnyangka Godalu ngula ilunyangka palunya wankaṟa pakaltjingalku palula tjungu tiṯutjara wanka nyinanytjaku.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Palu aṉangungku mantatja tjuṯaku mukuringkula winki mulapa mantjiṟa kanyiṟampa ngula paluṟu ilura nyaaringkuku? Wiya, paluṟu ilura kawankatiku, panya paluṟu mantatja wiṟu tjuṯaku mukuringkula Godanya wantingi, ka mantatja tjuṯangku palunya puṯu wankaṟunanyi Godala tjunguringkula tiṯutjara nyinanytjaku.
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 “Ka tjinguṟu aṉangu kutjupa ngayuku tjukurpa kuliṟa ngayuku mulamularingkulampa kuṉṯaringkuku aṉangu tjuṯangka miṟangka, munu ngayunya wantiku ngayuku tjukurpa kuḻu, ka palu puṟunypaṯu ngayulu ngula Watiku Katjangku pitjala palunya ngapartji wantiku ngayuku kuṉṯaringkunytjanguṟu. Panya nyara palula aṟa ngayulu Mamalanguṟu pitjaku pitalytji witulya puḻka, angelpa wiṟu tjuṯangka tjungu, munuṉa ngayulu ngapartji ngayuku kuṉṯaringkupai tjuṯa wantiku.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Kaṉa tjukaṟurungku nyurala wangkanyi, panya nyura nyanga kutjupa kutjupa tjuṯa kuwari ngaṟanyi, munu nyura kutjupa tjarangku ngula ilunytja kuwaripangka wankangku nyakuku, Godalu mayatja puḻkangku aṉangu tjuṯa mulapa palumpa walytjaringkunytjaku palyannyangka.” Alatji Jesulu wangkara nintiningi palumpa nintintja tjuṯangka kuliṟa mulamularingkunytjaku.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Nyara palula maḻangka tjiṉṯu 8 ngaṟala wiyaringkunyangka Jesulu nintintja maṉkurpa aḻṯingu Peternya, Johnnga munu Jamesanya kuḻu, munu paluṟu tjananya puḻi murpukutu katingu puḻi katu Godala tjapintjikitja.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Munu nyara palula Godala tjapiṟa paluṟu yunpa kutjuparira irnyaningi, ka mantara kuḻu piṟanaringu munu wanangaṟa puṟunypa irnya-irnyaṟa rawa ngaṟangi.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Ka paluṟu ngaṟala tjapinnyangka wati Mosenya pula Ilaitjanya utiringkula palula tjungu ngaṟala wangkangi.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Panya pula pitalytji puḻkatjara utiringu munu pula Jesula wangkangi ngaṉmanytju panya ngula nyaaringkuku Jerusalemala paluṟu ngura ilkaṟitjakutu maḻaku ankunytjaku. |src="tnLUK09V32.tif" size="col" loc="p" ref="9:31-32"
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Kaya Peternya tjana ngaṉmanypa pilu-piluringkula kunkunaringu munuya wankaringkula nyangu Jesunya pitalytji puḻkatjara ngaṟanyangka munuya wati panya kutjupa kutjara kuḻu nyangu.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Ka palulanguṟu wati panya kutjarangku Jesunya wantikatira ankunytjikitjangku kuliningi, ka Peterlu wangkangu, “Mayatja, nyanga kuwarila wiṟuṟa nyangangka ngaṟanyi. Wanyula wiltja maṉkurpa palyala kutju nyuntumpa, kutju Moseku, munu kutju Ilaitjaku!” Alatji paluṟu ngurpangku wangkangi ngunti kuliṟa pula mantangka tjukutjuku nyinanytjikitja pitjanyangka-palku.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Ka ngaṟala wangkanyangka ngangkaḻi pitjangu munu Jesunya Mosenya Ilaitjanya tjananya tjutuṉu munu wati panya nintintja maṉkurpa kuḻu tjutuṉu, kaya puḻkaṟa nguḻuringu.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Ka wangka kutju utiringu ngangkaḻi unngunguṟu munu tjanala wangkangu, “Nyangatja ngayuku katja, panya ngayulu palunya iyantjikitjangku ngurkantanu. Nyanga palulaya kulinma!”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Ka wangkara wiyaringkunyangka ngangkaḻi panya katuringu, kaya nintintja panya maṉkurtu nyangu Jesunya kutju maḻaringkula ngaṟanyangka. Uwa, tjana wiṟu mulapa nyangangi nintintja panya maṉkurtu, palu tjana nyakunytjatjanungku kutjupa tjuṯangka wangkawiyangku wantingi unngu kutju kuliṟa. Munuya ngula kutju tjakultjunu.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Munuya mungawinki Jesunya tjana nintintja panya maṉkurpa kuḻu puḻinguṟu ukalingu, kaya aṉangu tjuṯa mulatu paluṟu pitjanyangka nyakula palulakutu ngaparikatingu.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Ka wati kutjupa aṉangu tjuṯangka nguṟur-nguṟurpa mirangu munu Jesula puḻkaṟa ngatjiṟa wangkangu, “Nintilpai! Wanyutju nyawa katja nyanga! Panya nyanga paluṟu ngayuku katja kutju.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Katju mamungku nyangatja miratjingalpai rawangku munu uritjingaṟa aṉṯa-waṉipai mantangka, ka wiṯaly-wiṯalyaripai. Munu rawangku alatjingaṟa unytju kutju pakaṟa ankula mapalku pitjala piṟuku tjarpapai. Ka uriṟa uriṟa pakuringkula nguwanpa ilupai.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Kaṉa nyuntumpa nintintja tjuṯangka ngaṉmanytju ngatjinu mamu nyanga palunya paintjaku, kaya puṯu painingi.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Ka Jesulu kuliṟa tjituṟu-tjituṟuringu munu tjanala wangkangu, “Nyura mulapa uwankara puṯu mulamularinganyi munu tiṯutjarangku ngunti kulini. Kaṉa yaaltjiṯu aṟangku nyuranya nyinara nintilku nyura kuliṟa mulamularingkunytjaku? Pakuringanyiṉa nyuranya rawangku nintiṟa nintiṟa.” Munu palulanguṟu watingka panya wangkangu, “Katjanku ngalya-kati ngayulakutu!”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Ka tjitji panya ngalya-katinyangka mamungku piṟuku uritjingaṉu. Ka mantangka punkaṟa ngarira tjinanpungangi. Ka Jesulu mamu panya painu munu tjitji panya palyaṟunguṉu munu palumpa mama ungu.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Kaya aṉangu tjuṯa puḻkaṟa urulyaraṉu Godalu Jesulawanungku witulya puḻkangku palyannyangka nyakula.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Kuwariya watarkuriwiyangku kulinma ngayulu nyanga wangkanytja. Panya wati kutjupangku ngayunya Watiku Katjanya nintilku wati mirpaṉtju tjuṯangka, kaṉiya witiṟa katira iluntankuku.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Palu nintintja tjuṯangkuya puṯu kuliningi paluṟu alatji wangkanyangka, panya Godalu tjananya puṯu kulintjaku palyaṉu. Kaya puṯu nguwanpa tjukaṟurungku kuliningi munuya nguḻuringangi palula tjapintjaku.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Palulanguṟu nintintja panya tjuṯangkuyanku anga-angangku ngaparku wangkangi alatji, “Ngananya wanyu puḻka nguwanpa nyinanyi?”
