Marcos 4

NUM vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pea toe faiako Ia 'i te matātaí. Pea kua fakataha kiā Ia he fu'u kakai tokolahi 'aupito, ko ia ne'e heka Ia he vaka, 'o nofo mei tai; kā ko te fu'u kakaí ne'e notou tutu'u mei 'uta, 'o hanga ki tai.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Pea ne'e lahi Tana ako'i 'ia nātoú 'i te 'ū talanoa fakatātā, 'o Ina pehē kiā nātou:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Kotou fanongo mai. Ko 'eni, ne'e 'alu atu he tangata tō pulapula'i 'akau ke tūtuu'i.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Pea 'i te fai tana tūtuu'í, ne'e ngangana he me'a 'i te va'ealá, pea puna mai te fanga manupuná, 'o notou kai ia 'o 'osi.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Pea ngangana mo he me'a ki te feitu'u makamaka, 'a ia ne'e si'isi'i ai 'ia te kelekelé; pea tupu leva ia, kote'uhí ne'e si'isi'i 'ia te kelekelé.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Pea 'i te 'alu ake 'ia te la'aá, ne'e velahia; pea ko te me'a 'i te kailoa hana aká, ne'e mate ia.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Pea ngangana mo he me'a ki te loto 'akau talatala, pea tupu ake 'ia te 'ū 'akau talatalá ia 'o kāsia'i 'ona, pea ne'e kailoa a'u ia ki te fuá.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Pea ngangana he 'ihi ki te kelekele kua lelei; pea tupu ake ia 'o fua lahi, 'o fua tolungofulu 'ihi, pea fua onongofulu 'ihi, pea fua teau 'ihi.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Pea pehē ange Ia, “Ko ia 'oku ma'u talinga ke fanongo 'akí, ke ongo'i ia.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Pea 'i te notou fakaenātoú leva, pea ko nātou ne'e 'iā Iá, mo te toko hongofulu mā uá, ne'e notou 'eke kiā Ia kau ki te 'ū talanoa fakatātaá.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Pea pehē ange Ia, “Kua tuku kiā kōtou 'ia te misiteli 'o te Pule'anga 'o te 'Atuá; kā 'oku fai fakatātā kotoa pē kiā nātou 'oku 'i tua'aá,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 kote'uhí
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Ne'e pehē foki 'e Ia kiā nātou, “'Oku kailoa koā kotou 'ilo'i te talanoa fakatātā nei? Pea 'e kotou 'ilo'i fefe'aki ai 'ia te 'ū fakatātā kehé?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ko te tangata tūtuu'í 'oku tūtuu'i ia 'ia te Folafolá.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Pea ko 'eni ia 'ia nātou 'i te va'ealá, ko nātou ia ne'e tūtuu'i ki ai 'ia te Folafolá, kā 'i te notou fanongo ki aí, ne'e ha'u leva 'ia Sētane, 'o 'ave te Folafola kua tō 'iā nātoú.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Pehē foki, ko nātou ne'e tūtuu'i 'i te feitu'u makamaká, ko nātou ia 'oku fanongo ki te Folafolá, pea puke fiafia leva ki ai;
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 kā 'oku kailoa he aka 'iā nātou, kae fakataimi pē. Faifai pea hoko he faingata'a pē he fakatanga, kote'uhí ko te Folafolá, pea notou tūkia leva.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Pea 'oku 'i ai mo he 'ihi 'oku tūtuu'i 'i te 'ulu 'akau talatala; ko nātou ia 'oku fanongo ki te Folafolá,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 kā ko te fa'a lotoma'ua ki māmaní, mo te 'ofa ki te koloá, mo te holi ki te 'ū me'a kehekehé, 'oku notou uulu mai, 'o kāsia 'ia te Folafolá, pea ta'efua ai.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Pea 'oku 'i ai mo te pulapula'i 'akau ne'e tūtuu'i ki te kelekele kua lelei; ko te fa'ahinga ia 'oku fanongo ki te Folafolá, pea tali lelei ia, pea notou fua, 'o taki tolungofulu 'ihi, pea taki onongofulu 'ihi, pea taki teau 'ihi.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Pea toe pehē Ia kiā nātou, “He 'oku 'aumai koā he maama ke fa'o ki te loto puha, pē ki te lalo moe'anga? Kae kailoa fokotu'u 'ona ki te tu'unga maamá?
21 E disse-lhes: Vem,
22 He 'oku kala he me'a 'oku lilo, 'e ta'efakahaa'i, mo he me'a 'oku fufuu'i, 'e ta'e'iloa.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Kā 'i ai he taha 'oku ma'u talinga ke fanongo 'akí, ke ongo'i ia.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ne'e pehē foki Ia kiā nātou, “Tokanga ki te me'a 'oku kotou fanongo ki aí; he ko te me'a-fua 'oku kotou fua 'akí, ko ia pē 'e fua 'aki kiā kōtoú, pea 'e fakalahi atu.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 He ko ia 'oku ma'u he me'á, 'e 'avange ki ai mo he me'a; kā ko ia 'oku kailoa ma'ú, na'a mo te me'a 'oku ma'u 'e iá, 'e to'o meiā ia.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Pea toe pehē 'e Sīsū, “Ko te anga 'eni 'o te Pule'anga 'o te 'Atuá: 'oku hangē ko te laku pulapula'i 'akau he tangata ki te kelekelé.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Pea moe ia mo 'ala, 'i te pō mo te 'aho, pea tupu pē 'ia te pulapula'i 'akaú 'o 'alu ake, kae kailoa hana 'ilo'i pe 'oku fakafefe'aki.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 'Oku fakatupu ia 'e te kelekelé 'iā ia pē, 'o fu'aki tupu 'ia te muká, hoko ai mo te motó, pea toki hoko ai mo te fe'i koané kua matu'a.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Pea 'i tana matu'a te fuá, pea toki 'ai leva 'ia te hele tu'usí, he kua hoko 'ia te utu-ta'ú.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Pea fai atu Ia 'o pehē, “'E Au fakatatau ki te ā 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá? 'Io, ko te ā nai he talanoa fakatātā 'e Au fakatatau 'aki 'ona ki aí?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 'Oku hangē ia ko he fe'i pulapula'i mūsita; 'a ia kā tūtuu'i ki te kelekelé, ko te si'i taha ia 'i te pulapula'i 'akau kotoa pē kua tō.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Kae hili ange to'onó tō, 'oku tupu ake ia 'o hoko ko te lahi 'i te fa'ahinga 'akau lilikí, pea 'oku va'ava'a lalahi ia; ko ia 'oku lava ai 'ia te fanga manupuna 'o te 'ataá ke notou nonofo 'i tono malumalú.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Pea lahi mo te 'ū talanoa fakatātā pehē ne'e lea 'aki 'e Sīsū 'i te Folafolá kiā nātou, 'o fakatatau ki te notou mafai ke fanongo ki aí.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Pea ne'e ngāue 'aki ma'u pē 'e Sīsū he 'ū talanoa fakatātā 'i Tana malangá; pea 'i te notou fakaenātou peé, ne'e toki faka'uhinga kotoa pē 'e Ia ki Tana kau ako 'A'aná.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 “Ne tō he fu'u matangi lahi, 'o ake 'ia te 'ū peaú ki loto vaka.”|alt="Boat in storm" src="CN01707b.tif" size="col" ref="4:35-41" Pea 'i tana afiafi ifo 'o te 'aho ko iá, ne Ina pehē kiā nātou, “Tou ō ki te kauvai 'e tahá.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Pea kua notou tukuange 'ia te kakaí, pea notou 'ave ai pē 'Ona 'i te vaka ne'e 'i ai Iá, pea ne'e 'i ai mo te 'ū vaka kehe ne'e notou folau.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Pea tō mai he fu'u matangi lahi, pea kamata ake 'ia te 'ū peaú ki te loto vaká, 'o kamata ngoto ia.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Ka ne'e 'i te taumulí 'ia Sīsū, 'o moe Ia 'i te me'a fakamalū; pea notou fafangu'i 'Ona, 'o pehē kiā Ia, “Tangata'aliki, 'oku kala koā Ke tokanga'i te tou tu'utāmakí?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Pea tu'u ake Ia 'o lolomi 'ia te matangí, 'o pehē ki te taí, “Longoā, 'aua ke toe mama'i ngaue!” Pea ne'e malū 'ia te matangí, pea ne'e hoko he fu'u tofu lahi.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Pea pehē ange Ia kiā nātou, “Ko te ā 'oku pehē fau ai te kotou lotosi'í? Ko te ā 'oku kala 'i ai ai he kotou tuí?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Pea ne'e notou manahē lahi 'aupito, mo notou fealealea'aki, 'o pehē, “Ko Ai tū 'eni? He na'a mo te matangí mo te taí 'oku nā fakaongo kiā Ia!”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra