Rute 1
PDC vs ARC
1 An di zeit vo di richtah ivvah-saynah voahra im land, voah moll en grohsi hungahs-noht. Un en mann funn Bethlehem in Juda is nunnah gezowwa in's land funn Moab mitt sei fraw un zvay boova.
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele, e sua mulher, e seus dois filhos.
2 Da nohma funn demm mann voah Elimelech, sei fraw iahra nohma voah Naomi un sei zvay boova iahra nayma voahra Mahlon un Chilion. Si voahra Ephraydah funn di shtatt Bethlehem im land Juda. Si sinn nunnah ganga in's land funn Moab un henn datt gvoond.
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o nome de sua mulher, Noemi, e os nomes de seus dois filhos, Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e vieram aos campos de Moabe e ficaram ali.
3 No is da Elimelech, di Naomi iahra mann, kshtauva un see laynich voah ivvahrich mitt iahra zvay boova.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Di boova henn sich no veivah gnumma funn di Moabiddishi veibsleit. Ayns funna hott Orphah kaysa un's anra hott Ruth kaysa. Si henn datt gvoond fa baut zeyya yoah.
4 os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 No sinn da Mahlon un da Chilion aw awl zvay kshtauva, un dee fraw laynich voah ivvahrich funn iahra mann un zvay boova.
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim esta mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 No hott see sich grisht mitt iahra zvay shviah-dochtahra fa zrikk gay fumm land Moab, fa see hott keaht in Moab vi da Hah sei leit gepsucht hott un hott eena ess-sach gevva.
6 Então, se levantou ela com as suas noras e voltou dos campos de Moabe, porquanto, na terra de Moabe, ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 No hott see da blatz falossa vo see voah, un mitt iahra zvay shviah-dochtahra sinn si uf da vayk fa zrikk in's land Juda gay.
7 Pelo que saiu do lugar onde estivera, e as suas duas noras, com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 Avvah di Naomi hott ksawt zu iahra zvay shviah-dochtahra, “Gaynd yaydah funn eich zrikk zu eiyah maemm iahra haus. Loss da Hah bamhatzich sei zu eich vi diah voahret zu selli vo doht sinn un aw zu miah.
8 disse Noemi às suas duas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 Ich vinsh es da Hah eich roo gebt, yaydah funn eich in eiyah mann sei haus.” No hott see si gekist un si henn laut keild.
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz, e choraram,
10 Si henn no ksawt zu iahra, “Miah vella gevislich zrikk gay mitt diah zu dei leit.”
10 e disseram-lhe: Certamente, voltaremos contigo ao teu povo.
11 Avvah di Naomi hott ksawt, “Drayyet rumm, mei dochtahra. Favass sedda diah mitt miah gay? Zayl ich noch may kinnah in meim leib havva es eiyah mennah sei kenna?
11 Porém Noemi disse: Tornai, minhas filhas, por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos fossem por maridos?
12 Drayyet rumm, mei dochtahra! Gaynd, fa ich binn zu ald fa en mann havva. Vann ich sawwa dayt ich hett hofning—vann ich dee nacht en mann hett un's veahra boovlen geboahra zu miah,
12 Tornai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido, e ainda tivesse filhos,
13 dayda diah voahra uf si biss si ufgvaxa veahra? Dayda diah fasell voahra un nett heiyahra? Nay, mei dochtahra, ich binn bedreebt fa eich es em Hah sei hand geyyich mich ganga is.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 No henn si viddah laut keild, un di Orpha hott iahra shviah-maemm gekist, avvah di Ruth hott zu iahra kanka.
14 Então, levantaram a sua voz e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra; porém Rute se apegou a ela.
15 Di Naomi hott no ksawt, “Gukk moll, dei shviah-shveshtah is zrikk ganga zu iahra leit un iahra gott, gay zrikk mitt dei shviah-shveshtah.”
15 Pelo que disse: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após a tua cunhada.
16 Avvah di Ruth hott ksawt, “Du nett ohhalda es ich dich falossa soll, adda zrikk drayya funn diah nohch kumma. Fa vo du anna gaysht, datt gayn ich anna; un vo du bleibsht, datt bleib ich. Dei leit sella mei leit sei, un dei Gott soll mei Gott sei.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me afaste de ti; porque, aonde quer que tu fores, irei eu e, onde quer que pousares à noite, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Vo du shtaubsht, datt vill ich shtauva, un datt vill ich fagrawva sei. Loss da Hah dess du zu miah, un may, vann ennich ebbes vi yusht da doht uns funn-nannah dutt.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e ali serei sepultada; me faça assim o Senhor e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Vo di Naomi ksenna hott es see fesht im sinn hott fa mitt iahra gay, hott see nimmi may ksawt.
18 Vendo ela, pois, que de todo estava resolvida para ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 So sinn di zvay funn eena mitt-nannah ganga biss si an Bethlehem kumma sinn. Un's is foah-kumma vo si an Bethlehem kumma sinn, voah di gans shtatt ufgnomma mitt eena, un si henn ksawt, “Is dess di Naomi?”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 Un see hott ksawt zu eena, “Hayset mich nett Naomi; hayset mich Mara, fa da Awlmechtich hott mich oahrich bedreebt gmacht.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Ich binn foll naus ganga, avvah ich binn leah zrikk haym kumma. Favass hayset diah mich Naomi, siddah es da Hah mich gedaymeedicht hott un da Awlmechtich mich bedreebt hott?”
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que, pois, me chamareis Noemi? Pois o Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem afligido tanto.
22 So is di Naomi zrikk kumma mitt iahra shviah-dochtah di Ruth es fumm land Moab voah. Si sinn funn Moab zrikk in Bethlehem kumma am ohfang funn di geahsht eahn.
22 Assim, Noemi voltou, e com ela, Rute, a moabita, sua nora, que voltava dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da sega das cevadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?