Lucas 23

NUM vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pea tutu'u ake kātoa 'ia te fakatahá, 'o notou taki 'Ona kiā Pailato.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Pea notou talatalaaki'i 'Ona, 'o pehē, “Ne motou 'ilo'i 'ia te Siana nei 'oku veuveuki 'e Ia te motou kakaí, mo ta'ofi te fai tukuhau kiā Sisá, mo Tana pehē ko Ia pē ko te Kalaisí ko te Tu'i.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Pea fehu'i 'e Pailato kiā Ia, 'o pehē, “Ko Koe koā 'ia te Tu'i 'o te kakai Siú?”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
4 Pea lea ange 'e Pailato ki te kau taula'aliki lahí mo te fu'u kakaí, “'Oku kailoa u 'ilo'i he fehālaaki 'a te Tangata nei.”
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Ka ne'e 'āsili ai te notou lilí, 'o notou pehē, “'Oku veuveuki 'e Ia 'ia te kakaí, 'aki Tana faiakó 'i Siutea kātoa, 'o kamata mai mei Kāleli ki heni.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.
6 Pea 'i te fanongo ki ai 'ia Pailató, ne ina fehu'i ange pe ko te tangata Kāleli Ia.
6 Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Pea 'i tana mea'i 'oku ha'u 'ia Sīsū mei te feitu'u 'oku pule ai 'ia Hēlotá, ne'e fekau 'e ia ke 'ave 'Ona kiā Hēlota, he ne'e 'i Selusalema mo ia 'i te taimi ko iá.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.
8 Pea 'i te mamata 'e Hēlota kiā Sīsuú, ne'e fiafia lahi ia, he kua fualoa tana faka'amu ke mamata kiā Ia, kote'uhí ko tono fa'a ongoongoa maí, pea kua ina faka'amu ke sio he me'a mana 'e fai 'e Ia.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Pea lahi te 'ū fehu'i ne'e fai ange 'e Hēlota kiā Iá; ka ne'e kailoa mama'i tali 'e Ia he me'a.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Pea tutu'u ai 'ia te kau taula'aliki lahí, mo te kau sikalaipé, 'o notou tōtōivi tono talatalaaki'í.
10 E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.
11 Pea ne'e manuki'i mo ngaahikovi'i 'Ona 'e Hēlota mo tana kau taú, pea notou 'ai kiā Ia he kofu ngingila; mo fekau ke toe 'ave 'Ona kiā Pailato.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Pea ne'e kamata fe'ofa'ofani 'ia Pailato mo Hēlota 'i te 'aho ko iá; he ne'e nā vākovi ki mu'a.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.
13 Pea fakataha 'e Pailato 'ia te kau taula'aliki lahí, mo te kau pulé, mo te kakaí,
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:
14 pea iange 'e ia kiā nātou, “Ne kotou 'aumai kiā au 'ia te Tangata nei, ko te Toko Taha takua, 'oku veuveuki te kakaí. Pea ko 'eni, ne au 'eke'i te Tangatá 'i te kotou 'aó 'e au, pea ne'e kailoa u 'ilo'i Hana mama'i hala 'e taha 'i te 'ū me'a ne kotou talatalaaki'i 'aki 'Oná.
14 Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Pea kua pehē pē mo Hēlota; he kua fekau 'e ia ke toe 'aumai 'Ona kiā tātou. Pea tā 'oku kailoa he me'a ia kua fai 'e Ia 'oku totonu ke mate ai.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Ko ia, 'e au 'ai pē Hana tautea tā pea toki vete ange.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 [He kua totonu ke vete ange ia he pōpula 'e taha 'i te kātoangá.]
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.
18 Pea notou kalanga fakataha kotoa pē, 'o pehē, “Tafi'i te Siana nā, kae vete mai 'ia Palāpasa!”
18 Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.
19 ('a ia ko te toko taha ne'e sī ki te pilīsoné, kote'uhí ko tana angatu'u 'i te koló, mo te hia fakapō).
19 Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.
20 Pea toe lea 'e Pailato kiā nātou, ko tana loto ke vete ange 'ia Sīsuú.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Ka ne'e kaikaila mai pē te kakaí ia, 'o pehē, “Kalusefai, kalusefai Ia!”
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!
22 Pea me'a 'e ia kiā nātou ko tono tu'a tolú, “He ko te ā he kovi kua fai 'e te Tangata nei? Kua kala u mama'i 'ilo'i Hana hiamatea. Ko ia 'e au 'ai Hana kinisi, pea toki tukuange.”
22 Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
23 Ka ne'e mālohi ange te notou kaikailá, 'o notou longoa'a lahi, 'i te notou kole ke kalusefai 'Oná. Pea ne'e lava'i 'eni 'e te notou longoa'á.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.
24 Pea toki fekau 'e Pailato ke fai ki te notou lotó.
24 Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Pea vete ange 'e ia 'ia te siana ne'e notou kole ki aí, 'ā ē ne'e sī ki te pilīsoné kote'uhí ko tana angatu'u mo te fakapō; kā ko Sīsuú ne'e tukuange atu 'e ia ke fai te notou lotó kiā Ia.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Pea 'i te notou taki atu Iá, ne'e notou puke mai 'ia Saimone, ko te matu'a Sailine, 'i tana ha'u mei 'utá, 'o notou hili kiā ia te kolosí, ke fua atu 'o mulimuli kiā Sīsū.
26 E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Pea mulimuli atu kiā Ia he fu'u kakai tokolahi, mo te kau fafine, 'a ia ne'e notou sī fatafata mo pohoē kote'uhí ko Ia.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.
28 Ka ne'e tafoki 'ia Sīsū 'o pehē ange kiā nātou, “Si'i kau fafine Selusalema, 'aua 'e kotou tangi kote'uhí ko Au, kae kotou tangi kote'uhí ko kōtou, pea mo te kotou fānaú.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.
29 He vakai, kua 'unu mai pē te taimi 'e notou pehē ai, ‘'Oku manū'ia 'ia te pa'á, mo te manava ne'e kailoa fanaú, mo te huhu ne'e kailoa fai ai he huhú.’
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Pea 'e notou toki kamata ke lea ki te 'ū ma'ungá, ‘Hoholo mai kiā mātou,’ pea ki te 'ū mā'olungá, ‘'Ufi'ufi 'ia mātou.’
30 Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 He kāpau 'oku notou fai pehē ki te 'akau matá, ko te ā 'e fai ki te moamoá?”
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?
32 Pea ne'e taki ange fakataha mo Ia he ongo faihia 'e toko ua ke tāmate'i.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Pea 'i te notou a'u ki te feitu'u 'oku ui ko 'Ulupoko, ne'e notou kalusefai ai Ia mo te ongo faihiá, ko te taha mei to'omata'u, mo te taha mei to'ohema.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.
34 Pea toki pehē 'e Sīsū, “'E Tamai, fakamolemole'i 'ia nātou; he 'oku kala notou 'ilo'i 'ia te me'a 'oku notou faí.” Pea notou vahevahe Tono 'ū kofú, mo talotalo ki ai.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Ko te luma'i 'o Sīsū 'e te kau Fālesí|alt="Pharisees mocking Jesus on cross while soldiers gamble for clothing" src="DN00493b.tif" size="col" ref="23:35" Pea ne'e tu'u te kakaí 'o mamata. Pea manuki foki mo te kau pulé, 'o notou pehē, “Ne Ina fakama'uli 'ia te kakai kehé; 'ē, tuku ke fakahaofi 'e Ia 'Ona, 'o kāpau ko te Kalaisí Ia, ko te Toko Taha kua Ina filí.”
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Pea ne'e luma'i 'Ona 'e te kau taú, mo notou 'unu'unu atu 'o 'avange he vinika kiā Ia,
36 E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,
37 mo pehē ange, “Kāpau ko te tu'i Koe 'o te kakai Siú, pe'i fakahaofi 'Ou.”
37 e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Pea ne'e 'i ai mo he tohi ne 'ai 'i te 'ulu'i kolosí, 'o pehē, “KO TE TU'I 'ENI 'O TE KAKAI SIU.”
38 E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .
39 Pea ko te toko taha 'i te ongo faihia ne'e tautaú ne'e manuki kiā Ia, mo iange, “Kāpau ko te Kalaisí 'ia Koe, pe'i fakahaofi 'Ou mo māua.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Ka ne'e valoki'i 'ona 'e te faihia 'e tahá, mo pehē ange, “'Oku kala koā 'apasia 'ia koe ki te 'Atuá, hē 'oku kulā kaungā tautea mo Ia?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Pea 'oku tonu pē ia kiā tāua; hē ko te totongi totonu ia 'o te tā faihiá; kā ko te Toko Taha nei, kua kailoa Ha'aná mama'i kovi 'e taha ne fai.”
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Pea toki iange 'e ia kiā Sīsū, “'E 'Aliki, manatu'i 'oku, 'o kā Ke hoko ki Tou pule'angá.”
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.
43 Pea folafola ange 'e Sīsū ki ai, “'Okou tala mo'oni atu kiā koe, ko te 'aho nei 'e ke 'i Palataisi mo Au.”
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Pea 'i te fe'unga nai mo te ho'atā mālié, ne'e fakapō'uli te fanuá fuli pē, 'o a'u ki te tolu afiafí.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,
45 “Pea mahaeua mālie 'ia te puipui 'o te Fale Tapú.” |src="LB00265b.tif" size="col" loc="[from trial edition]" ref="23:45" Pea fakapō'uli 'ia te la'aá, pea mahaeua mālie 'ia te puipui 'o te Fale Tapú.
45 escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Pea kalanga le'o lahi 'ia Sīsū, 'o pehē, “'E Tamai, 'Okou tuku atu Toku laumālié ki To'oú nima!” Pea 'i te 'osi Tana lea peheé, pea pekia leva Ia.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Pea 'i te vakai atu 'e te senitulioó ki te me'a ne'e hokó, ne'e fakaongoongolelei'i 'e ia 'ia te 'Atuá, 'aki tana pehē, “Tā ko te mo'oni pē, ko te Tangata mā'oni'oni 'eni!”
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Pea ko te kakai kotoa pē ne'e notou fakataha ange ke mamata ki te me'a ko iá, 'i te notou vakai ki te 'ū me'a ne hokó, ne'e notou sī fatafata, 'o foki ki 'api.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Ka ne'e tutu'u mei te mama'ó Tono kau fe'iloakí kotoa pē, mo te kau fafine ne'e mulimuli kiā Ia mei Kālelí, 'o notou mamata ki te 'ū me'a nei.
49 E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.
50 Pea tā ne'e 'i ai he matāpule ne'e hingoa ko Siosifa 'a ia ne'e kau 'i te Fakataha Fakamātu'á, ko te tangata lelei ia mo faitotonu,
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo
51 (ne'e kailoa loto ia ki te notou tu'utu'uní mo te notou ngāué,) ko te matāpule ia mei 'Alematea, ko te kolo Siu; pea ne'e nofo 'amanaki foki ia ki te Pule'anga 'o te 'Atuá.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,
52 Ko te tangata nei ne'e 'alu kiā Pailato, 'o kole ange te sino 'o Sīsuú.
52 este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Pea tuku ifo 'e ia 'ia te 'anga'angá, 'o teu 'aki he tupenu mahu'inga; 'o telio 'ia Sīsū 'i te fanualoto kua tā 'i te loto maká, 'a ia 'oku he'iki ai 'aupito toka ai he taha.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Pea ko te 'aho Tokonaki ia, pea kua ofi mai te Sāpaté.
54 E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.
55 Pea ko te kau fafiné foki, 'ā ē ne'e fononga mai mo Ia mei Kālelí, ne'e notou mulimuli mai, pea notou vakai atu ki te fanualotó, mo te anga 'o te fakatoka Tono 'anga'angá.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.
56 Pea notou foki, 'o teu te 'ū ahi mo te 'ū lolo tākai.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra