Marcos 7
PAC vs ACF
1 Bôn ticuoi te top Pha-rasi alứng thới sái rit tớq te vel Yaru-salem át rum paniar Yê-su.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Nha-án hôm top rian te Yê-su chicha ma lớiq arau ati veng rit.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Co top Pha-rasi alứng nhéq máh ticuoi Isa-ra-el cannŏ́h, khán nha-án lớiq arau ati veng rit achúc achiac, ngki nha-án lớiq têq cha.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Tớq nha-án chô te ntúq táiq plới, khán nha-án lớiq arau ati, ngki nha-án lớiq têq cha. Alứng bôn a-ưi rit cannŏ́h loi nha-án veng, arớq rit arau adéh tingan.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Iki máh ticuoi Pha-rasi alứng thới sái rit plốh Yê-su idô: “Imo top rian te thới lớiq táq veng rit achúc achiac he? Imo nha-án cha ma lớiq arau ati veng rit?”
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Yê-su ôi nha-án idô: “Te inớh, Ê-sai khoiq taran piaiq lư te inha, la ticuoi táq náh-nnan sớng. Yang Arbang-pilŏ́ng yua án tông idô:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Nha-án sang tám cư, ma nha-án sang tám lớiq cơt callong.
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Alứng Yê-su tông loi idô: “Inha táh máh callong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp, ma inha capol khớm lư rit rong ticuoi.”
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Dyơ Yê-su achuon nha-án idô: “Crái ớiq! Cư hôm ŏ lư inha táh máh callong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp, dŏq inha cadyiq rit rong ticuoi khớm lư.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Môi-se khoiq tông dyơ idô: ‘Inha cóq dyám náp a-i a-ám inha. Ticuoi mmo ma chau anôi a-i a-ám, ticuoi ngki cóq chiuq cuchet.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 “Ma inha cato ngai têq tông ada a-i a-ám idô: ‘Máh nốh cư têq choi inha, cư khoiq dŏq ‘côr-ban’ dyơ.’ (Parnai ‘côr-ban’ titoiq lieh la ‘khoiq ưq mŏp sang dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.’)
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 Khán inha tông iki la arớq inha catáng lớiq dyôn ngai choi a-i a-ám ngai.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Iki inha khoiq táh dyơ parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, ma inha pitŏ́ng níc rit inha bôm. Alứng inha táq a-ưi arnáq muchứng iki tưi.”
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Cua ngki Yê-su arô lieh ticuoi clứng dyôn tớq nga án, alứng án tông nha-án idô: “Nhéq máh inha cóq cammáng cư. Cóq inha chom dyôn arlớih.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Cứp nốh culái tieh ndon mot tớq cháq ticuoi lớiq bôn táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit. Ma ngê ndon ngốh te mít ticuoi táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng.”
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Tư Yê-su ngốh te ticuoi clứng, alứng án mot tớq dúng, dyơ top rian te án plốh án te parnai acám ngki.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Imo inha iyốh apúh sa? Inha chom ma lớiq, crơng tanna te culái tieh mot tớq pallúng, lớiq nai táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Co crơng ngki lớiq bôn mot tớq mít, ma mot tớq pallúng sớng, dyơ ngốh na pannôq.” Yê-su tông iki dŏq dyôn ticuoi chom cứp nốh tanna la práh veng rit.
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Dyơ Yê-su cato loi idô: “Ngê amớh ngốh te mít ticuoi, ngê ngki táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Co ngê ndon ngốh te mít ticuoi la idô: Parngíh ính táq arnáq lớiq ŏ, tới campái cayieq ma bíq munơi, titôiq, cachet ticuoi,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 láh parlưi, ham crơng, táq pla-mpla, lứp, táq tanghang, i-ôiq camíq, acraiq asáh, ính ngai ayô, alứng táq yúh yúh.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Nhéq máh arnáq saq ndô ngốh te mít ticuoi, alứng táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.”
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Cua Yê-su tông iki, án ngốh te ngki, alứng pôq nga cruong paniar vel Tirơ nha vel Sadôn. Án mot tớq mui dúng. Án lớiq ính ticuoi cannŏ́h chom án át tuki, ma lớiq têq catốq cháq án.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Bôn munáq cán tớq alứng mpop tumán dyưng Yê-su. Cán ndô khoiq sáng hanh te Yê-su, alứng án bôn mui náq acái cán bôn yang saq piyúh.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Án la ticuoi Créc; án tới ticuoi Isa-ra-el. A-i án carnian án tớq cruong Sarô-phê-nasi. Án seq Yê-su chuih angốh yang saq te cháq acái án.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ma Yê-su ôi án idô: “Crái lư la dyôn ngai-acái cha dyơ avai. Lớiq crái ial crơng tanna ngai-acái adúh dyôn acho cha.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Án ôi Yê-su: “Lư crái Ưlla tông. Ma acho têq cha ntie mbáh ngai-acái táq sráh tadưp kichơng.”
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Dyơ Yê-su tông án idô: “Co mái khoiq tông iki, hoi-ndô têq mái chô. Yang saq khoiq ngốh dyơ te cháq acái mái.”
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Iki án chô nga dúng. Án hôm acái án bíq tớq kichơng; alứng yang saq khoiq ngốh dyơ te cháq acái án.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Cua ngki Yê-su ngốh te vel Tirơ, dyơ pôq tilớt vel Sadôn, alứng án pôq pha cruong Dê-ca-palớt, tớq nga dơq clóng Ca-lilê.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Ngai dông nga Yê-su munáq ticuoi lúng alứng túng cutor. Ngai cucúh cucuoi seq Yê-su capơiq tớq ticuoi ngki dyôn án cơt bánh.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Yê-su dông angốh ticuoi ngki te ticuoi clứng. Dyơ án chuaiq bar pa hŏ́ng cutor ticuoi ngki. Cua ngki án cuchóh tớq ndem ati alứng tir dơq avie tớq ntaq ticuoi ngki.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Dyơ án tingưi nga pilŏ́ng. Án tangứh clŏ́ng, dyơ án tông ticuoi ngki idô: “Ep-phata.” Titoiq lieh la: “Pốh!”
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Ndóng ngki táp cutor ticuoi ngki têq sáng, alứng ngcang án têq tacang. Alứng án táq-ntêr arlớih.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Yê-su dyŏq máh ticuoi át ngki êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom. Ma máh-mmo Yê-su dyŏq nha-án, máh ngki tưi nha-án táq-ntêr.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Nha-án sáng dut lư tớq mít, alứng nha-án tông idô: “Máh arnáq án táq la ŏ nhéq. Án dyôn ticuoi túng têq sáng, alứng ticuoi lúng têq tacang.”
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?