Malaquias 1

PDC vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Es vatt fumm Hah zu Israel deich da Maleachi.
1 A palavra do Senhor a Israel, por intermédio de Malaquias.
2 “Ich habb eich leeb,” sawkt da Hah. “Avvah diah frohwet, ‘Vi kenna miah sayna es du uns leeb hosht?’ Voah nett da Jakob em Esau sei broodah?” sawkt da Hah. “Doch habb ich da Jakob leeb katt,
2 Eu vos tenho amado, diz o Senhor. Mas vós dizeis: Em que nos tens amado? Acaso não era Esaú irmão de Jacó? diz o Senhor; todavia amei a Jacó,
3 avvah da Esau habb ich kast, un habb sei berga zu veesht-land gedrayt un sei eahbshaft ivvah-gevva zu di vilda hund.”
3 e aborreci a Esaú; e fiz dos seus montes uma desolação, e dei a sua herança aos chacais do deserto.
4 Edom sawkt fleicht, “Miah sinn nunnah kshlauwa, avvah miah zayla sacha viddah ufbauwa.” Avvah dess is vass da Awlmechtich Hah sawkt: “Si kenna viddah bauwa, avvah ich reis es viddah nunnah. Leit zayla si's ‘Ungettlich Land’ haysa, en leit es da Hah ayvichlich zannich is mitt.
4 Ainda que Edom diga: Arruinados estamos, porém tornaremos e edificaremos as ruínas; assim diz o Senhor dos exércitos: Eles edificarão, eu, porém, demolirei; e lhes chamarão: Termo de impiedade, e povo contra quem o Senhor está irado para sempre.
5 Eiyah awwa zayla dess sayna, un diah zaylet sawwa, ‘Da Hah is mechtich, even draus in lendah es nett zu Israel heahra!’”
5 E os vossos olhos o verão, e direis: Engrandecido é o Senhor ainda além dos termos de Israel.
6 “En sohn gebt seim faddah eah, un en gnecht eaht sei meishtah. Vann ich en faddah binn, dann vo is mei eah? Vann ich en meishtah binn, veah feicht sich veyyich miah?” sawkt da Awlmechtich Hah. “Es is eich, diah preeshtah, es mei nohma fa'achta. Avvah diah sawwet, ‘Vi henn miah dei nohma fa'acht?’
6 O filho honra o pai, e o servo ao seu amo; se eu, pois, sou pai, onde está a minha honra? e se eu sou amo, onde está o temor de mim? diz o Senhor dos exércitos a vós, ó sacerdotes, que desprezais o meu nome. E vós dizeis: Em que temos nós desprezado o teu nome?
7 Diah doond unrein ess-sach uf mei awldah. Avvah diah frohwet, ‘Vi henn miah dich fa'acht?’ Veil diah sawwet es em Hah sei dish nix maynd.
7 Ofereceis sobre o meu altar pão profano, e dizeis: Em que te havemos profanado? Nisto que pensais, que a mesa do Senhor é desprezível.
8 Is es nett letz vann diah blindi, gegribbeldi un granki diahra opfahret? Bringet si moll zu selli es ovvich eich sinn! Veahra si froh mitt eich? Dayda si eich gnaydich ohsayna?” sawkt da Awlmechtich Hah.
8 Pois quando ofereceis em sacrifício um animal cego, isso não é mau? E quando ofereceis o coxo ou o doente, isso não é mau? Ora apresenta-o ao teu governador; terá ele agrado em ti? ou aceitará ele a tua pessoa? diz o Senhor dos exércitos.
9 “Nau frohwet moll da Hah fa gnaydich sei zu uns. Mitt so unreini opfahra funn eiyah hend, zayld eah gnaydich sei zu eich?” sawkt da Awlmechtich Hah.
9 Agora, pois, suplicai o favor de Deus, para que se compadeça de nós. Com tal oferta da vossa mão, aceitará ele a vossa pessoa? diz o Senhor dos exércitos.
10 “Oh, ich vott ayns funn eich dayt di tempel doahra zu macha, so es diah nett feiyah uf mei awldah du daydet fa nix! Diah sind miah nett kfellich,” sawkt da Awlmechtich Hah, “un ich nemm kenn opfah funn eich.
10 Oxalá que entre vós houvesse até um que fechasse as portas para que não acendesse debalde o fogo do meu altar. Eu não tenho prazer em vós, diz o Senhor dos exércitos, nem aceitarei oferta da vossa mão.
11 Mei nohma is hallich unnich di heida, fumm blatz vo di sunn ufkumd biss vo see nunnah gayt. Ivvahrawlich vadda insens un reini opfahra gopfaht zu meim nohma, veil mei nohma hallich sei zayld unnich di heida,” sawkt da Awlmechtich Hah.
11 Mas desde o nascente do sol até o poente é grande entre as nações o meu nome; e em todo lugar se oferece ao meu nome incenso, e uma oblação pura; porque o meu nome é grande entre as nações, diz o Senhor dos exércitos.
12 “Avvah diah fashandet mei nohma veil diah sawwet mei dish is unheilich, un's ess-sach druff maynd nix.
12 Mas vós o profanais, quando dizeis: A mesa do Senhor é profana, e o seu produto, isto é, a sua comida, é desprezível.
13 Diah sawwet, ‘Miah sinn dess laydich’ un drayyet eiyah naws nuff geyyich mich,” sawkt da Awlmechtich Hah. “Diah bringet en kshtohla diah adda ayns es grank un lohm is fa en opfah. Sett ich dess ohnemma funn eiyah hend?” frohkt da Hah.
13 Dizeis também: Eis aqui, que canseira! e o lançastes ao desprezo, diz o Senhor dos exércitos; e tendes trazido o que foi roubado, e o coxo e o doente; assim trazeis a oferta. Aceitaria eu isso de vossa mão? diz o Senhor.
14 “Faflucht is sellah uneahlich mensh es en goodah shohf-bokk in sei drubb hott es eah fashprocha hott, un gayt no un opfaht aynah zumm Hah es en faylah hott. Fa ich binn en grohsah kaynich,” sawkt da Awlmechtich Hah, “un mei nohma bringd furcht unnich di heida.”
14 Mas seja maldito o enganador que, tendo animal macho no seu rebanho, o vota, e sacrifica ao Senhor o que tem mácula; porque eu sou grande Rei, diz o Senhor dos exércitos, e o meu nome é temível entre as nações.

Ler em outra tradução

Comparar com outra