Mateus 12
PAC vs ARIB
1 Bôn mui Ingái Angô, Yê-su alứng top rian te án mot tớq pidái sro bali. Ndóng nha-án mot tớq pidái, top rian te án sáng pinhaih lư. Iki ntơnh nha-án pôq ntơnh nha-án carớt sro bali alứng sréh cha.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas num dia de sábado; e os seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Tớq ticuoi Pha-rasi hôm iki, nha-án tông ada Yê-su idô: “Ngki! Top rian te thới táq lớiq cơt rit rong tớq Ingái Angô.”
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.
3 Yê-su ôi nha-án idô: “Imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te puo Davit khoiq táq? Davit alứng top veng tapun án sáng pinhaih lư.
3 Ele, porém, lhes disse: Acaso não lestes o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Iki Davit mot tớq dúng sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Án alứng yớu án cha beng ngai dŏq chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán veng phep rit ticuoi Isa-ra-el, án alứng yớu án lớiq têq cha beng ngki. Co beng ngki nưm máh ticuoi teng rit sang sớng têq cha.
4 Como entrou na casa de Deus, e como eles comeram os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem a seus companheiros, mas somente aos sacerdotes?
5 Alứng arớq inha lớiq nai dŏc te phep rit Môi-se te máh ticuoi teng rit sang báq mot táq arnáq tớq Dúng Sang Pưt tớq Ingái Angô, ma nha-án lớiq bôn táq luaih.
5 Ou não lestes na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 Ma cư tông inha idô: Át ntúq ndô, bôn munáq pưt hơn te Dúng Sang ngki.
6 Digo-vos, porém, que aqui está o que é maior do que o templo.
7 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios, não condenaríeis os inocentes.
8 Cư Acái Yang Cơt Ticuoi la Ưlla Ingái Angô.”
8 Porque o Filho do homem até do sábado é o Senhor.
9 Yê-su pôq te ntúq ngki, dyơ án mot tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el.
9 Partindo dali, entrou Jesus na sinagoga deles.
10 Át ngki bôn munáq ticuoi dyuat ati. Máh ticuoi tớq dúng rum plốh Yê-su idô: “Veng rit he, têq lớiq he táq bánh ticuoi a-ái tớq Ingái Angô?”
10 E eis que estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiadas; e eles, para poderem acusar a Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Yê-su ôi nha-án idô: “Khán munáq te inha bôn pannán cưu arbúc tớq prúng tớq Ingái Angô, án lư arơq cưu ngki te prúng, piaiq lớiq?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma só ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não há de lançar mão dela, e tirá-la?
12 Yang Arbang-pilŏ́ng ayáu tarngứh ticuoi hơn te ayáu tarngứh pannán cưu. Co iki he munáq têq choi munáq tớq Ingái Angô.”
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer bem nos sábados.
13 Dyơ Yê-su tông ticuoi dyuat ati idô: “Mái angốh ati mái!”
13 Então disse àquele homem: estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restituída sã como a outra.
14 Máh ticuoi Pha-rasi ngốh te dúng rum ngki, dyơ nha-án tanghúng ính cachet Yê-su.
14 Os fariseus, porém, saindo dali, tomaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Tư Yê-su chom nha-án ính cachet án, iki án ngốh te ntúq ngki, ma bôn clứng ticuoi veng án. Alứng án táq bánh cứp náq ticuoi ndon bôn a-ái.
15 Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Acompanharam-no muitos; e ele curou a todos,
16 Án patáp nha-án êq dyôn ticuoi cannŏ́h chom án la nnáu.
16 e advertiu-lhes que não o dessem a conhecer;
17 Án patáp iki dŏq cơt tarvớiq simớt parnai Ê-sai la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, khoiq tông te inớh idô:
17 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:
18 “Ndô la ticuoi táq arnáq cư,
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu espírito, e ele anunciará aos gentios o juízo.
19 Án lớiq tarmien alứng lớiq tông yứng ada ngai.
19 Não contenderá, nem clamará, nem se ouvirá pelas ruas a sua voz.
20 Máh ticuoi la arớq arŏ́ng khoiq liat tor-cor,
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo;
21 Nhéq tưh ticuoi át ngcong án choi tamống nha-án.”
21 e no seu nome os gentios esperarão.
22 Vít ngki ngai dông munáq conh ndon sot mát alứng lúng tớq nga Yê-su, co yang saq táq án. Yê-su táq dyôn mát án cơt plang, alứng táq dyôn ngcang án têq táq-ntêr.
22 Trouxeram-lhe então um endemoninhado cego e mudo; e ele o curou, de modo que o mudo falava e via.
23 Nhéq máh ticuoi sáng dut lư, dyơ nha-án plốh idô: “Án ndô la ticuoi te tŏ́ng toiq puo Davit ndon he ngcong lớiq?”
23 E toda a multidão, maravilhada, dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Ma tư top Pha-rasi sáng ticuoi clứng táq-ntêr iki, nha-án tông idô: “Án ndô chuih angốh yang saq co yang Bên-sabul dyôn án bôn chức táq arnáq ngki. Yang Bên-sabul la yang ndon sút nhéq yang saq.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, disseram: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Yê-su chom nha-án parngíh iki. Dyơ án tông ada nha-án idô: “Khán bôn mui cruong ma munáq tarchíl munáq, lớiq cơt nnáng cruong. Alứng khán mui vel lớiq la mui abŏ́h ma munáq tarchíl munáq, lớiq cơt nnáng vel, lớiq la abŏ́h.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Khán top yang Satán ma chuih angốh top án bôm, la arớq nha-án tarchíl tartuoq. Iki lớiq têq cơt nnáng top.
26 Ora, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seus reino?
27 Inha tông cư chuih angốh yang saq co yang Bên-sabul dyôn cư bôn chức táq arnáq ngki. Ma khán máh ticuoi veng inha ma táq arnáq muchứng ngki tưi, inha lớiq tông nha-án bôn chức te yang Bên-sabul. Co iki nha-án táp ính tíq inha.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Ma khán cư chuih angốh yang saq co nhơ Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư táq, arnáq ngki apáh dyôn inha chom arlớih la Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút khoiq tớq nga inha dyơ.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 “Khán ngai ính mot dúng ticuoi bánh rêng, alứng ính ial nhéq crơng án, cóq ngai chóq án avai, ki-náq têq ngai talóh dúng án, alứng ial máh crơng án.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do valente, e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente? e então lhe saquear a casa.
30 “Ticuoi mmo ma lớiq sŏ́ng át mui mít alứng cư, la arớq án chíl cư. Alứng ticuoi mmo ma lớiq choi ticuoi cannŏ́h dyôn veng ngê cư, la muchứng án catáng ticuoi cannŏ́h lớiq dyôn veng ngê cư.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Iki cư tông inha idô: Ticuoi mmo bôn luaih amớh, alứng ticuoi mmo acraiq nốh Yang Arbang-pilŏ́ng, nhéq nốh luaih ngki têq táh. Ma khán ticuoi mmo acraiq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, Yang Arbang-pilŏ́ng lư lớiq nai táh luaih ngki.
31 Portanto vos digo: Todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Ticuoi mmo tông saq te cư Acái Yang Cơt Ticuoi, Yang Arbang-pilŏ́ng yôl têq táh luaih dyôn án. Ma khán ticuoi mmo tông saq te Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, Yang Arbang-pilŏ́ng lư lớiq nai táh luaih ngki, te pang ndô tingôi pang urớh.”
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no vindouro.
33 Yê-su tông loi idô: “Khán ính bôn culái ŏ, cóq bôn tôm along ŏ. Khán bôn tôm lớiq ŏ, culái la lớiq ŏ tưi. Khán inha hôm culái, ngki inha chom díh tôm.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom; ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Inha la arớq cusánh bôn pih! Inha la ticuoi lới. Imo têq bôn parnai ŏ ngốh te ngcang inha? Ngê amớh bôn tớq mít cannính ticuoi, ngcang ticuoi táq-ntêr angốh ngê ngki.
34 Raça de víboras! como podeis vós falar coisas boas, sendo maus? pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Ticuoi partát ŏ bôn ngê ŏ tớq mít cannính án. Iki arnáq ŏ ngốh te mít án. Alứng ticuoi lới, bôn ngê saq tớq mít cannính án, iki arnáq saq ngốh te mít án.
35 O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Ma cư tông inha idô: Ticuoi mmo tông parnai lớiq cơt callong, Yang Arbang-pilŏ́ng ính sưq án te callong ngki tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi.
