Romanos 9

PAC vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 — ausente —
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 Khán têq, cư lư sŏ́ng ráp nhéq máh callong pupap te Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng chiuq partáh te Crit, khán arnáq ngki têq choi máh em ai ticuoi Isa-ra-el dyôn tin Yê-su. Co cư amoih nha-án hơn te cư amoih cháq cư bôm.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Top nha-án la arớq acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Nha-án khoiq hôm chức ang-ưr na Yang Arbang-pilŏ́ng. Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn nha-án bôn callong án carhŏt alứng phep rit. Nha-án sang án khoiq dưnh dyơ. Alứng án khoiq par-ưq alứng nha-án.
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Nha-án la mui tŏ́ng toiq alứng A-praham, I-sac, nha Yacốp. Ndóng Crit cơt ticuoi, án la te top Isa-ra-el tưi. Án táp cơt sút pưt clưi nhéq te cannŏ́h. Án la li-arli alứng Yang Arbang-pilŏ́ng. Cóq ngai ayô án níc-níc. Amen.
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 Cư lớiq bôn tông te máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq ma lớiq lư cơt. Ma tới cứp náq te top Isa-ra-el bôn cơt acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq bôn rêh cứp náq ticuoi te acái A-praham ndon ngin nha-án la tŏ́ng toiq A-praham. Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông A-praham idô: “Nhơ te I-sac, cư táq dyôn mái bôn máh callong cư khoiq par-ưq alứng mái.”
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Callong ndô la idô: Tới acái acon A-praham ndon cơt te sac sáiq ma cơt acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma acái acon ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq sớng la lư acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq alứng A-praham idô: “Yôl mui cumo loi, cư ính tớq lieh nga mái. Ingái ngki, Sara campái mái, lư bôn mui lám acái conh.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Acái conh ngki la I-sac achúc achiac he. Tớq án thớng, án ial Rê-be-ca táq campái.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 Ngai khoiq taran te bar náq acái conh Rê-be-ca tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh idô:
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 Imo he ính tông te callong ngki? He ính tông Yang Arbang-pilŏ́ng táq lớiq piaiq lớiq? Lư tới iki!
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông Môi-se idô: “Tam cư! Khán cư sáng amoih ticuoi mmo, cư amoih ticuoi ngki. Alứng khán cư sáng sruiq táq ticuoi mmo, cư sruiq táq ticuoi ngki.”
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Iki máh arnáq ngki lớiq cơt veng cannính lớiq la arnáq ticuoi; ma arnáq ngki veng callong sruiq táq na Yang Arbang-pilŏ́ng.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh, ngai khoiq taran te Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông ada puo cruong Ê-yip-tô idô:
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Co iki, tam Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán án sáng ính sruiq táq ticuoi mmo, án sruiq táq ticuoi ngki. Alứng khán án sáng ính táq dyôn mít ticuoi cơt cớng, ngki lư án táq.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Dáh lơ inha ính plốh cư idô: “Khán iki, imo Yang Arbang-pilŏ́ng tíq he bôn luaih? Bôn lớiq ticuoi têq catáng parngíh Yang Arbang-pilŏ́ng ính táq?”
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 Ma cư ính ôi lieh inha idô: “Ơ em ai ơi! Imo inha dáh tông iki ada Yang Arbang-pilŏ́ng? Adéh cuteq lớiq têq tíq ticuoi man án idô: ‘Imo mái man rớp cư arớq idô?’”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Án ndon man bar beng adéh te mui cúc cuteq, têq án man mui beng dŏq tớc tớq arnáq tarnáp, ma mui beng dŏq tớc tớq cu ingái. Tam án sáng ính.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Muchứng ngki tưi, Yang Arbang-pilŏ́ng cơt ưlla nhéq tưh ticuoi. Co iki án sáng nháih ada ticuoi ndon táq máng arnáq saq. Urớh án lư pupít nha-án. Ma án ính apáh chức pưt na án. Iki án ót dưnh lư ada ticuoi ndon táq arnáq saq.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 Án táq iki la co án ính apáh dyôn he chom án bôn chức pưt lư, alứng án sruiq táq he. Án khoiq rêh he te inớh tháng dyôn he têq chúng tưi chức ang-ưr na án.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Co iki án arô he, tới nưm ticuoi Isa-ra-el sớng, ma díh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el hơ.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Muchứng ngki tưi, Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông acớiq te ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el tớq tám uráq Hô-sie idô:
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 Nga ntúq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông ada ticuoi ngki idô: ‘Inha tới prái cư,’ lư ntúq ngki táp ngai dŏq ticuoi ngki la acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng ndon tumống níc-níc.”
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Alứng Ê-sai la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, án khoiq tông te top Isa-ra-el idô:
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Chái lư Yang Arbang-pilŏ́ng táq cua parnai án khoiq tông.
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 Alứng Ê-sai khoiq tông te nsuoi idô:
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Khán iki, imo he ính tông te callong ngki? He ính tông idô: Máh ticuoi tới te top Isa-ra-el, lớiq suo ính át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, ma lư nha-án bôn callong ngki, la co nha-án tin.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Ma máh ticuoi Isa-ra-el parngíh nha-án át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, co nhơ nha-án veng phep rit Môi-se. Ma nha-án lớiq bôn callong ngki.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Co imo nha-án lớiq bôn? La co nha-án lớiq tin. Nha-án parngíh nha-án cóq táq veng nưm phep rit sớng. Iki Yê-su cơt arớq búl tớq carna dyôn top Isa-ra-el. Nha-án lớiq ính tin; arnáq ngki la arớq nha-án kidúh búl ngki.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông tớq tám uráq án te Yê-su idô:
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra