Marcos 6
OTSNT vs ARIB
1 Diguebbʉ ya car Jesús bi bøm pʉ, pé gá ma jár jöy guegue, cja̱ bi dɛn quí möxte.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Cja̱ bbʉ mí zøh car pa ca mí tzöyajʉ, car Jesús bi ma jar templo, bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí mpɛjni pʉ. Cja̱ bbʉ mí dyøh cʉ cja̱hni te mí ma̱n car Jesús, bi ndo hño í mʉyjʉ cja̱ bi ma̱jmʉ:
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ¿Cja jin gui gue nʉr yaxi‑nʉ́, nʉ́r ttʉ car María, nʉ́r cjua̱da̱ car Jacobo co car José co car Judas, co car Simón? ¿Cja jin gui bbʉjcua nʉm jñi̱nijʉ quí ncju̱ hne̱je̱? ¡Ngue! i bbʉjcua göhtjo‑cʉ.―
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Nu car Jesús bi da̱di:
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Como jí̱ mí tti̱htzibi car Jesús pʉ Nazaret, causa, jin tza mí ngu̱ cʉ milagro bi dyøti pʉ. Bi jojqui tengu̱di cʉ döhtji, bi dyʉx quí dyɛ, cja̱ guegue bi wen cʉ jñi̱ni cʉ mí tzöjʉ.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Nu car Jesús, bi ndo hño ʉ́r mʉy, dyoca̱ jí̱ mí ne di hñe̱me̱ quí mi̱ngu̱. Diguebbʉ ya, bi bøni gá ma cʉ pé dda tzi jñi̱ni cʉ már nzøtitjohui car Nazaret, cja̱ bi xih cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nzoh cʉ doce hñøjø cʉ mí ntzixihui. Bi xifi di bønijʉ di ma gá yojo, drí hñojʉ göhtjo cʉ tzi jñi̱ni. Cja̱ bi un cár cargojʉ, pʉ jabʉ di ntjɛhui cja̱hni cʉ xquí zʉ ttzonda̱ji̱, di fonguibi‑cʉ́.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Bi xijmʉ jin te di jña̱xjʉ jar hñu̱, jøntsjɛ hnar tøjø. Jin di du̱xjʉ hnar bbɛni ʉr da̱jtu̱, jin di ma di gʉxjʉ tju̱jme̱, cja̱ jin di jmu̱ntzi domi pa di jña̱xjʉ jar hñu̱.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Bi xijmʉ di di̱htijʉ zɛxtji tjojo cja̱ jin di fi̱htzi cár pötijʉ.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Car Jesús guejtjo bi xih quí möxte:
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Cja̱ bbʉ i bbʉh hnar jñi̱ni pʉ jabʉ jin da ne da cuajtiquijʉ cʉ cja̱hni, cja̱ jin da ne da dyøh car palabra ca gui xijmʉ, bbʉ xtí pønijʉ jar lugar‑ca̱, gui jøjmijʉ cʉ jöy cʉ di tu̱ quir huajʉ, pa da ba̱h cʉ mi̱ngu̱ pʉ, ya jim pé gu cojmʉ pʉ, como jin gui tzö ca xí dyøjtiquijʉ. Cierto dí xihquijʉ, cʉ mi̱ngu̱ car jñi̱ni Sodoma co car jñi̱ni Gomorra da ttuni hnar castigo drá ngu̱ bbʉ xtu e̱h ca Ocja̱ pa da juzga yʉ cja̱hni. Nʉ cʉ mi̱ngu̱ pʉ jabʉ da mfonguiquijʉ, más drá ndo ngu̱tsjɛ cár castigo ca da ttun‑cʉ, hasta jin da jiötijʉ.―
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Cja̱ bbʉ ya xquí guah car Jesús, xquí nzoh quí möxte, bi bøn‑cʉ́, bi ddaxjʉ rá ngu lugar, bi nzojmʉ cʉ cja̱hni. Bi xijmʉ di jiɛjmʉ ca rá nttzo cja̱ di jionijʉ ca Ocja̱.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Cja̱ bi jojqui rá ngu̱ cja̱hni cʉ xquí nloco, xquí zʉh cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö. Guejtjo bi xoxi döhtji rá ngu. Mí coxi hna tzi tʉjqui ʉr aste, cja̱ bi zö‑cʉ.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Nubbʉ, bi dyøh car rey Herodes te mí ma̱n cʉ cja̱hni digue car Jesús, como mí ndo ntʉngui ca mí øti‑ca̱. Cja̱ bi ma̱n car Herodes:
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Cja̱ mí bbʉh cʉ dda cja̱hni cʉ mí ma̱jmʉ:
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Nu car Herodes nde̱jma̱ mí mbe̱ni:
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Guegue car Herodes xquí cuajti cár bbɛjpo, xquí hmʉjtsjɛhui. Nucá̱, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Herodías, múr bbɛjña̱ car Felipe, cár cjua̱da̱ car Herodes. Car Juan bi huɛnti car Herodes por rá nguehca̱ xquí yohti bbɛjña̱, eso, car Herodes bi mandado di ttzʉh car Juan cja̱ di cjoti födi.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Como car Juan xquí xih car Herodes:
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Eso, car bbɛjña̱‑ca̱ mí ndo ʉhui car Juan, mí ne di mandado di bböhti. Nu car rey Herodes bi ccahtzi, jin gá jiɛgui di möhti.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Como car Herodes nde̱jma̱ mí i̱htzibi car Juan. Mí pa̱di jin te mí tu̱‑ca̱ cja̱ mí pɛjpi ca Ocja̱. Eso, mí ntzu̱ pa te di cjajpi car Juan. Guejtjo bi ccax cár bbɛjña̱ pa jin te di cjajpi. Guegue mí gusta di dyøh ca mí ma̱n car Juan, macja̱ mí yomfe̱ni ¿ja ncja di jogui di dyøti ca mí ma̱n‑cá̱?
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Pe nde̱jma̱ bi zøh car pa ca mí tøhmi car Herodías, como nucá̱ mí joni ja drí möhti car Juan. Bi zøh car pa bi tzo cár cumpleaños car Herodes. Guegue‑cá̱ bi dyøti hnar mbaxcjua cja̱ bi nzojni cʉ hñøjø cʉ mí föx cár jmandado, co cʉ jefe cʉ mí mandadobi cʉ sundado, co cʉ pe dda hñøjø cʉ mí ja̱ ʉ́r cargojʉ pʉ jar estado Galilea.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Bbʉ mí ttøti car mbaxcjua, cár tti̱xu̱ car Herodías bi ñʉti pʉ jabʉ már bbʉh cʉ cja̱hni, bi ni̱, cja̱ bi ndo tzøh car Herodes co cʉ pe dda cja̱hni cʉ már tzihui guegue. Nubbʉ, car rey bi mahti car ba̱jtzi bbɛjña̱ cja̱ bi xifi:
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Dí i̱h ca Ocja̱, ca te gui dyöjqui, xtá ddahqui, hasta madé nʉr jöy nʉ dí mandado gá rey.―
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Diguebbʉ ya, car ba̱jtzi bbɛjña̱ bi bøni, bi ma bú cöx cár me, cja̱ bi dyöni:
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Cja̱ nguetica̱ car ba̱jtzi bbɛjña̱ bú coh pʉ jabʉ már bbʉh car rey, cja̱ bi xifi:
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱ car Herodes, bi ungui ʉr dumʉy, pe nde̱jma̱ bi mandado di ttun car ba̱jtzi bbɛjña̱ ca mí ödi. Como xquí hñi̱h ca Ocja̱ gá testigo, guejtjo por rá ngue cʉ cja̱hni cʉ már ju̱ pʉ, már cca̱htijʉ te di ncja, jí̱ mí jogui di gømbi car ba̱jtzi bbɛjña̱ ca xquí dyödi.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Eso, car Herodes nguetica̱ bi nzoh hna cʉ sundado, bi gu̱y di ma du ja̱mpi cár ña̱ car Juan.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Cja̱ car sundado bi ma gá ma jar födi, bú tzɛjquibi cár dyʉga car Juan, bú cöhtibi cár ña̱ hnar moji, cja̱ pé bú tjɛ, bi un car ba̱jtzi bbɛjña̱. Cja̱ guegue‑ca̱ pé bi un cár me.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Diguebbʉ ya bi dyøh quí möxte car Juan te xquí ncja. Bi möjmʉ pʉ jar födi, bú tu̱jʉ cár cuerpo car Juan, bú cötijʉ pʉ jár ngu̱ gá ánima.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Diguebbʉ ya, bú cojmʉ quí möxte car Jesús cʉ xquí bønijʉ xquí tʉnguijʉ car tzi jogui jña̱. Bú e̱jmʉ bi mpɛjnijʉ car Jesús cja̱ bi xi guegue jabʉ xcuí zønijʉ, co ja ncja xcuí u̱jti cʉ cja̱hni cja̱ co göhtjo ca xcuí dyøtijʉ pʉ.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Nu car Jesús bi xijmʉ:
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Eso, bi mɛhui quí möxte bi ñʉtijʉ hnar barco, gá möjmʉ ca pé hnanguadi car mar, pʉ jabʉ jin te mí bbʉ jñi̱ni.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Nu cʉ cja̱hni már jantijʉ, cja̱ bi meyajʉ to cʉ xquí ñʉtijʉ jar barco. Nubbʉ, bi möjmʉ, bi cöjtitjojʉ jár nttza̱ni car deje, má tɛnijʉ car barco pʉ jabʉ má pa. Már ngu̱ cja̱hni, mi̱ngu̱jʉ cʉ tzi jñi̱nitjo cʉ mí bbʉ jár nttza̱ni car mar, bi bønijʉ pa di ma du ntjɛhui car Jesús. Bbɛto bi zøti cʉ cja̱hni, cja̱ bbʉ mí zøti pʉ car Jesús, ya xi már tøhmi‑cʉ́.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Nu car Jesús, bbʉ mbú ca̱h pʉ jar barco, bi cca̱hti cʉ cja̱hni már ndo dʉ, cja̱ bi jui̱jqui, como mí ncjajʉ ncja ngu̱ yʉ tzi dɛti bbʉ jin te i bbʉh cár mödijʉ. Cja̱ bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni rá ngu̱ mfe̱ni digue cár palabra ca Ocja̱.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Cja̱ bbʉ ya xquí nde, quí amigo car Jesús bi guati, bi xijmʉ:
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Gui cu̱h tzʉ ya yʉ cja̱hni da ma já rancho co já tzi jñi̱ni nʉ rá cjanʉ pa du tönijʉ tju̱jme̱, como u̱jtjo te da zijʉ hua.―
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Nu car Jesús bi da̱di:
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús:
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ma ya, car Jesús bi xih quí möxte di bbɛjpi cʉ cja̱hni rá ngu̱ di wegue gá grupo cja̱ di mi̱h pʉ ja tzi ccangui paxi.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Nubbʉ́, bi wejque gá grupo cʉ cja̱hni. Cʉ dda grupo mí pɛhtzijʉ hna ciento cja̱hni. Nu cʉ pé dda grupo, mí pɛhtzijʉ cincuentatjo. Göhtjo bi mi̱pjʉ jöy.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Diguebbʉ ya car Jesús bi pɛnti cʉ cʉtta tju̱jme̱ co cʉ yojo möy. Bi nøhtzi ji̱tzi, bi dyöjpi ca Ocja̱ di bendeci. Nubbʉ́, bi xɛjqui cʉ tju̱jme̱ cja̱ bi uni quí möxte pa di jejquibi cʉ cja̱hni, di zi‑cʉ́. Cja̱ bi ncjadipʉ cʉ yojo tzi möy, bi jejquibi göhtjo cʉ cja̱hni.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Nubbʉ́, göhtjo cʉ cja̱hni bi zijʉ, cja̱ bi ñi̱ña̱jʉ.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Diguebbʉ ya, quí amigo car Jesús bi jmuntzijʉ cʉ tzi pedazo cʉ tju̱jme̱ co cʉ tzi pedazo cʉ möy cʉ xquí sobra, bi ñu̱htzijʉ doce cʉ bbøtze.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Mí cʉtta mil cʉ hñøjø cʉ bi zi cʉ tju̱jme̱, aparte cʉ bbɛjña̱ co cʉ ba̱jtzi.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Diguebbʉ ya car Jesús bi xih quí möxte di hmɛtojʉ di ddax car mar, di möjmʉ ca hnar jñi̱ni mír hmʉh ca pé hnanguadi car deje. Car jñi̱ni‑cá̱ mí tsjifi Betsaida. Eso, bi ñʉtijʉ car barco, bi möjmʉ, cja̱ guegue car Jesús bi xih cʉ cja̱hni di möjmʉ í ngu̱jʉ.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Cja̱ bbʉ ya xquí wen cʉ cja̱hni, car Jesús bi bøx pʉ jar ttøø, pa drí nzoh ca Ocja̱ pʉ.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Bbʉ ya xquí nxu̱y rá zö, car barco pʉ jabʉ má pa quí amigo car Jesús má dyo jar madé car zabi, nu car Jesús már ddatsjɛ pʉ jar jöy.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Cja̱ guegue bi jianti quí möxte, ya xquí ndo mbo ʉ́r cuɛjʉ, como mír dɛmpi jár jmi̱jʉ car nda̱ji̱, mbá cohtzitjojo car barco pʉ jabʉ xcuí hñe̱je̱. Cja̱ bbʉ mí bbɛh tzʉ pa di ni̱gui, car Jesús bi hño xøtze car deje. Mír ma du tzʉh quí möxte pʉ jabʉ má pa car barco.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Nucʉ́, bbʉ mí jiantijʉ car Jesús má dyo xøtze car deje, bi hñi̱na̱jʉ, múr pijte, cja̱ bi ndo majmʉ nzajqui.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Göhtjo bi jiantijʉ, cja̱ bi ndo zu̱jʉ rá ngu̱. Nu car Jesús ya, xní nzofo bi xijmʉ:
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Diguebbʉ ya bi bøx car Jesús, bi ñʉti jar barco pʉ jabʉ má pa quí möxte. Nubbʉ́, bi hna tzöya car nda̱ji̱. Cja̱ quí möxte, bi ndo hño í mʉyjʉ,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 como jí̱ mí ntiendejʉ ja mí ncja car Jesús, masque xquí cca̱htijʉ te bi cjajpi cʉ tju̱jme̱, pe nde̱jma̱ jin gá ntiendejʉ, te tza már nzɛh car Jesús, como már me̱di quí mʉyjʉ.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Diguebbʉ ya, bi ddaxjʉ car mar, bi zønijʉ ca pé hnanguadi car deje, nʉ jar jöy nʉ mí tsjifi Genesaret. Bi da̱tijʉ car barco, cja̱ bi bønijʉ jar jöy.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉh pʉ, nguetica̱ bi meyajʉ car Jesús.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Cja̱ bbʉ mí fa̱di, ya xi már bbʉh pʉ car Jesús, bú cjʉ ʉr ddiji göhtjo cʉ mi̱ngu̱ pʉ, co cʉ mi̱ngu̱ cʉ pe dda tzi jñi̱ni cʉ már nzøtihui pʉ jar mar. Bi mpɛguijʉ bú tzí quí döhtjijʉ. Cʉ ddaa cʉ jí̱ mí tzö di hño, bú tu̱dijʉ co göhtjo quí mfi̱di. Göhtjo bú cuatijʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Göhtjo pʉ jabʉ mí pa car Jesús, ncja ngu̱ já ciudad, ncja ngu̱ já tzi jñi̱nitjo, ncja ngu̱ já rancho, mbá hñɛ cʉ cja̱hni, mbá cuatijʉ car Jesús. Mbá tzí quí döhtjijʉ, mí pɛh pʉ já töy cja̱ co já hñu̱, pa bbʉ xti tjoh pʉ car Jesús, di dyöjpijʉ favor di jiɛjmʉ di dömbijʉ cár nttza̱ni cár da̱jtu̱. Cja̱ göhtjo cʉ to bi dönijʉ, bi zö‑cʉ́.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?