Gálatas 4

PAC vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dyơ cư ính tông inha mui parnai acám loi idô: Bôn munáq ticuoi súc ndon bôn mui lám acái két. Khán a-ám án cuchet, acái ngki loi cơt ưlla nhéq máh mun a-ám án. Ma ndóng án yôl ngai-acái, ngai lớiq dyôn án cơt ưlla máh mun ngki. Án cơt arớq ticuoi sol sớng.
1 Ora, digo que por todo o tempo em que o herdeiro é menino, em nada difere de um servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Ma bôn ticuoi parléh níc án, alứng kiaq me máh mun án tingôi ingái a-ám án khoiq anát dyôn án têq cơt ưlla máh mun ngki.
2 mas está debaixo de tutores e curadores até o tempo determinado pelo pai.
3 He la arớq ngai-acái ngki tưi. Ndóng he iyốh tin, he cơt sol dyôn máh ngê tớq pang ndô.
3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos rudimentos do mundo;
4 Ma tớq ngư Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq anát, án lư dyôn acái án siar nga cúc cuteq ndô. Án dyôn ticuoi cán carnian acái án. Alứng acái ndô át tadưp chức phep rit Isa-ra-el tưi.
4 mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido debaixo de lei,
5 Acái án thái he te phep rit Isa-ra-el ndon he khoiq cơt sol, dyôn he têq cơt acái án.
5 para resgatar os que estavam debaixo de lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
6 Alứng dyôn inha chom arlớih lư, inha cơt acái Yang Arbang-pilŏ́ng, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Arvai Acái án mot át tớq mít cannính inha. Arvai ngki choi he lớiq adáh arô Yang Arbang-pilŏ́ng la ‘aba’.
6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos nossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
7 Hoi-ndô inha lớiq nnáng arớq ticuoi sol, ma inha cơt arớq acái ama na Yang Arbang-pilŏ́ng loi. Co inha lư cơt acái án, iki têq inha chúng tưi mun án.
7 Portanto já não és mais servo, mas filho; e se és filho, és também herdeiro por Deus.
8 Te ndóng inha iyốh chom ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, inha táq sol dyôn máh yang saq.
8 Outrora, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses;
9 Ma hoi-ndô inha chom Yang Arbang-pilŏ́ng dyơ. Ma crái lư la Yang Arbang-pilŏ́ng chom inha. Khán iki, imo inha ính píh cơt sol lieh máh ngê tớq pang ndô? Máh ngê ngki lớiq bôn chức alứng lớiq têq choi inha.
9 agora, porém, que já conheceis a Deus, ou, melhor, sendo conhecidos por Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
10 Inha nnáng náp ingái, kisái, alứng cumo tampán. Inha parngíh inha têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng co inha táq iki.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Ma khán inha parngíh iki, ngki aleq mat sớng cư khoiq cato inha te parnai ŏ te Yê-su Crit.
11 Temo a vosso respeito não haja eu trabalhado em vão entre vós.
12 Em ai ơi! Cư seq inha cơt muchứng cư tưi, co cư khoiq cơt muchứng inha ndon lớiq veng phep rit Isa-ra-el. Alứng inha lớiq bôn táq luaih amớh ada cư.
12 Irmãos, rogo-vos que vos torneis como eu, porque também eu me tornei como vós. Nenhum mal me fizestes;
13 Inha chom dyơ, nsuoi lư cư cato parnai ŏ dyôn inha la co te cư a-ái tarma.
13 e vós sabeis que por causa de uma enfermidade da carne vos anunciei o evangelho a primeira vez,
14 Tam cháq chớn cư lớiq bánh ŏ, ma inha lớiq ayê, lớiq la calôih cư. Ma inha ráp pasôl cư, arớq inha ráp pasôl tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq la arớq inha ráp pasôl Yê-su Crit.
14 e aquilo que na minha carne era para vós uma tentação, não o desprezastes nem o repelistes, antes me recebestes como a um anjo de Deus, mesmo como a Cristo Jesus.
15 Ingái ngki inha sáng bui alứng cư. Ma hoi-ndô, amớh ndon táq dyôn inha lớiq sáng bui nnáng arớq te ưlling? Cư chom ingái ngki, khán rap inha culáiq callong mát inha dŏq choi cư, lư inha culáiq.
15 Onde está, pois, aquela vossa satisfação? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos, e mos teríeis dado.
16 Cư tông inha parnai piaiq lư, ma imo hoi-ndô inha cơt ticuoi picon ada cư?
16 Tornei-me acaso vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Ma ticuoi cannŏ́h ndon tông parnai lớiq piaiq, nha-án táq náh-nnan ial cannính inha, ma callong lư la nha-án ính táq lớiq ŏ ada inha. Nha-án ính cayáh inha te cư, la dŏq dyôn inha ial cannính nha-án loi.
17 Eles vos procuram zelosamente não com bons motivos, mas querem vos excluir, para que zelosamente os procureis a eles.
18 Arnáq ial cannính ticuoi co ính táq arnáq ŏ, ngki ŏ lư. Lớiq bôn amớh cư át alứng inha, lớiq la át yông te inha.
18 No que é bom, é bom serdes sempre procurados, e não só quando estou presente convosco.
19 Inha la arớq acái cư ama tưi. Hoi-ndô cư sáng a-ái lư tớq mít cư, clưi te ticuoi cán carnian acái, tingôi Crit cơt sút tớq mít cannính inha.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós;
20 Alứng cư ính lư át munơi alứng inha hoi-ndô, dŏq ien cư tanghúng alứng inha. Ma hoi-ndô cư át yông te inha, iki cư sáng ting-críng tháng, lớiq chom imo cư ính táq.
20 eu bem quisera estar presente convosco agora, e mudar o tom da minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Cư ính plốh ticuoi te top inha ndon ính veng níc phep rit Isa-ra-el idô: Inha chom ma lớiq, phep rit ngki tông amớh dyôn inha?
21 Dizei-me, os que quereis estar debaixo da lei, não ouvis vós a lei?
22 Tớq phep rit ngki ngai khoiq taran tông te A-praham, án bôn bar lám acái conh, mui lám te campái sol, mui lám te campái tới sol.
22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava, e outro da livre.
23 Campái sol carnian acái conh muchứng ngai tưi. Ma campái tới sol carnian acái co nhơ te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq ính dyôn án bôn acái conh.
23 Todavia o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas, o que era da livre, por promessa.
24 — ausente —
24 O que se entende por alegoria: pois essas mulheres são dois pactos; um do monte Sinai, que dá à luz filhos para a servidão, e que é Agar.
25 — ausente —
25 Ora, esta Agar é o monte Sinai na Arábia e corresponde à Jerusalém atual, pois é escrava com seus filhos.
26 Ma he ndon bôn mui mít ính veng ngê Yê-su Crit, he la arớq vel Yaru-salem tamme tớq pilŏ́ng, vel ngki la arớq a-i he. A-i ndô tới ticuoi sol.
26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre; a qual é nossa mãe.
27 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông te nốh ndô, idô:
27 Pois está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz; esforça-te e clama, tu que não estás de parto; porque mais são os filhos da desolada do que os da que tem marido.
28 Hoi-ndô em ai ơi! Inha cơt acái ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq muchứng I-sac tưi.
28 Ora vós, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Tớq ingái ngki te inớh, acái conh ndon carnian arớq ngai tưi, acái ngki táq dieiq arức níc acái conh ndon carnian nhơ te chức Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng pang hoi-ndô la muchứng ngki tưi.
29 Mas, como naquele tempo o que nasceu segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim é também agora.
30 Ma amớh tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh tông te nốh ndô? Án tông idô:
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava herdará com o filho da livre.
31 Iki em ai ơi, he tới acái te ticuoi sol, ma he la acái te ticuoi tới sol.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas da livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra