Atos 9
NUM vs ARC
1 Kā ko Saula ne'e kei mānava 'aki ia 'ia te fakamanamana mo te lau fakapō ki te kau ako 'a te 'Alikí, pea 'alu ai ia ki te Taula'aliki Lahí,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 'o kole kiā ia ke fai he 'ū tohi ki Tāmasikusi ki te 'ū falelotú, ke fakangafua tana ha'i mo taki mai ki Selusalema 'ia nātou 'e 'ilo'i 'i ai kua notou tali 'ia te 'alunga 'o te 'Alikí, 'ia te tangata mo fafine.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Pea 'i te fai tana fonongá, 'o fakaofiofi atu ki Tāmasikusí, fokifā pē kua malama mai takatakai kiā ia he maama mei te langí.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Pea tō ia ki te kelekelé, 'o fanongo ki te le'o 'oku pehē mai, “'E Saula, 'e Saula, ko te ā kua ke fakatanga'i ai 'Okú?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Pea pehē ange ia, “'E 'Aliki, ko ai 'ia Koe?”
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Kā ke tu'u ake, 'o hū ki kolo; pea 'e fakahaa'i ai kiā koe 'ia te me'a kua pau ke ke faí.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Pea ne'e tutu'u pē te kau tangata ne'e fononga mo iá 'oku notou mā'ulongoa, he ne'e notou fānonongo pē ki te le'ó, ka ne'e kailoa notou sio nātou ia he taha.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Pea kua tu'u ake 'ia Saula, 'o fakaava tono matá, pea tā kua kailoa toe 'ilo'i ia he me'a. Pea notou takinima'i 'ona 'o 'aumai ki Tāmasikusi.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Pea ne'e nofo ia 'i ai 'i te 'aho 'e tolu, kae kui pē; pea ne'e kailoa kai ia pe inu.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Pea ne'e nofo 'i Tāmasikusi he ako ne'e hingoa ko 'Ānanaia; pea ne'e folafola 'e te 'Alikí kiā ia 'i te vīsone, 'o pehē ange, “'E 'Ānanaia.”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Pea folafola 'e te 'Alikí kiā ia, “Tu'u, pea ke 'alu ki te ala 'oku hingoa ko Totonú, 'o 'eke 'i te fale 'o Siutasí ki he matu'a Tāsusi ko tono hingoá ko Saula. He ko 'eni, 'oku fai ia tana lotu;
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 pea kua ina mamata 'i te vīsone ki te tangata 'oku hingoa ko 'Ānanaia, 'oku hū mai 'o hilifaki tono nimá kiā ia, kote'uhí ke toe 'a'ala tono matá.”
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Pea tali ange 'e 'Ānanaia, “'Aliki, kua u fanongo mei te tokolahi ki te tangata nei, mo tana ngaahikovi'i lahi Tou kakai tapú 'i Selusalema.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Pea 'i hení kua ne ma'u tu'utu'uni mei te kau taula'aliki lahí, ke ha'i 'ia te kakai kotoa pē 'oku notou tāpafua'i Tou huafá.”
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Pea folafola ange 'e te 'Alikí kiā ia, “'Alu koe ia; he ko te ipu mātu'aki fili 'eni ia 'A'aku, ke hapai Toku hingoá 'i te 'ao 'o te Senitailé, mo te ha'a tu'í, mo te ha'a 'Isilelí foki.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 He ko Aú 'e Au fakahaa'i kiā ia 'ia te 'ū fu'u mamahi 'e tō kiā ia kote'uhí ko Toku hingoá.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Pea toki 'alu 'ia 'Ānanaia, 'o hū ki te falé; 'o hilifaki tono nimá kiā ia, 'o pehē ange, “'E Saula, ko te 'Aliki ko Sīsuú, 'ā ē ne'e hā atu kiā koe 'i te alá 'i tau fononga maí, kua Ina fekau mai 'oku kote'uhí ke toe 'ala tou matá, mo ke fonu 'i te Laumālie Mā'oni'oní.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Pea ne'e ngangana leva mei tono ongo fe'i matá he me'a hangē he 'uno'i iká; pea ne'e 'ala ia, 'o tu'u ake 'o papitaiso.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Pea 'i te 'osi ange tana kaí, ne'e mālohi ia. Pea ne'e nofo ia mo te kau akó 'i Tāmasikusi 'i te 'ū 'aho 'ihi.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Pea ne'e kamata leva 'e ia ke malanga 'aki 'ia Sīsū 'i te 'ū falelotú, 'o pehē, “Ko te 'Alo Ia 'o te 'Atuá.”
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Pea fakatumutumu 'ia nātou kotoa pē ne'e fānonongo ki aí, 'o notou pehē, “'Oku kailoa koā ko te siana 'eni ne'e laiki 'ia te kakai 'o Selusalema 'ā ē ne'e notou tāpafua'i 'ia te hingoa ko 'ení? Pea 'oku kailoa koā ko ta'aná ha'u 'ení ke fai te me'a tatau, 'o taki pōpula 'ia te kakaí ki te kau taula'aliki lahí?”
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Ka ne'e toe fakautuutu ai te mālohi 'o Saulá mo tana fakapuputu'u'i te kakai Siu ne'e nofo 'i Tāmasikusí, ko te mālohi tana fakamo'oni ko Sīsū 'ia te Kalaisí.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Pea kua 'osi 'eni te 'ū 'aho lahi, pea kua fakakaukau'i 'e te kakai Siú ke notou tāmate'i 'ona;
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 ka ne'e 'ilo'i pē 'e Saula te notou fakakaukaú. Pea ne'e notou le'ohi 'ia te 'ū matapaá 'i te 'aho mo te pō ke notou tāmate'i ia.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Ko te tuku ifo 'o Paula ki lalo 'i te 'aá 'i te kato|alt="Paul lowered in basket outside wall" src="LB00333b.tif" size="col" ref="9:25" Ka ne'e 'ave pō'uli 'ona ia 'e tana kau akó, 'o notou tuku'i ifo 'ona 'i te 'aá, 'o tukutuku ifo ki lalo 'i te kato.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Pea 'i te ha'u 'ia Paula ki Selusalemá, ne ina feinga ke fakahoko 'ona ki te kau akó; ka ne'e notou teteki kotoa pē kiā ia, he ne'e kala notou falala 'e nātou ko he ākonga ia.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ka ne'e 'ave ia 'e Pānepasa, 'o taki 'ona ki te kau 'apōsetoló, pea fakamatala'i 'e ia kiā nātou tana mamata ki te 'Alikí 'i te alá, mo te folafola 'a te 'Alikí kiā iá, mo tana malanga mālohi 'aki te huafa 'o Sīsuú 'i Tāmasikusí.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Pea nofo ia 'i ai 'o felemofafo mo nātou 'i Selusalema, mo malanga mālohi 'aki 'ia te huafa 'o te 'Alikí;
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 pea ne'e lea mālohi 'e ia ki te fa'ahinga ne'e lea faka-Kalisí, 'o fakakikihi mo nātou; ka ne'e feinga leva 'e nātou ia ke tāmate'i 'ona.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Pea 'i te 'ilo ki ai 'e te kāingá, ne'e notou holataki'i 'ona ki Sesalia, 'o fekau ke 'alu mei ai ki Tāsusi.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Pea ne'e toki ma'u fiamālie 'e te siasí 'i Siutea kātoa, mo Kāleli, mo Samēlia, pea ne'e langa'i ake ai pē 'ia nātou; mo notou 'a'eva 'i te 'apasia ki te 'Alikí. Pea 'i te tokoni mo te fakalotolahi ne'e fai 'e te Laumālie Mā'oni'oní ne'e notou tutupu 'o tokolahi.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Pea ko 'eni, lolotonga tono fai 'e Pita tana 'a'ahi ki te kakai lotú kotoa pē, ne'e a'u ifo ia kiā nātou ne'e nofo 'i Litá.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Pea ne ina 'ilo'i ai he tangata ne'e hingoa ko 'Eneasi, 'a ia kua ta'u valu tana takotó he ko te mamatea.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Pea lea 'e Pita kiā ia, “'E 'Eneasi, 'oku faito'o 'ou 'e Sīsū Kalaisi; tu'u 'o takai tou moe'angá 'e koe.” Pea tu'u leva ia.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Pea ne'e mamata kiā ia 'e te fu'u kakai kotoa pē ne'e notou nofo 'i Litá, mo te feitu'u ko Saloní, pea ne'e notou tafoki ai ki te 'Alikí.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Pea ne'e nofo 'i Siopa he fafine ako ne'e hingoa ko Tāpaita, pea 'oku ui 'i te lea 'e tahá ko Toakase, ne'e fa'a fai 'e ia te 'ū ngāue lelei mo te ngāue 'ofa ki te tu'utāmakí.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Pea 'i te taimi ko iá ne'e tu'ina ia he mahaki, 'o pekia. Pea hili ange te notou tatafi iá, ne'e notou tuku tono sinó he loki 'i lunga.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Pea ko te me'a 'i te vāofi 'ia Lita mo Siopá, mo te fanongo 'e te kau akó 'oku 'i ai 'ia Pitá, ko ia ne'e notou fekau atu kiā ia he ongo tangata, ke nā kole ange 'o pehē, “'Aua ke fai tuai kā ke a'u vave mai kiā mātoú.”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Pea tu'u leva 'ia Pita, 'o ō mo nātou. Pea 'i tana lava maí ne'e notou 'avake 'ona ki te loki 'i lungá. Pea ne'e tutu'u mai 'ia te kau uitoú kotoa pē 'oku notou tangi, mo faka'ali'ali ange te notou 'ū kofu loto mo te 'ū kofu tu'a, 'ā ē ne'e ngaahi 'e si'i Toakasé lolotonga tana kei ma'ulí.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Pea ne'e kapusi 'ia nātou kotoa pē 'e Pita, pea tū'ulutui ia 'o lotu, 'o toki tafoki ange 'e ia 'o lea ki te 'anga'angá 'o pehē, “Tāpaita, tu'u ake!” Pea 'ala leva tono matá, pea 'i tana vakai kiā Pitá, ne'e tangutu ake ia.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Pea mafao atu 'e Pita tono nimá ki te fafiné, 'o fokotu'u ia; pea ui mai 'e ia 'ia te kakai lotú mo te kau uitoú, 'o 'avatu 'ona kiā nātou kua ma'uli.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Pea ne'e ongoongoa 'eni 'i Siopa fuli pē, pea tui ai he tokolahi ki te 'Alikí.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pea ne'e nofo fualoa 'ia Pita 'i Siopa 'i te fale 'o he matu'a ko Saimone ko te tufunga kili'i manu.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?