Marcos 2
PAC vs ARIB
1 Vít bar pe ingái loi, Yê-su chô lieh nga vel Cabê-na-um. Tư ngai sáng hanh án khoiq píh chô nga dúng án,
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 iki ngai pôq parchúng clứng lư nga tuki. Tớq ngáh callống lớiq bôn nnáng ntúq mot, nhéq tot máh ticuoi. Iki Yê-su cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nha-án cammáng.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Ndóng ngki bôn puan náq crang munáq ticuoi a-ái cớng dông nga Yê-su.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Ma tư nha-án hôm clứng lư ticuoi át kiar Yê-su, nha-án lớiq chom na mmo ính mot nga Yê-su. Iki nha-án pốh mpuong dúng tardáng Yê-su át, dyơ atiar asiar carrang díh ticuoi a-ái ngki.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Tư Yê-su chom mít nha-án tin lư, iki án tông ticuoi a-ái cớng idô: “Acái ơi! Luaih mái, cư khoiq táh dyôn.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Bôn máh thới sái rit ticu tớq ngki tưi. Nha-án parngíh idô:
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “Imo ticuoi ndô tông iki? Án ính táq chức arớq Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Parnai án tông la arớq án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng dyơ. Lớiq bôn ticuoi mmo têq táh luaih. Nưm munáq Yang Arbang-pilŏ́ng táp têq táh luaih.”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Ndóng ngki táp Yê-su chom nha-án parngíh iki tớq mít cannính nha-án. Iki án plốh nha-án idô: “Imo inha parngíh iki?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 Parnai mmo inha sáng ien hơn cư tông: ‘Luaih mái, cư khoiq táh dyơ,’ lớiq la: ‘Mái yôr tayứng. Mái ial dual carrang mái, dyơ mái chô!’
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Ma hoi-ndô cư ính táq dyôn ticuoi a-ái ndô cơt bánh, dyôn inha chom arlớih arlêng lư, cư Acái Yang Cơt Ticuoi bôn chức tớq cúc cuteq ndô. Cư têq táh luaih dyôn.” Dyơ ngki Yê-su tông ticuoi a-ái cớng idô:
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 “Cư yua mái yôr tayứng. Mái ial dual carrang mái, dyơ chô!”
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Iki ticuoi ngki yôr tayứng. Án ial táp carrang án, dyơ án ngốh te ticuoi clứng. Tư nha-án hôm iki, nha-án sáng dut lư, alứng nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án tông idô: “He lớiq nai hôm arnáq arớq ndô.”
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Vít ngki Yê-su pôq sa nga tor dơq clóng. Clứng lư ticuoi parchúng lieh paniar án; dyơ án cato nha-án.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Ndóng án pôq, án hôm Lê-vi, acái Al-phê, át ticu tớq dúng ngai ial práq thêq. Iki, Yê-su yua Lê-vi idô: “Mái veng tapun cư.” Iki Lê-vi yôr tayứng alứng veng tapun án.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Cua ngki Yê-su pôq cha dôi nga dúng Lê-vi. Ma át ngki bôn clứng ticuoi ndon ial práq thêq, alứng ticuoi luaih cannŏ́h hơ át cha munơi alứng Yê-su nha top rian te án. Co bôn clứng ticuoi veng tapun án.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Bôn thới sái rit ndon cơt top Pha-rasi hôm Yê-su át cha munơi alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h. Iki nha-án plốh top rian te Yê-su idô: “Imo án cha munơi alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h?”
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Yê-su sáng nha-án táq-ntêr iki, dyơ án tông nha-án idô: “Ticuoi bánh ŏ lớiq bôn seq dyôn ngai palai, ma nưm ticuoi a-ái sớng seq dyôn ngai palai. Cư tớq nga ndô, cư lớiq bôn arô ticuoi ndon ngin nha-án tinớng ŏ, ma cư arô ticuoi ndon chom nha-án bôn luaih.”
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Máh ticuoi rian te Yon alứng máh ticuoi Pha-rasi báq rêh ingái dŏq ót tanna co ính parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án tớq plốh Yê-su idô: “Top rian te Yon alứng ticuoi ndon veng tapun top Pha-rasi, nha-án rêh ingái dŏq ót tanna. Ma imo top rian te thới lớiq táq arớq nha-án?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Yê-su ôi lieh nha-án idô: “Khán bôn conh ial campái, ndóng yớu pôq carring, nha-án lớiq ót tanna co nha-án sáng bui.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Ma tư ngai ial dông án, iki yớu án ót tanna dŏq ayư lieh án.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 “Lớiq bôn ngai cupêl prới tamme tớq tampớc khoiq anhoh. Khán ngai táq iki, ntúq campêl ngki cucrónh alứng tiyot prới anhoh. Iki tarhaq ngki cơt pơh lư loi.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Alứng lớiq bôn ngai cleng sieu tamme tớq aluoi ngcár tieq. Khán ngai táq iki, sieu ngki cơt pi-óq alứng táq dyôn aluoi ngcár cơt pôih, dyơ pidŏ́h. Ma sieu tamme, cóq cleng tớq aluoi ngcár tamme.”
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Bôn mui Ingái Angô, Yê-su alứng top rian te án mot tớq pidái sro bali. Ntơnh nha-án pôq, ntơnh nha-án carớt sro bali.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Top Pha-rasi tông ada Yê-su idô: “Imo top rian te thới táq lớiq cơt rit rong tớq Ingái Angô.”
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Yê-su plốh nha-án idô: “Imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng tông te puo Davit khoiq táq? Davit alứng top veng tapun án ớq crơng tanna alứng nha-án sáng pinhaih lư.
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Iki Davit mot tớq dúng sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Án cha alứng án dyôn yớu án cha tưi beng ngai dŏq chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Beng ndô nưm ticuoi teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng sớng têq cha. Ndóng ngki Abie-tha cơt ariaih top teng rit sang.”
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Yê-su tông nha-án sa idô: “Co ticuoi, iki Yang Arbang-pilŏ́ng teng Ingái Angô. Tới co Ingái Angô, ma án teng ticuoi.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Cư Acái Yang Cơt Ticuoi la Ưlla tưi Ingái Angô.”
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?