Mateus 21

NUM vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pea 'i te notou ofi ki Selusalemá, 'o a'u atu ki Petefesi 'i te ma'unga ko 'Ōlivé, ne'e toki fekau atu 'e Sīsū he ongo tama ako 'e toko ua,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 'o iange kiā nāua, “Kulā ō ki te ki'i kolo ko 'ena 'oku hanga maí, pea 'e kulā 'ilo'i ai he 'asi 'oku nono'o, pea 'i ai mo tono 'uhiki; vete ia, 'o taki mai.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Pea kā 'eke atu he taha, pea kulā iange, ‘'Oku fia ma'u nāua 'e te 'Alikí;’ pea 'e ina tuku mai leva 'ia nāua.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Pea ne'e fai 'eni kote'uhí ke fakamo'oni ki te me'a ne'e folafola 'aki 'e te palōfitá, 'o pehē,
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Kotou lea ki te ta'ahine Saioné,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Pea ō te ongo tama akó, 'o fai 'ia te me'a ne'e fekau'i nāua ki ai 'e Sīsuú.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Pea nā taki mai 'ia te 'así mo tono 'uhikí, pea notou 'ai ki ai te notou 'ū pulupulú, pea toki heka 'ia Sīsū ki ai.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Ko te hā'ele fakatu'i 'ia Sīsū ki Selusalemá|alt="Jesus enters Jerusalem" src="CN01782b.tif" size="col" ref="21:8" Pea folahi atu 'e te kakai tokolahi te notou pulupulú 'i te loto alá; pea hanga 'e te 'ihi 'o tu'usi he 'ū va'a 'akau, 'o falikiliki 'aki te alá.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Pea ko te fu'u kakai ne'e notou ō mu'amu'a 'iā Iá, mo nātou ne'e mulimuli maí, ne'e notou kalakalanga 'o pehē,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Pea 'i Tana hū ki Selusalemá, ne'e ngatū 'ia te koló fuli pē, 'o notou fe'eke, “Ko ai 'eni?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Pea tali mai mei te fu'u kakaí, “Ko Sīsū 'eni, ko te palōfita mei Nāsaleti 'i Kālelí.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Pea hū 'ia Sīsū ki te Temipalé, 'o kapusi 'ia nātou fuli pē ne'e fakatau atu mo fakatau mai 'i te Temipalé, 'o fulihi 'ia te 'ū tēpile 'a te kau fetongi pa'angá, mo te 'ū nofo'a 'o te kakai ne'e fakatau lupé.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Pea folafola Ia kiā nātou, “Kua tohi, ‘Ko Toku falé 'e ui ko te falelotu;’ kā kua kotou ngaahi ia ko te 'ana 'o he kau kaiha'a!”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Pea ne'e ōmai kiā Ia 'i te Temipalé he kau kui mo he kau heke, pea ne Ina fakama'uli 'ia nātou.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Kā ko te kau taula'aliki lahí mo te kau sikalaipé, 'i te notou vakai ki te 'ū me'a fakaofo ne'e fai 'e Sīsuú, mo te tamaliki ne'e notou kalakalanga 'i te Temipalé, 'o pehē, “Hōsana ki te Hako 'o Tēvitá,” ne'e notou 'ita lahi,
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 'o notou iange kiā Ia, “'Oku fanongo koā 'e Koe ki te me'a 'oku lau 'e nātou nā?”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Pea tukuange 'e Ia 'ia nātou, 'o 'alu ki te kolo 'o Pētaní, 'o toka 'i ai.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Pea 'i te pongipongi aké, 'i Tana foki ki te koló, ne'e hālofia Ia.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Pea 'i Tana vakai ki te fu'u fiki 'oku tu'u 'i te va'ealá, ne'e 'alu Ia ki ai; ka ne'e kala 'ilo'i ai 'e Ia he fe'i fua, kā ko te 'ū laú pe. Pea folafola Ia ki ai, 'o pehē, “Ke 'aua na'a toe 'i ai hau fua 'o ta'engata.” Pea mae leva 'ia te fu'u fikí.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Pea 'i te mamata ki ai 'e te kau akó, ne'e notou ofo, 'o notou pehē, “Ne fefe'aki tana mae vave pehē 'ia te fu'u fikí?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Pea tali 'e Sīsū 'o iange kiā nātou, “'Okou tala mo'oni atu kiā kōtou, kāpau 'e kotou tui, 'o 'aua tāla'a, 'e kailoa ngata 'i te me'a kua fai ki te fikí 'ia te me'a 'e kotou lavá; kae kāpau 'e kotou lea ki te ma'unga nei, ‘Fei mo mahiki 'ia koe, 'o patū ki tai;’ pea 'e hoko ia.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Pea ko te me'a kotoa pē 'e kotou kole 'i te lotu, 'o kotou tui pē, 'e kotou ma'u.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Pea kua Ina hū ki te Temipalé, pea ko te kau taula'aliki lahí mo te kau mātu'a 'o te kakai Siú ne'e notou ōmai kiā Ia 'i Tana faiakó, 'o notou pehē, “Ko te mafai mei fea 'oku fai ai 'e Koe 'ia te 'ū me'a nei? Pea ko ai ne'e tuku kiā Koe 'ia te mafai ko iá?