Mateus 9

PAC vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yê-su sớr lieh tớq tuoc. Dyơ án dyang lieh pa dyáng atóh dơq clóng, alứng mot tớq vel án bôm.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Bôn máh ticuoi conh dông munáq a-ái cớng nga án. Ticuoi ngki bíq tớq carrang. Án hôm mít nha-án tin lư. Iki án tông ada conh a-ái cớng idô: “Yớu ơi! Êq adáh amớh, luaih mái cư táh dyôn!”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Ma ndóng ngki bôn thới sái rit át ngki tưi. Nha-án parngíh tớq mít idô: “Ticuoi ndô acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng.”
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Ma Yê-su khoiq chom nha-án parngíh iki. Dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha parngíh callong saq arớq iki tớq mít inha?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Parnai mmo inha sáng ien hơn cư tông? Ien cư tông ticuoi a-ái cớng idô: ‘Luaih mái cư táh dyôn,’ lớiq la ‘Mái yôr tayứng, dyơ pôq.’
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ma hoi-ndô cư ính táq dyôn ticuoi a-ái ndô cơt bánh, dŏq inha chom arlớih lư, cư Acái Yang Cơt Ticuoi bôn chức tớq cúc cuteq ndô. Cư têq táh luaih ticuoi.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Dyơ ticuoi a-ái ngki yôr tayứng alứng chô nga dúng án.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Ndóng ticuoi clứng hôm arnáq ngki nha-án sáng laq lư, dyơ nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng co án dyôn ticuoi bôn chức iki.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Dyơ Yê-su ngốh te ntúq ngki. Ndóng án pôq, án hôm munáq conh, nốh Mathie, ticu táq arnáq tớq dúng ngai ial práq thêq. Án yua Mathie idô: “Mái veng tapun cư!”
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Cua ngki Yê-su ticu cha tớq dúng Mathie. Át ngki bôn clứng ticuoi tớq cha munơi alứng Yê-su nha top rian te án. Nha-án la ticuoi ial práq thêq alứng máh ticuoi luaih cannŏ́h hơ.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Bôn ticuoi te top Pha-rasi hôm arnáq ngki, dyơ nha-án plốh top rian te Yê-su idô: “Imo thới inha cha munơi alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Tư Yê-su sáng nha-án tông iki, án ôi nha-án idô: “Ticuoi bánh ŏ, lớiq bôn seq ngai palai. Ma nưm ticuoi a-ái sớng seq ngai palai.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Cua ngki top rian te Yon tớq nga Yê-su, alứng nha-án plốh idô: “Imo top he alứng top Pha-rasi báq ót tanna dŏq parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, ma top rian te thới lớiq bôn táq muchứng he?”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Yê-su ôi nha-án idô: “Khán bôn conh ial campái, ndóng yớu án pôq arsuoi alứng án, nha-án sáng bui. Ma tư ngai ial dông án, iki yớu án ót tanna dŏq ayư lieh án.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 “Lớiq bôn ngai cupêl prới tamme tớq tampớc khoiq anhoh. Khán ngai táq iki, campêl ngki cucrónh alứng tiyot prới anhoh. Dyơ tarhaq cơt pơh lư loi.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Alứng lớiq bôn ngai cleng sieu tamme tớq aluoi ngcár khoiq tieq. Khán ngai táq iki, sieu lư táq dyôn aluoi ngcár cơt pôih alứng pidŏ́h. Dyơ aluoi ngcár alứng sieu cơt pít nhéq. Ma sieu tamme, cóq cleng tớq aluoi ngcár tamme. Iki aluoi ngcár alứng sieu lớiq cơt pít.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Ndóng Yê-su tông nha-án iki, bôn munáq conh ndon sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq nga Yê-su. Án chóh tarcol chứng mát Yê-su, alứng tông idô: “Acái cán cư khoiq cuchet dyơ. Cư seq thới tớq capơiq tớq cháq án, dyơ án lư têq bôn tumống lieh.”
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Iki Yê-su yôr tayứng pôq munơi alứng conh ngki, bôn díh top rian te án hơ pôq.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Ndóng ngki bôn munáq cán át tớq pa crŏ́ng Yê-su. Cán ngki a-ái dyứp nnai khoiq mui chít la bar cumo, aham án lớiq nai dyớt. Iki án capơiq tôiq mbaiq au thor Yê-su.
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 Án parngíh idô: “Khán cư bôn capơiq biq tampớc Yê-su, cư lư cơt bánh táp.”
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Yê-su píh tilêq me nga crŏ́ng. Tư án hôm cán ngki, án tông idô: “Mun ơi, mái êq adáh. Co mái tin, cháq mái cơt bánh.” Ndóng ngki táp cán ngki cơt bánh.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Cua ngki Yê-su mot tớq dúng ticuoi sút dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án hôm máh ticuoi rurưp alứng máh ticuoi nhiem cucloiq yứng lư.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Án tông nha-án idô: “Nhéq náq inha ngốh táp te dúng ndô! Cán ndô lớiq bôn cuchet; án bíq sớng!”
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Tớq máh ticuoi ngki ngốh nhéq te dúng, Yê-su mot tớq callúng mun ndon khoiq cuchet. Dyơ án tec ayôr mun ngki. Iki mun ngki yôr tayứng.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Dyơ arnáq ndô cơt parhanh mưt-mư cứp ntúq tớq vúng ngki.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Tư Yê-su ngốh te ntúq ngki, bôn bar náq ticuoi sot mát veng lamloi án. Nha-án tubau yứng lư idô: “Ưlla ơi! Ưlla ndon te tŏ́ng toiq puo Davit! Seq Ưlla sruiq táq he hơ!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Ndóng Yê-su mot tớq dúng, bar náq ticuoi sot ngki tớq nga án. Dyơ án plốh nha-án idô: “Inha lư tin cư têq táq arnáq ndô lớiq?”
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Dyơ Yê-su capơiq tớq mát nha-án, alứng án tông idô: “Dyôn cơt arớq inha tin!”
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Iki mát nha-án cơt plang. Ma Yê-su patáp nha-án cáng lư idô: “Inha êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq ndô!”
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Ma vít nha-án ngốh te dúng ngki, nha-án táq-ntêr cứp ntúq tớq vúng ngki te arnáq Yê-su khoiq táq.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Ndóng bar náq ticuoi sot ngốh te ntúq ngki, bôn ticuoi cannŏ́h dông nga Yê-su munáq ticuoi lúng. Án cơt lúng co bôn yang saq táq án.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Cua Yê-su chuih angốh yang saq te ticuoi lúng, dyơ ticuoi lúng ngki têq tacang. Nhéq máh ticuoi sáng dut lư alứng nha-án tông idô: “He lớiq nai hôm arnáq sileh arớq ndô tớq nga cruong Isa-ra-el!”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Ma top Pha-rasi tông idô: “Yang ndon sút nhéq tưh yang saq táp dyôn ticuoi ndô bôn chức têq chuih angốh yang saq.”
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Yê-su pôq alang máh vel pưt vel két, alứng án cato tớq máh dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, alứng án táq bánh cứp nốh a-ái.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Tớq án hôm ticuoi clứng, mít án sáng sruiq táq ada máh ticuoi ngki, co nha-án sáng dieiq arức alứng át parsáng parsaiq arớq pannán cưu ớq ticuoi kiaq me.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Iki Yê-su tông top rian te án idô: “Sro tớq pidái pơh khoiq dom dyơ, ma bôn biq náq ticuoi pôq sot sro ngki.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Cóq inha cớu seq te Ưlla pidái, dyôn án yua a-ưi náq ticuoi pôq sot sro ngki.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra