Marcos 8

PAC vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tớq callúng máh ingái ngki, bôn clứng ticuoi tớq sa nga Yê-su. Co nha-án ớq crơng tanna cha, iki Yê-su arô top rian te án tớq nga án, alứng án tông nha-án idô:
1 Naqueles dias, havendo de novo uma grande multidão, e não tendo o que comer, chamou Jesus os discípulos e disse-lhes:
2 “Cư sáng sruiq táq lư máh ticuoi ndô, co nha-án át alứng cư khoiq pe ingái dyơ, ma crơng tanna nha-án khoiq nhéq.
2 Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer.
3 Khán cư yua nha-án chô nga dúng nha-án, ma pallúng nha-án pinhaih, cumáiq nha-án dứm tớq carna, co a-ưi náq te nha-án tớq te vel yông.”
3 Se eu os mandar em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Top rian te án plốh án idô: “Imo he ính táq dyôn bôn crơng tanna chiam nhéq máh ticuoi ndô cha dyôn asái, co ntúq ndô yông te vel ticuoi át?”
4 E seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Yê-su plốh lieh nha-án: “Máh-mmo inha bôn beng?”
5 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete.
6 Dyơ Yê-su yua nhéq máh ticuoi ngki ticu tớq cuteq. Án ial tupul lám beng, alứng án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô. Cua ngki án péq beng alứng avôi dyôn top rian te án mpô dyôn máh ticuoi ngki cha. Iki top rian te án mpô dyôn máh ticuoi ngki.
6 Logo mandou ao povo que se sentasse no chão; e tomando os sete pães e havendo dado graças, partiu-os e os entregava a seus discípulos para que os distribuíssem; e eles os distribuíram pela multidão.
7 Nha-án bôn bar pe lám buaiq két hơ. Yê-su si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô, dyơ án yua top rian te án mpô buaiq hơ.
7 Tinham também alguns peixinhos, os quais ele abençoou, e mandou que estes também fossem distribuídos.
8 Tớq nhéq máh ticuoi ngki cha sái, top rian te Yê-su pachúng lieh crơng tanna clưi te nha-án cha, bôn pớnh tupul achoiq.
8 Comeram, pois, e se fartaram; e dos pedaços que sobejavam levantaram sete alcofas.
9 Bôn sám puan ngin náq ticuoi át tớq ntúq ngki. Dyơ Yê-su yua ticuoi ngki chô lieh nga dúng nha-án.
9 Ora, eram cerca de quatro mil homens. E Jesus os despediu.
10 Vít ngki án sớr tớq tuoc alứng top rian te án. Dyơ nha-án pôq nga cruong Dal-manu-tha.
10 E, entrando logo no barco com seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Bôn máh ticuoi Pha-rasi tớq nga Yê-su; nha-án tarmien alứng án. Nha-án seq mui tíc sileh te án, ính chim án, co nha-án lớiq tin chức án tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng.
11 Saíram os fariseus e começaram a discutir com ele, pedindo-lhe um sinal do céu, para o experimentarem.
12 Yê-su tangứh clŏ́ng, dyơ án ôi nha-án idô: “Imo ticuoi tớq pang ndô sisuo níc tíc sileh te cư? Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq dyôn ticuoi tớq pang ndô bôn hôm tíc amớh.”
12 Ele, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não será dado sinal algum.
13 Cua án tông iki, dyơ án ngốh te nha-án, alứng án sớr lieh tớq tuoc dyang pa dyáng atóh.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Top rian te Yê-su clớiq dông beng. Nha-án bôn nưm mui lám beng sớng tớq tuoc.
14 Ora, eles se esqueceram de levar pão, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Dyơ Yê-su patáp nha-án idô: “Cóq inha át ahôi. Cóq inha át yông te bôt pôih top Pha-rasi alứng puo Hê-rôt An-tipa.”
15 E Jesus ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Iki nha-án munáq táq-ntêr alứng munáq idô: “Án tông iki, co he ớq beng.”
16 Pelo que eles arrazoavam entre si porque não tinham pão.
17 Yê-su sáng nha-án táq-ntêr iki, dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha át táq-ntêr te he ớq beng? Imo inha iyốh sáng alứng iyốh chom sa? Mít inha nnáng cớng lớiq?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que arrazoais por não terdes pão? não compreendeis ainda, nem entendeis? tendes o vosso coração endurecido?
18 Imo inha bôn mát, ma lớiq bôn hôm? Inha bôn cutor, ma lớiq bôn sáng? Inha ayư ma lớiq,
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais?
19 ndóng cư péq sông lám beng dyôn sông ngin náq cha, bôn sếq carie pớnh inha pachúng lieh te máh ntie ngai cha?”
19 Quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Doze.
20 Yê-su plốh sa: “Alứng ndóng cư péq tupul lám beng dyôn puan ngin náq cha, bôn sếq achoiq pớnh inha pachúng lieh te máh ntie ngai cha?”
20 E quando parti os sete para os quatro mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Sete.
21 Yê-su plốh sa nha-án idô: “Inha apúh ma iyốh?”
21 E ele lhes disse: Não entendeis ainda?
22 Vít ngki nha-án tớq nga vel Bet-sada. Ngai dông nga Yê-su munáq ticuoi sot mát, alứng seq Yê-su capơiq án.
22 Então chegaram a Betsaída. E trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Yê-su tec ati ticuoi ngki, alứng dông angốh nga culái tieh vel. Dyơ ngki Yê-su proih dơq avie tớq mát án alứng capơiq tớq cháq án, dyơ Yê-su plốh án idô: “Mái hôm amớh?”
23 Jesus, pois, tomou o cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ticuoi ngki tangngơq asớr alứng ôi idô: “Cư hôm ticuoi pupôq, ma cư hôm lớiq arlớih; cơt arớq tôm along pupôq pitứng pitốq sớng.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Estou vendo os homens; porque como árvores os vejo andando.
25 Yê-su capơiq sa mát ticuoi sot ngki. Iki ticuoi ngki me clớn; dyơ mát án bôn hôm, alứng án hôm cứp nốh arlớih lư.
25 Então tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos; e ele, olhando atentamente, ficou restabelecido, pois já via nitidamente todas as coisas.
26 Yê-su yua án chô lớng nga dúng, alứng patáp án idô: “Êq mot tớq vel.”
26 Depois o mandou para casa, dizendo: Mas não entres na aldeia.
27 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án pôq sa. Nha-án mot tớq máh vel ndon át paniar vel Sê-sarê Phi-lip. Ndóng nha-án pôq tớq carna, Yê-su plốh top rian te án idô: “Ticuoi cannŏ́h báq tông cư la nnáu?”
27 E saiu Jesus com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e no caminho interrogou os discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Nha-án ôi idô: “Bôn ticuoi tông thới la Yon ndon táq tíc na dơq. Bôn ticuoi tông thới la Ê-li. Alứng bôn ticuoi cannŏ́h loi tông thới la munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
28 Responderam-lhe eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros: Algum dos profetas.
29 Yê-su plốh nha-án loi idô: “Ma inha tông cư la nnáu?”
29 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Yê-su patáp nha-án êq dyôn ticuoi cannŏ́h chom te nốh ndô.
30 E ordenou-lhes Jesus que a ninguém dissessem aquilo a respeito dele.
31 Cua ngki Yê-su tabớq cato top rian te án idô: “Urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức. Máh ticuoi sút tớq sớu, máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng máh thới sái rit, nha-án lớiq ính cư, alứng cachet cư. Ma vít pe ingái, cư lư tumống lieh.”
31 Começou então a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muitas coisas, que fosse rejeitado pelos anciãos e principais sacerdotes e pelos escribas, que fosse morto, e que depois de três dias ressurgisse.
32 Yê-su tông parnai ndô arlớih lư dyôn nha-án cammáng. Iki Phi-er seq Yê-su ngốh te top nha-án, alứng án dyŏq Yê-su êq táq-ntêr nnáng arớq iki.
32 E isso dizia abertamente. Ao que Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Ma Yê-su tilêq me nga top rian te án, alứng án dyŏq Phi-er idô: “Yang Satán, mái êq catáng cư! Mái át pa crŏ́ng cư! Mái lớiq bôn parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma mái parngíh nưm te ngê ticuoi sớng.”
33 Mas ele, virando-se olhando para seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque não cuidas das coisas que são de Deus, mas sim das que são dos homens.
34 Cua ngki Yê-su arô ticuoi clứng alứng top rian te án tớq nga án. Dyơ án cato nha-án idô: “Khán bôn ticuoi mmo ma ính veng tapun cư, cóq án táh nhéq ngê án bôm. Cóq án dual bôm along calláng án alứng veng tapun cư.
34 E chamando a si a multidão com os discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Ticuoi mmo ayáu tarngứh án, tarngứh ticuoi ngki lư pít. Ma ticuoi mmo chiuq pít tarngứh án, co tian te ngê cư alứng parnai ŏ te cư, tarngứh ticuoi ngki lư lớiq nai pít.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, salvá-la-á.
36 Khán ticuoi mmo bôn túc palec tec pacan crơng crớu tớq pang ndô, ma án pít tarngứh, ngki án bôn tarnáp amớh?
36 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida?
37 Alứng nốh amớh ticuoi têq pien lieh tarngứh án?
37 Ou que diria o homem em troca da sua vida?
38 Ticuoi tớq pang ndô lớiq ính sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nha-án bôn luaih a-ưi. Khán ticuoi mmo ma achiet te cư, alứng achiet te parnai cư chứng mát ticuoi tớq pang ndô, urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi, lư achiet lieh ticuoi ngki, tư cư siar lieh te pilŏ́ng munơi alứng tarneng ndon práh ŏ na Yang Arbang-pilŏ́ng. Ingái ngki, cư bôn chức ang-ưr te A-ám cư.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra