Gálatas 2
PAC vs ARIB
1 Tớq mui chít la puan cumo tatun cư ticứh sa nga vel pưt Yaru-salem. Ba-naba alứng Athit pôq munơi alứng cư.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo a Tito.
2 Cư ticứh tuki co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq apáh dyôn cư pôq. Cư tông nưm nha-án ndon cơt plô top tin Yê-su tớq vel Yaru-salem, dyôn nha-án chom nhéq máh parnai ŏ ndon cư khoiq cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Cư táq iki, co cư lớiq ính máh arnáq cư khoiq táq alứng máh arnáq cư chón táq ma cơt ớq tarnáp, khán nha-án lớiq hôm ŏ te máh arnáq cư táq.
2 E subi devido a uma revelação, e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que eram de destaque, para que de algum modo não estivesse correndo ou não tivesse corrido em vão.
3 Athit ndon pôq alứng cư la ticuoi Créc, án tới ticuoi Isa-ra-el. Ma nha-án ndon cơt plô top tin Yê-su, lớiq tông amớh Athit cóq táq rit kít veng phep rit Isa-ra-el.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, embora sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Ma bôn ticuoi cannŏ́h táq náh-nnan mot tin Yê-su. Nha-án ính Athit táq rit ngki. Nha-án la arớq ticuoi tituaiq ính chom, co imo he ndon bôn mui mít alứng Yê-su ma lớiq veng máh phep rit Isa-ra-el. Co nha-án ính he cơt sol phep rit ngki.
4 e isto por causa dos falsos irmãos intrusos, os quais furtivamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos escravizar;
5 Mubiq la he lớiq ính peh ngê nha-án, co he lớiq ính inha parngíh Yê-su choi tamống nưm ticuoi ndon veng phep rit Isa-ra-el sớng.
5 aos quais nem ainda por uma hora cedemos em sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Tam ngai dyám náp máh ticuoi plô ngki, ma a cư nha-án lớiq bôn pưt amớh, co Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq bôn me culái tieh. Ma nha-án lớiq bôn cato mui callong tamme amớh ndái te parnai cư khoiq cato.
6 Ora, daqueles que pareciam ser alguma coisa {quais outrora tenham sido, nada me importa; Deus não aceita a aparência do homem}, esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me acrescentaram;
7 Ma máh ticuoi plô ngki bôn chom arlớih tớq cư tông nha-án la Yang Arbang-pilŏ́ng táp yua cư dyôn cato parnai ŏ te Yê-su Crit dyôn ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, la muchứng Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua Phi-er cato top Isa-ra-el.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn cư cơt dyưng ati án dŏq pôq cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, la muchứng án khoiq dyôn Phi-er cơt dyưng ati án dŏq cato ticuoi Isa-ra-el.
8 {porque aquele que operou a favor de Pedro para o apostolado da circuncisão, operou também a meu favor para com os gentios},
9 Nốh nha-án ndon cơt plô hoi-ndô la: Yacơ, Phi-er, alứng Yon. Nha-án bôn chom tưi te Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi mat cư, alứng nha-án khoiq sŏ́ng dyôn cư nha Ba-naba yôl cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Ma nha-án yôl cato top Isa-ra-el.
9 e quando conheceram a graça que me fora dada, Tiago, Cefas e João, que pareciam ser as colunas, deram a mim e a Barnabé as destras de comunhão, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Bôn nưm mui nốh nha-án patáp he bar náq dyôn ayư níc, la tarchoi ticuoi kidit. Ma arnáq ngki cư ính táq te nsuoi dyơ.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres; o que também procurei fazer com diligência.
11 Ma tư Phi-er tớq nga vel Anti-ôt, cư dyŏq án chứng mát lớng, êq táq nnáng arnáq lớiq piaiq.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe na cara, porque era repreensível.
12 Co te nsuoi Phi-er báq chicha munơi alứng ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su. Ma tư ticuoi ndon Yacơ yua tớq nga vel Anti-ôt, iki án lớiq ính cha nnáng alứng ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ngki. Án adáh ‘top táq rit kít’ parngíh án khoiq táh phep rit Isa-ra-el.
12 Pois antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas quando eles chegaram, se foi retirando e se apartava deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Iki nhéq máh ticuoi Isa-ra-el ndon tin Yê-su át tớq vel Anti-ôt, nha-án táq áh a-uai soi arớq Phi-er; díh Ba-naba táq áh a-uai muchứng ngki tưi.
13 E os outros judeus também dissimularam com ele, de modo que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Tư cư hôm nha-án lớiq táq tinớng veng parnai ŏ te Yê-su Crit, iki cư tông Phi-er chứng mát nhéq máh ticuoi ngki idô: “Mái la lư ticuoi Isa-ra-el. Ma mái táp táq arớq mái tới ticuoi Isa-ra-el. Imo têq mái patot ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el dyôn veng máh phep rit Isa-ra-el?
14 Mas, quando vi que não andavam retamente conforme a verdade do evangelho, disse a Cefas perante todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como é que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 “He la ticuoi Isa-ra-el te ingái a-i he carnian he. Iki he ndái te ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon ngai dŏq ‘ticuoi luaih.’
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Ma he chom arlớih lư ticuoi lớiq têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, co nhơ án veng phep rit Isa-ra-el. Ma cóq án tin nưm Yê-su Crit sớng, ki-náq têq án át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Hôm he têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, la co nhơ he khoiq tin Crit, tới co nhơ he veng phep rit Isa-ra-el. Lớiq bôn ticuoi mmo têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, co nhơ án veng tapun phep rit Isa-ra-el.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, mas sim, pela fé em Cristo Jesus, temos também crido em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não por obras da lei; pois por obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Ma khán he catóng ính át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng co nhơ he tin Crit, iki he chom, he ticuoi Isa-ra-el la ticuoi luaih muchứng ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el tưi. Khán parnai ndô lư piaiq; iki arớq Crit ính he táq luaih lớiq? Lư tới iki!”
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De modo nenhum.
18 Ma khán cư kinứm lieh máh phep rit ndon cư khoiq táh te nsuoi, iki cư táq dyôn cư bôm cơt ticuoi luaih ada phep rit ngki.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Co cư lớiq peh nnáng phep rit ngki, iki arớq cư khoiq cuchet te phep rit ngki dyơ; dŏq cư tumống nưm dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng sớng.
19 Pois eu pela lei morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Iki cơt arớq cư cuchet munơi alứng Crit tớq along calláng tưi. Cư tumống hoi-ndô la tới cannính cư bôm. Ma cư tumống la co nhơ Crit tumống tớq cư. Hôm cư yôl bôn tumống hoi-ndô la co cư tin Acái Yang Arbang-pilŏ́ng. Án khoiq amoih cư, alứng án chiuq cuchet tang cư.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a na fé no filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Cư lớiq bôn táq dyôn callong choi mat te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt ớq tarnáp. Khán ticuoi veng nhéq phep rit Isa-ra-el ma têq át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, ngki Crit cuchet lô mat sớng.
21 Não faço nula a graça de Deus; porque, se a justiça vem mediante a lei, logo Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?