1 “An selli zeit,” sawkt da Hah, “zayla di gnocha funn di kaynicha un di evvahshti funn Juda, di gnocha funn di preeshtah un di brofayda un di gnocha funn di leit funn Jerusalem aus iahra grayvah gnumma vadda.
2 Si zayla ausnannah kshtroit sei unnich di sunn un da moon un unnich awl di shtanna fumm himmel—dee es si leeb katt henn un gedeend henn, un dee es si nohch gloffa sinn, iahra roht kfrohkt henn un si ohgebayda henn. Si zayla nett zammah gnumma sei un fagrawva vadda, avvah zayla uf em grund leiya vi misht.
3 Vo-evvah es ich si anna yawk, zayla awl selli es ivvahrich sinn funn demm evila folk, vinsha si veahra doht, leevah es noch levendich sei,” sawkt da Awlmechtich Hah.
4 “Sawk zu eena, ‘Dess is vass da Hah sawkt:
5 So favass drayya dee leit vekk unni viddah zrikk drayya?
6 Ich habb si goot abkeicht,
7 Da stork in di luft
8 Vi kennet diah sawwa, “Miah henn veisheit,
9 Eiyah mennah mitt veisheit vadda fashohmd,
10 Fasell gebb ich iahra veivah zu anri mennah,
11 Si achta mei leit es am vay du sinn,
12 Doon si sich shemma bei awl dee sacha du?
13 ‘Ich zayl si vekk nemma,’
14 Di leit sawwa, “Favass hokka miah do?
15 Miah henn koft fa fridda,
16 Di feinda iahra geil
17 “Gukket moll,”
18 Mei hatz in miah is bedreebt,
19 Heich moll, ich heah mei leit am greisha,
20 “Di eahn is fabei,” sawwa di leit,
21 Mei hatz is fabrocha,
22 Hott's nix in Gilead fa salba?