João 10

NUM vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Ko te mo'oni, ko te mo'oni, 'Okou tala'i atu: ko ia 'oku kailoa hū 'i te matapā ki te loto'ā sipí, kae kaka ake 'i te ala kehe, ko te kaiha'a ia mo te fakamālohi.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Ko te loto'ā sipí mo tono matapā|src="LB00014b.tif" size="span" loc="[from trial edition]" ref="10:1" Kā ko ia 'oku hū 'i te matapaá ko te tauhi ia 'o te fanga sipí.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 'Oku to'o 'e te le'o matapaá kiā ia; pea 'oku fānonongo 'e te fanga sipí ki tono le'ó. Pea 'oku ina ui te fanga sipi 'a'aná 'i te notou hingoa taki taha, 'o taki atu nātou ki tua'ā.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Pea kā 'osi leva tana tuku ki tua'ā tana fanga sipí, 'oku 'alu mu'amu'a ia 'iā nātou, pea mulimuli te fanga sipí kiā ia, he 'oku notou 'ilo'i tono le'ó.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Kā 'e kailoa 'aupito notou mulimuli he taha kehe, kā 'e notou hola meiā ia, he 'oku kala notou 'ilo'i te le'o 'o te kehé.”
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ne'e lea 'aki 'e Sīsū te fakatātā nei kiā nātou, ka ne'e kailoa 'aupito he notou 'ilo pe ko te ā tono 'uhingá.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Pea toe folafola ai 'e Sīsū kiā nātou, “Ko te mo'oni, ko te mo'oni, 'Okou tala'i atu: ko Aú ko te matapā 'o te fanga sipí.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Ko nātou kotoa pē ne'e ha'u mu'amu'a 'iā Aú, ko te kau kaiha'a mo te fakamālohi, ka ne'e kailoa tokanga kiā nātou 'e te fanga sipí.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Ko Au pē ko te matapā; kā ulu he taha 'iā Au, 'e fakama'uli ia, pea 'e ulu atu ia, pea ulu mai, 'o ma'u me'akai.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 'Oku kala ha'u te kaiha'á ia ko he me'a, kā ke kaiha'asi pē, mo tāmate'i, mo faka'auha. Kā 'Okou ha'u 'ia Aú ke notou ma'u te ma'ulí, pea ke notou ma'u ia 'o lahi 'aupito.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Ko Au ko te Tauhi Sipi Lelei. Ko te anga 'o te tauhi sipi leleí ke 'avatu Tana ma'ulí kote'uhí ko te fanga sipí.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Kā ko ia 'oku ngāue totongi peé, pea 'oku kailoa ko he tauhi sipí, mo kailoa 'a'ana totonu 'ia te fanga sipí, kā sio ia ko te ulofi 'ena 'oku ha'ú, pea si'aki leva 'e ia 'ia te fanga sipí, 'o hola; pea 'oku pō nātou 'e te ulofí, 'o fakamavetevete'i.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 'Oku hola te toko taha ko iá kote'uhí he ko te ngāue totongi pē, pea 'oku kailoa mamafa kiā ia 'ia te fanga sipí.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 Ko Au ko te Tauhi Sipi Lelei, pea 'Okou 'ilo'i 'ia te 'ū me'a 'A'atá, pea 'oku 'ilo'i Kita 'e te 'ū me'a 'A'atá,
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 'o hangē 'oku 'ilo'i 'Oku 'e te Tamaí, pea mo Taku 'ilo'i te Tamaí 'e Aú. Pea 'Okou 'avatu Taku ma'ulí kote'uhí ko te fanga sipí.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Pea 'oku 'i ai mo Taku fanga sipi kehe, 'a ia 'oku kailoa kau ki te loto'ā ko 'ení. Kua pau ke Au taki 'ia te fa'ahinga ko iá foki, pea 'e notou tokanga ki Toku le'ó, pea 'e notou hoko ko te tākanga pē taha, mo te tauhi pē taha.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 Ko ia 'oku 'ofa'i ai 'Oku 'e te Tamaí, kote'uhí 'Okou 'avatu Taku ma'ulí kae Au toe to'o mai ia.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 'Oku kala to'o ia he taha meiā Au, kā ko Taku 'avatu pē ia 'e Au. 'Okou fa'italiha ki tono 'avatú, pea 'Okou fa'italiha ki tono toe to'ó. Ko te fekau 'eni ne Au ma'u mei Taku Tamaí.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Pea ne'e toe hoko he māvahevahe 'i te kakai Siú, ko te me'a 'i te 'ū lea ko iá
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Pea pehē 'e te notou tokolahi, “'Oku 'iā Ia he tēvolo, pea 'oku vale Ia; ko te ā 'oku kotou tokanga ai kiā Iá?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Ka ne'e pehē he 'ihi, “'Oku kala ko te lea 'eni he taha 'oku 'iā ia he tēvolo. 'E mafai koā he tēvolo ke faka'ala'i te mata 'o te kuí?”
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Pea ne'e fai 'i Selusalema 'ia te kātoanga, ko te fakamanatu 'o tono huufi fo'ou 'o te Temipalé, pea ko te fa'ahita'u momoko ia.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 Pea ne'e hā'ele atu 'ia Sīsū 'i te Temipalé 'i te Fakafaletolo 'o Solomoné.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Pea ne'e ōmai te kakai Siú 'o kāpui 'Ona, 'o notou pehē kiā Ia, “Kua fualoa mo te kailoa Ke faka'ilo 'Ou kiā mātou! Kāpau ko te Kalaisí 'ia Koe, pe'i tala'i hangatonu mai.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Pea tali ange 'e Sīsū kiā nātou, “Ne Au 'osi tala'i atu, ka ne'e kailoa kotou tui. Ko te 'ū ngāue 'Okou fai 'i te huafa 'o Taku Tamaí, ko ia 'oku fakahaa'i 'Okú.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Kā 'oku kala pē kotou tui, kote'uhí 'oku kala ko Taku fanga sipi 'ia kōtou.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Ko Ta'akú fanga sipi 'oku notou tokanga ki Toku le'ó, pea 'Okou 'ilo'i 'ia nātou; pea 'oku notou mulimuli kiā Au,
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 pea 'Okou 'avatu kiā nātou 'ia te ma'uli ta'engatá; pea 'e kailoa 'aupito notou 'auha 'o ta'engata, pea 'e kailoa hamusi nātou he taha mei Toku nimá.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Ko Taku Tamaí, 'ā ē ne'e foaki mai 'ia nātou kiā Aú, 'oku lahi Ia 'i te me'a kotoa pē; pea 'oku kailoa 'aupito lava he taha ke hamusi mei te nima 'o te Tamaí.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Ko Au mo te Tamaí 'oku mā taha pē.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Pea toe to'o maka leva 'e te kakai Siú, ke notou tolomaka'i 'aki 'ia Sīsū.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Kae tali ange 'e Sīsū kiā nātou, “Kua lahi te 'ū ngāue lelei kua U faka'ali'ali kiā kōtou mei te Tamaí; ko te ngāue fea ia 'oku kotou 'ai ai ke tolomaka'i 'Okú?”
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Pea tali ange 'e te kau Siú kiā Ia, “'Oku kala ko he ngāue lelei ia 'oku motou tolomaka'i ai 'Oú, kā ko te lea fia 'Atuá; 'osi, ko te tangata 'ia Koe, kā kua Ke lau, ko te 'Atuá 'ia Koe!”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Pea tali leva 'e Sīsū kiā nātou, “Ne'e kailoa koā tohi 'i te kotou Laó, 'o pehē, ‘Ne Au lau ko te 'ū 'atua 'ia kōtou’?
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Ne'e ui 'e te Folafolá ko te 'ū ‘'atua’ 'ia nātou ne'e 'ave ki ai te Folafola 'a te 'Atuá, pea 'e kala ala tāmate'i 'ia te Folafolá.
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 Pea ko te ā 'oku kotou pehē ai 'Okou lea fia 'Atua, kote'uhiā ko Taku pehē ‘Ko te 'Alo 'o te 'Atuá 'ia Au’? Kae 'osi angé ko te Tamaí ia ne'e fakanofo 'Oku mo fekau mai 'Oku ki māmaní.
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Kāpau leva 'oku kailoa U feia 'ia te 'ū ngāue 'o Taku Tamaí, pea 'aua 'e kotou tui kiā Au.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Kae kāpau leva 'Okou fai ia, pea neongo 'oku kala kotou tui kiā Au, tui pe ā ki te 'ū ngāué, kote'uhí ke kotou vakai 'o 'ilo'i, 'oku 'iā Au 'ia te Tamaí, mo Au 'i te Tamaí.”
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Pea notou toe feinga ke puke'i 'Ona, ka ne'e moulu atu pē Ia mei te notou nimá.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Pea toe 'alu Ia ki Tu'a-Sioatani, ki te feitu'u ne'e fai papitaiso ai 'e Sione 'i te kamata'angá, pea nofo Ia 'i te feitu'u ko iá.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Pea ne'e ōmai he tokolahi kiā Ia, 'o notou pehē, “Ne'e kailoa 'aupito fai 'e Sione ia he faka'ilonga mana, kā ko te 'ū me'a ne'e fakahaa'i 'e Sione 'o kau ki te Toko Taha nei, tā ko te mo'oni kotoa pē.”
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Pea ne'e tui he tokolahi kiā Ia 'i ai.
42 E muitos ali creram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra