Mateus 25

OTENT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nurá yoꞌñehe ra Nda̱ de mahetsꞌi ma ga hyɛcuahʉ ngu ra ꞌbede de ꞌnara ntha̱ti bi nja. ꞌRɛtꞌa ya nxutsi bi hña̱xa yá ñotꞌi dega aceite pa bi ma bá tha̱di núꞌa̱ ra ꞌñøhø mi ma da ntha̱ti.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 Ha de núꞌʉ ꞌrɛtꞌa ya nxutsi, cʉtꞌa xqui hñoqui co yá ñotꞌi, pe núꞌʉ má cʉtꞌa hinxqui hñoqui.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 Ha núꞌʉ cʉtꞌa hinxqui hñoqui, himbi hña̱xa ndunthi ra aceite pa da xitꞌa ja yá ñotꞌi.
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Pe nuꞌʉ má cʉtꞌa xqui hñoqui ha̱, bi ñuꞌtsa yá ñotꞌi co ra aceite, nehe bi hña̱xa ꞌnara xito mi ñutsꞌi pa sta thegue núꞌa̱ mi po ja ra ñotꞌi da xitꞌa maꞌna.
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Hinga ꞌme bi zøhø núꞌa̱ mi ma da ntha̱ti, hangue gatho núꞌʉ ꞌrɛtꞌa ya nxutsi bi zʉ ra tꞌa̱ha̱ ne bi ꞌña̱ha̱.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 Y ngu made ra xuui bi ntꞌøde ꞌnara hmafi ne bi tꞌemba ya nxutsi: “¡Ya xa ꞌñecua núni ma da ntha̱ti, bá ehʉ gui tha̱dihʉ!”
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Nuꞌbʉ́ ꞌbestho bi nuhu gatho núꞌʉ ꞌrɛtꞌa ya nxutsi ne bi mʉdi bi tsøgue yá ñotꞌi.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ha núꞌʉ cʉtꞌa hinxqui hñoqui, ꞌbestho bi ꞌñembabi núꞌʉ má cʉtꞌa xqui hñoqui: “Xɛcje tsꞌʉ ri zi aceitehʉ ngueꞌa̱ ya huetꞌatho ma ñotꞌihe.”
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 Ne núꞌʉ ya nxutsi xqui hñoqui bi da̱tuabi núꞌʉ má cʉtꞌa ne bi ꞌñembi: “Hina, hinga xɛꞌahe, xiꞌbʉ ga njahebʉ nguꞌahʉ. Maꞌna xá hño grí maha gui tañhʉ habʉ bí ꞌba. Bá tañhʉ pa gueꞌahʉ.”
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Pe de bi maꞌʉ da danga ra aceite, nura oraꞌa̱ bi zøhø núꞌa̱ mi ma da ntha̱ti. Nuꞌbʉ́ núꞌʉ cʉtꞌa ya nxutsi xqui hñoqui bi mɛui ne bi yʉtꞌuiꞌʉ mbo habʉ mi ma da nja ra ngo dega ntha̱ti. Nepʉ ꞌbestho bi jotꞌa ra gosthi.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Ha ꞌmɛfa bi zøhø núꞌʉ maꞌra ya nxutsi ne bi ꞌñeñꞌʉ: “¡Xogaguihe ra gosthi, zi Hmu, xogaguihe!”
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 Pe núꞌa̱ toꞌo mi ma da ntha̱ti bi da̱tuabiꞌʉ ne bi ꞌñembi: “Xi majua̱ni dí xiꞌahʉ gue hindí pa̱ꞌahʉ toꞌoꞌihʉ.”
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 Nuꞌbʉ́ ra Jesu bi ꞌñena:
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 Nehe rá yoꞌñehe ra Nda̱ de mahetsꞌi ma ga hyɛcuahʉ ngu rá ꞌbede ꞌnara hmu co yá ꞌbɛgo. Núꞌa̱ ra hmu ya mi ꞌbaꞌñu da ma ja maꞌna ra hai yabʉ, ne bi zohna ꞌrayá nza̱i ꞌbɛgo pa bi zocuabi rá boja̱ pa da xu de da pengui.
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 ꞌNa de gueꞌʉ bi zocuabi cʉtꞌa ꞌmo, maꞌna bi zocuabi yo ꞌmo, ha nuꞌa̱ maꞌna bi zocuabi ꞌna ꞌmo. Ngu rá nda̱ngui rá mfa̱di cada ꞌna, gueꞌa̱ rá ndunthi ra boja̱ bi tsꞌocuabi. nepʉ ra hmu bi gʉ rá ꞌñu bi ma.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Núꞌa̱ ra ꞌbɛgo xqui tsꞌocuabi cʉtꞌa ꞌmo, nuꞌá̱ bi ma bi pʉntsꞌa nura boja̱ꞌa̱ ne bi da̱ha̱ má cʉtꞌa ꞌmo.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Ha nuꞌa̱ tóꞌo xqui tsꞌocua yo ꞌmo mbɛxo, bi pʉntsꞌa núꞌa̱ ra boja̱ꞌa̱, ne bi da̱ha̱ má yo ꞌmo.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Pe nuꞌa̱ tóꞌo xqui tsꞌocua ꞌna ꞌmo mbɛxo, nuꞌá̱ bi ma bá xei ꞌnara oꞌtsi ne bi ꞌyagui núꞌa̱ ra boja̱ xqui zocuabi rá hmu.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Bi thogui ndunthi ya pa, nepʉ bi zøhø ra hmu bi ꞌñʉtꞌuɛndaui yá ꞌbɛgo.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Bi zøhø ꞌmɛtꞌo núꞌa̱ xqui tsꞌocua cʉtꞌa ꞌmo, ne bi umba rá hmu núꞌa̱ má cʉtꞌa ꞌmo xqui da̱ha̱ de núꞌa̱ xqui tsꞌocuabi, ne bi ꞌñembabi: “Gá tsogagui cʉtꞌa ꞌmo, pe nubyá jaua nuna má cʉtꞌa ꞌmo stá ta̱ha̱ de núꞌa̱ gá tsogagui.”
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 Nuꞌbʉ́ ra hmu bi da̱di ne bi ꞌñena: “Xi xá hño ri ꞌbɛfi. Nuꞌi xi ꞌnagrá hoga ꞌbɛgo. Nubyá ma ga tsocꞌaꞌi maꞌna ndunthi ra boja̱ pa gui japi da xu, ngueꞌa̱ xi xcá pa̱di xcá japi da xu núꞌa̱ ꞌna tʉi dá tsocꞌaꞌi. Nubyá bá ehe pa ga johyahʉ.”
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 ꞌMɛfa bi zøhø núꞌa̱ toꞌo xqui tsꞌocua yo ꞌmo, ne bi ꞌñemba rá hmu: “Gá tsogagui yo ꞌmo, pe nubyá jaua nuna má yo ꞌmo stá ta̱ha̱ de núꞌa̱ yo ꞌmo gá tsogagui.”
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 Nuꞌbʉ́ ra hmu bi da̱di ne bi ꞌñembabi: “Xi xá hño ri ꞌbɛfi. Nuꞌi xi ꞌnagrá hoga ꞌbɛgo. Nubyá ma ga tsocꞌaꞌi maꞌna ndunthi ra boja̱ pa gui japi da xu, ngueꞌa̱ xi xcá pa̱di xcá japi da xu núꞌa̱ ꞌna tʉi dá tsocꞌaꞌi. Nubyá bá ehe pa ga johyahʉ.”
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Pe nu mi zøhø núꞌa̱ ra ꞌbɛgo xqui tsꞌocua ꞌna ꞌmo, nuꞌá̱ bi ꞌñembabi rá hmu: “Nuga dí pa̱di gue xi grí japa ri ꞌbɛgo da mpɛfi ntsꞌɛdi ne guí xofo habʉ hingo xcá potꞌi, ne guí muntsꞌa ra trigo habʉ hingo xcá piqui.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Hangue nuga dá tsuꞌi, xiꞌbʉ ga tuxa ra thai, hangue dá ma dá agui ri boja̱ ja ra hai. Pe nubyá jaua núna gá tsogagui.”
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 Bi da̱di ra hmu ne bi ꞌñembabi: “Nuꞌi ꞌnagrá tsꞌoꞌmʉi ne ꞌnagrá da̱hñe ꞌbɛgo, ꞌbʉ guí beni gue dí xofo habʉ hingo stá potꞌi ne dí muntsꞌi habʉ hingo stá piqui,
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 nuꞌbʉ́ ¿ha gue himi tsa xcá nu te xcá ꞌyøtꞌe pa xa xu ma boja̱ dá tsocꞌaꞌi pa xa tꞌacagui rá tha̱ha̱ ma boja̱ núbya dá tsøhø?”
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 Nepʉ ra hmu bi ꞌñembabi núꞌʉ toꞌo mi ꞌñoui: “Hña̱mbabihʉ núꞌa̱ ra boja̱ dá tsocuabi nuni ra da̱hñe ꞌbɛgo, ne umfʉ núꞌa̱ toꞌo pɛꞌtsa ꞌrɛtꞌa ꞌmo.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Ngueꞌa̱ nuꞌa̱ tóꞌo pɛꞌtsi, maꞌna ma da tꞌumbabi pa asta da bonguabi. Pe nuꞌa̱ tóꞌo tsꞌʉtho pɛꞌtsi, nuꞌá̱ da tha̱mbabi núꞌa̱ tsꞌʉ pɛꞌtsi pa ya hinte da mɛꞌtsi.
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Hangue núꞌa̱ ra ꞌbɛgo hinte rá ꞌbɛfi, maꞌna xá hño jʉhʉ ne ꞌyɛnthʉ ja ra ꞌbɛxuui pa ja dí nzonini ne ja dí gustri yá tsꞌi.”
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Nu sta ꞌñehe pa da nda̱ Núꞌa̱ Toꞌo bi e bi Nja̱ꞌi, ma da ꞌñoui gatho yá ɛnxɛ, ne ma da hñudi ja rá ma̱ca hudi con gatho rá nsunda.
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Nuni ja ma da muntsꞌini gatho ya ja̱ꞌi de gatho rá ngʉni ra ximhai, y nura Nda̱ ma da ꞌueca ꞌna ngu ꞌna, ngu øtꞌa ya maꞌyo co ya zi dɛti ne ya tꞌa̱xi.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 Nuꞌá̱ ma da ꞌbaꞌma ja rá ꞌñɛi gatho ya zi dɛti, ne nu ja rá nga̱ha̱ ja ma da ꞌbamꞌni gatho ya tꞌa̱xi.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 Nuꞌbʉ́ ma da ꞌñembabi núꞌʉ di ꞌbai ja rá ꞌñɛi: “Bá ehʉ nuꞌahʉ xa ja̱pꞌahʉ ma Dada. Ma gui cʉthʉbya nuni mahetsꞌi habʉ bí manda ma Dada nuni habʉ xqui thoqui pa gueꞌahʉ de ante da thoca ra ximhai.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Dí ꞌñepi gui cʉthʉni ngueꞌa̱ núꞌbʉ mi tsʉca ra thuhu, go gueꞌahʉ gá ꞌracjʉ te dá tsi. Ne núꞌbʉ mi tsʉca ra nduthe, go gueꞌahʉ gá ꞌracjʉ ra dehe dá tsi. Ne núꞌbʉ ndí neꞌñu, go gueꞌahʉ gá ꞌracjʉ ntsaya dá oxi.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Ne núꞌbʉ mi otho te ga he, go gueꞌahʉ gá ꞌracjʉ te dá he. Ne núꞌbʉ ndrí hñeni ne dá ofadi, go gueꞌahʉ gá ma gá cꞌa̱scahʉ.”
