Números 22
PDC vs BKJ
1 No sinn di Kinnah-Israel on ganga un henn kshtobt uf em ayvana im land Moab uf di east seit fumm Jordan ivvah da revvah funn di shtatt Jericho.
1 E os filhos de Israel partiram, e acamparam nas planícies de Moabe, deste lado do Jordão, junto a Jericó.
2 Nau em Zippor sei boo da Balak hott alles ksenna es Israel gedu katt hott zu di Amoriddah,
2 E Balaque, filho de Zipor, viu tudo o que Israel havia feito aos amorreus.
3 un Moab voah fagelshtaht veil's so feel Israeliddah leit voahra, un Moab hott sich kfeicht veyyich di Kinnah-Israel.
3 E Moabe estava com medo do povo, porque eram muitos, e Moabe se afligiu, por causa dos filhos de Israel.
4 Di Moabiddah henn ksawt zu di eldishti funn Midian, “Deah haufa leit zayla alles uf fressa um uns rumm, so vi en ox es graws uf frest im feld.” So hott em Zippor sei boo da Balak, es kaynich voah funn Moab, an selli zeit,
4 E Moabe disse aos anciãos de Midiã: Agora este grupo lamberá tudo o que há ao nosso redor, como o boi lambe a erva do campo. E naquele tempo, Balaque, filho de Zipor, era rei dos moabitas.
5 vatt kshikt deich sei mennah zumm Bileam, em Beor sei boo. Da Bileam voah an Pethor, nayksht am revvah, in sei ayya land. Da Balak hott ksawt,
5 Assim, ele enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, na terra dos filhos do seu povo, para chamá-lo, dizendo: Eis que um povo saiu do Egito; eis que cobrem a face da terra e eles habitam diante de mim.
6 Nau kumm un du en fluch uf dee leit, veil si zu shteik sinn fa mich. Fleicht kann ich si no ivvah-kumma un si aus em land dreiva. Fa ich vays es selli es du saykendsht, ksaykend sinn, un selli es du fafluchsht, faflucht sinn.”
6 Por isso, peço-te, vem agora, amaldiçoa-me este povo, porque é forte demais para mim; para que eu possa vencê-los, feri-los e expulsá-los da terra, porque sei que aquele a quem abençoas está abençoado, e aquele a quem amaldiçoas está amaldiçoado.
7 Di eldishti funn Moab un di eldishti funn Midian sinn no ganga un henn's geld mitt sich gnumma fa dess voah-sawwes betzawla. Vo si zumm Bileam kumma sinn, henn si eem ksawt vass da Balak ksawt katt hott.
7 E os anciãos de Moabe e os anciãos de Midiã partiram, com a recompensa pela adivinhação em suas mãos; e foram até Balaão e lhe transmitiram as palavras de Balaque.
8 Da Bileam hott ksawt zu eena, “Bleivet do ivvah-nacht. Ich bring em Hah sei andvat zrikk es eah miah gebt.” No sinn di eldishti funn Moab beim Bileam geblivva ivvah-nacht.
8 E ele lhes disse: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta que o SENHOR me falar; e os príncipes de Moabe ficaram com Balaão.
9 Gott is no zumm Bileam kumma un hott kfrohkt, “Veah sinn dee mennah bei diah?”
9 E Deus veio até Balaão e disse: Quem são estes homens contigo?
10 Un da Bileam hott ksawt zu Gott, “Em Zippor sei boo da Balak, da kaynich funn Moab, hott dess vatt kshikt zu miah,
10 E Balaão disse a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe, os enviou a mim, dizendo:
11 ‘En leit es aus Egypta kumma sinn, bedekka's gans land. Nau kumm un du en fluch uf si fa mich. Fleicht kann ich si no fechta un si fatt dreiva.’”
11 Eis que saiu um povo do Egito, que cobre a face da terra. Vem, agora, amaldiçoa-os; talvez eu consiga vencê-los e expulsá-los.
12 Avvah Gott hott ksawt zumm Bileam, “Gay nett mitt eena. Du kenn fluch uf selli leit veil si ksaykend sinn.”
12 Então, Deus disse a Balaão: Não irás com eles, tu não amaldiçoarás a este povo, porque são benditos.
13 Da neksht meiya is da Bileam ufkshtanna un hott ksawt zumm Balak sei eldishti, “Gaynd zrikk in eiyah ayya land, da Hah lost mich nett mitt eich gay.”
13 E Balaão se levantou pela manhã, e disse aos príncipes de Balaque: Voltai à vossa terra, porque o SENHOR se recusa a deixar que eu vá convosco.
14 So sinn di Moabiddah eldishti zrikk zumm Balak ganga un henn ksawt, “Da Bileam hott's nett gedu fa mitt uns kumma.”
14 E os príncipes de Moabe se levantaram e foram até Balaque, e disseram: Balaão se recusou a vir conosco.
15 No hott da Balak anri evvahshti kshikt. Dessamohl voahra's may, un si voahra haychah ohksenna es di eahshta.
15 E Balaque enviou mais príncipes, ainda mais honrados do que eles.
16 Si sinn zumm Bileam kumma un henn ksawt:
16 E eles vieram até Balaão e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Peço-te que não deixes de vir até mim,
17 Ich gebb diah grohsi eah, un du vass-evvah es du sawksht. Kumm un du en fluch uf dee leit fa mich.”
17 porque grandemente te honrarei, e farei tudo o que me disseres. Portanto, vem, peço-te, amaldiçoa este povo.
18 Avvah da Bileam hott ksawt zu eena, “Even vann da Balak miah en haus foll silvah un gold gevva dayt, dann kend ich nix grohses adda glennes du es geyyich's gebott fumm Hah mei Gott is.
18 E Balaão respondeu, e disse aos servos de Balaque: Mesmo que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia ir além da palavra do SENHOR, meu Deus, para fazer mais ou menos.
19 Nau bleivet aw do ivvah-nacht, un ich finn aus vass shunsht es da Hah miah sawkt.”
19 Agora portanto, peço-vos que fiqueis também aqui esta noite, para que eu possa saber o que o SENHOR me dirá mais.
20 Selli nacht is Gott zumm Bileam kumma un hott ksawt, “Siddah es dee leit kumma sinn fa dich hohla, gay mitt eena. Avvah du yusht vass ich diah sawk.”
20 Veio, pois, Deus a Balaão, de noite, e disse-lhe: Se os homens vierem te chamar, levanta-te e vai com eles; porém a palavra que eu te disser, isso farás.
21 Da Bileam is ufkshtanna da neksht meiya, hott sei aysel ufksaddeld un is mitt di evvahshti funn Moab ganga.
21 E Balaão se levantou pela manhã, e selou sua jumenta, e foi com os príncipes de Moabe.
22 Avvah Gott voah oahrich bays vo eah ganga is, un da engel fumm Hah hott in seim vayk kshtanna fa een shtobba. Da Bileam voah am sei aysel reida, un sei zvay gnechta voahra bei eem.
22 E a ira de Deus se acendeu, porque ele foi; e o anjo do SENHOR se pôs no caminho, como adversário. E ele seguia, montado em sua jumenta, e seus dois servos estavam com ele.
23 Vo da aysel da engel fumm Hah ksenna hott im vayk shtay mitt en shvatt in di hand, is see fumm vayk in's feld gedrayt. Avvah da Bileam hott di aysel-mah kshlauwa fa see zrikk uf da vayk drayya.
23 E a jumenta viu o anjo do SENHOR em pé no caminho, com a espada desembainhada na mão; e a jumenta se desviou do caminho e foi para o campo; e Balaão feriu a jumenta, para trazê-la de volta ao caminho.
24 Da engel fumm Hah hott no in en engi pawt kshtanna zvishich zvay vei-goahra mitt en mavvah uf yaydah seit.
24 Mas o anjo do SENHOR se pôs em uma vereda entre as vinhas, um muro de um lado, e um muro do outro lado.
25 Vo di aysel-mah da engel fumm Hah ksenna hott, is see nayksht an di mavvah ganga un hott em Bileam sei foos veddah gedrikt. No hott eah see noch may fashlauwa.
25 E quando a jumenta viu o anjo do SENHOR, encostou-se no muro, e esmagou o pé de Balaão contra o muro, e ele a feriu novamente.
26 No is da engel fumm Hah noch veidah fassich ganga un hott in en engah blatz kshtanna so es kenn blatz datt voah fa uf di rechts adda lings seit fabei gay.
26 Então, o anjo do SENHOR passou mais à frente, e ficou mais adiante, em um lugar estreito, onde não havia como se desviar, nem para a direita nem para a esquerda.
27 Vo di aysel-mah da engel fumm Hah ksenna hott, hott see sich anna glaykt unnich em Bileam. Un eah voah bays un hott see fashlauwa mitt sei shtokk.
27 E quando a jumenta viu o anjo do SENHOR, caiu debaixo de Balaão; e a ira de Balaão se acendeu, e ele feriu a jumenta com uma vara.
28 No hott da Hah di aysel-mah iahra maul uf gmacht, un see hott ksawt zumm Bileam, “Vass habb ich gedu zu diah es du mich dee drei moll kshlauwa hosht?”
28 E o SENHOR abriu a boca da jumenta, e ela disse a Balaão: O que eu te fiz, que me feriste estas três vezes?
29 Da Bileam hott ksawt zumm aysel, “Du hosht en shpott gmacht funn miah! Vann ich en shvatt in mei hand hett, dayt ich dich grawt nau doht macha.”
29 E Balaão disse à jumenta: Porque zombaste de mim; quisera eu ter uma espada na mão, porque agora te mataria.
30 Da aysel hott no ksawt zumm Bileam, “Binn ich nett dei aysel es du immah gridda hosht biss heit? Habb ich gvaynlich als dess gedu zu diah?” Eah hott ksawt, “Nay.”
30 E a jumenta disse a Balaão: Não sou a tua jumenta, em que cavalgaste desde o tempo em que me tornei tua até hoje? Alguma vez fiz isso contigo? E ele disse: Não.
31 No hott da Hah em Bileam sei awwa uf gmacht, un eah hott da engel fumm Hah ksenna im vayk shtay mitt sei shvatt gezowwa. Un eah hott sich nunnah gebikt mitt sei ksicht uf em bodda.
31 Então, o SENHOR abriu os olhos de Balaão, e ele viu o anjo do SENHOR em pé no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; e ele inclinou a cabeça e caiu sobre a sua face.
32 Da engel fumm Hah hott ksawt zu eem, “Favass hosht du dei aysel dee drei moll kshlauwa? Ich binn kumma fa geyyich dich shtay, veil dei vayk geyyich mich is.
32 E o anjo do SENHOR lhe disse: Por que espancaste a tua jumenta três vezes? Eis que eu saí para ser teu adversário, porque o teu caminho é perverso diante de mim.
33 Da aysel hott mich ksenna un is vekk gedrayt funn miah dee drei moll. Vann see nett vekk gedrayt veah, hett ich dich yusht nau doht gmacht, un see glost layva.”
33 E a jumenta me viu e se desviou de mim três vezes; se ela não tivesse se desviado de mim, certamente agora eu teria te matado, e poupado a vida dela.
34 Da Bileam hott no ksawt zumm engel fumm Hah, “Ich habb ksindicht. Ich habb nett gvist es du im vayk kshtanna hosht fa mich shtobba. Nau vann's diah nett kfald, dann dray ich viddah zrikk.”
34 E Balaão disse ao anjo do SENHOR: Eu pequei, porque não sabia que estavas no caminho contra mim. Agora, se te desagradei, voltarei.
35 Da engel fumm Hah hott no ksawt zumm Bileam, “Gay mitt di mennah, avvah sawk yusht vass ich diah sawk.” So is da Bileam mitt di evvahshti fumm Balak ganga.
35 E o anjo do SENHOR disse a Balaão: Vai com os homens, mas somente a palavra que eu falar, essa falarás. Então Balaão foi com os príncipes de Balaque.
36 Vo da Balak keaht hott es da Bileam am kumma voah, is eah naus ganga fa een ohdreffa an di Moabiddah shtatt es nayksht am Arnon voah am end funn seim land.
36 E quando Balaque soube que Balaão vinha, foi ao seu encontro até a cidade de Moabe, que está na fronteira de Arnom, na extremidade do território.
37 Da Balak hott no ksawt zumm Bileam, “Habb ich nett eahnshtlich kshikt fa dich? Favass bisht du nett zu miah kumma? Kann ich dich nett eahra?”
37 E Balaque disse a Balaão: Porventura não te enviei mensageiros a chamar-te? Por que não viestes a mim? Eu não sou capaz de te honrar?
38 Da Bileam hott ksawt, “Ich binn nau kumma. Avvah kann ich yusht ennich ebbes sawwa? Ich dauf yusht sawwa vass Gott in mei maul dutt.”
38 E Balaão disse a Balaque: Eis que eu tenho vindo a ti; por acaso, posso eu falar alguma coisa? A palavra que Deus puser em minha boca, esta falarei.
39 No is da Bileam mitt em Balak an Kiriath-Huzoth ganga.
39 E Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Da Balak hott no kee un shohf ufgopfaht, un hott dayl difunn gevva zumm Bileam un di evvahshti es bei eem voahra.
40 E Balaque ofereceu bois e ovelhas; e os enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 Da neksht meiya hott da Balak da Bileam nuff uf di hohcha-bletz fumm Baal gnumma, so es eah di leit funn Israel sayna kann funn datt.
41 E no dia seguinte, Balaque tomou a Balaão e o levou aos lugares altos de Baal, para que pudesse ver dali a parte mais distante do povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?