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Ka tjana wangkanyangka Jesulu kulintja wiya, palu paluṟu nintingku ngurkantanu tjana kulintjitja munu tjitji tjukutjuku aḻṯira palula itingka ngaṟatjunu. |src="CN01733B.TIF" size="col" loc="p" ref="9:47"
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Munu wangkangu tjanala, “Tjinguṟu nyura ngayuku nintingku tjitji tjukutjuku nyanga puṟunypa mantjiṟa pukuḻṯu walytjanmankulampa nyura ngayunya kuḻu walytjanmananyi, munu ngayunya iyantjanya kuḻu walytjanmananyi. Panya nyura walytjangku kuliṟa tjukutjukuringkulampa kutju Godala miṟangka puḻka mulapa nyinaku.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Ka Johntu Jesula wangkangu, “Mayatja, nganaṉa nyangu wati kutjupangku aṉangu tjuṯanguṟu mamu tjuṯa painnyangka nyuntu witunnyangka-palku, panya paluṟu painingi nyuntunya ini wangkara. Kala palunya painu, panya paluṟu nganaṉala tjungutja wiya.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Wantimaya paintja wiyangku! Panya aṉangu kutjupa nganampa kuraringkunytja wiya nyinarampa nyara paluṟu nganampa walytjaṯu nyinanyi.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Ka tjiṉṯu panya paluṟu ilaringangi Godalu Jesunya ilkaṟikutu mantjintjaku, ka paluṟu nguḻu wiyangku kulinu Jerusalemalakutu ankunytjikitjangku.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Munu wati maṉkurpa kuranyungku iyaṉu ankula ngura ngurintjaku manta Tjamiṟiyalakutu. Kaya Tjamiṟiyalawanu ankula ngura tjukutjukungka wirkanu ngura tjanampa palyantjikitja.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Palu aṉangu nyara palunya nguraṟa tjuṯangku Jesunya tjananya wantingi tjanampa ngurangka tjunkunytja wiyangku, panya paluṟu tjana wati Jew tjuṯa Jerusalemalakutu anangi. Nyara palulanguṟuya palunya tjananya wantingi Jew tjuṯa nyakula.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Ka palumpa panya nintintja kutjarangku Jamesalu pula Johntu nyakula wangkangu Jesula, “Mayatja, nyuntu mukuringkulampa uti nganaṉa Godala tjapinma paluṟu waṟu ilkaṟinguṟu iyantjaku, ka aṉangu nyanganpa uwankara kampara wiyala.”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Palu Jesulu maḻakukutuṟa palunya pulanya painu.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Munuya ngura palunya wantikatira ma-pakaṉu ngura kutjupakutu ngapartji.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Munuya iwarangka anangi, ka wati kutjupangku palula wangkangu, “Ngayuluṉa nyuntula tjungu para-pitjalinkunytjikitja mukuringanyi nyuntu ngura tjuṯakutu ankunyangka.”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Ka Jesulu palula wangkangu, “Panya tuuka tjuṯaku nyarkalpa tjuṯa ngarinytjaku ngaṟanyi. Ka tjuḻpu tjuṯaku maṉngu tjuṯa ngaṟanyi tjana ngarinytjaku, palu Watiku Katjaku ngura ngaṟanytja wiya ngarikatira pakuwiyaringkunytjaku. Panya ngayulu ngura wiyatjara rawa para-pitjalinkupai.” |src="bk00051c.tif" size="col" loc="p" ref="9:58"
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Munu paluṟu wati kutjupangka wangkangu, “Ngayula tjunguriwa munuṉi waṉanma!”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Ka Jesulu palula wangkangu, “Wiya, ngayunya-waraṟa kulinma, kaya ngurpa tjuṯangku nyuntumpa mama wiyaringkunyangka tjuṉutjunkuku. Palu nyuntu ankula ngura tjuṯangka para-tjakultjunama tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa walytjanmaṟa mayatjangku kanyintjatjara.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Ka kutjupangku ngapartji palula wangkangu, “Mayatja, ngayulu nyuntula tjungu ankunytjikitja mukuringanyi. Palu wanyuṉi wantir'iyala-waraṟa, kaṉa ankula ngayuku walytja tjuṯa-waraṟangku tjakuṟiṟa pitjala nyuntula tjunguringkuku.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, aṉangungku Godaku waṟka palyantjikitja mukuringkula uti tiṯutjarangku palyanma maḻakukutuṟa kulintja wiyangku. Panya paluṟu piṟuku maḻakukutuṟa kuliṟampa waṟka Godalu wituntjitja puṯu tjukaṟurungku palyaṉi.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.