Lucas 8

OTENT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ꞌMɛfa de gueꞌa̱ ra Jesu bá ꞌyo ja ndunthi ya da̱nga hnini ne ja ndunthi ya tꞌʉca hnini mi zofo ya ja̱ꞌi ne mi xipabiꞌʉ ra hoga ntꞌøde gue ya xa zø ra Nda̱ de mahetsꞌi pa da nda̱. Ne mri ꞌñoui núꞌʉ ꞌrɛtꞌamayoho yá nxadi.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Ne mri ꞌñoui nehe ꞌraya ꞌbɛhña̱ núꞌʉ xqui ꞌyøthebi yá hñeni ne maꞌra núꞌʉ xqui ꞌyɛnba ya tsꞌonda̱hi. ꞌNa de gueꞌʉ mrá thuhu ra Maria Magdalena núꞌa̱ xqui tꞌɛnbabi yoto ya tsꞌonda̱hi.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Nehe mi ꞌñoui ra Juana núꞌa̱ mrá ꞌbɛhña̱ ꞌnara ꞌñøhø mrá thuhu ra Chusa núꞌa̱ ꞌnamrá da̱nga maste ra nda̱ Erode. Mri ꞌñouiꞌʉ nehe ra Sana ne maꞌra ya ꞌbɛhña̱ núꞌʉ mi faxa ra Jesu ne yá nxadi de núꞌa̱ mi tsʉpa yá tsꞌɛdiꞌʉ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Y ndunthi ya ja̱ꞌi bi bøni de yá hnini pa da ma dua cꞌa̱ꞌtsa ra Jesu. Y nu mi hyandi bi muntsꞌa ndunthi ya ja̱ꞌi bi mʉdi bi xipa ꞌnara ꞌbede ne bi ꞌñembabi:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 ―ꞌNara pa ꞌnara motꞌi bi ma ja rá hua̱hi pa da mpotꞌi. Y nu mi xanga ya nda, ꞌra bi zo ja ra ꞌñu y bi ꞌrani ya ja̱ꞌi bi netꞌi, ne bi zi ya tsꞌintsꞌʉ.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ha nu maꞌra bi zo ja ya ꞌbodo habʉ mi otho ndunthi ra hai. Y nu mi cꞌontsꞌi bi ꞌyotꞌi ꞌbestho ngueꞌa̱ mi otho ra xaha.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Ha nu maꞌra bi zo habʉ mi ja ya ꞌmini, ha nu mi cꞌontsꞌi bi ꞌyotꞌi ngueꞌa̱ bi xumi ya ꞌmini ne bi hña̱cua yá te.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ha nu maꞌra bi zo habʉ xi xmá hño ra hai, ne nu mi hoguiꞌʉ bi unga ꞌnara hoga sofo, ne cada ꞌnara ꞌbai bi unga asta ꞌna nthebe ya nda.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Nepʉ nuyá nxadi bi ꞌyambabi ra Jesu te mri bønga nuna ꞌbede bi ma̱.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ha nuꞌá̱ bi da̱tuabiꞌʉ bi ꞌñembabi:
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Nuna ꞌbede ja juadi dá ma̱ rí bøni da ꞌñena gue nura nda gueꞌa̱ ra ma̱ca noya.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ha nuꞌʉ ya nda bi zo ja ra ꞌñu go gueꞌa̱ núꞌa̱ toꞌo øde ra ma̱ca noya, ne da ꞌñehe ra tsꞌonda̱hi da puꞌtua rá mfeni pa hinda gamfri y njabʉ hinda za da mpøhø.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Ha nuꞌʉ ya nda bi zo ja ra ꞌbodo go gueꞌa̱ núꞌa̱ toꞌo øde ra ma̱ca noya ne ha̱ni co ꞌnara johya ne ꞌñena xi camfri, pe hingui camfri con gatho rá mʉi, hangue nu sta ꞌñepa ya tsꞌothogui da ꞌuegue.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Ha nuꞌʉ ya nda bi zo ja ya ꞌmini go gueꞌa̱ núꞌa̱ toꞌo øde ra ma̱ca noya, pe da mpumfri po rá ngue yá ꞌbɛfi ne de núꞌa̱ te gatho pɛꞌtsi, ne ngueꞌa̱ di dɛnda ya tꞌøtꞌe de ra ximhai, y njabʉ da ꞌbɛdi núꞌa̱ xqui ꞌyøde, nja ngu núꞌʉ ya nda himbi unga ra sofo.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Ha nuꞌʉ ya nda bi zo ja ra hoga hai go gueꞌa̱ núꞌa̱ toꞌo øde ra ma̱ca noya ne da ꞌyøtꞌe con gatho rá mʉi ngu núꞌa̱ ri ho Ajua̱, ne da zɛ rá jamfri, y go gueꞌa̱ nja ngu núꞌʉ ya nda bi unga ra hoga sofo.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Ra Jesu bi ma̱nga maꞌna ra ꞌbede ne bi ꞌñena:
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Njabʉ nehe gatho núꞌa̱ tꞌa̱guibya, ꞌnara pa ma da hnequi ja ra ñotꞌi, ne gatho núꞌa̱ hingui fa̱dibya, ꞌnara pa ma da fa̱di.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Hangue jamasuhʉ pa gui ꞌyødehʉ xá hño núꞌa̱ dí xiꞌahʉ, ngueꞌa̱ nuꞌa̱ tóꞌo pɛꞌtsa rá mfa̱di ne da ba̱di da su, nuꞌá̱ maꞌna ma da tꞌumbabi ndunthi, pe nuꞌa̱ tóꞌo hingui su rá mfa̱di, da pumfri núꞌa̱ tsꞌʉ pa̱di.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Nepʉ de mi xahna ya ja̱ꞌi ra Jesu, bi zøhø rá na̱na̱ ne yá cu, pe himbi za bi thogui pa habʉ mbi ꞌbʉiꞌa̱ ngueꞌa̱ xi xqui muntsꞌini ndunthi ya ja̱ꞌi.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ne bi tꞌembabi ra Jesu:
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Pe nura Jesu bi da̱di ne bi ꞌñembabi:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 ꞌNara pa ra Jesu bi bøxa ja ꞌnara motsa co yá nxadi ne bi ꞌñembabiꞌʉ:
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Y de mi pa ja ra ndehe bi zʉ ra tꞌa̱ha̱ ra Jesu ne bi ꞌña̱ha̱. Y mi da̱mfriꞌʉ bi nja ꞌnara da̱nga bʉnthi ja ra ndehe, y bi mʉdi bi mo ra dehe ja ra motsa asta mi ne xa yʉiꞌʉ.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Nepʉ nuyá nxadi bi ma bá a ra Jesu ne bi ꞌñembi:
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Nepʉ ra Jesu bi ꞌñembabi yá nxadi:
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Nepʉ de gueꞌa̱ bi ꞌratsꞌi de ra ndehe ne bi zønga ja ꞌnara hai ja rá hyo ra ndehe habʉ rá thuhu Gadara núꞌa̱ ri nhyanduitho ra hai Galilea.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ha nu mi ga̱i ra Jesu de ja ra motsa, ꞌbestho ꞌnara ꞌñøhø mrá menguni e bi zʉdi. Núꞌa̱ ra ꞌñøhøꞌa̱ ya mi øtꞌa ndunthi ya pa mi pɛꞌtsa ꞌraya tsꞌonda̱hi, ne himi he ra dutu, nixi mi ꞌbʉi ja ꞌnara ngu ngueꞌa̱ nza̱ntho mi ꞌbʉi ja ya ntꞌagui.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Y nu mi hyanda ra Jesu, bi e bi ndandiña̱hmu ja yá ua ne bi mafi ntsꞌɛdi bi ꞌñena:
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Bi ma̱nga njabʉ ngueꞌa̱ ra Jesu ya mi fʉdi mri ꞌbɛpabi ra tsꞌonda̱hi da bøni de núꞌa̱ ra ꞌñøhø. Ndunthi ya ꞌmiꞌqui ra tsꞌonda̱hi xqui gʉ núꞌa̱ ra ꞌñøhø ne mi øꞌtua núꞌa̱ go mi ne. Ha nuya ja̱ꞌi ora mi handa njabʉ, da gʉ ne da da̱tꞌi co ya cadena ja yá ua ne ja yá ꞌyɛ, pe nuꞌá̱ mi cꞌʉcta núꞌʉ ya cadena, y ra tsꞌonda̱hi mi japi da bønga yabʉ ja ya mbonthi.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ha ra Jesu bi ꞌyambabi núꞌa̱ ra ꞌñøhø ne bi ꞌñembabi:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ha núꞌʉ ya tsꞌonda̱hi bi ba̱ntebi ra Jesu gue hinda mɛhna ja ra nidu.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Nu de guehni mi ꞌyoni ꞌna da̱nga taxo ya tsꞌʉdi mri ñuni ja ra tꞌøhø, hangue ya tsꞌonda̱hi bi ba̱ntebi ra Jesu gue da umba nsɛqui da ma da yʉtꞌa ja nuya tsꞌʉdiꞌʉ, y nuꞌá̱ bi umba nsɛquiꞌʉ.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Ra oraꞌa̱ ya tsꞌonda̱hi bi bøni de núꞌa̱ ra ꞌñøhø ne bi ma gá yʉtꞌa ja ya tsꞌʉdi, ne gatho ya tsꞌʉdi bi nestꞌihi gá ma gá hñøtꞌa ja ra ndehe, ne bi ja̱tꞌiꞌʉ.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Y nu mi hyanda njabʉ núꞌʉ toꞌo mi taca ya tsꞌʉdi xi bi ntsuꞌʉ, ne bi ma hnestꞌihi bá ꞌyonga ra ꞌbede ja ra hnini ne habʉraza de núꞌa̱ te xqui nja.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Y gatho ya ja̱ꞌi bi ma da hyanda núꞌa̱ xqui nja. Y nu mi zønga habʉ mi ꞌbʉ ra Jesu, ja bi zʉhniꞌʉ núꞌa̱ ra ꞌñøhø mi pɛꞌtsa ya tsꞌonda̱hi mi huhni ja yá ua ra Jesu, ya mi he yá dutu ne ya xi mi ja rá mfeni. Y gatho ya ja̱ꞌi xi bi ntsu.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Nepʉ núꞌʉ toꞌo xqui hyanda núꞌa̱ xqui nja bi xipabiꞌʉ hanja xqui ꞌbʉi xá hño núꞌa̱ ra ꞌñøhøꞌa̱.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Y nu mi ba̱di njabʉ gatho ya me Gadara bi ba̱ntebi ra Jesu da bøni de guehni ngueꞌa̱ xi xqui ntsuꞌʉ. Hangue nura Jesu bi yopa bøxa ja ra motsa ne bi ma de guehni.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Nepʉ núꞌa̱ ra ꞌñøhø xqui tꞌɛmba ya tsꞌonda̱hi bi ba̱ntebi xa mɛuihma̱ ra Jesu, pe ra Jesu bi ꞌñembabi:
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 ―Hina, hinga tsixꞌaꞌi, cohiua, pengui rí ma ri ngu, ne xipabi ya ja̱ꞌi núꞌa̱ xa ꞌyøꞌtꞌaꞌi Ajua̱.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Nu mi yopa menga ra Jesu pa riꞌnandi ra ndehe, ya ja̱ꞌi xi bi johya mi hyandiꞌa̱, ngueꞌa̱ nuꞌʉ́ mi tøꞌmthoꞌa̱.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Nepʉ bi zøhni ꞌnara ꞌñøhø mrá thuhu ra Jairo mrá nda̱ de ra nija̱ de guehni. Ne bi ndandiña̱hmu ja yá ua ra Jesu ne bi ba̱ntebi gue da mɛui pa ja rá ngu,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 ngueꞌa̱ mi nedu rá tꞌixu. Hønsɛ gueꞌa̱ mrá tꞌixuꞌa̱, ne mi pɛꞌtsa ꞌrɛtꞌamayoho njɛya. Hangue ra Jesu bi mɛui, y nu mi ma, bi dɛna ndunthi ya ja̱ꞌi asta mri tsꞌiꞌmiꞌa̱.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Y ja nura hmuntsja̱ꞌiꞌa̱ mi pani nehe ꞌnara ꞌbɛhña̱ ya mi pɛꞌtsa ꞌrɛtꞌamayoho njɛya mi xoꞌtua ya ji, y ya xqui degue gatho núꞌa̱ mi pɛꞌtsi pa mri ꞌñøthehma̱, pe hinxqui za to xqui ꞌyøtheꞌa̱.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Nura ꞌbɛhña̱ꞌa̱ gá yʉ ja rá xʉtha ra Jesu pa bi dʉnba rá ña̱ni rá he. Y nura oraꞌa̱ ꞌbestho bi ña̱ni, y ya himbi sigui bi xoꞌtua ya ji.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Nepʉ nura Jesu bi ꞌñani ne bi ꞌñena:
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Ha nura Jesu bi ꞌñena:
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Nu mi hyanda núꞌa̱ ra ꞌbɛhña̱ gue ra Jesu xqui ba̱tho gue xqui thʉnba rá he, nuꞌbʉ́ nuꞌá̱ bá ehe bi ndandiña̱hmu ja yá uaꞌa̱, ne asta mri hua̱tꞌi co ra ntsu. Ne de ja yá thandi nuya ja̱ꞌi bi ma̱ pa te xqui dʉniꞌa̱, ne bi ma̱ gue ora mi dʉnba rá ña̱ni rá he, ra oraꞌa̱ bi tsayabi núꞌa̱ ra hñeni mi tsʉdi.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Nuꞌbʉ́ nura Jesu bi ꞌñembabi núꞌa̱ ra ꞌbɛhña̱:
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Y de mi ña̱ ra Jesu, bi zøhø ꞌnara ꞌmɛhni xqui ꞌñe ja rá ngu ra Jairo núꞌa̱ mrá nda̱ ja ra nija̱, ne bi ꞌñembabi:
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Y nu mi ꞌyøde njabʉ ra Jesu bi ꞌñembabi ra Jairo:
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Nepʉ nura Jesu bi mipa ꞌnará ꞌyɛ núꞌa̱ ra nxutsi ne bi ꞌñembabi ntsꞌɛdi:
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Y ꞌbestho ra oraꞌa̱ núꞌa̱ ra nxutsi bi yopa nte ne bi nangui. Nepʉ ra Jesu bi manda gue da tꞌumbabi te da zi.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ha nurá dada rá na̱na̱ xi bi ꞌyø, y ra Jesu bi hñuꞌmba ra hña̱ gue hinto da xipi de núꞌa̱ xqui nja.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra