1 Reis 2
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI
1 Vo di zeit nayksht kumma is es da Dawfit shteahva hott sella, hott eah en gebott gevva zumm Solomon, un hott ksawt,
1 Quando se aproximava o dia de sua morte, Davi deu instruções ao seu filho Salomão:
2 “Ich binn am uf da vayk gay funn di gans eaht; so sei shteik, un veis dich fa en mann sei.
2 "Estou para seguir o caminho de toda a terra. Por isso, seja forte e seja homem.
3 Gebb acht un du vass da Hah dei Gott foddaht: Lawf in sei vayya, du vass eah sawkt un hald sei gebodda un adnunga, un sei so vi's kshrivva is im Ksetz fumm Mosi, so es alles goot ausshaft fa dich in alles es du dusht un vo-evvah du anna gaysht.
3 Obedeça ao que o Senhor, o seu Deus, exige: Ande nos seus caminhos e obedeça aos seus decretos, aos seus mandamentos, às suas ordenanças e aos seus testemunhos, conforme se acham escritos na Lei de Moisés; assim você prosperará em tudo o que fizer e por onde quer que for,
4 Du dess so es da Hah sei vatt hald es eah fashprocha hott zu miah; naymlich, ‘Vann dei boova acht gevva vi si layva un shtandhaftich fannich miah lawfa mitt iahra gans hatz un sayl, dann zayld immah ayns funn dei nohch-kummashaft uf em kaynich-shtool funn Israel sei.’
4 e o Senhor manterá a promessa que me fez: ‘Se os seus descendentes cuidarem de sua conduta, e se me seguirem fielmente de todo o coração e de toda a alma, você jamais ficará sem descendente no trono de Israel’.
5 Nau du vaysht vass da Joab, di Zeruia iahra boo, gedu hott zu miah, sell vass eah gedu hott zu Israel iahra zvay feld-hauptmennah, da Abner, em Ner sei boo, un da Amasa, em Jether sei boo. Eah hott si doht gmacht un hott bloot fagossa an en zeit funn fridda es vann's sei feinda in greeks-zeit gvest veah. Eah hott greeks-bloot uf's belt um sei bauch rumm, un uf di shoo am sei fees gedu.
5 "Você sabe muito bem o que Joabe, filho de Zeruia, me fez; o que fez com os dois comandantes dos exércitos de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jéter. Ele os matou, derramando sangue em tempos de paz; agiu como se estivesse em guerra, e com aquele sangue manchou o seu cinto e as suas sandálias.
6 In dei veisheit du vi du's besht denksht, avvah loss sei grohwi hoah nett in's grawb gay in fridda.
6 Proceda com a sabedoria que você tem, e não o deixe envelhecer e descer em paz à sepultura.
7 Veis bamhatzichkeit zumm Barsillai sei boova funn Gilead, un loss si an deim dish essa. Si henn miah bei-kshtanna vo ich am shpringa voah funn deim broodah da Absalom.
7 "Mas seja bondoso com os filhos de Barzilai, de Gileade, admita-os entre os que comem à mesa com você, pois eles me apoiaram quando fugi do seu irmão Absalão.
8 Un nau fagess nett, du hosht da Simei bei diah. Eah is da boo fumm Gera da Benjaminiddah funn Bahurim. Eah hott mich veesht faflucht an di zeit es ich noch Mahanaim ganga binn. Avvah vo eah runnah zu miah kumma is am Jordan Revvah, habb ich kshvoahra zu eem beim Hah, un habb ksawt, ‘Ich zayl dich nett doht macha mitt em shvatt.’
8 "Saiba que também está com você Simei, filho de Gera, o benjamita de Baurim. Ele lançou terríveis maldições contra mim no dia em que fui a Maanaim. Mas depois desceu ao meu encontro no Jordão e lhe prometi jurando pelo Senhor que não o mataria à espada.
9 Avvah nau, nemm een nett fa unshuldich sei. Du bisht en mann mitt veisheit, un vaysht vass du du solsht zu eem. Bring sei grohwi hoah nunnah in's grawb mitt bloot.”
9 Mas, agora, não o considere inocente. Você é um homem sábio e saberá o que fazer com ele; apesar de ele já ser idoso, faça-o descer ensangüentado à sepultura".
10 No hott da Dawfit kshlohfa mitt sei foah-feddah un voah fagrawva in di shtatt fumm Dawfit.
10 Então Davi descansou com os seus antepassados e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Di zeit es da Dawfit kaynich voah ivvah Israel voah fatzich yoah. Eah voah sivva yoah kaynich in Hebron, un drei un dreisich yoah in Jerusalem.
