João 12
NUM vs ARC
1 Pea toe te 'aho 'e ono pea fai 'ia te Pāsová, ne'e ha'u 'ia Sīsū ki Pētani, ko te feitu'u ne'e nofo ai 'ia Lāsalosi, 'ā ē ne'e fokotu'u 'e Sīsū mei te pekiá.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Pea notou fai ai he kātoanga Ma'ana 'i te feitu'u ko iá; pea tauhi tēpile 'ia Mā'ata, kā ko Lāsalosi ko te taha 'iā nātou ne'e nā nonofo mo Ia 'i te kaí.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Pea ne'e to'o 'e Mele he pāuni lolo tākai, ko te na'ati mo'oni pea mahu'inga lahi, 'o tākai 'aki te va'e 'o Sīsuú, mo holoholo'i Tono va'é 'aki tono lau'i'ulú. Pea ne'e fonu te falé 'i te ngangatu 'o te loló.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Pea lea ai te toko taha 'o Tana kau akó, ko Siutasi 'Isikaliote, 'ā ē 'oku ene ke lavaki'i 'Oná, 'o pehē 'e ia,
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 “Ko te ā ne'e kala fakatau ai te lolo neí, ke ma'u ai he tēnali 'e tolungeau, 'o foaki ki te masivá?”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Kā ko tana lea ko iá, ne'e kailoa ko te pehē ne'e mamafa te masivá kiā ia, kā kote'uhí ko te kaiha'a ia, pea ne'e 'iā ia foki te notou puha pa'angá, pea ne'e fa'a 'ave 'e ia te 'ū me'a ne'e sī ki aí.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Pea me'a ange 'e Sīsū, “Tuku ai pē te fafiné, he ko ta'aná tauhi 'eni ki te 'aho 'o Toku tanú.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 He ko te masivá 'e kotou feangai ai pē mo nātou, kā 'e kailoa kotou feangai ai pē mo Au.”
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Pea 'ilo'i 'e te tokolahi 'o te kakai Siú 'oku 'i ai 'ia Sīsū 'i te feitu'u ko iá, pea notou ō leva ki ai, 'o kailoa kote'uhí ko Sīsū pē, kā kote'uhí foki ke notou mamata kiā Lāsalosi, 'ā ē kua Ina fokotu'u mei te pekiá.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Ka ne'e alea'i 'e te kau taula'aliki lahí ke tāmate'i mo Lāsalosi foki,
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 kote'uhí ko te me'a 'iā ia ne'e mole ai he tokolahi 'o te kakai Siú, 'o notou tui kiā Sīsū.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 'I te pongipongi aké, ne'e fanongo 'e te fu'u kakai tokolahi kua ōmai ki te kātoangá, 'oku me'a mai 'ia Sīsū ki Selusalema,
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 pea ne'e notou to'o leva he 'ū va'a paame, 'o notou hū ki tua'ā ke fakafetaulaki kiā Ia, mo notou kalanga,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Pea kua ma'u 'e Sīsū he 'asi mui, 'o Ina heka ki ai; 'o hangē ko ia kua tohí,
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “'E ta'ahine 'o Saione, 'aua 'e manahē,
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Ko te 'ū me'a ko 'ení ne'e kailoa mahino ia ki Tana kau akó 'i te kamata'angá, kā 'i te hoko ki tono fakalāngilangi'i 'o Sīsuú, pea notou toki manatu'i, tā ne'e tohi 'ia te 'ū me'a nei kiā Ia, pea kua notou fai pehē 'eni kiā Ia.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Pea ne'e fakahaa'i foki 'Ona 'e te kakai kotoa pē ne'e 'iā Ia lolotonga Tana ui mai 'ia Lāsalosi mei te fanualotó, mo tono fokotu'u mei te pekiá.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Ko tono 'uhinga foki ia ne'e fakafetaulaki ai kiā Ia 'e te fu'u kakaí, kote'uhí kua notou fanongo ki Tana fai te fu'u faka'ilonga mana ko iá.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Ko ia ne'e fepehē'aki 'e te kau Fālesí, “'Oku kotou tokanga'i koā 'oku kala tou lava 'o mafohi he me'a? Vakai angé, kua hiki fu'u 'ia māmani 'o mulimuli kiā Ia!”
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Pea ne'e 'i ai he kau Kalisi 'i te kakaí ne'e ō ake ke fai te notou lotu 'i te kātoangá;
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 pea notou ōmai kiā Filipe, mei Petesaita 'i Kālelí, 'o kole kiā ia 'o pehē, “'Aliki, 'oku motou fia fe'iloaki mo Sīsū.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Pea ha'u 'ia Filipe 'o tala kiā 'Anitelū, pea ōmai leva 'ia 'Anitelū mo Filipe 'o tala kiā Sīsū.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Pea tali ange 'e Sīsū kiā nāua, 'o pehē, “Kua hokosia te taimi ke fakalāngilangi'i ai 'ia te Fanautama te Tangatá.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Ko te mo'oni, ko te mo'oni, 'Okou tala'i atu: kāpau 'e kailoa tō ki te kelekelé 'ia te pulapula'i uité 'o mate, 'e teka taha ai pē ia; kae kāpau 'e mate, 'e fua lahi.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Ko ia 'oku 'ofa pē ki ta'aná ma'uli, ko tana tuku ia ke molé, kā ko ia ko 'ē 'oku fihi'a ki tana ma'uli 'i te maama ko 'ení, ko tana tauhi ia 'o a'u ki te ma'uli ta'engatá.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Kāpau 'e tauhi 'Oku he taha, ke mulimuli mai ia kiā Au; pea ko te feitu'u 'Okou 'i aí, 'e 'i ai foki Taku sevānití. Kāpau 'e tauhi 'Oku he taha, 'e fakahīkihiki'i 'ona 'e te Tamaí.
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 Ko 'eni kua mamahi fu'u Toku laumālié; pea ko te ā ai Taku lea 'e faí? 'E Tamai, fakahaofi mu'a 'Oku mei te houa ko 'ení! Kā ko tono 'uhinga ē ne Au ha'u aí, kote'uhí ko te houa ko 'ení.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 'E Tamai, ke Ke fakalāngilangi'i To'oú huafa.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Pea ko te kakai ne'e notou tu'u 'i ai 'o fanongó, ne'e notou pehē kua mana. Kae pehē te 'ihi, “Ko te 'āngelo ne'e lea kiā Ia.”
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Kae lea ange 'e Sīsū 'o pehē, “Ne'e kailoa kote'uhí ko Au ne'e hoko mai ai te le'o ko 'ení, kā kote'uhí ko kōtou.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 'Ē, kua hoko 'eni te fakamaau 'o te maama nei; 'e kapusi leva ki tu'a te 'aliki 'o te maama ko 'ení.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Pea ko Au, kāpau 'e hiki ake 'Oku ki lunga mei te kelekelé, 'e Au tohoaki'i te kakai kotoa pē kiā Au.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Ko Tana lea peheé, ko te fakatātaa'i atu 'ia te mate'anga 'e pekia aí.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Pea lea ange 'e te kakaí kiā Ia, “Kua motou fanongo mei te Laó, 'oku nofo 'ia te Kalaisí ia 'o ta'engata, pea fefe'aki ai Tau lau 'A'au 'o pehē, takua kua pau ke hiki ki lunga 'ia te Fanautama te Tangatá? Ko ai tū 'ia te Fanautama te Tangata ko iá?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Pea folafola ange 'e Sīsū kiā nātou, “'Oku toe si'i pē te taimi 'o te 'iā kōtou te maamá. Kotou laka 'i te kotou kei ma'u 'ia te maamá, ke 'aua na'a lapasi kōtou 'e te pō'ulí. He ko ia 'oku ha'ele 'i te pō'ulí 'oku kala ina 'ilo'i pe ko tana 'alú ki fea.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 'I te kotou ma'u te Maamá, kotou tui pīkitai ki te Maamá, kote'uhí ke kotou hoko ko te fānau 'o te Maamá.” Ne'e pehē te Folafola 'a Sīsuú, pea hiki Ia mei ai, 'o fufuu'i 'Ona meiā nātou.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Pea neongo kua lahi fau Tana 'ū faka'ilonga mana kua fai 'e Ia 'i te notou 'aó, ka ne'e kailoa 'aupito notou tui kiā Ia.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Kote'uhiā ke fakamo'oni ki te lau 'a te palōfita ko 'Aiseá, 'a ia ne'e pehē,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Ko tono 'uhinga ia ne'e kailoa notou lava ai ke tuí, kote'uhí ko te toe lea 'ia 'Aisea 'o pehē,
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Kua Ina fakakuihi te notou matá,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Ne'e lea pehē 'e 'Aiseá, 'i tana mamata ki Tono lāngilangí pea ne'e kau tana leá kiā Ia.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Kā neongo iá, ne'e tui he tokolahi 'o te kau pulé kiā Ia kae fakapulipuli pē mei te kau Fālesí, na'a kapusi 'ia nātou mei te falelotú.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 He ne'e lahi ange te notou manako ki te fakahīkihiki 'oku fai mei te tangatá 'i te fakahīkihiki 'oku fai mei te 'Atuá.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Pea kalanga 'e Sīsū 'o pehē, “Kā 'i ai he taha 'oku tui pīkitai kiā Au, 'oku kailoa ko Au pē 'oku tui ia ki aí, kā ko Ia ne'e fekau mai 'Okú.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Pea ko ia 'oku ina siofia 'Okú, 'oku ina siofia 'ia Ia ne'e fekau mai 'Okú.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Kua U ha'u 'ia Au ki māmaní ko te maama, kote'uhí ko ia 'e tui pīkitai kiā Aú, pea 'aua na'a kei nofo ai pē 'i te fakapō'ulí.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Pea kā fanongo he taha ki Taku 'ū leá, kae kailoa tauhi ki ai, 'e kailoa fakamāu'i 'ona ia 'e Au; he ne'e kailoa U ha'u ki māmaní ke fakamāu'i ia, kā ke fakama'uli 'ia māmani.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ko ia kua ina si'aki 'Oku, 'o kailoa tali Taku 'ū leá, kua 'i ai he toko taha ia 'oku fakamāu'i 'ona: ko te lea 'Okou lea 'akí, ko te me'a ia 'e fakamāu'i 'aki te tangata ko iá 'i te 'aho fakamulí.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Kote'uhí ne'e kailoa 'A'aku Taku leá, kā ko te Tamaí ia ne Ina fekau'i mai 'Okú, ne tu'utu'uni mai 'e Ia ki te me'a 'e Au tala'i atú mo te lea 'e Au faí.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Pea 'Okou 'ilo'i ko Tana tu'utu'uní ko te ma'uli ta'engatá ia. Ko ia ko te me'a 'Okou lea 'akí, 'Okou lea 'aki 'o hangē pē ko Toku fekau 'e te Tamaí.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?