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Pea tali 'e Sīsū kiā nātou, “Ke fai atu mo Au Taku fehu'i 'e taha, pea kāpau 'e kotou tali mai, pea 'e Au toki fakahaa'i atu pe ko te ā Toku mafai 'Okou fai ai 'ia te 'ū me'a neí.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Ko te fai papitaiso 'a Sioné ne'e mei fea ia? Mei hēvani, pe mei te tangatá?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Pea kāpau 'e tou pehē, ‘Mei te tangatá,’ kae talia te kakaí; he 'oku notou lau kotoa pē ko te palōfita 'ia Sione.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Pea notou iange kiā Sīsū 'o pehē, “'Oku kala motou 'ilo'i.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Kā ko te ā te kotou laú? Takua ne'e 'i ai he tangata mo tono ongo foha; pea ha'u ia ki te lahí, 'o iange kiā ia, ‘Tama, 'alu mu'a 'o ngāue 'i te ngoue vainé 'i te 'aho nei.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Kae tali ange ia, 'o pehē, ‘'E kala u 'alu;’ ka ne'e tautea tono lotó ki muli, 'o 'alu.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Pea ha'u ia ki te tama 'e tahá, 'o lea kiā ia 'i te me'a tatau. Pea tali ange ia, 'o pehē, ‘'Oku lelei, Tangata'aliki;’ kā ne'e kailoa 'alu ia.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Ko ai 'iā nāua ne'e fai ki te tu'utu'uni 'a te tamaí?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 He ne'e ha'u 'ia Sione kiā kōtou 'i te ala 'o te mā'oni'oní, pea ne'e kailoa kotou tui kiā ia, kā ko te kau tānaki tukuhaú mo te fe'auakí ne'e notou tui nātou. Pea ko kōtou, neongo ne'e kotou sio ki ai, ka ne'e kailoa kotou fia fakatomala, ke kotou tui ai kiā ia.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Ko te ngoue vaine kua 'aa'i, tata'o'anga kālepi, mo te taua kua langa |alt="Vineyard" src="lb00103b.tif" size="span" ref="21:33" “Kotou fanongo mai ki te talanoa fakatātā 'e taha. Takua ne'e 'i ai he tangata, ne'e tō tana ngoue vaine, pea ne'e 'aa'i takai ia, mo keli 'i ai he tata'o'anga kālepi, pea langa foki mo te taua 'i ai, pea ne ina tuku atu ke lisi 'e te kau fa'a, kae 'alu ia ki te fanua muli.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Pea 'i te ofi 'ia te to'ukai kālepí, ne ina fekau atu tana kau tamaio'alikí ki te kau fa'á ke ma'u mai tono 'inasí.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Ka ne'e puke 'e te kau fa'á tana kau tamaio'alikí, 'o notou haha te toko taha, pea tāmate'i te toko taha, pea tolomaka'i mo te toko taha.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Pea ne ina toe fekau atu mo he tu'unga tamaio'aliki kehe, 'o tokolahi 'i te fu'aki oó; pea notou ngaahikovi'i 'ia nātou foki 'o tatau mo nātou ne'e fu'aki oó.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Pea ne ina fekau atu ki muli mai tono fohá, 'i tana pehē, ‘'E notou toka'i toku fohá.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Kā 'i te mamata 'e te kau fa'á ki te fohá, ne'e notou alea, 'o pehē, ‘Ko te 'eá 'ena; 'ē, tou tāmate'i mu'a ia, kae tou ma'u tono tofi'á.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Pea notou puke ia 'o toho ki te tu'a ngoué, 'o tāmate'i 'ona 'i ai.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Pea kā hoko mai 'ia te 'aliki 'o te ngoue vainé, ko te ā tana me'a 'e fai ki te kau fa'a ko iá?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Pea notou pehē kiā Ia, “'E ina faka'auha fakalialia'i 'ia te kau faikovi ko iá, pea tuku ke lisi te ngoué 'e te kau fa'a kehe, 'a ia 'e notou 'avange tono 'inasí 'i tono taimi totonu.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Pea pehē ange 'e Sīsū kiā natou, “Kua he'iki ai koā kotou lau 'i te Tohitapú,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Ko ia 'Okou tala'i atu, 'e fa'ao meiā kōtou 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá, pea 'e 'avange ia ki te kakai 'oku notou ma'u 'ia te fua 'oku taau mo iá.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Pea ko ia ko 'ē 'e tō ki te maka ko iá 'e mafasifasi; kā ko ia 'e tō 'ia te maká ki aí, 'e laiki 'ona ke efu.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Pea 'i te fanongo 'e te kau taula'aliki lahí mo te kau Fālesí ki Tana 'ū talanoa fakatātaá, ne'e notou 'ilo'i 'oku 'uhinga Tana leá kiā nātou.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Pea ne'e notou feinga ke puke Ia, ka ne'e notou manahē ki te kakaí, he ne'e notou lau ko te palōfita 'ia Sīsū.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra