Mateus 12

NUM vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pea 'i te Sāpate 'e taha, ne'e fou atu 'ia Sīsū, 'i te loto ngoue koane; pea ne'e fiakaia Tana kau akó, 'o notou kamata toli 'ia te 'ū fe'i koané, 'o kai.
1 Naquele tempo, passou Jesus pelas searas, em um sábado; e os seus discípulos, tendo fome, começaram a colher espigas e a comer.
2 Kā 'i te sio ki ai 'ia te kau Fālesí, ne'e notou pehē kiā Ia, “Vakai angé, 'oku fai Tau kau akó 'ia te me'a 'oku kailoa ngafua 'i te 'aho Sāpaté!”
2 E os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer num sábado.
3 Pea tali ange Ia kiā nātou, “Ne'e kailoa koā kotou lau 'ia te me'a ne'e fai 'e Tēvita 'i tana hālofiá mo nātou ne'e 'iā iá?
3 Ele, porém, lhes disse: Não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os que com ele
4 He ne'e hū ia ki te Fale 'o te 'Atuá, 'o kai 'ia te mā fonó, 'a ē ne'e kailoa ngafua kiā ia ke kai, pe ko nātou ne'e 'iā iá, ngata pē 'i te kau taula'alikí.
4 Como entrou na Casa de Deus e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele
5 Pea 'oku kailoa koā kotou lau 'i te Laó, 'o pehē, ko te kau taula'aliki 'oku 'i te Temipalé 'i te Sāpaté, 'oku notou maumau Sāpate kae ta'ehalaia pē?
5 Ou não tendes lido na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado e ficam sem culpa?
6 Pea 'Okou tala'i atu, 'oku 'i heni he Taha ia 'oku lahi 'i te Temipalé.
6 Pois eu vos digo que está aqui quem é maior do que o templo.
7 Pea ka ne kotou 'ilo'i tono 'uhinga 'o te me'a nei, ‘Ko te meesí 'Okou tangi ki aí, 'o kailoa ko te feilaulaú,’ pehē ne'e kailoa kotou fakahalaki 'ia te 'ata'ataá.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 He ko te Fanautama te Tangatá ko te 'Aliki foki Ia 'o te Sāpaté.”
8 Porque o Filho do Homem até do sábado é Senhor.
9 Pea kua 'alu Ia mei ai, 'o hū ki te notou falelotú.
9 E, partindo dali, chegou à sinagoga deles.
10 Pea vakai, ne'e 'i ai he tangata kua mate tono nimá. Pea notou fehu'i kiā Ia, 'o pehē, “'Oku ngafua koā ke faito'o 'i te Sāpaté?”, kote'uhí ke notou faka'ilo Ia.
10 E estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada; e eles, para acusarem Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Pea iange Ia kiā nātou, “Ko te tangata fea ia 'iā kōtou, 'oku taha pē tana sipí, pea kā tō ia he luo 'i te Sāpaté, 'e kala koā puke ia 'ona, 'o to'o ake?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não lançará mão dela e a levantará?
12 Pea tono kailoa koā mahu'inga ange 'ia te tangatá 'i te sipí? Ko ia 'oku ngafua pē 'i te Sāpaté ke failelei.”
12 Pois quanto mais vale um homem do que uma ovelha? É, por consequência, lícito fazer bem nos sábados.
13 Pea toki pehē Ia ki te tangatá, “Mafao atu tou nimá.” Pea mafao atu ia, pea ne'e toe ma'uli mai ia, 'o hangē ko te nima 'e tahá.
13 Então disse àquele homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e ficou sã como a outra.
14 Pea ō ki tu'a 'ia te kau Fālesí, 'o notou fai he fakataha, pe 'e fefe'aki he notou tāmate'i 'Ona.
14 E os fariseus, tendo saído, formaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Kā 'i te 'ilo ki ai 'e Sīsuú, ne'e 'alu Ia mei te feitu'u ko iá; pea ne'e mulimuli kiā Ia he tokolahi, pea ne Ina fakama'uli 'ia nātou kotoa pē;
15 Jesus, sabendo isso, retirou-se dali, e acompanhou-o uma grande multidão de gente, e ele curou a todos.
16 pea na'ina'i 'e Ia kiā nātou, ke 'aua na'a notou fakahaa'i Ia.
16 E recomendava-lhes rigorosamente que o não descobrissem,
17 Kote'uhí ke fakamo'oni ki te me'a ne'e folafola 'aki 'iā 'Aisea ko te palōfitá, 'o pehē,
17 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz:
18 “Ko 'eni Taku Tamaio'aliki kua U filí,
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado, em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu Espírito, e anunciará aos gentios o juízo.
19 'E kailoa fakakikihi Ia, pe kalanga;
19 Não contenderá, nem clamará, nem alguém ouvirá pelas ruas a sua voz;
20 'E kailoa fasi'i Ia he va'a kaho kua mapelu,
20 não esmagará a cana quebrada e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo.
21 Pea 'e falala 'e te Senitailé ki Tono huafá.”
21 E, no seu nome, os gentios esperarão.
22 Pea ne'e toki 'aumai kiā Ia he tangata ne'e kui mo noa, pea kua 'ulusino ai he tēvolo; pea ne'e fakama'uli 'ona 'e Sīsū, 'o lea leva ia mo 'ala tono matá.
22 Trouxeram-lhe, então, um endemoninhado cego e mudo; e, de tal modo o curou, que o cego e mudo falava e via.
23 Pea ne'e ofo ai 'ia te kakai kotoa pē, 'o notou pehē, “'Oku kailoa nai ko te Hako 'eni 'o Tēvitá?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: Não é este o Filho de Davi?
24 Kā ko te kau Fālesí, 'i te notou fanongo ki aí, ne'e notou pehē, “'Oku kala fai 'e te Siana nei Ta'aná kapusi tēvolo, kae 'iā Pelisipupe pē, ko te 'aliki 'o te kau tēvoló!”
24 Mas os fariseus, ouvindo isso, diziam: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Pea ne'e 'ilo'i 'e Sīsū te notou fakakaukaú, 'o iange Ia, “Kā 'i ai he pule'anga 'oku māvahevahe mo fetu'usi, 'e 'auha ia; pea kā 'i ai he kolo mo he fāmili 'oku vākovi mo fetu'usi, 'e kailoa lava ia ke tu'u.
25 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade ou casa dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Pea kāpau 'oku kapusi 'e Sētane 'ia Sētane, 'o māvahevahe, tā 'oku fihi'a pē ia kiā ia; pea tu'u fefe'aki ai tono pule'angá?
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seu reino?
27 Pea kāpau 'oku fai Taku kapusi tēvoló 'iā Pelisipupe, pea 'oku fai 'iā ai 'e te kotou kau tamá? Ko ia ai ko nātou 'e kotou halaia mei aí.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam, então, os vossos filhos? Portanto, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Kae kāpau ko te Laumālie 'o te 'Atuá 'Okou fai ai Taku kapusi tēvoló, pea tā kua a'u mai kiā kōtou 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, é conseguintemente chegado a vós o Reino de Deus.
29 He 'e lava fefe'aki he taha ke hū ki te fale 'o he to'a, 'o kaiha'asi tana koloá, 'o kāpau 'e kailoa ina 'uluaki ha'i 'ia te to'á? Pea 'e toki lava leva ia ke vete tono falé.
29 Ou como pode alguém entrar em casa do e furtar os seus bens, se primeiro não manietar o valente, saqueando, então, a sua casa?
30 Ko ia 'oku kailoa kau mo Aú 'oku angatu'u ia kiā Au; pea ko ia 'oku kailoa kau mo Au 'i te fakatahatahá 'oku fakamavetevete ia.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
31 Ko ia 'Okou tala'i atu kiā kōtou, ko te angahala fuli pē, pea mo te lau kovi ki te 'Atuá, 'e fakamolemole'i pē ki te kakaí; kā ko te lau kovi ki te Laumālie Mā'oni'oní, 'e kailoa fakamolemole'i.
31 Portanto, eu vos digo: todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada aos homens.
32 Pea kā 'i ai he taha 'e 'ai he lea kovi ki te Fanautama te Tangatá 'e fakamolemole'i pē ia: kā ko ia 'e 'ai he lea 'oku kau kovi ki te Laumālie Mā'oni'oní, 'e kailoa fakamolemole'i 'ona ia, 'i te maama ko 'ení, pe 'i te maama kaha'ú.
32 E, se qualquer disser
33 “Kehe pē ke kotou lau 'oku lelei 'ia te 'akaú mo lelei tono fuá, pē 'e kotou lau 'oku tamaki 'ia te 'akaú mo tamaki tono fuá; he 'oku 'ilo'i te 'akaú 'i tono fuá.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e o seu fruto, bom, ou dizeis que a árvore é má e o seu fruto, mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 'Ia te hako'i ngata fekai, 'e kotou lava fefe'aki ke lea 'aki 'ia te 'ū me'a 'oku leleí, kā ko te fa'ahinga 'oku kovi? He ko te talanoa 'o te ngutú 'oku mei te me'a hulu atu 'i te lotó.
34 Raça de víboras, como podeis vós dizer boas
35 Ko te tangata leleí 'oku 'alu ake mei ai 'ia te 'ū me'a lelei mei te koloa lelei 'o te lotó; pea ko te tangata koví 'oku 'alu ake mei ai 'ia te me'a kovi mei te koloa kovi 'o te lotó.
35 O homem bom tira boas
36 Pea 'Okou tala'i atu kiā kōtou, ko te lea kovi kotoa pē 'oku lea 'aki 'e te kakaí, 'e notou fakamatala ki ai 'i te 'aho fakamaaú;
36 Mas eu vos digo que de toda palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no Dia do Juízo.
37 he ko tau 'ū leá 'e tafito ki ai tau tonuhiá, pea ko tau 'ū leá 'e tafito ki ai tau halaiá.”
37 Porque por tuas palavras serás justificado e por tuas palavras serás condenado.
38 Ne'e toki tali kiā Ia 'e te 'ihi 'o te kau sikalaipé mo te kau Fālesí, 'o pehē, “Tangata'aliki, 'oku motou fia mamata he faka'ilonga meiā Koe.”
38 Então, alguns dos escribas e dos fariseus tomaram a palavra, dizendo: Mestre, quiséramos ver da tua parte algum sinal.
39 Ka ne'e tali 'e Ia 'o pehē kiā nātou, “Ko te to'utangata faikovi ia mo fe'auaki, 'oku tangi ki te faka'ilongá; kā 'oku kailoa he faka'ilonga 'e 'avange ki ai, ngata pē 'i te faka'ilonga 'o Siona ko te palōfitá.
39 Mas ele lhes respondeu e disse: Uma geração má e adúltera pede
40 He 'oku hangē ko tana 'i te kete 'o te fu'u iká 'ia Siona, 'o 'aho tolu mo pō tolú, pehē foki 'e 'i lalo fanua 'ia te Fanautama te Tangatá, 'o 'aho tolu mo pō tolu.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do Homem três dias e três noites no seio da terra.
41 'E hopo 'ia te kakai Ninivé mo te to'utangata nei 'i te fakamaaú, pea 'e notou fakahalaia'i ia; he ne'e fakatomala 'e nātou 'i te malanga 'a Sioná, kae vakai, 'oku 'i heni he Taha ia 'oku lahi ange 'iā Siona.
41 Os ninivitas ressurgirão no Juízo com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que
42 'E tutu'u 'i te fakamaaú 'ia te kuini 'o te feitu'u Tongá, pea mo te to'utangata nei, pea 'e fakahalaia'i 'e ia 'ona; he ne'e ha'u ia mei te ngata'anga 'o māmaní ke fanongo ki te poto 'o Solomoné, kae vakai, 'oku 'i heni he Taha ia 'oku lahi ange 'iā Solomone.
42 A Rainha do Sul se levantará no
43 “Kā 'alu atu 'ia te fa'ahikehé mei te tangatá, 'oku 'osiki ia 'ia te 'ū feitu'u moamoá tana 'alu'i, ko te kumi he mālōlō'anga, kae kailoa ma'u.
43 E, quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Pea toki pehē ia, ‘Ke au foki mu'a ki toku falé, 'a ē ne au 'alu mei aí.’ Pea 'i tana a'u maí, tā 'oku kei 'atā, pea kua tafi mo teuteu'i.
44 Então, diz: Voltarei para a minha casa, donde saí. E, voltando, acha-
45 Toki 'alu leva ia 'o ma'u mai mo te fa'ahikehe 'e fitu kehe, 'oku notou kovi ange 'iā ia; pea notou hū mai, 'o nonofo 'i ai. Pea hoko ai ki te tangata ko iá 'o lahi ange tana kovi ki mulí 'i tana kovi mu'á. 'E pehē pē foki ki te to'utangata anga-kovi nei.”
45 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e são os últimos
46 Pea 'i Tana kei lea ki te kakaí, ne'e a'u mai Tana fa'eé mo Tono 'ū tokouá 'o tutu'u mei tu'a, ko te notou fia lea kiā Ia.
46 E, falando ele ainda à multidão, eis que estavam fora sua mãe e seus irmãos, pretendendo falar-lhe.
47 Pea pehē ange he taha kiā Ia, “'Ē, ko Tau fa'eé mo Tou 'ū tokouá 'oku notou tutu'u mei tu'a, ko te notou fia lea kiā Koe.”
47 E disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, que querem falar-te.
48 Kae toki tali ange 'e Ia kiā ia ne'e lea maí, “Ko ai ia Taku fa'eé? Pea ko ai Toku 'ū tokouá?”
48 Porém ele, respondendo, disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Pea mafao atu Ia Tono nimá ki Tana kau akó, 'o iange, “Ko 'eni ia Taku fa'eé mo Toku 'ū tokouá!
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos;
50 Ko ia kotoa pē 'oku fai 'ia te finangalo 'o Taku Tamai 'oku 'i hēvaní, ko ia ia Toku tokouá, mo Toku tu'afafiné, mo Taku fa'eé.”
50 porque qualquer que fizer a vontade de meu Pai, que

Ler em outra tradução

Comparar com outra