Romanos 4

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bʉle, tʉtɨ fiki kʉ sya mwisʉkʉlʉ gwɨtʉ Abulahamu, muno aasimanyiile ɨsya kʉbaligwa ʉbʉgolofu?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Lɨnga tukʉtɨ Abulahamu aabaliigwe ʉbʉgolofu ʉkʉkongana nɨ mbombo syake, ngalɨ alɨ nɨ sya kwituukɨfya, leelo akaalɨ nasyo nasimo nkyeni mwa Kyala.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Kalata ʉMwikemo ikʉtɨ fiki? Ikʉtɨ, “Abulahamu aalɨmmwitiike Kyala, po Kyala alɨnkʉmmbala ʉbʉgolofu.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Nalooli, ʉmundʉ lɨnga abombile ɨmbombo, ikʉpeeligwa ʉmfwalo ʉkʉfwana nɨ mbombo. Atikʉhombigwa kɨsita kʉbomba.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Kyala atikʉmmbala ʉbʉgolofu ʉmundʉ ʉjʉ ikʉsʉʉbɨla ɨmbombo syake, looli ikʉmmbala ʉbʉgolofu ʉntʉlanongwa ʉjʉ ikʉmmwitɨka.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ʉmalafyale Ndaabɨti joope, aajobile ɨnongwa ɨsya sajo sya mundʉ ʉjʉ Kyala ikʉmmbala ʉbʉgolofu, kɨsita kʉkeeta ɨmbombo syake, aatile,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Basajiigwe aba Kyala abahobokiile ɨmbiibi syabo,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Asajiigwe ʉmundʉ ʉjʉ ʉNtwa Kyala atikʉmmbala
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Bʉle, ɨsajo ɨsyo, sya beene aba babuutiigwe kʉkyeni? Kokʉtɨ beene aBajuuta! Bʉle, sikaja sya bandʉ abangɨ boope? Kokʉtɨ aba bakaja Bajuuta! Mukʉmbʉke ɨsi Kalata ʉMwikemo ikʉtɨ, “Abulahamu aalɨmmwitiike Kyala, po Kyala alɨnkʉmmbala ʉbʉgolofu.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ɨsi syabombiigwe bʉleebʉle? Bʉle, syabombiigwe bo abuutiigwe kʉkyeni? Hɨmma! Syabombiigwe bo akaalɨ ʉkʉbuutigwa kʉkyeni.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ʉkʉbuutigwa kʉkyeni kyalɨ kɨmanyilo ɨkya kʉnangɨsya ʉbʉgolofu ʉbʉ aalɨ nabo, kʉnongwa jaa lwitɨko lwake, bo akaalɨ ʉkʉbuutigwa kʉkyeni. Kʉ njɨla ɨjo Abulahamu gwise gwa bandʉ boosa aba bikʉmmwitɨka Kyala, kokʉtɨ aba babaliigwe ʉbʉgolofu kʉ lwitɨko, nalɨnga bakabuutigwa kʉkyeni.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Abandʉ aba babuutiigwe kʉkyeni, boope Abulahamu gwisabo ndwitɨko, somma kʉnongwa jaa kʉbuutigwa kʉkyeni, looli paapo bammwitiike Kyala bo ʉlʉ aalɨmmwitiike ʉmwene lʉla, bo akaalɨ ʉkʉbuutigwa kʉkyeni.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Kyala aafingile kwa Abulahamu na baa ndʉjungu lwake, ʉkʉtɨ bikwisa kʉkaba ɨkɨlɨngo ɨkya kiisʉ kyosa. Leelo batikwisa kʉkaba ɨkɨlɨngo ɨkɨ kʉ njɨla jaa kʉkonga ɨndagɨlo sya Moose, looli kʉ njɨla jaa kʉmmwitɨka Kyala nʉ kʉbaligwa ʉbʉgolofu.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Lɨnga baakabaga ɨkɨlɨngo kʉ njɨla jeene ɨjaa kʉkonga ɨndagɨlo ɨsyo, po ʉkʉmmwitɨka Kyala ngalɨ kʉkaja na mbombo najɨmo. Apo ʉlʉfingo lwa Kyala loope ngalɨ lwa itolo,
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 paapo ɨndagɨlo ɨsyo sikʉtʉtwalɨla ɨngalalɨsi sya Kyala. Kangɨ lɨnga sikajapo ɨndagɨlo, po kʉtikʉjapo ʉkʉkilania ɨndagɨlo.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Fyobeene ʉlʉfingo ʉlo ʉlwa Kyala, lukʉsʉʉbɨla ʉkʉmmwitɨka ʉmwene, kokʉtɨ lyene iipyana lyake, ʉkʉtɨ ʉlʉfingo lwake lwa nalooli kʉ bandʉ boosa abaa ndʉjungu lwa Abulahamu. Somma kwene kʉlɨ aba bapeeliigwe ɨndagɨlo, kokʉtɨ aBajuuta, looli koope kʉlɨ aba bikʉmmwitɨka Kyala bo ʉlʉ aalɨmmwitiike Abulahamu. Ʉswe twesa taata jo Abulahamu,
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 bo muno sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, “Ngʉbɨɨkile ʉkʉja gwisabo gwa fikolo fingi.” Abulahamu jo taata nkyeni mwa Kyala ʉjʉ aalɨmmwitiike, Kyala ʉjʉ ikʉbasyʉsya abandʉ ʉkʉfuma mbafwe, kangɨ ikʉpela ʉtʉndʉ ʉtʉ tʉkaalipo, ʉkʉjapo.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Na paapo amasyʉ gaa Kyala gaalɨ makafu ʉkʉgasʉʉbɨla, poope Abulahamu aagiitiike, po Kyala aalɨmmbɨɨkile ʉkʉja jo gwisabo gwa fikolo fingi. Syaboniike bo ʉlʉ Kyala aalɨmmbʉʉlile ʉkʉtɨ, “Abandʉ abaa ndʉjungu lwako bikwisa kʉja bingi bo ʉlwa ndondwa.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Akabalɨlo kala, Abulahamu aalɨ nkangale gwa fyɨnja ɨmia jɨmo bʉno. Looli ʉlwitɨko lwake lʉkaalogotiile, na paapo aameenye ʉkʉtɨ ʉmbɨlɨ gwake gwafwene ngatɨ gʉfwile, kangɨ ʉnkasi gwake Sala aalɨ nngʉmba.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Kangɨ akaalɨ nɨ ndumbula ɨjaa kwilaamwa kʉ lʉfingo ʉlʉ aapeeliigwe na Kyala. Looli amaka gaake agaa kʉmmwitɨka Kyala gaalyongiilepo, kangɨ antuufyaga,
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 namanga aameenye nalooli ʉkʉtɨ Kyala abagiile ʉkʉsibomba ɨsi aalɨmfingiile.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Fyobeene Kalata ʉMwikemo ikʉtɨ, “Kyala alɨnkʉmmbala ʉbʉgolofu.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Looli ɨnongwa ɨsi sikʉtɨ, “Kyala alɨnkʉmmbala ʉbʉgolofu,” sikaja sya Abulahamu mwene,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 looli syɨtʉ na nuuswe, twe Kyala ikʉtʉbala ʉbʉgolofu, lɨnga tukʉmmwitɨka ʉmwene, ʉjʉ aalɨnsyʉsiisye ʉNtwa gwɨtʉ Jesu ʉkʉfuma mbafwe.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Kyala aalɨnningile Jesu ʉkʉfwa, ʉkʉtɨ abʉsoosyepo ʉbʉtʉlanongwa bwɨtʉ. Kangɨ aalɨnsyʉsiisye, ʉkʉtɨ ʉswe tʉbaligwe ʉbʉgolofu.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.