2 Coríntios 7

ONS vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ea wane kima maep kopne, kine kine yalinane Anutuŋo biŋek qe ŋebo ŋebonane ŋene maine kine kine qotkoineŋo koto so solazo maki sigile okanmaike, ea sauk walalakkene, so Anutu ewine kito more kotoze qelaŋangorop gekene.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Ŋine kotoŋine misuk mawaluke ŋebongei. Ŋene masi kine kine borikine ŋinano mane mi okangone, ŋene ŋine matali qetali mi okan ŋungone, me kine kine mane yaup mi makone.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Na don iwa ŋinane detpe boriki mi ramaile, na mo alakan ŋidanile, ŋene wetzeŋo lukŋunmaine, eamo ŋinerop weneŋ gekenane me seukkenane.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Na wetneŋo ŋinaneka zok motpe paki, manerop ra ewek ma ŋunmaile, Na wetne zok ma pese pesenane, wikile kine kine kotino wetpese zok suaine detmaile.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ŋene Makedonia kepeo sari lotke more yaleka daleo kito peseluke geŋem rap. Iwa solaoken kawali so kotooken kaet, kine kine yewaŋo wakone qepok mapok okan ŋongi gekone.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Wanap magunut onmaike, Anutu, oŋo yemo siluŋ ŋenane kito pese qe pesezane Titus birakaki zingeke.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 So eŋe zingeke ea waneka mida, ŋine wet menaŋ don olatkoi, ea masariki dere more wetze peseke. So na detnane gemami, so qom borik korop ge okanmami, so naŋane ra more urataŋine qesiŋkau paki sorin borin okan okanmami, ea nolatki wet pese suaine detkole.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Na alakan kibi mane qe ŋibone more, qom wikile ma wakone ŋibongole, ea wane wetne mi borimaike. Qe ŋibongole, naso nigatne yewao eamo welekatne wetne borike.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Pakimo iwa yemo wet pesek detmaile, eamo ŋine zok wikile detkoi, ea wane midaka, qom wikileŋo ŋinano wet mai main ma wakonge, ea wane qomne menaŋmaike. Anutu dereretinane rokopko qom wikile mayakatne detkoi, wane ŋenane donzeŋo mi matali ŋunge.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Qom wikile mayakatne yewaŋo wet mai main ma wakongi ŋei menaŋgene, paki qom wikile yaline maratkayakeŋo ŋado ea wane mi detki boriake. Ŋo qom wikile sigitne me diinerop, ŋei dereret wane rokopko wakon okanmaike, eaŋo yemo wet qelaŋ mawakongi seu seu maratkaikene.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Kau! Anutuŋo ŋinane qom wikile ŋine mayakakatne ea wane ŋinano wele zok manerop ma wakonge, yemo ewe ewek, kine ma wakon ma wakon, borikine mapapka mapapka, kaet qeli qeliŋ, dere worik, sorin borin, makoboe makoboe! Kine kine yale ma wakonge, pakimo ŋinano borikine motke motke, so qesi qesiŋ mi pamaike, ea wane kine tingo wakonge.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Eso Na kibi yewa qe ŋibongole, yemo ŋei borikine make, ea wane midaka, me borikine okan onge eŋane midaka, don ŋidanŋem Anutu wane kaitko ŋenano aŋa tewe tewek ŋinane kine wakoniake, ea wane qe ŋibongole.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Eso ŋine yale okanbi paki wetze ma pesekoi.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Na alakan solaŋine mawa more Titus olatkole, don yewa isi mi okange. Ŋine don ŋidanbe welerop okanwareke, yalewaka ŋine mawaŋune more Titus don olatkole ea yaleka weleropka okange.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Titusi eŋe ŋinano uki ŋine ewine kitou paki aŋaine tewekkoi, eŋe ea wane wetkeki paki wetineŋo ŋinane zok okan kamaike.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Na wetne menaŋmaike, yemo ŋinane rawe paki dere qeka midaine maine gekale.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra