Lucas 20

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iisikʉ lɨmo, Jesu aabamanyisyaga nʉ kʉbalʉmbɨlɨla abandʉ ɨNdʉmi ɨNunu ndʉpaso lwa tempeli. Abapuuti abalongosi, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta, balɨnkʉbʉʉka kʉmyake,
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉle, ʉkabile kʉʉgʉ amaka agaa kʉbomba ɨsi? Jo jwani ʉjʉ akʉpeele amaka aga?”
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Na niine ngʉbalaalʉʉsya iisyʉ lɨmo. Muumbʉʉle,
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 bʉle, amaka agaa Johani agaa kʉboosya abandʉ gaafumile kwa Kyala, pamo kʉ bandʉ?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Po balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Lɨnga tukʉtɨ amaka gaake gaafumile kwa Kyala, ʉmwene ikʉtɨgɨ, ‘Keeta mukaalɨmmwitiike?’
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Looli lɨnga tukʉtɨ amaka gaake gaafumile kʉ bandʉ, ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨ ɨkya bandʉ bikʉtʉtuunya na mabwe, paapo biitiike ʉkʉtɨ Johani aalɨ nkunguluka.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Po balɨnkʉmmwamula Jesu balɨnkʉtɨ, “Tʉkamanya kʉno gaafumile.”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po leelo niine, ndikʉbabʉʉla ʉmwe ʉkʉtɨ jwani ambeele amaka agaa kʉbomba ɨsi.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Po Jesu alɨnkwanda ʉkʉbabʉʉla abandʉ ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ, alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉjʉ aabyele amaafiilʉ mu ngʉnda gwake. Alɨnkʉbabɨɨkamo abalɨmi abaa kʉkeetelela ɨmipiki gya maafiilʉ gɨla, ʉkʉtɨ ɨseke bo sibɨfwifwe, biise bajabane. Po alɨnkwenda ɨnjɨla akabalɨlo akatali.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Akabalɨlo kaa kʉtʉngʉla ɨseke bo kafikile, alɨnkʉntʉma jʉmo mbabombeli baake kʉ balɨmi bala ʉkʉtɨ bampeko ɨkɨjabo kyake. Looli abalɨmi bala balɨnkʉnkoma, balɨnkʉnkaga kɨsita kʉmpapo nafimo.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 “Po ʉmwene ngʉnda jʉla alɨnkʉntʉma kangɨ ʉmbombeli ʉjʉngɨ. Abalɨmi bala joope balɨnkʉnkoma, balɨnkʉmmbombela ɨngosya soni, balɨnkʉnkaga kɨsita kʉmpapo nafimo.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Alɨnkʉntʉma kangɨ ʉgwa bʉtatʉ, joope balɨnkʉmfulasya, balɨnkʉnkaga.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 “Po ʉmwene ngʉnda alɨnkwinogona alɨnkʉtɨ, ‘Mbombe ɨfiki? Ngʉntʉma ʉmwanangʉ ʉnkʉndwe. Pamo ʉjʉ jo bikwakʉmmwɨmɨkaga.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Looli abalɨmi bala bo bammbwene, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, ‘Ʉjʉ jo mwene kɨlɨngo. Isaga tʉnngoge, ʉkʉtɨ ɨkɨlɨngo kɨjege kyɨtʉ.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Balɨnkʉnsoosyamo mu ngʉnda, balɨnkʉnngoga.”
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ikwisa kʉbagoga abalɨmi bala, nʉ ngʉnda gʉla ikʉbapapo abangɨ!” Abandʉ bo bapɨliike ɨsyo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Bʉno silɨngiisa kʉboneka ɨsyo sikʉ!”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Looli Jesu alɨnkʉbakeeta, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Fiki sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ,
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 “Kʉkʉtɨ mundʉ ʉjʉ ikʉgwa pamwanya pi ibwe ɨlyo, ikʉkonyoka konyoka, na gwesa jʉla likʉnngwɨla, likʉntakania.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na bapuuti abalongosi, balɨnkʉlonda ʉkʉnkola akabalɨlo kalakala, paapo baasyageenie ʉkʉtɨ, ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ aabajobaga abeene. Looli balɨnkʉbatiila abandʉ.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Po paapo abalongosi baa Bajuuta balɨnkʉntegelela Jesu. Balɨnkʉbatʉma abandʉ baa kʉntendeela, aba baaliibɨɨkile ngatɨ bagolofu, ʉkʉtɨ bankole mbʉjobi bwake, po bantwale kʉ ndongosi gwa kiisʉ ʉkʉtɨ banndonge.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Po abandʉ bala baalɨntegeliile, balɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, tʉmeenye ʉkʉtɨ kʉjoba nʉ kʉmanyisya ɨsya nalooli. Tʉmeenye ʉkʉtɨ ʉtikʉpaasya ɨsi bikwinogona abandʉ, ʉgwe kʉmanyisya ɨsya Kyala kʉ bwanalooli.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Bʉle, ɨndagɨlo sya Moose sikʉtwitɨkɨsya ʉkʉsonga ɨsongo kʉ malafyale gwa Balooma, pamo mma?”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Looli Jesu alɨnkʉbʉmanya ʉbʉkomu bwabo, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Namuunangɨsye ʉlʉtalama lʉmo ʉlwa ndenali. Ɨkɨfwani ɨkɨ kyani, nɨ ngamu ɨjɨ jaani?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Fya malafyale gwa Balooma.”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po ɨfya malafyale gwa Balooma mumpege ʉmalafyale gwa Balooma, nɨ fya Kyala mumpege Kyala.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Abandʉ bala balɨnkʉswiga fiijo ʉkwamula kwa Jesu, balɨnkʉmyeka. Balɨnkʉtoligwa ɨnongwa ɨjaa kʉnkolela, kʉnongwa jaa masyʉ aga ajobile nkyeni mmbandʉ.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 ABasatukai bamo balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu. Abeene baamanyisyaga ʉkʉtɨ abandʉ bakabagɨla ʉkʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe. Po balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ,
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 “Gwe Mmanyisi, Moose aatʉsimbiile mu ndagɨlo ʉkʉtɨ, ‘Lɨnga ʉmundʉ ikʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo, ʉgwamyabo ammwingɨlengepo ɨkɨlɨngo ʉnkiikʉlʉ ʉmfwɨle jʉla, ʉkʉtɨ ampaapɨle abaana ʉjʉ afwile.’
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Po baaliko abanyamundʉ bahaano na babɨlɨ. Ʉgwa kwanda alɨnkwega ʉnkiikʉlʉ, alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Ʉgwa bʉbɨlɨ [alɨnkʉmmwingɨlapo ɨkɨlɨngo ʉmfwɨle jʉla, joope alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe,]
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 nʉ gwa bʉtatʉ, joope alɨnkʉmmwingɨlapo. Bo lʉlʉʉlo boosa bahaano na babɨlɨ balɨnkʉmmwingɨlapo, balɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Kʉmmalɨɨkɨsyo, ʉnkiikʉlʉ jʉla joope alɨnkʉfwa.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Abandʉ boosa bo basyʉkile, ʉnkiikʉlʉ jʉla ikwisa kʉjaga nkasi gwani? Paapo aalyegiigwemo na banyambala boosa bahaano na babɨlɨ.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Abandʉ baa nkabalɨlo aka bikwega nʉ kwegigwa.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Looli aba Kyala ababwene ʉkʉtɨ babagiisye ʉkʉja nkiisʉ ɨkɨpya, nʉ kʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe, batikwisa kwega pamo ʉkwegigwa.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Bakabagɨla ʉkwisa kʉfwa kangɨ, paapo bikwisa kʉjaga bo ʉlwa bandʉmi. Abandʉ abo baana baa Kyala, paapo basyʉsiigwe ʉkʉfuma mbafwe.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 “Joope Moose aatile, abafwe bikwisa kʉsyʉka. Aajobile ɨsyo mwa Kalata ʉMwikemo, pala aasimbile ɨsya kɨsyanjʉ ɨkɨ kyakaga ʉmooto. Aalɨnnjobile ʉNtwa Kyala, ʉkʉtɨ jo, ‘Kyala gwa Abulahamu, Kyala gwa Isaka na Kyala gwa Jaakobo.’
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Po Kyala akaja jo Kyala gwa bafwe, looli gwa bʉʉmi, paapo kʉmyake boosa bʉʉmi.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Po abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bamo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, ʉjobile kanunu!”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Ʉkwandɨla apo, akaagelilepo ʉmundʉ najʉmo ʉkʉnndaalʉʉsya kangɨ Jesu.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Fiki abandʉ bikʉtɨ Meesija Mwana gwa malafyale Ndaabɨti?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Ʉmwene Ndaabɨti ikʉjoba mwa kalata gwa Ɨsabʉli ikʉtɨ,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 ʉkʉfika apa nikʉbabɨɨkaga abalʉgʉ baako
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 “Ndaabɨti ikʉnkoolela Meesija ʉkʉtɨ Ntwa. Po Meesija ikʉjaga mwanaake bʉleebʉle?”
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Abandʉ boosa bo bikʉmpɨlɨkɨsya, Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Mujege maaso na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose. Biiganile ʉkwenda bo bafwele ɨmyenda ɨmitali, ʉkʉtɨ abandʉ babaponiege kʉ lwɨmɨko mu sokoni. Bikwisalɨla ʉkʉtʉʉgasya pa fikota ɨfya bɨɨmɨkigwa mu ngomaano, pabʉjo ʉbwa bɨɨmɨkigwa pa lʉsekelo.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Bikʉkabɨla mbʉsyobi ɨfyʉma kʉ bakiikʉlʉ abafwɨle, kangɨ bikwipuuta ɨnyiipuuto ɨndali, ɨsya kʉlabaasya. Pi isikʉ lya bʉlongi, bikwisa kwambɨlɨlaga ʉlʉfundo ʉlʉnywamu kwa Kyala!”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.