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 Nuꞌbʉ́ núꞌʉ toꞌo xa ꞌyøtꞌe xá hño ma da da̱di ne da ꞌñena: “Ma zi Hmuꞌihe, ¿haꞌmʉ dá hantꞌahe gue mi tsʉꞌa ra thuhu nepʉ dá ꞌraꞌahe te gá tsi? O ¿haꞌmʉ dá hantꞌahe gue mi tsʉꞌa ra nduthe nepʉ dá ꞌraꞌahe ra dehe?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 O ¿haꞌmʉ dá hantꞌahe gue ngrí neꞌñu nepʉ dá ꞌraꞌahe ntsaya gá oxi? O ¿haꞌmʉ dá hantꞌahe gue mi otho te gui hye, nepʉ dá ꞌraꞌahe te gui hye?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 O ¿haꞌmʉ dá hantꞌahe ngrí hñeni o nguí ofadi nepʉ dá ma dá cꞌa̱ꞌtsꞌahe?”
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 Nuꞌbʉ́ ra Nda̱ da da̱tuabi ne da ꞌñena: “Xi majua̱ni dí xiꞌahʉ gue nuꞌbʉ gá faxhʉ ꞌna de guehyʉ ma cu hinte mri muui ja yá thandi ya ja̱ꞌi, pa̱hʉ gue go guecagui gá faxcahʉ.”
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 Nepʉ ra Nda̱ da ꞌñembabi núꞌʉ di ꞌbai ja rá nga̱ha̱: “Nuꞌahʉ ꞌuehʉ de gueque. Nuꞌahʉ xa zʉꞌahʉ rá cuɛ Ajua̱, grí maha pa ja ra nidu habʉ zø ra tsibi pa nza̱ntho, nuni habʉ xa thoqui pa ra tsꞌonda̱hi ne yá tsꞌoꞌɛnxɛ.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Ngueꞌa̱ mi tsʉca ra thuhu pe nuꞌahʉ́ hingá ꞌracjʉ te dá tsi. Ne mi tsʉca ra nduthe pe nuꞌahʉ́ hingá ꞌracjʉ ra dehe dá tsi.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 Ne núꞌbʉ ndí neꞌñu, nuꞌahʉ́ hingá ꞌracjʉ ntsaya dá oxi. Ne mi otho te ga he pe nuꞌahʉ́ hingá ꞌracjʉ te dá he. Ne núꞌbʉ ndí hñeni ne ndí ofadi, nuꞌahʉ́ hingá ma gá cꞌa̱scahʉ.”
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 Nuꞌbʉ́ núꞌʉ ya tsꞌoja̱ꞌi ma da da̱di ne ma da ꞌñena: “Ma zi Hmuꞌi, ¿haꞌmʉ dá hantꞌahe mi tsʉꞌa ra thuhu o ra nduthe, o ngrá neꞌñu, o bi ꞌñotho te gui hye o gá hñeni o gá ofadi, nepʉ hindá faxꞌahe?”
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 Nepʉ ra Nda̱ da da̱tuabi ne da ꞌñembi: “Xi majua̱ni dí xiꞌahʉ, nuꞌbʉ hingá faxhʉ ꞌna de nuyʉ ma zi cu hinte mri muui pa ja ri thandihʉ, pa̱hʉ gue go guecagui hingo gá faxcahʉ.”
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Nuꞌbʉ́ nuya tsꞌoja̱ꞌi ma da ma pa ja ra nidu habʉ da ꞌmʉi pa nza̱ntho. Ha nuꞌʉ tóꞌo xa ꞌyøtꞌe xá hño ma da yʉtꞌa mahetsꞌi habʉ bí ja ra te pa nza̱ntho.
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra