João 20
NUM vs ACF
1 'I te fu'aki 'aho 'o te uiké, ne'e ha'u hengihengi 'ia Mele mei Makitalá ki te fanualotó, kei pō'uli, 'o vakai atú, tā kua to'o te maká mei te fanualotó.
1 E no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 Pea lele leva ia, 'o 'alu kiā Saimone Pita, mo te ākonga 'e taha, 'ā ē ne'e 'ofa ai 'ia Sīsuú, 'o iange kiā nāua, “Kua notou 'ave te 'Alikí mei te fanualotó, pea 'oku kala motou 'ilo'i pe kua notou tuku 'Oná ki fea.”
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 Ko ia ne'e 'alu atu ai 'ia Pita ki tu'a mo te ako 'e tahá, 'o nā ō ki te fanualotó.
3 Então Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Pea nā felele'i fakataha; pea ne'e vave te lele 'ia te ako 'e tahá 'iā Pita, 'o fu'aki a'u ia ki te fanualotó.
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Pea punou ia 'o vakai atu, tā 'oku tuku lelei pē te 'ū tupenú, kā ne kailoa ulu ia ki ai.
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia não entrou.
6 Kae mulimuli atu pē 'ia Saimone Pita, 'o ulu ki te fanualotó, 'o sio ki te 'ū tupenu ne'e tuku 'i aí,
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis,
7 mo te holoholo ko 'ē ne'e 'ai ki Tono fofongá, ne'e kailoa tuku fakataha mo te 'ū tupenú, kā kua fatufatu ia 'o tuku ki te tuliki kehe.
7 E que o lenço, que tinha estado sobre a sua cabeça, não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Pea toki ulu leva ki ai mo te ākonga 'e tahá, 'a ē ne'e fu'aki a'u ki te fanualotó, pea sio ia ki ai 'o tui.
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 He kua he'iki ai mahino kiā nātou 'ia te Folafola ne'e pehē, kua pau ke toetu'u Ia mei te pekiá.
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que era necessário que ressuscitasse dentre os mortos.
10 Pea toe foki leva te ongo ākongá ki 'api.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Kae tu'u ai pē 'ia Mele 'i te tu'a fanualotó, 'o tangi; pea lolotonga tana tangí, ne'e punou ia ke sio ki te fanualotó.
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro.
12 Pea vakai atu ia ki te ongo 'āngelo kofu hinahina 'oku nā nonofo maí, ko te taha mei 'ulu, mo te taha mei va'e, 'i te feitu'u ne'e fakatakoto ai 'ia te sino 'o Sīsuú.
12 E viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Pea lea ange te ongo me'á kiā ia, “'E fafine, ko te ā 'oku ke tangi aí?”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Pea 'i te 'osi ange tana lea peheé, ne'e tafoki ia ki muli, 'o vakai atu kiā Sīsū 'oku tu'u maí, ka ne'e kala 'ilo'i ia 'e ia ko Sīsū.
14 E, tendo dito isto, voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Pea me'a ange 'e Sīsū kiā ia, “'E fafine, ko te ā 'oku ke tangi aí? Ko ai 'oku kumi 'e koe ki aí?”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Pea toki folafola ange 'e Sīsū kiā ia, “Mele!”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer: Mestre.
17 Pea folafola ange 'e Sīsū kiā ia, “'Aua na'a ala mai kiā Au, he kua he'iki ai ke Au 'alu ake ki te Tamaí; kā ke 'alu leva ki Toku 'ū tokouá, 'o tala kiā nātou 'o pehē: ‘Ko Taku 'alu 'eni ki Taku Tamaí pea ko te kotou Tamai, pea ki Toku 'Atuá mo te kotou 'Atua.’ ”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos, e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Ko ia ne'e ha'u 'ia Mele mei Makitalá, 'o fakahā ki te kau akó tana mamata ki te 'Alikí, pea mo Tana folafola pehē mo pehē kiā iá.
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor, e que ele lhe dissera isto.
19 Pea 'i te afiafi ko iá, 'i te fu'aki 'aho 'o te uiké, pea kua tātāpuni 'ia te 'ū matapā 'i te fale ne'e nofo ai 'ia te kau akó, he ne'e notou manahē ki te kau Siú, ne'e ha'u 'ia Sīsū, 'o tu'u ki te notou ha'oha'ongá, 'o folafola kiā nātou, “Ke 'iā kōtou 'ia te melinó.”
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Pea 'i Tana lea peheé, ne'e faka'ali'ali ange Ia kiā nātou Tono ongo nimá mo Tono vakavaká. Pea toki fiafia lahi 'ia te kau akó 'i te notou mamata ki te 'Alikí.
20 E, dizendo isto, mostrou-lhes as suas mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 Pea toe folafola 'e Sīsū kiā nātou, “Ke 'iā kōtou 'ia te melinó; hangē ko tono fekau mai 'Oku 'e te Tamaí, pehē kua U fekau atu 'ia kōtou 'e Au.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Pea 'osi ange Tana lea peheé, ne'e hō Ia kiā nātou, mo folafola ange, “Kotou ma'u ā 'ia te Laumālie Mā'oni'oní.
22 E, havendo dito isto, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Kāpau 'e kotou fakamolemole'i te hia 'a te 'ihi, kua fakamolemole'i ia; kāpau 'e kotou tuku te hia 'a te 'ihi, kua tuku pē ia.”
23 «queles a quem perdoardes os pecados lhes são perdoados; e àqueles a quem os retiverdes lhes são retidos.
24 Kā ko Tōmasi, ko te toko taha 'i te kau hongofulu mā uá, 'a ē ne'e ui ko Titimasí, ne'e kala 'i ai ia 'i te ha'u 'ia Sīsuú.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Ko ia ne'e lea kiā ia he 'ihi 'o te kau akó, “Kua motou mamata mātou ia ki te 'Alikí!”
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o meu dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 Pea 'osi mei ai te 'aho 'e valu, ne'e toe nofo 'i te loto falé Tana kau akó, pea ne'e 'iā nātou 'ia Tōmasi. Ha'u pē 'ia Sīsū, kua tāpuni te 'ū matapaá, 'o tu'u 'i te notou ha'oha'ongá, 'o pehē ange, “Ke 'iā kōtou 'ia te melinó.”
26 E oito dias depois estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Pea pehē ange 'e Ia kiā Tōmasi, “'Ai mai tou tuhú, 'o vakai Toku ongo nimá; pea 'ai mai tou nimá, 'o velo ki Toku vakavaká; pea 'aua na'a ke ta'etui, kae tui.”
27 Depois disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; e chega a tua mão, e põe-na no meu lado; e não sejas incrédulo, mas crente.
28 Pea toki tali ange 'e Tōmasi 'o pehē kiā Ia, “Ko toku 'Alikí pē, mo toku 'Atuá!”
28 E Tomé respondeu, e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 Pea folafola ange 'e Sīsū kiā ia, “'E Tōmasi, kua ke tui koā kote'uhí ko tau mamata kiā Aú? 'Oku manū'ia pē 'ia nātou ne'e kailoa mamata, kae notou tuí.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Pea ne'e lahi foki mo te 'ū faka'ilonga mana kehekehe ne'e feia 'e Sīsū 'i te 'ao 'o te kau akó, 'a ia 'oku kala tohi 'i te tohi nei;
30 Jesus, pois, operou também em presença de seus discípulos muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 kā kua tohi 'ení kote'uhí ke kotou tui ko Sīsuú ko te Kalaisí Ia, ko te 'Alo 'o te 'Atuá, pea 'i te kotou tuí ke kotou ma'u ma'uli 'i Tono huafá.
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?