Mateus 8
PAC vs ARIB
1 Tư Yê-su siar te cóh, bôn clứng ticuoi veng tatun pa crŏ́ng án.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiam.
2 Bôn munáq conh a-ái bŏ́q tớq nga Yê-su alứng chóh tarcol chứng mát án, tông idô: “Ưlla ơi! Khán Ưlla ính, Ưlla têq táq dyôn cư cơt bánh.”
2 E eis que veio um leproso e o adorava, dizendo: Senhor, se quiseres, podes tornar-me limpo.
3 Yê-su capơiq ticuoi a-ái ngki, alứng tông idô: “Cư ính! Dyôn mái cơt bánh.”
3 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-o, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante ficou purificado da sua lepra.
4 Dyơ Yê-su patáp án idô: “Êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq ndô. Ma cóq mái pôq apáh cháq mái dyôn ticuoi teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng me. Dyơ cóq mái dông mŏp sang dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng máh nốh ndon Môi-se khoiq patáp te inớh. Ndô la tíc mái apáh dyôn ticuoi cannŏ́h chom mái khoiq cơt bánh dyơ.”
4 Disse-lhe então Jesus: Olha, não contes isto a ninguém; mas vai, mostra-te ao sacerdote, e apresenta a oferta que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
5 Ndóng Yê-su mot tớq vel Cabê-na-um, bôn munáq ticuoi Rô-ma, án sút mui culám líng tớq nga Yê-su, alứng seq idô:
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, chegou-se a ele um centurião que lhe rogava, dizendo:
6 “Ưlla ơi! Munáq prái tarráih na cư a-ái cớng ráh-ariaq lư.”
6 Senhor, o meu criado jaz em casa paralítico, e horrivelmente atormentado.
7 Yê-su ôi án idô: “Cư lư pôq táq dyôn án cơt bánh.”
7 Respondeu-lhe Jesus: Eu irei, e o curarei.
8 Ma ticuoi sút líng ngki tông idô: “Ưlla ơi, lớiq piaiq dyôn Ưlla mot tớq dúng cư. Ma cư seq Ưlla tông dyôn án cơt bánh sớng la piaiq dyơ.
8 O centurião, porém, replicou-lhe: Senhor, não sou digno de que entres debaixo do meu telhado; mas somente dize uma palavra, e o meu criado há de sarar.
9 Cư bôn ticuoi ndon sút cư, alứng cư cơt sút ticuoi cannŏ́h tưi. Khán cư yua ticuoi ndô: ‘Pôq!’ án lư pôq. Khán cư yua ticuoi ngki: ‘Tớq nga tudô!’ án lư tớq. Khán cư yua ticuoi táq arnáq cư: ‘Táq idô!’ án lư táq.”
9 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
10 Ndóng Yê-su sáng parnai ngki, án sáng dut lư. Dyơ án tông ada máh ticuoi át paniar án idô: “Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq nai hôm nnáu te ticuoi Isa-ra-el ma tin arớq ticuoi ndô.
10 Jesus, ouvindo isso, admirou-se, e disse aos que o seguiam: Em verdade vos digo que a ninguém encontrei em Israel com tamanha fé.
11 Alứng cư tông inha idô tưi: Urớh bôn clứng ticuoi tớq te anga pandang ngốh alứng anga pandang pát. Nha-án bôn ticu cha tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút tớq pilŏ́ng munơi alứng A-praham, I-sac, nha Yacốp.
11 Também vos digo que muitos virão do oriente e do ocidente, e reclinar-se-ão à mesa de Abraão, Isaque e Jacó, no reino dos céus;
12 Ma máh ticuoi Isa-ra-el ndon ngai dŏq ticuoi prái Yang Arbang-pilŏ́ng ma lớiq bôn tin, Yang Arbang-pilŏ́ng ính adúh nha-án nga ntúq ngiau, la ntúq nhiem cucloiq cucling, alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư.”
12 mas os filhos do reino serão lançados nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Cua ngki, Yê-su tông ticuoi sút líng ngki idô: “Mái chô nga dúng. Máh callong mái tin, lư mái bôn.”
13 Então disse Jesus ao centurião: Vai-te, e te seja feito assim como creste. E naquela mesma hora o seu criado sarou.
14 Ndóng Yê-su mot tớq dúng Phi-er, án hôm cuya-cán Phi-er bíq tuor co a-ái atóq cháq.
14 Ora, tendo Jesus entrado na casa de Pedro, viu a sogra deste de cama; e com febre.
15 Án capơiq tớq cháq ayáq ngki, dyơ a-ái atóq cháq cơt pít táp. Ayáq ngki têq yôr alứng angốh tanna dyôn án cha.
15 E tocou-lhe a mão, e a febre a deixou; então ela se levantou, e o servia.
16 Tớq ibư ngai dông clứng ticuoi bôn yang saq piyúh nga Yê-su. Yê-su chuih angốh yang saq na parnai án. Alứng án táq bánh cứp náq ticuoi ndon bôn a-ái cannŏ́h hơ.
16 Caída a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados; e ele com a sua palavra expulsou os espíritos, e curou todos os enfermos;
17 Án táq iki la dyôn cơt tarvớiq simớt parnai Ê-sai la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
17 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías: Ele tomou sobre si as nossas enfermidades, e levou as nossas doenças.
18 Tớq Yê-su hôm clứng ticuoi át paniar án, dyơ án yua top rian te án padyang án pa dyang atóh dơq clóng.
18 Vendo Jesus uma multidão ao redor de si, deu ordem de partir para o outro lado do mar.
19 Bôn munáq thới sái rit tớq nga án alứng tông idô: “Thới ơi! Tumo thới pôq, cư ính veng tapun thới tuki tưi.”
19 E, aproximando-se um escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Ma Yê-su ôi án idô: “Ayŏ́ng bôn cưp, achếq bôn sáp, ma Acái Yang Cơt Ticuoi lớiq bôn ntúq dyôn án bíq.”
20 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
21 Bôn munáq loi ndon rian te án, tông idô: “Ưlla ơi! Dyôn a-ám cư cuchet avai, tớq cua cư tứp án, cư lư veng tapun Ưlla.”
21 E outro de seus discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
22 Ma Yê-su ôi án idô: “Mái veng tapun cư sớng. Dŏq ticuoi ndon lớiq tin cư, chứm chiam ticuoi cannŏ́h ndon lớiq tin cư.”
22 Jesus, porém, respondeu-lhe: Segue-me, e deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos.
23 Yê-su sớr tớq tuoc, dyơ top rian te án pôq alứng án tưi.
23 E, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Vít ngki ticớr bôn arpuq hớp lư, táq dyôn dơq lampóh kichíh tớq tuoc; dyơ tuoc tumán ính trim. Ma ndóng ngki Yê-su bíq.
24 E eis que se levantou no mar tão grande tempestade que o barco era coberto pelas ondas; ele, porém, estava dormindo.
25 Top rian te Yê-su pôq pasớt án, alứng tông idô: “Ưlla ơi! Choi bơ! He tumán ính cuchet dyơ!”
25 Os discípulos, pois, aproximando-se, o despertaram, dizendo: Salva-nos, Senhor, que estamos perecendo.
26 Yê-su ôi nha-án idô: “Imo inha adáh? Imo inha tin biq lư?”
26 Ele lhes respondeu: Por que temeis, homens de pouca fé? Então, levantando-se repreendeu os ventos e o mar, e seguiu-se grande bonança.
27 Cứp náq ticuoi sáng dut lư, alứng tông idô: “Imo cuyiel arpuq alứng dơq lampóh ma cammáng ticuoi ndô?”
27 E aqueles homens se maravilharam, dizendo: Que homem é este, que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Tư Yê-su tớq pa dyáng atóh dơq clóng ngki, án mot tớq cruong Yê-rasê. Án tumúh bar náq ticuoi bôn máh yang saq piyúh chón ngốh te carlom cumuiq. Nha-án crêng lư; lớiq bôn ngai dáh pôq pha ntúq nha-án át.
28 Tendo ele chegado ao outro lado, à terra dos gadarenos, saíram-lhe ao encontro dois endemoninhados, vindos dos sepulcros; tão ferozes eram que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Ndóng nha-án hôm Yê-su, nha-án hiar yứng lư idô: “Ơ Acái Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Amớh inha ính táq ada he? Iyốh tớq ngư he cóq chiuq toiq bap. Ma imo inha ính táq dyôn he chiuq toiq bap hoi-ngki?”
29 E eis que gritaram, dizendo: Que temos nós contigo, Filho de Deus? Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Tumán ntúq ngki bôn mui cantóh alic át suo cha.
30 Ora, a alguma distância deles, andava pastando uma grande manada de porcos.
31 Yang saq ngki cucúh seq te Yê-su idô: “Khán inha chuih angốh he, he seq inha dyôn he mot tớq cantóh alic ngki.”
31 E os demônios rogavam-lhe, dizendo: Se nos expulsas, manda-nos entrar naquela manada de porcos.
32 Yê-su yua máh yang saq ngki idô: “Inha pôq táp!”
32 Disse-lhes Jesus: Ide. Então saíram, e entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou pelo despenhadeiro no mar, perecendo nas águas.
33 Máh ticuoi bán alic lúh chô nga vel, alứng táq-ntêr cứp callong te bar náq ndon yang saq piyúh dyôn ngai chom tưi.
33 Os pastores fugiram e, chegando à cidade, divulgaram todas estas coisas, e o que acontecera aos endemoninhados.
34 Dyơ cứp náq ticuoi tớq vel ngốh te vel, ính tumúh Yê-su. Tớq nha-án hôm Yê-su, nha-án seq án ngốh te cruong nha-án.
34 E eis que toda a cidade saiu ao encontro de Jesus; e vendo-o, rogaram-lhe que se retirasse dos seus termos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?