11 Ele reinou quarenta anos em Israel: sete anos em Hebrom e trinta e três em Jerusalém.
12 Da Solomon hott no uf em kaynich-shtool funn seim daett da Dawfit kokt, un hott sei kaynich-reich fesht ufgebaut.
12 Salomão assentou-se no trono de Davi, seu pai, e o seu reinado foi firmemente estabelecido.
13 Nau di Haggith iahra boo, da Adonia, is zumm Solomon sei maemm di Bathsheba ganga. No hott see kfrohkt, “Kumsht du in fridda?” Un eah hott ksawt, “Yau, in fridda.”
13 Adonias, o filho de Hagite, foi até Bate-Seba, mãe de Salomão. E esta lhe perguntou: "Você vem em paz? " Ele respondeu: "Sim".
14 No hott eah ksawt, “Ich habb ebbes zu sawwa zu diah.” See hott ksawt, “Shvetz.”
14 E acrescentou: "Tenho algo para lhe dizer". Ela disse: Fale!
15 Eah hott ksawt, “Du vaysht es es kaynich-reich mei voah, un gans Israel hott mich ohgegukt fa iahra kaynich sei, avvah sacha sinn rumm gedrayt vadda un's kaynich-reich is zu mei broodah ganga veil's sei voah fumm Hah.
15 "Você sabe", disse ele, "que o reino era meu. Todo o Israel me via como o seu rei. Mas as circunstâncias mudaram, e o reino foi para o meu irmão; pois o Senhor o concedeu a ele.
16 Nau habb ich en frohk funn diah; dray mich nett nunnah.” See hott ksawt, “Shvetz.”
16 Agora, quero fazer-lhe um pedido e espero que não me seja negado. " Ela disse: "Fale! "
17 Eah hott ksawt, “Gay un shvetz zumm Kaynich Solomon un frohk een fa di Abisag funn Sunem zu miah gevva fa mei fraw sei. Eah drayt dich nett nunnah.”
17 Então ele prosseguiu: "Peça, por favor, ao rei Salomão que me dê a sunamita Abisague por mulher, pois ele não deixará de atender você".
18 Di Bathsheba hott no ksawt, “Awlrecht, ich gay un shvetz zu eem fa dich.”
18 "Está bem", respondeu Bate-Seba, "falarei com o rei em seu favor. "
19 Vo di Bathsheba nei ganga is zumm Kaynich Solomon fa shvetza zu eem fa da Adonia, is da kaynich ufkshtanna fa see ohdreffa. Eah hott sich nunnah gebikt zu iahra un hott sich no uf sei kaynich-shtool kokt. No hott eah en shtool rei bringa glost fa em kaynich sei maemm un see hott sich uf sei rechtsi seit kokt.
19 Quando Bate-Seba foi falar ao rei em favor de Adonias, Salomão levantou-se para recebê-la e inclinou-se diante dela. Depois assentou-se no seu trono, mandou que trouxessem um trono para a sua mãe, e ela se assentou à sua direita.
20 See hott no ksawt, “Ich habb en glennah frohk zu macha funn diah; dray mich nett nunnah.” Da kaynich hott ksawt, “Frohk mich, maemm, ich dray dich nett nunnah.”
20 "Tenho um pequeno pedido para lhe fazer", disse ela. "Não deixe de me atender. " O rei respondeu: "Faça o pedido, minha mãe; não deixarei de atendê-lo".
21 No hott see ksawt, “Loss di Abisag funn Sunem gevva sei zu dei broodah da Adonia fa sei fraw sei.”
21 Então ela disse: "Dê a sunamita Abisague por mulher a seu irmão Adonias".
22 Da Kaynich Solomon hott sei maemm no kfrohkt, “Favass frohksht du fa di Abisag funn Sunem fa da Adonia? Du daytsht yusht so voll frohwa fa's kaynich-reich fa een. Eah is mei eldshtah broodah, un da preeshtah Abiathar un da Joab, di Zeruia iahra boo, shtayn eem bei!”
22 O rei Salomão perguntou à sua mãe: "Por que você pede somente a sunamita Abisague para Adonias? Peça logo o reino para ele, para o sacerdote Abiatar e para Joabe, filho de Zeruia; afinal ele é o meu irmão mais velho! "
23 No hott da Kaynich Solomon kshvoahra beim Hah, un hott ksawt, “Loss Gott mich hatt shtrohfa, vann em Adonia sei vadda nett sei ayya layva koshta zayla!
23 Então o rei Salomão jurou pelo Senhor: "Que Deus me castigue com todo o rigor, se isso que Adonias falou não lhe custar a sua própria vida!
24 Un nau, so shuah es da Hah laybt—deah es mich eiksetzt hott fa uf meim faddah Dawfit sei kaynich-shtool hokka, deah es gedu hott vi eah fashprocha hott; naymlich, es di kaynicha funn Israel aus mei nohch-kummashaft kumma sella—heit soll da Adonia doht gmacht sei!”
24 E agora eu juro pelo nome do Senhor, que me estabeleceu no trono de meu pai Davi, e, conforme prometeu, fundou uma dinastia para mim, que hoje mesmo Adonias será morto! "
25 Da Kaynich Solomon hott no da Benaia, em Joiada sei boo, kshikt, un eah hott da Adonia nunnah kshlauwa so es eah kshtauva is.
25 E o rei Salomão deu ordem a Benaia, filho de Joiada, e este feriu e matou Adonias.
26 Zumm preeshtah Abiathar hott da kaynich ksawt, “Gay zrikk zu dei feldah in Anathoth, du hosht da doht fadeend avvah ich mach dich nett doht nau veil du di Bundes-Lawt fumm Awlmechticha Hah gedrawwa hosht fannich meim faddah da Dawfit, un hosht mitt-glidda vo mei faddah glidda hott.”
26 Ao sacerdote Abiatar o rei ordenou: "Vá para Anatote, para as suas terras! Você merece morrer, mas hoje eu não o matarei, pois você carregou a arca do Soberano Senhor diante de Davi, meu pai, e partilhou de todas as aflições dele".
27 So hott da Solomon da Abiathar kshtobt funn en preeshtah fumm Hah sei, un dess hott's vatt folfild es ksawt gvest voah beim Hah veyyich em Eli sei family an Silo.
27 Então Salomão expulsou Abiatar do sacerdócio do Senhor, cumprindo a palavra que o Senhor tinha dito em Siló a respeito da família de Eli.
28 Dess vatt is no zumm Joab kumma, deah es em Adonia bei-kshtanna hott, avvah eah hott em Absalom nett bei-kshtanna katt. No is da Joab in da tent fumm Hah kshprunga, un hott hohld gnumma an di hanna fumm Awldah.
28 Quando a notícia chegou a Joabe, que havia conspirado com Adonias, ainda que não com Absalão, ele fugiu para a Tenda do Senhor e agarrou-se às pontas do altar.
29 Es voah em Kaynich Solomon no ksawt gvest es da Joab in da tent fumm Hah kshprunga is, un es eah nayvich em awldah voah. No hott da Solomon em Joiada sei boo da Benaia kshikt un hott ksawt, “Gay un hakk een nunnah!”
29 Foi dito ao rei Salomão que Joabe havia se refugiado na Tenda do Senhor e estava ao lado do altar. Então Salomão ordenou a Benaia, filho de Joiada: "Vá matá-lo! "
30 Da Benaia is no an da tent fumm Hah ganga un hott ksawt, “Da kaynich hott ksawt du solsht raus kumma.” Avvah eah hott ksawt, “Nay, ich zayl do shtauva.” Da Benaia is no zrikk zumm kaynich un hott ksawt, “Sell is vi da Joab miah andvat gevva hott.”
30 Então Benaia entrou na Tenda do Senhor e disse a Joabe: "O rei lhe ordena que saia". "Não", respondeu ele, "Vou morrer aqui". Benaia relatou ao rei a resposta de Joabe.
31 No hott da kaynich em Benaia ksawt, “Du vi eah sawkt. Hakk een nunnah un fagrawb een, so es du's bloot funn miah un mei faddah sei haus vekk nemsht, dess unshuldich bloot es da Joab fagossa hott.
31 Então o rei ordenou a Benaia: "Faça o que ele diz. Mate-o e sepulte-o, e assim você retirará de mim e da minha família a culpa do sangue inocente que Joabe derramou.
32 Da Hah betzawld dess bloot zrikk uf sei ayknah kobb veil eah zvay mennah doht gmacht hott mitt em shvatt unni es mei faddah da Dawfit dess gvist hott. Dee zvay hott eah doht gmacht; naymlich, da Abner em Ner sei boo, es da feld-hauptmann voah funn Israel, un da Amasa em Jether sei boo, es da feld-hauptmann voah funn Juda. Si voahra awl zvay bessah un may gerecht es eah.
32 O Senhor fará recair sobre a cabeça dele o sangue que derramou: ele atacou dois homens mais justos e melhores do que ele, sem o conhecimento de meu pai Davi, e os matou à espada. Os dois homens eram Abner, filho de Ner, comandante do exército de Israel, e Amasa, filho de Jéter, comandante do exército de Judá.
33 Loss di shuld funn iahra bloot uf em Joab sei kobb sei, un uf sei nohch-kummashaft fa'immah. Avvah da Dawfit un sei nohch-kummashaft, sei haus un sei kaynich-shtool sella ayvichlich fridda havva fumm Hah.”
33 Que o sangue deles recaia sobre a cabeça de Joabe e sobre a dos seus descendentes para sempre. Mas que a paz do Senhor esteja para sempre sobre Davi, sobre os seus descendentes, sobre a sua dinastia e sobre o seu trono".
34 Em Joiada sei boo, da Benaia, is no nuff ganga un hott da Joab nunnah kakt un hott een doht gmacht. No voah eah fagrawva uf sei ayya land in di vildahnis.
34 Então Benaia, filho de Joiada, foi e atacou Joabe e o matou, e ele foi sepultado em sua casa no campo.
35 Da kaynich hott em Joiada sei boo, da Benaia, ivvah di army ksetzt im blatz fumm Joab, un hott da preeshtah Zadok am Abiathar sei blatz ksetzt.
35 No lugar dele o rei nomeou Benaia, filho de Joiada, no comando do exército, e o sacerdote Zadoque no lugar de Abiatar.
36 Da kaynich hott no kshikt fa da Simei un hott ksawt zu eem, “Gay un bau diah en haus in Jerusalem un voon datt, avvah gay neiyets shunsht anna.
36 Depois o rei mandou chamar Simei e lhe ordenou: "Construa para você uma casa em Jerusalém. Você morará nela e não poderá ir para nenhum outro lugar.
37 Da dawk es du ivvah di Kidron Valley nivvah gaysht, dann vasht du doht gmacht; dei bloot zayld uf dei ayknah kobb sei.”
37 Esteja certo de que no dia em que sair e atravessar o vale de Cedrom, você será morto; e você será responsável por sua própria morte".
38 Da Simei hott ksawt zumm kaynich, “Vass du sawksht is goot. So vi mei hah da kaynich ksawt hott, so zayld dei gnecht du.” So is da Simei in Jerusalem geblivva fa en langi zeit.
38 Simei respondeu ao rei: "A ordem do rei é boa! O teu servo lhe obedecerá". E Simei permaneceu em Jerusalém por muito tempo.
39 Avvah drei yoah shpaydah sinn zvay fumm Simei sei bunds-gnechta fatt kshprunga. Si sinn nivvah zumm Maacha sei boo, da Achis, kshprunga es da kaynich funn Gath voah. No voah's em Simei ksawt, “Dei bunds-gnechta sinn in Gath.”
39 Mas três anos depois, dois escravos de Simei fugiram para a casa de Aquis, filho de Maaca, rei de Gate. Alguém contou a Simei: "Seus escravos estão em Gate".
40 No hott eah sei aysel ufksaddeld un is nivvah zumm Achis in Gath ganga fa gukka fa sei bunds-gnechta. So is da Simei nivvah ganga un hott sei bunds-gnechta zrikk gebrocht funn Gath.
40 Então Simei selou um jumento e foi até Aquis, em Gate, procurar os seus escravos. E de lá Simei trouxe os escravos de volta.
41 No voah's em Solomon ksawt es da Simei funn Jerusalem noch Gath ganga voah un is viddah zrikk kumma.
41 Quando Salomão soube que Simei tinha ido a Gate e voltado a Jerusalém,
42 So hott da kaynich kshikt fa da Simei un hott ksawt zu eem, “Habb ich dich nett gmacht shveahra beim Hah un dich gvand bei sawwa, ‘Da dawk es du do falosht fa eiyets shunsht anna gay, zaylsht du doht gmacht sei?’ Un du hosht ksawt zu miah, ‘Vass ich keaht habb is goot.’
42 mandou chamá-lo e lhe perguntou: "Eu não fiz você jurar pelo Senhor e não o adverti: No dia em que você for para qualquer outro lugar, esteja certo que você morrerá? E você me respondeu: ‘Esta ordem é boa! Obedecerei’.
43 Favass hosht du dann nett kalda vass du kshvoahra hosht zumm Hah un gedu vass ich dich gebodda habb?”
43 Por que não manteve o juramento ao Senhor e não obedeceu à ordem que lhe dei? "
44 Da kaynich hott aw ksawt zumm Simei, “Du vaysht in deim hatz awl's letzes es du gedu hosht zu meim faddah da Dawfit. Nau zayld da Hah dich zrikk betzawla fa awl di letza sacha es du gedu hosht.
44 E acrescentou: "No seu coração você sabe como você prejudicou o meu pai Davi. Agora o Senhor faz recair sua maldade sobre a sua cabeça.
45 Avvah da Kaynich Solomon zayld ksaykend sei, un da kaynich-shtool fumm Dawfit zayld fesht shtay fannich em Hah fa'immah.”
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será estabelecido perante o Senhor para sempre".
46 No hott da kaynich en gebott gevva zumm Joiada sei boo, da Benaia, un eah is naus ganga, hott da Simei nunnah kakt un een doht gmacht. So is es kaynich-reich gans fesht gmacht vadda im Solomon sei hend.
46 Então o rei deu ordem a Benaia, filho de Joiada, e este atacou Simei e o matou. Assim o reino ficou bem estabelecido nas mãos de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.