Gênesis 42

Nyungwe (NYU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jakobo atabva kuti ku Ijipito ndiko kuna tirigu, adabvundza wana wace kuti: “Thangwe lanyi mulikondokukhala nee kucita cinthu?
1 Vendo então Jacó que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Ndilikubva kuti ku Ijipito kuna tirigu. Ndokonimbo kumweko, mukatigulirembo ife, kuti tikhale na moyo tileke kufa na njala”.
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimentos no Egito; descei para lá, e comprai-nos dali, para que vivamos e não morramos.
3 Na tenepo abale wace wa Zuze khumi adanyamuka kuyenda ku Ijipito kukagula tirigu.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Jakobo alibekutumiza nawo Benjamini, mng'ono wace caiyecaiye wa Zuze ule, thangwe akhagopa kuti angacite tsoka.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 AIjirayeriwo adayenda kuIjipito kukagula cakudya pabodzi na wanthu winango wentse, thangwe lakuti ku dziko la Kanani kukhana njala.
5 Assim, entre os que iam lá foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Ndipo pakuwona kuti Zuze akhali wakulemekezeka mkulu wakutonga dziko lentse la Ijipito, ndiye omwe akhagulisa tirigu kuna wanthu wakucokera ku mbuto zentse za dziko. Na tenepo, abale wa Zuze na iwombo adabwera, ndipo adamugodamira wacikotamisa misolo kuna Zuze.
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José chegaram e inclinaram-se a ele, com o rosto em terra.
7 Zuze atawawona abale wacewo, adawazindikira, tsono adandocita ninga alibekuwadziwa. Adayamba adalewa nawo mwaukali, adawabvundza kuti: “Kodi imwe mulikucokera kuponi?” Iwo adatawira kuti: “Tilikucokera ku Kanani, tadzagula cakudya kuno”.
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou-lhes asperamente, e disse-lhes: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Zuze adawazindikira abale wace wale, tsono iwo alibe kumudziwa.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Adakumbukira ndoto zire zakulewa bza iwo, ndipo adati: “Ndimwe wanthu wakuyendeza dziko. Mwabwera kuno kudzawona kuti muwone penu dziko lathu ni lakufoka”.
9 Então José lembrou-se dos sonhos que havia tido deles e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Iwo wale adatawira kuti: “Ayai mbuya wathu, ife wakumtumikira wanu tabwera kuti tidzagule cakudya basi.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Tentsenefe ndife wana wa Jakobo. Ndife wanthu wakulungama, ndife lini wakuyendeza, mbuya wathu,”.
11 Todos nós somos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Zuze adati: “Ayai. Imwe mwabwera kudzawona dziko lathu kuti muwone penu ni lakufoka”.
12 E ele lhes disse: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Ndipo iwo adati: “Mbuya wathu, ife tikhalipo wana wacimuna khumi na awiri pa ubale bwathu, baba wathu m'bodzi, ku dziko la kwathu ku Kanani. Mng'ono ana baba wathu, ndipo winango adafa”.
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai hoje; mas um já não existe.
14 Tsono Zuze adawatawira kuti: “Pale ndalewa kale kuti ndimwe wakuyendeza basi.
14 Então lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, sois espias;
15 Ndipo ndin'kuyezani tenepa, ndirikulumbira kuti pana Falau! Imwepo mun'coka lini, mpaka mng'ono wanuyo abwere kuno.
15 Nisto sereis provados; pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 Tumani m'bodzi mwa imwe kuti ayende akamutenge. Winango mwentse mun'salamwe mukhale mukawoko, mpaka mafala yanuya yazindikirike, tiwone penu mulikulewa cadidi. Pamwepo nee, cadidi pana Falau, imwepo ndimwe wakuyendeza basi”.
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, e vossas palavras sejam provadas, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Atalewa mafala yamweya, adakawafungira mukawoko n'tsiku zitatu.
17 E pô-los juntos, em prisão, três dias.
18 Patapita n'tsiku zitatu, adawauza kuti: “Citani tenepa kuti mukhale na moyo sabwa Ine ndimbagopa Mulungu.
18 E ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Penu ndimwe wanthu wakulungama, mbasale m'bodzi wa imwe m'kawoko, anangomwe ndokoni, takulani tiriguyi kuti mukamalise njala ku zinyumba zanu.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e vós ide, levai mantimento para a fome de vossa casa,
20 Mng'ono wanuyo mukabwere naye kuno, kutsimikiza kuti mulikulewa bzacadidi, ndipo mun'dzaphedwa lini”. Iwo wale adabvuma bzimwebzo.
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Ndipo adayamba kuuzana wina na mwandzace kuti: “Cadidi, ife tidaphonya pomwe mng'ono wathu akhatikumbira kuti tim'citire ntsisi, tsono ife tilibe kumubvera kwense nsisi. Ni thangwe lace tili mumatsautso tsapano lino”.
21 Então disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava; nós porém não ouvimos, por isso vem sobre nós esta angústia.
22 Pamwepo Rubeni adati: “Ine pale ndikhakuuzani kuti mulumbwanayu musamucite cinthu, imwe mulibe kundibvera. Onani, tsapano tilikutambira sagwati ya imfa yace ire”.
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu: Não pequeis contra o menino; mas não ouvistes; e vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Zuze akhabva bzentse bzomwe akhauzanabzo, tsono iwo walibe kudziwa, thangwe lakuti akhalewa-lewa naye kucokera mwa wakuthumbudzula.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Ndipo Zuze adayenda payekha kukalira misozi. Patsogolo pace adabwera aciyamba pomwe kulewa-lewa nawo. Adapambulapo Simeoni, adammanga pamwepo iwo alikuwona.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois tornou a eles, e falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e amarrou-o perante os seus olhos.
25 Ndipo Zuze adatonga kuti mabudu yawo yadzazidwe na tirigu, ndipo kuti kobiri za ali-yentse ziikhidwe m'budu mwace momwemo. Adatonga pomwe kuti awapase cakudya capaulendo. Wabasa wa Zuze adacita bzensenebzo.
25 E ordenou José, que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 Abale wacewo adapakiza pa mabulu yawo mabudu ya tirigu ule adagulayo, ndipo adanyamuka ulendo.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Atafika pa gowa, m'bodzi mwa iwo adatsudzula budu wace kuti atengembo cakudya cakudyesa bulu wace. Atatsudzula, adandowona kuti pamulomo pa budupo pana kobiri.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 Adacemera abale wace adawauza kuti: “Ha, wandibwezera kobiri zangu. Ni izi ziri m'buduzi”. Pamwepo wentsenewo mitima yawo idandoti pswii! Adacita mantha kwene-kwene aciti: “Mulungu waticita bzakutani ife?”
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo também aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Atafika kuna baba wawo Jakobo, ku dziko la Kanani, adamufotokozera bzentse bzomwe bzidawagwera, adati:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 “Wakulemekezeka m'kulu wa dzikolo adalewa-lewa nafe mwaukali, kuti ati ndife wakuyendeza dziko lawolo.
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Ife tidamuuza munthuyo kuti: ‘Ndife wanthu wakulungama, ndife lini wakuyendeza.
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Ife tentse tikhalipo wana wacimuna khumi na awiri, tsono m'bodzi adafa, ndipo m'ng'ono ana baba wathu ku Kanani.’
32 Somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não mais existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Pamwepo umweyo adati: ‘Kuti ndidziwe kuti ndimwe wanthu wakulungama, m'bale wanu m'bodzi asale na ine kuno, tsono anangomwe mwentsenemwe mutenge tirigu, muyende nayo kukamalisa njala ku zinyumba zanu.
33 E aquele homem, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão; deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti,
34 Ndipo mbale wanu wamng'onoyo mudzabwere naye kuno. Pamwepo ndipo ndidzadziwe kuti ndimwe lini wakuyendeza, tsono ndimwe wakulungama. Mbale wanuyo ndidzambwezera kuna imwe. Mukadzatenepo mungakwanise kumbadzacita basi veremawu m'dziko muno.’ ”
34 E trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos darei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Atatsudzula mabudu yawo, ali-yentse adaona kuti cikwama ca kobiri cikhali momwemo mubudumo. Ataona kobirizo, iwo pabodzi na baba wawo womweyo adacita mantha kwene-kwene.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha o pacote com seu dinheiro no seu saco; e viram os pacotes com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Ndipo Jakobo baba wawo adawauza kuti: “Mwandibera wana wangu. Zuze adayenda, ndipo naiyembo Simeoni wayenda, tsapano mun'funa kutengambo Benjamini, bzense bzandigwera ine!”
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe e Simeão não está aqui; agora levareis a Benjamim. Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Rubeni adauza baba wace kuti: “Mudzaphe wana wangu awiriwo, ningaleka kum'bweresa Benjamini kuna imwe. Ndipaseni nin'dzam'bweresa”.
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu não tornar a trazê-lo para ti; entrega-o em minha mão, e tornarei a trazê-lo.
38 Tsono Jakobo adati: “Mwana wangu aniyenda lini namwe nee! M'bale wace adafa, ndipo ndiye wasala yekha. Pinango angagumane cakuipa pa njira komwe mulikuyenda, mun'dzacitisa kuti imbvi zangu ziyende kuthenje na kulira”.
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.