36 Digo-vos, pois, que de toda palavra fútil que os homens disserem, hão de dar conta no dia do juízo.
37 Co iki, Yang Arbang-pilŏ́ng ính sưq inha te máh parnai inha tông. Khán inha tông parnai ŏ, ngki án chom inha la ticuoi tinớng ŏ. Ma khán inha tông parnai lớiq ŏ, án chom inha la ticuoi lới, alứng án táq tôt inha.”
37 Porque pelas tuas palavras serás justificado, e pelas tuas palavras serás condenado.
38 Vít ngki, bôn máh thới sái rit alứng máh ticuoi te top Pha-rasi seq te Yê-su idô: “Thới ơi! He ính me thới táq arnáq sileh.”
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus, tomando a palavra, disseram: Mestre, queremos ver da tua parte algum sinal.
39 Ma Yê-su ôi nha-án idô: “Inha ticuoi tớq pang ndô lới lư, inha lớiq sang nnáng Yang Arbang-pilŏ́ng. Inha seq mui tíc sileh te cư, ma cư lớiq táq dyôn inha. Urớh inha lư bôn nưm mui tíc sileh muchứng Yô-na la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh.
39 Mas ele lhes respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o do profeta Jonas;
40 Yô-na át tớq pallúng buaiq pưt nhéq pe ingái pe idáu. Muchứng ngki tưi, cư Acái Yang Cơt Ticuoi át tớq ping cumuiq nhéq pe ingái pe idáu.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Yô-na pôq cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tớq vel Ni-navê. Dyơ ticuoi tớq vel ngki ngin luaih pien cơt mít tamme loi. Iki, máh ticuoi ngki ính tíq ticuoi tớq pang ndô tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi. Co hoi-ngki tớq ntúq ndô bôn munáq pưt hơn te Yô-na!
41 Os ninivitas se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui quem é maior do que Jonas.
42 Alứng puo cán cruong Sê-ba te inớh, án ính tíq ticuoi tớq pang ndô tưi tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi. Án têq tíq iki, co án tớq te cruong yông ính cammáng ngê tubáiq te puo Sa-lamôn táq-ntêr. Ma hoi-ndô tớq ntúq ndô bôn munáq tubáiq hơn te Sa-lamôn!
42 A rainha do sul se levantará no juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui quem é maior do que Salomão.
43 “Tư yang saq ngốh te cháq ticuoi, dyơ án pôq suo ntúq preng cupróng ính angô, ma án lớiq tumúh.
43 Ora, havendo o espírito imundo saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Dyơ án parngíh idô: ‘Cư ính píh chô lieh nga ntúq cư khoiq ngốh te nsuoi.’ Tư án píh chô lieh nga ntúq ngki, án hôm nưm ntúq mat sớng. Ntúq ngki práh priel alứng khoiq pangcra carsiat nhéq dyơ.
44 Então diz: Voltarei para minha casa, donde saí. E, chegando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 Dyơ án pôq alứng dông achô tupul náq yang saq cannŏ́h loi dyôn át munơi alứng án tớq ntúq ngki. Máh yang ngki saq hơn te án. Iki thôq ticuoi ngki cơt saq hơn te nsuoi loi. Arớq ngki tưi máh ticuoi tớq pang saq ndô bôn ráp thôq saq hơn te nsuoi loi.”
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entretanto, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim há de acontecer também a esta geração perversa.
46 Ndóng Yê-su yôl cato ticuoi clứng, bôn a-i alứng máh a-em conh án tớq. Nha-án át tayứng culái tieh ính táq-ntêr alứng án.
46 Enquanto ele ainda falava às multidões, estavam do lado de fora sua mãe e seus irmãos, procurando falar-lhe.
47 Bôn munáq ticuoi tớq tông Yê-su idô: “Ngki! A-i alứng máh a-em conh thới át culái tieh. Nha-án ính táq-ntêr alứng thới.”
47 Disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, e procuram falar contigo.
48 Ma Yê-su plốh án idô: “Nnáu la a-i cư? Alứng nnáu la em ai cư?”
48 Ele, porém, respondeu ao que lhe falava: Quem é minha mãe? e quem são meus irmãos?
49 Dyơ Yê-su turô nga top rian te án alứng tông idô: “Ndô la a-i alứng em ai cư!
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Máh ticuoi táq veng ngê A-ám cư tớq pilŏ́ng, nha-án la em ai, em ơi, alứng a-i cư.”
50 Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?