Josué 5
PDC vs ARIB
1 Nau vo di kaynicha funn di Amoriddah west fumm Jordan, un awl di kaynicha funn di Kanaaniddah am say nohch keaht henn es da Hah's vassah fumm Jordan ufgedrikkeld hott fannich di Kinnah-Israel biss si drivvah rivvah kumma sinn, dann sinn iahra hatza gans matt vadda un's voah kenn moot may in eena deich di Kinnah-Israel.
1 Quando, pois, todos os reis dos amorreus que estavam ao oeste do Jordão, e todos os reis dos cananeus que estavam ao lado do mar, ouviram que o Senhor tinha secado as águas do Jordão de diante dos filhos de Israel, até que passassem, derreteu-se-lhes o coração, e não houve mais ânimo neles, por causa dos filhos de Israel.
2 An selli zeit hott da Hah ksawt zumm Joshua, “Machet eich flint-shtay messahra un beshneidet di Kinnah-Israel nochamohl.”
2 Naquele tempo disse o Senhor a Josué: Faze facas de pederneira, e circuncida segunda vez aos filhos de Israel.
3 So hott da Joshua flint-shtay messahra gmacht un hott di Kinnah-Israel beshnidda am blatz es Beshneida-Hivvel hayst.
3 Então Josué fez facas de pederneira, e circuncidou aos filhos de Israel em Gibeáte-Haaralote.
4 Un dess is favass es da Joshua si beshnidda hott: Awl di leit es aus Egypta kumma sinn, selli es greeks-gnechta voahra, sinn kshtauva uf em vayk in di vildahnis noch demm es si Egypta falossa henn.
4 Esta é a razão por que Josué os circuncidou: todo o povo que tinha saído do Egito, os homens, todos os homens de guerra, já haviam morrido no deserto, pelo caminho, depois que saíram do Egito.
5 Awl di leit es raus kumma sinn voahra beshnidda, avvah selli es geboahra voahra uf em vayk in di vildahnis funn Egypta voahra nett beshnidda.
5 Todos estes que saíram estavam circuncidados, mas nenhum dos que nasceram no deserto, pelo caminho, depois de terem saído do Egito, havia sido circuncidado.
6 Di Kinnah-Israel sinn fatzich yoah in di vildahnis rumm gloffa, biss awl di leit es greeks-gnechta voahra vo si aus Egypta kumma sinn, kshtauva voahra veil si em Hah sei shtimm nett keicht henn. Da Hah hott kshvoahra zu eena es eah si's land nett sayna lost es da Hah fashprocha hott zu iahra foah-feddah fa gevva zu uns, en land es millich un hunnich drinn lawft vi vassah.
6 Pois quarenta anos andaram os filhos de Israel pelo deserto, até se acabar toda a nação, isto é, todos os homens de guerra que saíram do Egito, e isso porque não obedeceram à voz do Senhor; aos quais o Senhor tinha jurado que não lhes havia de deixar ver a terra que, com juramento, prometera a seus pais nos daria, terra que mana leite e mel.
7 Di kinnah es ufgezowwa voahra in blatz funn di foah-feddah, voahra selli es da Joshua beshnidda hott. Si voahra noch nett beshnidda, veil si nett beshnidda sinn vadda uf em vayk.
7 Mas em lugar deles levantou seus filhos; a estes Josué circuncidou, porquanto estavam incircuncisos, porque não os haviam circuncidado pelo caminho.
8 No vo moll awl di leit beshnidda voahra, sinn si an sellem blatz geblivva biss si kayld voahra.
8 E depois que foram todos circuncidados, permaneceram no seu lugar no arraial, até que sararam.
9 No hott da Hah ksawt zumm Joshua, “Heit habb ich di shanda funn Egypta vekk gnumma funn eich.” So is da nohma funn sellah blatz Gilgal kaysa vadda biss deah dawk.
9 Disse então o Senhor a Josué: Hoje revolvi de sobre vós o opróbrio do Egito; pelo que se chama aquele lugar: Gilgal, até o dia de hoje.
10 Uf em ohvet fumm fatzayda dawk fumm moonet, diveil es si an Gilgal voahra am ayvana blatz datt an Jericho rumm, henn di Kinnah-Israel es Passa-Fesht kalda.
10 Estando, pois, os filhos de Israel acampados em Gilgal, celebraram a páscoa no dia catorze do mês, à tarde, nas planícies de Jericó.
11 Un da dawk noch em Passa-Fesht, grawt sellah dawk, henn si samm fumm ess-sach gessa fumm land, unksavvaht-broht un grohshtah geahsht.
11 E, ao outro dia depois da páscoa, nesse mesmo dia, comeram, do produto da terra, pães ázimos e espigas tostadas.
12 Es manna hott kshtobt kumma da dawk noch demm es si ess-sach gessa henn fumm land. So henn di Kinnah-Israel kenn manna may katt, avvah sell yoah henn si's ess-sach gessa es kumma is fumm land.
12 E no dia depois de terem comido do produto da terra, cessou o maná, e os filhos de Israel não o tiveram mais; porém nesse ano comeram dos produtos da terra de Canaã.
13 Nau's is zu kumma vo da Joshua nayksht an Jericho voah, hott eah ufgegukt un hott en mann ksenna fannich eem shtay, shtikk ab. Eah hott en gezowwani shvatt in sei hand katt, un da Joshua is nuff un hott een kfrohkt, “Bisht du fa uns adda fa selli es geyyich uns sinn?”
13 Ora, estando Josué perto de Jericó, levantou os olhos, e olhou; e eis que estava em pé diante dele um homem que tinha na mão uma espada nua. Chegou-se Josué a ele, e perguntou-lhe: És tu por nós, ou pelos nossos adversários?
14 Da mann hott ksawt, “Nay, avvah ich binn nau kumma es da hauptmann fumm Hah sei greeks-gnechta.” No is da Joshua nunnah kfalla mitt sei ksicht uf di eaht, hott gebayda un hott ksawt zu eem, “Vass sawkt mei Hah zu sei gnecht?”
14 Respondeu ele: Não; mas venho agora como príncipe do exército do Senhor. Então Josué, prostrando-se com o rosto em terra, o adorou e perguntou-lhe: Que diz meu Senhor ao seu servo?
15 Da hauptmann fumm Hah sei greeks-gnechta hott ksawt, “Zeek dei shoo ab funn dei fees, fa da blatz es du am shtay bisht is heilich.” Un da Joshua hott so gedu.
15 Então respondeu o príncipe do exército do Senhor a Josué: Tira os sapatos dos pés, porque o lugar em que estás é santo. E Josué assim fez:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?