Mateus 9
NUM vs ARA
1 Pea heka vaka Ia 'o 'alu ki te kauvaí, 'o a'u ki Tono kolo 'O'oná.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Pea vakai, ne notou 'aumai kiā Ia he tangata mamatea, kua takoto 'i te moe'anga. Pea 'i te vakai 'e Sīsū ki te notou tuí, ne'e folafola ange 'e Ia ki te tangata mamateá, “Toku foha, fiamālie pē, kua fakamolemole'i tau 'ū angahalá.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Kae vakai, ne'e 'i ai he 'ihi 'i te kau sikalaipé ne notou pehē 'i te notou lotó, “'Oku lea fia 'atua 'ia te Siana nei!”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Pea 'ilo'i 'e Sīsū te notou mahaló, 'o iange 'e Ia, “Ko te ā 'oku kotou mahalo kovi ai 'i te kotou lotó?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 He ko fea 'oku faingafuá, 'i Taku pehē, ‘Kua fakamolemole'i tau 'ū angahalá,’ pe ko Taku pehē, ‘Tu'u 'o 'eva'eva’?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Kā kote'uhí ke kotou 'ilo'i 'oku mafai 'e te Fanautama te Tangatá ke fakamolemole angahala 'i māmani, (pea toki hanga 'e Ia, 'o lea ki te tangata mamateá,) Tu'u ake, to'o tou moe'angá, pea 'alu ki tou 'apí!”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Pea tu'u ake leva ia, 'o 'alu ki tono 'apí.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Pea 'i te sio ki ai te kakaí ne'e notou ofo, 'o notou fakamālō ki te 'Atuá, 'i Tana tuku he fu'u mafai pehē ki te tangatá.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ko Mātiu tānaki tukuhau 'i te fale tuté|alt="Tax collector" src="GT00045.tif" size="col" ref="9:9-13" Pea 'i te 'alu atu 'ia Sīsū mei aí, ne sio Ia ki te tangata 'oku nofo 'i te fale tuté, ko tono hingoá ko Mātiu; pea iange 'e Ia ki ai, “Mulimuli kiā Au.” Pea tu'u ia 'o mulimuli kiā Ia.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Pea 'i te kainanga 'e Sīsū 'i te falé, tā ne'e 'i ai te tokolahi 'o te kau tānaki tukuhaú mo te kau angahalá, ne'e notou ōmai 'o nonofo mo Ia mo Tana kau akó 'i te kaí.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Pea 'i te sio ki ai 'ia te kau Fālesí, ne'e notou iange ki Tana kau akó, “Ko te ā kua kai fakataha ai te kotou Faiakó mo te kau tānaki tukuhaú mo te kau angahalá?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Pea 'i te fanongo 'e Sīsū ki aí, ne iange 'e Ia, “Ko te tangata faito'ó 'oku kailoa ma'a te ma'uli leleí, kā ma'a te mahakí.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Kae kotou ō mu'a 'o kumi ki te 'uhinga 'o te me'a nei, ‘Ko te meesí 'Okou fia ma'ú, 'o kala ko te feilaulaú.’ He ne'e kala U ha'ú ke ui 'ia te anga-tonú, kā ko te angahalá.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Pea toki ha'u kiā Ia 'ia te kau ako 'a Sioné, 'o notou pehē, “Ko te ā 'oku motou fa'a 'aukai ai mātou ia, mo te kau Fālesí; kae kailoa 'aukai Ta'aú ia kau ako?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Pea iange 'e Sīsū kiā natou, “He 'e lava te kau fakaafe 'o te tangata ta'ané ke fakamamahi, lolotonga 'oku 'iā nātou 'ia te tangata ta'ané? Kae tokaange he taimi 'e hiki ai meiā nātou te tangata ta'ané, pea 'e notou toki 'aukai leva.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Pea 'oku kailoa hanga he taha 'o 'oposi he kofu matu'a 'aki he konga tupenu fo'ou; he ko te me'a 'oku 'oposi 'akí 'e mingi ia, pea 'oku hoko ai he fu'u mahae 'oku lahi ange.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Pea 'oku kailoa notou 'utu te uaine fo'oú ki te 'ū hina leta matu'a; he kā pehē, 'e mahae 'ia te 'ū hiná, pea mahua te uainé, 'o maumau mo te hiná. Kā 'oku notou 'utu te uaine fo'oú ki te 'ū hina fo'ou, pea 'e nā fakatou tolonga.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Pea 'i te lolotonga Tana lea 'aki te 'ū me'a nei kiā nātoú, 'ohovale pē kua ha'u he matāpule, 'o tū'ulutui kiā Ia, 'o pehē, “'Oku 'i ai toku ki'i 'ofafine kua toki pekia; kā Ke me'a mai mu'a, 'o 'ai pē Tou nimá kiā ia, pea 'e ma'uli ia.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Pea tu'u ake 'ia Sīsū 'o mulimuli atu, 'e Ia mo Tana kau akó.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Pea vakai, ko he fafine kua 'au toto 'o ta'u 'e hongofulu mā ua, ne'e 'unu'unu atu ia 'i Tono tu'á, 'o ala ki te kapa 'o Tono kofú.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 He ne'e pehē 'e ia 'i tono lotó, “Kāpau 'e au ala pē ki Tono kofú, 'e au ma'uli.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Ka ne'e tafoki ange 'e Sīsū 'o 'ilo'i ia, pea iange Ia, “'Aua 'e ke manahē, nga'ata; kua fakama'uli 'ou 'e tau tuí.” Pea ne'e ma'uli te fafiné mei te taimi pē ko iá.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Pea 'i te hū 'ia Sīsū ki te fale 'o te matāpulé, 'o mamata ki te kau ifi fangufangú, mo te kakai 'oku tangilāulaú,
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 ne iange 'e Ia, “Kotou mātuku atu; he 'oku kailoa mate te ta'ahiné ia, kā 'oku moe pē.” Pea notou kakata mo manuki kiā Ia.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Pea kua tuku atu 'ia te kakaí, pea hū atu Ia 'o puke tono nimá; pea tu'u ake te ta'ahiné.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Pea ne'e mafola atu Tono ongoongó ki te fanua fuli pē ko iá.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Pea 'i te 'alu 'ia Sīsū mei aí, ne'e mulimuli kiā Ia he ongo tangata kui, 'oku nā kalanga 'o pehē, “Hako 'o Tēvita, 'alo'ofa mai kiā māua!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Pea 'i Tana hū ki falé, ne 'unu'unu atu kiā Ia 'ia te ongo kuí; pea 'eke ange 'e Sīsū kiā nāua, “'Oku kulā tui 'Okou lava 'ia te me'a nei?”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Toki ala leva 'e Ia ki to'o nāuá mata, mo pehē, “Ke fai kiā kōlua 'o fakatatau ki te kulā tuí.”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Pea 'a'ala leva te nā matá. Pea na'ina'i mamafa 'e Sīsū kiā nāua, 'o pehē, “Vakai ke 'aua na'a 'ilo'i 'eni he taha.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Ka ne'e ō 'ia nāua ia, 'o ongoongoa atu 'ia Sīsū ki te fanua kotoa pē ko iá.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Pea 'i te nā ō atú, vakai, ne'e 'aumai kiā Ia he tangata noa kua 'ulusino ai he tēvolo.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Pea 'i tono kapusi te tēvoló, ne lea ai 'ia te noá; pea ne'e ofo 'aupito 'ia te kakaí, 'o notou pehē, “Kua he'iki ai hoko he me'a pehē 'i 'Isileli!”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Ka ne'e tala 'e te kau Fālesí ia 'o pehē, “Ko te 'aliki 'o te kau tēvoló 'oku fai 'aki Tana kapusi tēvoló.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Pea ne'e fononga takai 'ia Sīsū ki te kolo lalahi kotoa pē mo te 'ū kolo lilikí 'o faiako 'i te 'ū falelotú, mo malanga 'aki te ongoongolelei 'o te Pule'angá: mo fakama'uli te mahaki mo te hangatāmaki kotoa pē 'o te kakaí.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Pea 'i Tana mamata ki te fu'u kakaí, ne'e langa Tono fatú 'i te 'ofa kiā nātou; kote'uhí ne'e notou mafasia mo tukuhāusia, 'o hangē he fanga sipi 'oku kailoa 'i ai he notou tauhí.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Pea toki pehē 'e Ia ki Tana kau akó, “Kua lahi mo matu'u 'ia te ta'ú, kā 'oku tokosi'i 'ia te kau ngāué.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Ko ia kotou kole ki te 'Aliki 'oku 'A'ana 'ia te ta'ú, ke fekau'i atu mo he kau ngāue ke utu Tana ta'ú.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?