Romanos 9
OTENT vs ARC
1 Nugui, núꞌa̱ dí ma̱, dí ma̱nga majua̱ni ngu rí ꞌñepcagui ngueꞌa̱ dí camfri ra Zidada Jesucristo. Hangue núꞌa̱ ma ga ma̱ hingrá ncꞌuamba. Nu ja ma mfeni dí pa̱di xá hño gue dí ma̱nga majua̱ni ngueꞌa̱ go ra Ma̱ca Nda̱hi xicagui gue núꞌa̱ dí ma̱ gueꞌa̱ majua̱ni.
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 Xi ꞌraca ꞌnara ntsøꞌmi y nza̱ntho zonga ma mfeni.
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 Nugui, ga nehma̱ gue masque go ga ꞌmɛdiga de rá thandi ra Zidada Jesucristo, qué pa da mpøhø maꞌra ma mixodyoꞌbe núꞌʉ hinxa gamfritho ra Zidada Jesucristo.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Núꞌʉ́ go gueꞌʉ ya me Israel. Ajua̱ bi hñutsꞌiꞌʉ pa dyá ba̱tsiꞌa̱, ne mi utuabiꞌʉ rá ma̱ca nsundaꞌa̱ ja rá nda̱nija̱ꞌʉ, ne bi gohuiꞌʉ ꞌraya cohi. Nehe bi umbabiꞌʉ ra ma̱ca ley, ne bi ꞌñutui hanja da xøcambeniꞌa̱ ja rá nija̱ꞌʉ. Nehe Ajua̱ bi ña̱ꞌtuabiꞌʉ ya hña̱ꞌti.
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Nuyá xitaꞌʉ go gueꞌʉ ra Abrá ne ra Isaac ne ra Cobo ne yá tꞌʉ, y ja nuya ja̱ꞌiꞌʉ ja bi ꞌñe bi nja̱ꞌini ra Cristo núꞌa̱ bá pɛhna Ajua̱ pa da nda̱, y nuꞌá̱ go guesɛꞌa̱ Ajua̱, y go gueꞌa̱ rá mɛti gatho núꞌa̱ te ja ne ꞌbʉi. Drá nsundaꞌa̱ pa nza̱ntho. Njabʉ gueꞌa̱.
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 Pe hiní ꞌñepi ga beñhʉ gue Ajua̱ hinxa cumpli rá noya co ra hnini Israel, ngueꞌa̱ Ajua̱ xqui ña̱ꞌtuabi da ja̱pi nura hniniꞌa̱, pe hingue gatho ya me Israel go gueꞌʉ rá hnini Ajua̱.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Masque bi ꞌmʉi ndunthi yá ꞌbɛto yá mbongꞌbɛto ra Abrá, pe hingue gathoꞌʉ tꞌøtꞌa ra uɛnda gue yá ba̱tsi majua̱ni, hønsɛ núꞌʉ yá ba̱tsi ra Isaac. Ngueꞌa̱ ja ra Ma̱ca Tꞌofo ena gue Ajua̱ bi xipabi ra Abrá njaua: “Go dri ꞌbɛto yá ba̱tsi ra Isaac.”
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Nubyá ne da ꞌñena gue hingo gatho nuya ba̱tsi de rá ji ra Abrá go gueꞌʉ yá ba̱tsi Ajua̱, pe hønsɛ núꞌʉ bi ꞌmʉi dega hña̱ꞌti ngu bi ꞌmʉi ra Isaac.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Guehna ra hña̱ꞌti bi ña̱ꞌtuabi ra Abrá, bi ꞌñembabi Ajua̱: “Rijɛya ngubya, ma ga yopa ehe ga cꞌa̱ꞌtsꞌaꞌi, ha nura Sara ma da mɛꞌtsa ꞌnará tꞌʉ.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Y hingue hønsɛ ra Isaac bi huahna Ajua̱, nehe ra Rebeca bi ꞌmʉ yoho yá tꞌʉ de ꞌnadra dada, go gueꞌa̱ ndu ma xitahʉ ra Isaac, y de núꞌʉ yoho ya tꞌʉꞌʉ, ꞌnatho bi huahna Ajua̱ nehe.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 Y núꞌbʉ hinxqui ꞌmʉitho núꞌʉ ya tꞌʉ ne hinte xqui ꞌyøtꞌatho núꞌa̱ xá hño o núꞌa̱ hinxá hño, Ajua̱ ya xqui huahna ꞌna de gueꞌʉ, pa njabʉ da hnequi xá hño gue nuꞌá̱ huahna ya ja̱ꞌi hingue po yá ꞌbɛfiꞌʉ pe po núꞌa̱ xa beniꞌa̱, ngueꞌa̱ nuꞌá̱ zohni núꞌa̱ toꞌo go da neꞌa̱.
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 Hangue ante da ꞌmʉi núꞌʉ yoho ya tꞌʉꞌʉ, Ajua̱ ya xqui ꞌñembabi yá na̱na̱ njaua: “Nura cu mada̱ ma da mɛpi núꞌa̱ mba̱tsi.”
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 Y ja maꞌna ra xɛni de ra Ma̱ca Tꞌofo ma̱ mahyɛgui habʉ Ajua̱ ena njaua: “Dá ma̱di ra Cobo ha nura Esaú dá ʉtsa.”
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 Nuꞌbʉ́ ¿xi te ga ma̱ñhʉbya? ¿Ha gue ga eñhʉ gue Ajua̱ hingui øtꞌa ra tsꞌʉtbi xá hño? Hina, hinga beñhʉ njabʉ.
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 Ngueꞌa̱ go guesɛꞌa̱ pɛꞌtsa ra nsɛqui, hangue bi ꞌñemba ra Moise njaua: “Nugui dí huequi núꞌa̱ go ga ne ga huequi.”
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Hangue dí pa̱hʉ gue ꞌnara ja̱ꞌi hingui tsʉtua rá hma̱te Ajua̱ ngueꞌa̱ go da nesɛ ra ja̱ꞌi, nixi ngueꞌa̱ da ꞌyøtꞌasɛ ra tsꞌɛdi. Hina, go Ajua̱ beni sɛhɛ toꞌo gueꞌa̱ ma da huequiꞌa̱.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Nehe ja ra Ma̱ca Tꞌofo xa tꞌofo gue Ajua̱ bi xipabi ra Faraó núꞌa̱ mrá nda̱ Egipto, y bi ꞌñena njaua: “Stá huxꞌaꞌi pa gui nda̱, ngueꞌa̱ dí ne da hneca ma tsꞌɛdi ja gueꞌi pa da fa̱di toꞌogui ne tengu ma tsꞌɛdi ja gatho ra ximhai.”
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Hangue ringueꞌa̱ dí pa̱hʉ gue Ajua̱ ri huequi núꞌa̱ go da neꞌa̱ y ri japi da necio núꞌa̱ go da neꞌa̱.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Nuꞌbʉ́, da ne ꞌnara ja̱ꞌi da ꞌñengui: “Nuꞌbʉ́ ¿hanja Ajua̱ ri condena ya ja̱ꞌi? ¿Toꞌo gueꞌa̱ xa cꞌaꞌtsuabi núꞌa̱ rá pahaꞌa̱?”
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 Pe nugui ga tha̱tuabiꞌa̱ ne ga embi: “¿Toꞌoꞌigue pa guí nøꞌtua Ajua̱? ꞌNandi gue ra tsꞌe dega dohmi ma da nøꞌtuabi núꞌa̱ toꞌo bi hyoqui ne da ꞌñembi: ‘¿Pa te xcá hogagui njaua?’
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Nura hyocatraste tsa da hyoca núꞌa̱ go da ne. Nuꞌá̱ ha̱ ra tsꞌɛdi pa da hyoca de ꞌnadra bøhai ꞌnara tsꞌe dega nsu y nu maꞌna pa ra ꞌbɛfi hingue dega nsu.”
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Njabʉ nehe Ajua̱ masque mi ne xa ꞌñudi gue ja rá tsꞌɛdiꞌa̱ ne nuꞌá̱ ri castiga ya tsꞌoꞌmʉi gá ja̱ꞌi, pe nuꞌá̱ desde mayaꞌbʉ xa mɛꞌtsuabi ndunthi ra pasencia ya tsꞌoꞌmʉi gá ja̱ꞌi, pe ꞌmɛfa ma da castigaꞌʉ ngu xa beni y ngu núꞌa̱ rí ꞌñepabiꞌʉ.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 Nuꞌá̱ bi ꞌyøtꞌa njabʉ pa bi ꞌñudi tengu rá nda̱ngui rá nsunda ja guecjʉ, ngueꞌa̱ xi xa mɛscaguihʉ ra nthecate nújʉ toꞌo xa beni desde mayaꞌbʉ ma ga ꞌbʉhʉ ꞌnadbʉ ja rá nsundaꞌa̱.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Nuꞌá̱ xa zoncahʉ pa ga ꞌbʉhʉ con gueꞌa̱, masque dyá xodyohʉ o hindyá xodyohʉ.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ra ba̱di Osea bi ꞌyofo de guehna ja ra Ma̱ca Tꞌofo gue Ajua̱ bi ꞌñena njaua:
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 Nu habʉ bi tꞌembabi ya ja̱ꞌi njaua: “Nuꞌahʉ hingo ma hninihʉ”,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Nehe ra ba̱di Isaía bi ma̱ de ra hnini Israel, y bi ꞌñena: “Masque ya me Israel da ndunthi ngu rá ndunthi ra ꞌbomu ja ra ña̱nga ndehe, pe husthoho toꞌo ma da mpøhø de gueꞌʉ.
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Ngueꞌa̱ Ajua̱ masɛctho da huata ndunthi de gueꞌʉ ngu núꞌa̱ xqui ꞌyɛꞌmbi asta hinda gohi ꞌna zi tʉitho.”
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 Nehe go guetꞌa̱ ra Isaía bi ꞌyofo ꞌmɛtꞌo ja maꞌna ra xɛni de rá tꞌofoꞌa̱, ne bi ꞌñena:
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Nuꞌbʉ́ dí pa̱hʉbya gue ya ja̱ꞌi hingyá me Israel núꞌʉ himbi ꞌyøtꞌa ra tsꞌɛdi pa da ꞌmʉi xá hño co Ajua̱, go gueꞌʉ ya ꞌbʉi xá hño con gueꞌa̱, ngueꞌa̱ ya xa gamfribi rá noyaꞌa̱.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Pe nuya me Israel mi øtꞌa ra tsꞌɛdi pa da ꞌyøtꞌa núꞌa̱ ma̱nga ra nda̱xjua ley pa xa ꞌmʉhma̱ xá hño co Ajua̱, pe nuꞌʉ́ himbi za bi ꞌmʉi xá hño con gueꞌa̱.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 ¿Hanja himbi za bi ꞌmʉi xá hño? Himbi za ngueꞌa̱ mi honi da ꞌmʉi xá hño co Ajua̱ hønda po ya ꞌbɛfi núꞌa̱ ma̱nga ra ley pe hingue po ra jamfri de ra Zidada Jesucristo. Hangue nuꞌʉ́ bi hña̱xa ꞌnara mfeꞌtse ja núꞌa̱ xa tꞌembabi “ra Mfeꞌtsado.”
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Ngu ena Ajua̱ ja ra Ma̱ca Tꞌofo:
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?