Mateus 17
PAC vs ARIB
1 Vít tupát ingái loi, Yê-su dông Phi-er alứng bar náq em ai la Yacơ nha Yon, sớr alứng án tớq cóh ayống. Nưm nha-án puan náq táp át tuki.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Iki Yê-su palít cơt rớp ndái loi chứng mát nha-án pe náq. Mang án claq arớq mát pandang, alứng tampớc án clŏq tarbal mát.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Ndóng ngki nha-án pe náq hôm Môi-se nha Ê-li táq-ntêr alứng Yê-su.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Dyơ Phi-er tông Yê-su idô: “Ưlla ơi! He át tớq ntúq ndô la ŏ lư. Khán Ưlla ính, he ính táq pe lám panu, mui lám dyôn Ưlla, mui lám dyôn Môi-se, alứng mui lám loi dyôn Ê-li.”
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Ndóng Phi-er yôl táq-ntêr iki, bôn tulúc clŏq siar cluom catáng nha-án. Alứng bôn sieng tubau tông te tulúc idô: “Án ndô la Acái cư, ndon cư amoih lư. Amớh án táq la cư sáng bui nhéq. Amớh án tông inha, cóq inha cammáng án.”
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Tư nha-án pe náq te top rian te Yê-su sáng sieng ngki, nha-án adáh lư alứng mpop mui tatứp tớq cuteq.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Yê-su tớq alứng capơiq nha-án, nha tông idô: “Inha yôr tayứng! Êq adáh!”
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Iki nha-án tingưi asớr, nha-án hôm nưm munáq Yê-su sớng.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Ndóng nha-án siar te cóh, Yê-su patáp nha-án pe náq idô: “Inha êq táq-ntêr dyôn ngai chom te máh arnáq inha khoiq hôm ingái ndô, tingôi ingái cư Acái Yang Cơt Ticuoi cuchet alứng tumống lieh te ping.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Dyơ top rian te Yê-su plốh án idô: “Imo thới sái rit tông Ê-li cóq tớq nsuoi Crit?”
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Yê-su ôi nha-án idô: “Ê-li lư tớq nsuoi, dŏq atức cứp nốh dyôn cơt tamme lieh.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Ma cư tông inha, Ê-li khoiq tớq dyơ, alứng ticuoi lớiq chom alứng lớiq acớl án. Ma arnáq amớh ngai ính táq ada án, lư ngai khoiq táq dyơ. Urớh ngai ính táq muchứng ngki tưi ada cư Acái Yang Cơt Ticuoi.”
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Cua ngki top rian te Yê-su apúh la ndóng Yê-su tông te Ê-li, la án acám te Yon ndon táq tíc na dơq.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Ndóng nha-án píh lieh nga ntúq bôn ticuoi clứng, ma bôn munáq conh tớq nga Yê-su. Án chóh tarcol alứng seq idô:
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 “Ưlla ơi! Seq Ưlla sruiq táq acái conh cư hơ, co án a-ái yúh kisong alứng ráh-ariaq lư. Tớq án mứh, án dứm tớq uih, lớiq la tớq dơq.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Cư khoiq dông án nga top rian te Ưlla, ma nha-án lớiq têq táq bánh.”
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Iki Yê-su ôi idô: “Ơ inha ticuoi tớq pang ndô ơi! Inha lớiq tin, alứng inha lới lư. Nnáng dưnh máh-mmo cư cóq át alứng inha? Alứng nnáng dưnh máh-mmo cư cóq chiuq tanhir inha lớiq tin cư? Dông ngai-acái ngki tớq nga cư!”
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Iki Yê-su pi-ốh yang saq. Dyơ yang saq ngki ngốh te cháq ngai-acái; ngai-acái cơt bánh táp.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Vít ngki Yê-su át nưm alứng top rian te án sớng. Nha-án plốh Yê-su idô: “Co imo he chuih angốh yang saq ngki lớiq rap?”
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Yê-su ôi nha-án idô: “Co inha lớiq tin simớt simơi. Cư tông inha arlớih lư, khán inha bôn callong tin pưt máh mui callong me, lư inha têq yua cóh ndô idô: ‘Mái pôq te ntúq ndô, dyơ át nga ntúq cannŏ́h loi!’ Khán inha bôn callong tin li callong me, cóh ngki lư pôq. Khán inha tin simớt simơi, arnáq amớh inha ính táq, lư cơt arnáq ngki.
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Ticuoi mmo ính rap chuih angốh yang saq arớq ndô, cóq án cớu simớt lư alứng ót tanna.”
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Ndóng top rian te Yê-su rum tớq vúng Ca-lilê, Yê-su tông nha-án idô: “Tumán dyơ ngai mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi sút.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Nha-án lư cachet cư, ma catám ingái pe, cư yôr tumống lieh.”
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Ndóng Yê-su alứng top rian te án tớq nga vel Cabê-na-um, bôn máh ticuoi te Dúng Sang Pưt ndon ial práq thêq tớq nga Phi-er, alứng plốh án idô: “Thới mái dyôn práq thêq nga Dúng Sang Pưt, ma lớiq?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Phi-er ôi: “Án dyôn.”
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Phi-er ôi Yê-su idô: “Nha-án ial práq thêq te cruong cannŏ́h.”
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Ma he lớiq ính nha-án ndon ial práq thêq dyôn Dúng Sang Pưt sáng lớiq êm ada he. Iki mái pôq abáih buaiq tớq dơq clóng. Buaiq tôm lư mái bôn, cóq mái caq ngcang; dyơ mái ial mui callong práq te ngcang án. Práq ngki cứp dyôn he mŏp práq thêq nga Dúng Sang ngki. Dyơ mái dông achô alứng dyôn nga nha-án ndon ial práq thêq.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?