Marcos 7

OTSNT vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda fariseo, bi guatijʉ car Jesús. Mbá yojmʉ cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Cʉ fariseo co cʉ maestro xcuí hñe̱jmʉ Jerusalén.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Gueguejʉ bi cca̱htijʉ cʉ dda quí möxte car Jesús, már tzijʉ tju̱jme. Pe nucʉ́, jí̱ xcá xʉdyɛjʉ ncja ngu̱ nguá xʉdyɛ cʉ fariseo. Eso, bi zohmijʉ‑cʉ́.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Como cʉ fariseo co göhtjo cʉ ddáa cʉ mí tɛndijʉ cár religión cʉ judio, mí tɛnijʉ costumbre cʉ xquí zoh quí titajʉ, masque jí̱ mí cuati jar Escritura cʉ costumbre‑cʉ́. Nu cʉ fariseo co cʉ pé ddáa cʉ mí tɛnijʉ‑cʉ, mí ndo xʉdyɛjʉ rá ngu̱ ante que di zijʉ. Mí ma̱jmʉ, mí nesta di nxʉjqui rá ngu̱ vez pa di goji limpio, ncjapʉ di tzøh ca Ocja̱, como mí i̱na̱jʉ, már nttzo cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xcuí ntjɛhui pʉ jar töy.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Cja̱ bbʉ mbá cojmʉ jár töy, mí nxajmʉ, cja̱ bbʉ ji̱na̱, jin di zijʉ. Guejtjo mí tɛnijʉ pé dda costumbre rá ngu̱, mí ma̱jmʉ, i ne ca Ocja̱ gu øtijʉ ncjapʉ. Mí xʉti göhtjo quí traste según quí mandamientojʉ pa jin di contibi quí tzi mʉyjʉ. Dé mí xʉti quí vaso co quí xaro, co quí traste gá xittɛgui, hasta cʉ gama, guejtjo mí pehtijʉ‑cʉ.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Cʉ fariseo co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni, mí tɛnijʉ göhtjo cʉ costumbre‑cʉ. Cja̱ gueguejʉ bi dyönijʉ car Jesús:
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Nu car Jesús bi da̱di, bi xijmʉ:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Jin te ntjumʉy ga xöjtiguijʉ,
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Guí jɛjmʉ cʉ mandamiento cʉ xí ma̱n ca Ocja̱. Nu cʉ mandamiento cʉ xí ma̱n cʉ cja̱hnitjo, guí ndo øjtijʉ‑cʉ́ cja̱ guí tɛnijʉ. Guí ndo ju̱hmpijʉ ndumʉy ja grí xʉtijʉ cʉ xaro co cʉ vaso pa grí tzijʉ. Cja̱ guí ndo tɛnijʉ pé dda costumbre cʉ i jñɛjmʉ‑nʉ.―
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Cja̱ bi segue bi ma̱n car Jesús:
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Car Moisés bi zoguijʉ na̱r mandamiento‑na̱: “Gui hñi̱htzibi quer ta co quer me.” Guejtjo hne̱je̱ bi ma̱n car Moisés: “Ca to da zan car ta o gue cár me, exque da du̱‑cá, da bböhti.”
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Nuquiguɛjʉ, guí xijmʉ yʉ cja̱hni, i nesta gu döjʉ jar templo cam domijʉ, macja̱ jin te da sobra pa gu föx cʉm tajʉ co cʉm mejʉ. Tzʉdi, guí ma̱jmʉ, bí jojtjo pa to da xih cár ta o cár me: “Ya jin te dí ja̱gö pa gu föxqui. Ya xtú un ca Ocja̱ göhtjo ca ndí pɛhtzi pa gua ddahqui.”
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 Tzʉdi, guí xijmʉ cʉ cja̱hni, jin gui nesta da möx quí tajʉ o gue quí mejʉ.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Ncjapʉ, guí u̱jtijʉ cʉ cja̱hni jin da cjajpi ncaso car mandamiento ca bi zoguijʉ car Moisés. Nu ca guí mandadotsjɛjʉ, guehcá̱ guí bbɛjpijʉ yʉ cja̱hni da dyøjte. Cja̱ guí øtijʉ pé dda cosa rá ngu̱ cʉ i jñɛjmi‑nʉ́.―
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi nzoh cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmuntzi, bi xijmʉ:
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 I jogui gu tzijʉ göhtjo ca te i ttzi, cja̱ jin da contiguijʉ yʉm tzi mʉyjʉ. Nu cʉ nttzomfe̱ni cʉ i mbe̱n yʉ cja̱hni mbo í mʉyjʉ, nucʉ́, i contibi í tzi mʉyjʉ.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 Yʉ to i bbʉj yí gu̱, da dyøde te i ne da ma̱ nʉr palabra‑nʉ́.―
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Bbʉ xquí ma̱ ncjanʉ car Jesús, bi hñi̱h cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmuntzi, cja̱ guegue bi ma gá ma hnanguadi, gá ñʉti hnar ngu̱. Nu quí möxte bi dɛni cja̱ bi dyödi di yojpi di xijmʉ, ¿ja i ncja cʉ cosa cʉ i contiguijʉ yʉm tzi mʉyjʉ?
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Bi da̱j ya car Jesús, bbʉ́:
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 como jin gui cʉti pʉ mero mbo yʉm tzi mʉyjʉ. Gue cʉm nttza̱mfojʉ pʉ jabʉ rí ñʉti ca dí tzijʉ. Diguebbʉ ya, bbʉ xta ma tji car cja̱hni, xtu tzoh pʉ ca te xtrú nzi.―
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús:
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 I mbe̱n yʉ cja̱hni rá ngu̱ nttzomfe̱ni, ncjá yʉ gu xihquijʉ ya: I jöhtibi quí bbɛjña̱ cʉ dda hñøjø, o gue quí da̱me cʉ dda bbɛjña̱. I bbʉbi bbɛjña̱ co hñøjø cʉ jí̱ xcá ntja̱jtihui. I pöhtite.
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 I mpe̱. I nejpi cár mɛjti cár mi̱nga̱‑cja̱hnihui. Guejtjo i ʉhui cár mi̱nga̱‑cja̱hnihui. I øti ntjöti. I bbɛ ʉ́r tzö. Jin gui pɛnti quí mfe̱ni. I hui̱htzi cár hñohui, i xohtzibi bbɛtjri, i hñi̱xtsjɛ, i cja ʉr dondo, como jin gui tzu̱ ca Ocja̱.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Göhtjo yʉ nttzomfe̱ni‑yʉ, i mbe̱n yʉ cja̱hni mbo ʉ́r mʉyjʉ, cja̱ guejyʉ i contibi‑yʉ́.―
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bøm pʉ, bi ma gá ma jár lindero car jöy pʉ jabʉ már bbʉh cʉ yo jñi̱ni car Tiro co car Sidón. Cja̱ bbʉ mí zøti pʉ, bi ñʉti hnar ngu̱. Mí ne pa jin di ba̱h cʉ cja̱hni, ¿cja már bbʉh pʉ? Pe nde̱jma̱ bi fa̱di.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Már bbʉh pʉ ca hnar bbɛjña̱ ca mí jni̱n cár tti̱xu̱, xquí zʉh hnár nda̱ji̱ ca jin gui tzö. Bbʉ mí dyøh car bbɛjña̱, ya xquí zøm pʉ car Jesús, nguetica̱ bi ma bú cuati, bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua, bi dyöjpi favor.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Car bbɛjña̱‑ca̱ jí̱ múr israelita. Múr mi̱ngu̱ car jöy Fenicia. Guegue bi guati car Jesús cja̱ bi dyöjpi tzʉ di fonguibi car ttzonda̱ji̱ ca xquí zʉh cár tti̱xu̱.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Nu car Jesús bi da̱di ncjahmʉ jí̱ mí ne di mötzi. Bi xifi, gue cʉ cja̱hni israelita xcuí hñe̱je̱ di mötzi. Bi ma̱ ncjahua:
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Nu car bbɛjña̱ pé bi xih car Jesús:
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Nu car Jesús pé bi da̱j ya:
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Nubbʉ, bi ma ʉ́r ngu̱ car bbɛjña̱, bi döti cár tzi tti̱xu̱, már bbɛndi pʉ jár gama. Ya xquí jogui, como ya xquí wen cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Bbʉ ya xquí ncja‑ca̱, car Jesús bi bøm pʉ jar jöy Tiro, bi tjoh pʉ hnaguadi car jñini Sidón, pé gá göx pʉ jar jöy ca mí tsjifi Decápolis, gá nzøti pʉ jar mar Galilea.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Bbʉ má tjoh pʉ Decápolis, cʉ mi̱ngu̱ pʉ bú tzih hnar gogu̱ ca mí nccʉni nguá ña̱. Cʉ cja̱hni cʉ xcuí ziji, bi dyöjpi car Jesús di göx cár dyɛ car cja̱hni‑ca̱ pa di jogui.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Nubbʉ, bi juejtsjɛhui car gogu̱ car Jesús, bi wembi car ndo jmundo cʉ cja̱hni. Ma ya, bi fojti quí xö pʉ jáy gu̱ car hñøjø. Guejtjo bi zoh cár cji̱jni, co guehca̱ gá ndömbi cár cja̱jni car hñøjø.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Bi nøhtzi ji̱tzi, bi gá̱htzi, cja̱ bi nzofo digue car jña̱ ca mí ña̱jʉ. Bi hñi̱mbi:
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Cja̱ nguetica̱ bi xoh quí gu̱ car cja̱hni, cja̱ bi joh cár cja̱jni hne̱je̱, bi ña̱ rá zö.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, már cca̱htijʉ, jin di ngöxtejʉ. Nu gueguejʉ, ca más mír xih car Jesús jin di ngöxtejʉ, más mír tʉnguijʉ car jña̱.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Cja̱ bi ndo hño í mʉy cʉ cja̱hni‑cʉ́, bi ma̱jmʉ:
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra