Mateus 14

NUM vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 'I te kuonga ko iá ne'e fanongo 'e te tu'i ko Hēlotá ki te ongoongo 'o Sīsuú,
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 pea pehē ange ia ki tana kau tamaio'alikí, “Ko Sione Papitaiso 'eni; kua tu'u ake mei te maté, pea ko tono 'uhinga ia 'o te fu'u mafai 'oku ngāue 'iā Iá.”
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 He ne'e puke 'e Hēlota 'ia Sione, 'o ha'i ia, 'o 'ave 'o tuku pilīsone, kote'uhí ko Helotiasi ko te mali 'o tono tokoua ko Filipé.
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 He ne'e fa'a lau 'e Sione ki ai, 'o pehē, “'Oku kailoa ngafua kiā koe ke ma'u 'ona.”
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Pea neongo tana loto ke tāmate'i iá, ka ne'e manahē ia ki te kakaí, he ne'e notou lau ko te palōfita ia.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Pea 'i te hoko ki te 'aho fakamanatu 'o te 'alo'i 'o Hēlotá, ne me'e 'ia te ta'ahine 'a Helotiasí 'i te ha'oha'ongá, 'o mālie'ina ai 'ia Hēlota.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 Ko ia, ne ina fuakava 'aki he lea tuki, ke 'avange kiā ia he me'a pē 'e kole ange ki aí.
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Pea 'i tono fakaloto'i 'ona 'e tana fa'eé, ne'e iange ia, “'Aumai kiā au he peleti 'ia te 'ulu 'o Sione Papitaisó!”
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Pea neongo ne'e mamahi 'ia te tu'í, kā kote'uhí ko tana fuakavá, pea mo nātou ne'e notou taumafa mo iá, ne ina tu'utu'uni pē ke 'avange.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Pea fekau atu 'e ia ke tu'usi te 'ulu 'o Sioné 'i te pilīsoné.
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 Pea ne'e 'aumai tono 'ulú he peleti, 'o 'avange ki te ta'ahiné; pea 'avange 'e ia ki tana fa'eé.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Pea ne'e ha'u tana kau akó, 'o 'ave 'ia te 'anga'angá 'o tanu, pea notou toki ō 'o tala kiā Sīsū.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Pea 'i te fanongo 'e Sīsū ki aí, ne Ina 'alu vaka mei ai ki te feitu'u 'oku lala, ke fakaenātou pē. Pea ne'e fanongo ki ai 'e te kakaí, 'o notou ala 'uta pē mo mulimuli kiā Ia mei te 'ū koló.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Pea 'i Tana hifo ki 'utá, ne'e mamata Ia ki te fu'u kakai tokolahi; pea ne'e langa Tono fatú 'i te 'ofa kiā nātou, 'o Ina fakama'uli te notou kau mahakí.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Pea 'i tana afiafi ifó, ne'e ha'u kiā Ia Tana kau akó, 'o notou iange, “Ko te feitu'u lala 'eni, pea kua mei 'osi 'ia te 'ahó; ko ia ai, tukuange mu'a te kakaí ke notou ō ki te fanga ki'i koló, 'o fakatau he notou me'akai.”
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 Ka ne'e iange 'e Sīsū kiā nātou, “'Oku kala 'aonga ia ke notou ō; 'avange 'e kōtou he notou me'akai.”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Pea notou tali kiā Ia, “Ko te me'a pē 'oku tou ma'ú ko te fe'i mā 'e nima, mo te mata'i ika 'e ua.”
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Pea iange 'e Ia, “'Aumai ia ki heni kiā Au.”
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Pea tu'utu'uni 'e Ia ke nofo 'ia te kakaí ki lalo 'i te musié. Pea to'o 'e Ia 'ia te fe'i mā 'e nimá mo te ongo iká, 'o tāngaki ake ki te langí, 'o fai he tāpuaki. Pea toki pakipaki 'e Ia 'ia te 'ū fe'i maá, 'o 'avange ki Tana kau akó, pea tufaki 'e te kau akó ki te kakaí.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Pea ne'e notou kai kotoa pē 'o mākokona. Pea ne'e notou tānaki 'ia te 'ū mapakipaki'i mā ne'e toé, 'o fonu ai 'ia te kato 'e hongofulu mā ua.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 Pea ko nātou ne'e tokoní, ne'e toko nima afe nai 'ia te tangatá, 'o kailoa lau ai 'ia fafine mo te tamalikí.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Pea toki fekau fakamālohi 'e Sīsū ki te kau akó ke fei mo notou heka ki te vaká, 'o mu'amu'a 'iā Ia ki te kauvai 'e tahá, lolotonga Tana tukuange 'ia te kakaí.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Pea kua tukuange 'e Ia 'ia te kakaí ke notou ō, pea 'alu ake Ia ki te ma'ungá toko taha pē ke lotu. Pea 'i tana afiafi pō'ulí ne'e kei 'i ai pē Ia toko taha.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Pea ko te vaká kua a'u ki te vaeua mālié, pea faingata'a'ina 'i te peaú, he ne'e tōkai 'ia te matangí.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Pea 'i te vaha'a 'o te tolu mo te ono hengihengí, ne'e 'alu atu 'ia Sīsū kiā nātou 'oku hā'ele 'i te fukahi taí.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Pea 'i te sio kiā Ia 'e te kau akó, 'oku hā'ele 'i te fukahi taí, ne'e notou puputu'u, mo pehē, “Ko te fa'ahikehe!” Pea notou fekālanga'i ko te notou manaheé.
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Ka ne'e lea ange 'e Sīsū kiā nātou, 'o pehē, “Kotou fiamālie he ko Au pē ia. 'Aua 'e kotou manahē!”
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Pea tali 'e Pita kiā Ia, “'Aliki, kāpau ko Koe, fekau ke au 'alu atu 'i te fukahi taí.”
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Pea iange 'e Ia, “Ha'u!” Pea hifo 'ia Pita mei te vaká, 'o hā'ele 'i te fukahi vaí ke 'alu kiā Sīsū.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Kā 'i tana tokanga ki te mālohi 'o te matangí, ne'e 'ilifia ia; pea 'i tana kamata ngoto ifó ne'e kalanga ia, “'Aliki ē, fakama'uli 'oku!”
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Ko te fakahaofi 'e Sīsū 'ia Pita mei te malemó|alt="Jesus rescuing Peter from sinking" src="CN01722b.tif" size="col" ref="14:31" Pea mafao atu leva 'e Sīsū Tono nimá, 'o puke'i 'ona, 'o iange kiā ia, “'Ia te tui vaivai, ko te ā ne ke tāla'a aí?”
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Pea 'i te nā heka ki te vaká ne'e malū leva 'ia te matangí.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Pea ko nātou ne'e 'i te vaká ne'e notou tū'ulutui kiā Ia, 'o notou pehē, “Tā ko te mo'oni, ko te 'Alo 'o te 'Atuá 'ia Koe.”
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Pea 'i te notou hoko atú, ne'e notou tū'uta ki te fanua ko Kenesaleti.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Pea 'i tono 'ilo'i 'e te kau tangata 'o te feitu'ú ko Sīsū iá, ne'e notou fekau atu ki te feitu'u kotoa pē 'o te fanua ko iá, 'o fetuku mai kiā Ia 'ia nātou fuli pē ne'e mahaki'iná,
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 'o notou kole kiā Ia ke tuku mu'a ke notou ki'i ala pē he kapa 'o Tono kofú. Pea ko nātou kotoa pē ne'e ala ki aí ne'e notou ma'uli 'aupito.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra