Gênesis 43

Tjukurpa Palya (PJT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Palu ngura pala palula ailuru puḻka rawa ngaṟangi.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Kaya mai panya Itjipalanguṟu katinytjitja ngalkula wiyaṉu, ka ailuru panya ngaṟangi alatjiṯu. Ka mai wiyaringkunyangka Jacobalu katja panya tjuṯangka wangkangu, “Araya piṟuku ngura nyara Itjipalakutu mai payamilantjikitja munuya mantjiṟa ngalya-kati.”
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Ka katja kutjungku Judah-lu wangkangu, “Uti nganaṉa nganampa maḻanypa maḻatja Pintjimannga ma-katima. Panya Itjipaku mayatjangkulanya wangkangu alatji, ‘Nyurampa maḻanypa panya maḻatja katiwiyangku wantinyangkaṉa nyuranya piṟuku mai ungkunytja wiyangku wantiku.’
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Ka nyuntu nganampa maḻanypa nganaṉala iyannyangka kutjula palya ankula mai nyuntumpa payamilalku.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Palu nyuntu iyalwiyangku wantinyangkala wantira nyinanyi, panya wati mayatjangku wangkangu nganaṉala, ‘Nyura nyurampa maḻanypa ngalya-katiwiyangku wantira ngayula puṯu ngatjini maiku.’”
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Ka Jacobalu wangkangu, “Nyaaku nyura wanyu tjakultjunangi nyurampa maḻanypa wati nyara mayatja palula? Uti nyura wantima wangkawiyangku. Nyura tjakultjunkunytjanguṟu nyarangku aḻṯingu nyangatja nyura ma-katinytjaku. Kaṉa puḻkaṟa kuliṟa tjituṟu-tjituṟurinyi.”
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Kaya wangkangu, “Wiya, paluṟu nganaṉala rawangku tjapiningi wangkanyangka kuliṟa nintiringkunytjikitjangku. Nyanga alatji tjapiningi, ‘Nyurampa mama nyinanyi? Ka nyurampa maḻanypa kutjupa nyinanyiṯu?’ Kala palula watarkungkuṯu tjakultjunu. Panya nganaṉa ngaṉmanytju kulintja wiyaṯu paluṟulanya maḻanypa katinytjaku wangkanytja. Palu nganaṉa tjakultjunkunyangka kutju wangkangu maḻanypa katinytjaku.”
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 — ausente —
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 — ausente —
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Panya nganaṉa rawa paṯaṟa nyinangi maiku ankunytja wiyaṯu. Tjinguṟula ngaṉmanytju ungkul'iyannyangkampa ngura iriti ankula mai mantjiṟa ngalya-katima, munula piṟukuṯu ankula mantjiṟa ngalya-katima.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Ka palulanguṟu Jacobalu kuliṟa wangkangu, “Uwa, tjinguṟu palya Pintjimannga kati. Palu ngura nyanganguṟu kutjupa kutjupa tjuṯa kati kiṯi munu tjuratja munu tjau munu mai taṯu, kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu. Munu katira mayatja panya palunya pukuḻmankunytjikitjangku ma-uwa.|src="tnGEN43V06.tif" size="col" loc="p" ref="43:11"
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Munu mani panya yakutjitja kuḻu maḻakungku katira ma-uwa. Tjinguṟu nyarangku ngunti tjunu mani panyatja. Munu piṟuku mani nyanga kutjupa kati mai kutjupa payamilantjikitjangku.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Palyaya warpungkula ara, munuya Pintjimannga kuḻu ma-kati mayatja panya palulakutu.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Ka ngayulu kuwari Godala tjapini mayatja nyara palumpa nyurampa ngaḻṯuringkunytjaku. Ka palulanguṟu tjinguṟu ngaḻṯuringkula Pintjimannga pulanya Tjimiyannga ngayulakutu maḻakungku iyalku nyurala tjungu. Palu tjinguṟu pula nyurala tjungu pitjanytja wiyangkampa ngayulu ngaḻṯutjara katja-tjiratja puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuriku.”
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Kaya palulanguṟu katja tjuṯangku kutjupa kutjupa panya Kainannga nguraṟa tjuṯa mantjiṟalta ma-pakaṉu ngura panya Itjipaku mani puḻkatjara, munuya Pintjimannga kuḻu katingu. Munuya rawa ankula wirkanu ngura nyara palula munuya Josephala pupakatira mayatjanmanu kuliṟa wati Itjipanya nguraṟa-palku.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Ka Josephalu Pintjimannga tjanala tjungu ngaṟanyangka nyakula wangkangu wati waṟka panya palumpa waḻi kanyilpaingka, “Wati nyanga tjananya kati ngayuku waḻikutu. Munu kuka pungkula paula, panya kaḻaḻa nyanga kuwari ngayulu ma-pitjala tjanala tjunguringanyi mai kuka ngalkuntjikitja.”
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Ka palulanguṟu wati waṟka paluṟu tjananya katingu Josephaku waḻikutu.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Palu tjana katinyangka nguḻuringu panya alatjiya kulinu puḻkaṟa, “Nyaakulanya palumpa waḻikutu nyangatja iyaṉu? Mani panyanguṟu-mantilanya. Paluṟu tjinguṟu alatji kulinu nganaṉa kutitjuṟa katinytja-palku panya yakutja tjuṯatja. Palulanguṟulanya kuwari pitjala mirpaṉarira wangkaku munu tangkiyi tjuṯa nganampa mantjiṟa ma-katiku. Munulanya tjunkuku palumpa rawa waṟkarinytjaku mani wiyakitja unytju kutju.”
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 — ausente —
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 — ausente —
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 Munula ankula nguṟurpa ngarira yakutja maitjara tjuṯa aḻaṟa nyangu mani panya nganaṉa maiku ungkunytjanya ngarinyangka. Munula kuwari nyanga mani palunya maḻakungku ngalya-katingu nyuntunya ungkunytjikitjangku.
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 Palu mani kutjupala katingiṯu mai piṟuku payamilantjikitjangku. Palu nganaṉa maingka katu mani ngarinyangka nyakula puṯu kuliningi, ‘Nganalu nyangatja wanyu tjarpatjunu?’”
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Ka wati panya Josephaku waṟkangku wangkangu tjanala, “Wiya palya, nguḻuringkunytja wiyaya! Panya nyurampa mamaku godangku mani panyatja yakutjangka tjunu nyurampa. Ngayulu panyaṉa mantjinu mani panya nyura ngayunya ungkunytja.” Munu palulanguṟu wati panya waṟkangku ankula Tjimiyannga mantjiṟa ngalya-katingu tjailanguṟu, ka paluṟu kuṯangka, maḻanypa tjuṯangka kuḻu tjunguringu.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Ka wati paluṟu tjananya tjarpatjunu waḻi unngu munu wangkangu, “Kaḻaḻa kuwari ngayuku mayatjangku pitjala nyurala tjungungku ngalkuṉi.” Munu paluṟu pitingka mina tjutiṉu tjananku tjina paltjintjaku. Munu paluṟu pakaṉu uṟilkutu palumpa tjanampa tangkiyi tjuṯa mai ungkunytjikitja.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Kaya paltjiṟa wiyaringkula ngaṉmanytju uraṟa tjunangi kiṯi, tjuratja, tjau, mai taṯu kutjupa kutjupa uwankara Kainantanguṟu katinytjatjanungku Josephanya ungkula pukuḻmankunytjikitjangku.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Munuya pitjanyangka nyakula palulakutu katingu munuya ungkula tultjungaṟakatira ngalyangku manta pampuṟa palunya waḻkuṉu.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Ka Josephalu tjananya tjapinu, “Palya nyura? Ka nyurampa mama palyaṯu nyinanyi? Panya nyura mungaṯu palunya ngayula tjakultjunangi. Ka paluṟu wanyu wankaṯu nyinanyi?” Alatji paluṟu tjanala ngunti tjapiningi mamaku ngurpangku-palku.
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Kaya wangkangu palula, “Uwa, nganampa mama wankaṯu nyinanyi pukuḻpa.” Munuya piṟuku tultjungaṟakatira tjaṟu mulapa ngampaḻngaṟala palunya waḻkuṉu.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Ka Josephalu nyangu palumpa maḻanypa Pintjimannga panya pula ngunytju kutjutja, munu wangkangu watarkitjangku-palku, “Munta-uwa, nyangatja nyurampa maḻanypa maḻatja panya mungaṯu nyura ngayula wangkangi.” Munu paluṟu Pintjimanta wangkangu, “Godalu nyuntunya pukuḻtjungku kanyinma.”
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Munu alatji wangkara Josephanya mapalku pakaṟa anu tjananya wantikatira ruuma kutjupakutu palumpa maḻanypaku ulanytjikitja kuṯa tjuṯangku nyakunytjaku-tawara. Panya paluṟu maḻanypaku puḻkaṟa mukuringkupai munu nyakula puḻkaṟa pukuḻarira kuṯa tjuṯangka miṟangka nguwanpa ulangi.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Munu ulara wiyaringkula yunpa minangka paltjiṉu tjana ulanytja iḻanypa nyakunytjaku-tawara. Munu wiyaringkula maḻaku pitjala wati panya waṟkangka wangkangu mai kuka kuḻu ngalya-katira taipulangka tjunkunytjaku.
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Munu Josephalu taipula kutjungka nyinara ngalkuningi kutjungku. Kaya palumpa kuṯa tjuṯangku munu maḻanypa kutjungku kuḻu taipula kutjupangka nyinara ngalkuningi. Kaya Itjipanya nguraṟa tjuṯangku taipula kutjupangka nyinara ngalkuningi, panya tjaka paluṟu tjana aṉangu Iipuṟu tjuṯaku kuraringkupai nguwanpa munuya tjanala mai tjungungku ngalkupai wiya.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Palu Josephaku panya waṟkangku tjananya kuṯaṟara kuṯaṟara taipula kutjungka nyinatjuṟa waṉaṉu wanapari wanapari kuṯanguṟu maḻanypakutu. Kaya wanapari wanapari tjunkunyangka nyakula urulyaraṉu puḻkaṟa, “Ai, tjukaṟurungkulanya tjunu kuṯanguṟu maḻanypakutu.” |src="tnGEN43V34.tif" size="col" loc="p" ref="43:30"
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Ka Josephalu palumpa taipulanguṟu mai kuka waina mantjiṟa ungkul'iyaṉu tjanalakutu ngalkula tjikintjaku. Palu paluṟu mai kuka puḻka mulapalta Pintjimanku ungkul'iyaṉu. Alatjiya paluṟu tjana kuṯaṟara kuṯaṟarangku Josephala tjunguringkula ngalkula tjikiṟa paḻtjaringu, munuya puḻkaṟa pukuḻaringu.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.