Mateus 22
OTSNT vs ARIB
1 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi u̱jti cʉ cja̱hni, bi nzofo gá bbede, i̱na̱:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 ―Pa gui pa̱dijʉ ja ncja ga mandado ca Ocja̱, i jñɛjmi hnar mbaxcjua gá ntja̱jti. Mí bbʉh ca hnar rey, ya xti ntja̱jti cár ttʉ. Bi dyøhtibi cár mbaxcjua.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Bbʉ mí tzi cjadi mpa pa di ncja car mbaxcjua, car rey bi gu̱h quí muzo di ma du nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí mvitabi di hñe̱h tzʉ jar ntja̱jti. Cja̱ guejtjo, bbʉ ya xquí zʉh car pá, pé bi gu̱h cʉ muzo. Bi ma‑cʉ́ bú nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí mvitabi pa di hñe̱h tzʉ ya. Nu cʉ bi ttzofo, jin guá ne guá hñe̱jmʉ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Car rey ya, pé bi yojpi bi gu̱ pé dda muzo, bi xijmʉ: “Gui xijmʉ cʉ cja̱hni cʉ xtú mvitabi: Ya xtú jojqui cam mbaxcjua. Cʉm nda̱ni co cʉm dɛjti cʉ xquí nojqui, ya xtú pöhti. Göhtjo ya xí tjojqui. Bú e̱jmʉ tzʉ ya, ya xta ncja car mbaxcjua. Bi ma cʉ muzo pé hnar vez, pé bú nzoh cʉ cja̱hni ncja ngu̱ gá mandado car rey.
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Nu cʉ cja̱hni‑cʉ́, jin gá dyøhtibi ncaso. Gá möjmʉ pʉ jabʉ mír nejʉ. Ca hnáa ya bi ma jáy jua̱ji̱, cja̱ ca hnáa gá ma jár negocio.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Nu cʉ pé ddáa ya bi ndo zandijʉ cʉ muzo, jønca̱ bi pɛntijʉ cja̱ bi möhtijʉ.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Diguebbʉ ya car rey, bbʉ mí dyøde te xquí ncja, bi ndo zøti ʉ́r mʉy. Bi mɛjni quí sundado. Bi möjmʉ bú pöhtijʉ cʉ möhtite‑cʉ́, cja̱ bú tjʉhtibijʉ cár jñini pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ cja̱hni‑cʉ́.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Nubbʉ́, car rey pé bi nzoh quí muzo, bi xijmʉ: “Ya xtú jojqui rá zö car mbaxcjua gá ntja̱jti. Nu cʉ cja̱hni cʉ dú nzofo, jí̱ mír ntzöhui di nu̱jʉ car mbaxcjua.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Eso, gui möjmʉ ya, pʉ jabʉ i mbonti cʉ da̱hñu̱, cja̱ göhtjo cʉ to xcuí ntjɛjʉ pʉ, gui mvitabijʉ du e̱jmʉ nʉr mbaxcjua gá ntja̱jti.” Ncjapʉ gá ma̱n car rey.
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Diguebbʉ ya, bi bøn cʉ mɛfi, gá hño já hñu̱, cja̱ bú jmu̱ntzi göhtjo cʉ to bú ntjɛhui, cʉ ttzocja̱hni co hne̱h cʉ jogui cja̱hni. Pé bú tziji jár ngu̱ car rey, bbʉ, cja̱ bi ñʉti göhtjo, hasta bi ndʉ pʉ jár ngu̱.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Diguebbʉ ya, bi ñʉti car rey pʉ jabʉ már ncja car mbaxcjua, pa di cca̱hti cʉ cja̱hni cʉ már ju̱ pʉ ja mexa. Bi cca̱hti pʉ hnar hñøjø, jí̱ már je da̱jtu̱ gá mbaxcjua. Göhtjo cʉ pé ddáa, ya xquí tjejtibi da̱jtu̱ rá zö.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Nubbʉ́, car rey bi nzoh car hñøjø‑ca̱ bbʉ, bi hñi̱mbi: “Nuquɛ, ñø, ¿ja ncja xquí cʉjquɛ hua, cja̱ jí̱ xcuá tjejtiqui da̱jtu̱ gá mbaxcjua?” Cja̱ guegue ya, bi jø gogu̱.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Diguebbʉ ya car rey bi bbɛjpi quí muzo, bi hñi̱mbijʉ: “Gui tu̱htibijʉ yí dyɛ co yí hua nʉr cja̱hni, cja̱ gui tzixjʉ, grí dyɛnijʉ pʉ tji, drí ma jar bbɛxu̱y. Cʉ cja̱hni cʉ drí hmʉh pʉ, da nzonijʉ cja̱ da sufrijʉ rá ngu̱.” Guehcá̱ bi mandado car rey.
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Nugö, dí xihquijʉ, car Tzi Ta ji̱tzi xí nzofo rá ndo ngu̱ yʉ cja̱hni, xí mvitabi da guati jár dyɛ pa da mandadobi. Pe jin gui ngu̱ yʉ cja̱hni yʉ i øjtibi cár jña̱. Nu yʉ xí juajni ca Ocja̱ pa da hmʉpjʉ guegue, guejyʉ́ i øjti ca i ma̱.―
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Diguebbʉ ya, bi möjmʉ cʉ fariseo, bú ña̱tsjɛjʉ. Bi mbe̱nijʉ ja drí jiötijʉ car Jesús pa di cjajpijʉ di ma̱ tema palabra ca jin di tzö.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Cja̱ bú pɛjnijʉ cʉ dda cja̱hni cʉ mí ntzixihui gueguejʉ. Nucʉ́, mbá yojmʉ cʉ dda cja̱hni cʉ mí föxjʉ cár gobierno car Herodes. Cʉ hñøjø‑cʉ́, bi guatijʉ car Jesús, bi xijmʉ:
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Xijquije tzʉ ya, ¿te guí ma̱nguɛ? ¿Cja rá zö ca dár cju̱tije car contribución ca i öh car gobierno romano, cja huá ji̱na̱?― Bi dyönijʉ nʉr nttöni‑nʉ́, como cʉ judio mí ndo ʉjʉ cʉ autoridad romano cʉ mí mandadobijʉ.
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Nu car Jesús bi ba̱tibi cár mfe̱ni cʉ cja̱hni‑cʉ́. Guegue‑cʉ́ mí ne di jiöti pa di ma̱n hnar palabra di ni̱gui, ncjahmʉ mí contrabi car gobierno. Eso, bi da̱h car Jesús, bi xijmʉ:
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 u̱jtiguijʉ ya hnar domi digue cʉ dár cju̱tijʉ cʉ contribución.―
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyöni:
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Cja̱ bi hñi̱mbijʉ:
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Cʉ cja̱hni‑cʉ́, bbʉ mí dyødejʉ nʉr palabra‑nʉ́, bi ndo hño í mʉyjʉ, bbʉ́. Cja̱ bi wembijʉ car Jesús, bi möjmʉ.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Exque gue car pa‑cá̱, bú e̱h cʉ dda cja̱hni cʉ mí tsjifi saduceo, bi guatijʉ car Jesús. Cʉ saduceo i ma̱jmʉ, jin da jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima. Tzʉdi, i ma̱jmʉ, bbʉ ya xí ndu̱ hnar cja̱hni, xí nttzɛdi pʉ cár vida. Gueguejʉ bi xijmʉ car Jesús hnar bbede pa di dyøhtibijʉ hnar prueba. Bi ma̱jmʉ:
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 ―Nuquiguɛ, Maestro, bi ma̱n car Moisés pʉ jar ley, bbʉ xí ndu̱ hnar hñøjø, xí nzoh cár bbɛjña̱, pe jin te xí hmʉ í ba̱jtzi, cár cjua̱da̱ car ánima da hmʉbi cár bbɛjpo pa da hmʉ í ba̱jtzi, cja̱ cʉ ba̱jtzi cʉ da hmʉy, da dɛn cár tju̱ju̱ car ánima, pa jin da mpun cár familia.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Nde, bbʉ. Pʉ jabʉ ndí bbʉpje, ndí meyaje yojto hñøjø cʉ mí ncjua̱da̱jʉ. Car da̱cjua̱da̱ bi ntja̱jti, cja̱ diguebbʉ ya bi du̱, jin tema ba̱jtzi mí hñi̱ji̱. Bi goh cár bbɛjña̱, cja̱ nucá̱ pé bi hmʉbi cár mo, gue car cjua̱da̱ ca mír cja yojo.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Guejti ca xtrá yoncjua̱da̱ pé bi du̱tjo. Jin te pé gá hñi̱hpi ba̱jtzi car bbɛjña̱‑cá̱. Pé bi gojti guegue‑cá̱. Ca xtrá jñu̱ncjua̱da̱ ya hne̱je̱, pé bi ncjadipʉ, cja̱ co cʉ pé dda cjua̱da̱, hna‑hnáa, hasta bi tjeh cʉ yojto hñøjø. Göhtjo‑cʉ́, xquí hmʉbi hnaadi car bbɛjña̱.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Cja̱ bbʉ ya xquí du̱ göhtjo‑cʉ́, bi du̱ car bbɛjña̱, hne̱je̱.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Xijquije tzʉ ya, bbʉ xta jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima, digue cʉ yojto cjua̱da̱, ¿ja̱ ndrá nguehca̱ mero dúr da̱me car bbɛjña̱‑cá̱, porque göhtjo xquí hmʉbi?―
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Nu car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ:
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Guí ndo nquivocajʉ. Porque bbʉ xta jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima, ya jin da hmʉbi hñøjø co bbɛjña̱. Ya jin da ntja̱jti yʉ cja̱hni. Nubbʉ́, da hmʉj yʉ cja̱hni ncja ngu̱ ga hmʉh cʉ ángele cʉ bí bbʉ ji̱tzi.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Pe nuquɛjʉ, bbʉ guí ne gui pa̱dijʉ, ¿cja cierto da nantzi cʉ ánima? gui mbe̱nijʉ nʉr palabra nʉ xí ma̱n ca Ocja̱ pʉ jar Escritura, i̱na̱:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 “Nugö, dú Ocja̱‑gö, mí nzojqui ca ndor Abraham, guejti ca ndor Isaac, cja̱ co ca ndor Jacob. ʉ́r Cja̱a̱‑gui guegue‑cʉ́.” Ncjapʉ gá ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi. Guegue‑cá̱ jí̱ ʉ́r Cja̱a̱ cʉ cja̱hni cʉ xí mpu̱ni. ʉ́r Cja̱a̱ cʉ cja̱hni cʉ i bbʉjtjo. Tzʉdi, cʉ cja̱hni cʉ mí e̱me̱ ca Ocja̱ bbʉ mí bbʉjtijʉ hua jar jöy, cja̱ pé xí ndu̱, i bbʉjti‑cʉ́. Jin gá mpun‑cʉ́ bbʉ mí ndu̱. Tiene que da nantzijʉ hne̱je̱.―
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Cʉ cja̱hni, bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ́, bi ndo hño í mʉyjʉ, porque már ji̱tzi cár mfe̱ni car Jesús, cja̱ már nzɛdi cʉ palabra cʉ mí ma̱.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Diguebbʉ ya, cʉ fariseo, bi dyødejʉ te mí jma̱ digue car Jesús. øde, guegue‑cá̱ xquí da̱pi cʉ saduceo bbʉ mí ttøhtibi hnar prueba. Nubbʉ́, bi mpɛjnijʉ cʉ saduceo co cʉ fariseo, göhtjo bi guatijʉ car Jesús.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Mbá yojmʉ ca hnar fariseo ca mí ndo tti̱htzibi, porque mí ntiende rá zö te i ne da ma̱n car ley ca bi dyøti car Moisés. Guejti car maestro‑cá̱ mí ne di dyøhtibi hnar prueba car Jesús eso, bi dyöni:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 ―Nuquiguɛ, Maestro, digue cʉ ddɛtta mandamiento cʉ bi zoguijʉ ca ndor Moisés, ¿ja̱ ndrá nguehca̱ más i nesta gu øjtijʉ?―
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Cja̱ car Jesús bi da̱di:
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Gue nʉr mandamiento‑nʉ́ más rá nzɛdi. Guejnʉ́ gui fʉdi gui dyøjtijʉ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Cja̱ car mandamiento ca rí cja yojo, i jñɛjmi nʉr primero. I ma̱n car mandamiento‑cá̱: “Gui ma̱h quer hñohui ncja ngu̱ gri ma̱jtsjɛ.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Dí xihqui, bbʉ gui dyøjti ca i ma̱n yʉ yojo mandamiento‑yʉ́, i pøni ncjahmʉ xcrú dyøjti göhtjo ca i ma̱n car ley ca bi zoguijʉ car Moisés, cja̱ co göhtjo ca i ma̱m pʉ ja libro cʉ bi dyøti cʉ profeta.― Ncjapʉ gá nda̱h car Jesús.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Már bbʉjti pʉ cʉ fariseo, cja̱ car Jesús guejtjo bi dyöni nʉr nttöni‑nʉ́:
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 ―¿Te guí ma̱nguɛjʉ digue ca hnar hñøjø ca da hñi̱x ca Ocja̱ pa da mandadoguijʉ, dí cja̱hni israelitajʉ? ¿Tema familia drí hñe̱h‑cá̱?―
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Cja̱ pé bi dyön car Jesús, bbʉ:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Car Tzi Ta ji̱tzi bi xih cam Tzi Jmu̱gö, bi hñi̱mbi:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Bbʉ mí ma̱ ncjapʉ car David, mí xifi ʉ́r tzi Jmu̱ car Cristo ca di hñe̱je̱. Xi ya bbʉ, ¿ja di ncja dúr jmu̱ guegue car Cristo cja̱ guejtjo dúr mboxibbɛjto?― Ncjapʉ gá dyön car Jesús.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Nu cʉ fariseo, bbʉ mí dyøj nʉr palabra‑nʉ́, jin gá mba̱di te drí da̱dijʉ. Bi gohti í nejʉ, bbʉ. Cja̱ desde car pa‑cá̱, göhtjo bi mɛhtzi ʉ́r tzöjʉ. Ya jin to pé gá dyøhtibi prueba car Jesús.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?