Atos 28

NUM vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pea kua motou hao mai ki 'uta, pea motou toki 'ilo'i tā ko te hingoa 'o te motú ko Mēlita.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Pea ne'e 'ofa'i 'ia mātou 'e te kakai 'o te motú, 'o notou talitali lelei 'ia mātou; he ne'e notou tafu he afi ma'a mātou, kote'uhí ko te 'ua ne toó, mo te momokó.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Ko te tupe'i 'e Paula 'ia te ngata koná ki te afí|alt="Paul shaking snake into fire" src="CN02052b.tif" size="col" ref="28:3" Pea 'i te okooko 'e Paula he 'ū va'a fafie, 'o 'ai ki te afí, ne'e totolo mai mei te māfaná he ngata fekai, 'o u'u tono nimá.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Pea 'i te mamata 'e te kakai 'o te motú ki te manú 'oku tāupe 'i tono nimá, ne'e notou pehē, “'Āua, ko te siana nei ko te tangata fakapō, he neongo kua hao mai ia mei te taí, kā ne kailoa tuku 'ona ia 'e Nunu'a ke ma'uli.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ka ne'e tupe'i 'e ia 'ia te manú ki te afí, 'o kailoa ina ongo'i he kovi.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Kā ko te 'amanaki te kakai 'o te motú 'e fefulafulasi te sino 'o Paulá, pe 'e fakafokifā pē kua tō 'o mate. Kā kua fualoa te notou tatalí, pea notou vakai kua kailoa he me'a ia 'e hoko kiā ia, pea liliu ai te notou lotó, 'o notou pehē ko te 'atua ia.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Pea ne'e tu'u 'i te feitu'u ko iá te 'api 'o te 'aliki 'o te motú, ko tono hingoá ko Popiliō; 'ā ē ne ina tali 'ia mātoú, 'o tauhi lelei'i 'i tono 'apí 'i te 'aho 'e tolu.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Pea ne'e puke te tamai 'a Popilioó 'i te mofí mo te fakalelé. Pea hū atu 'ia Paula kiā ia, 'o lotu, mo hilifaki tono nimá kiā ia 'o fakama'uli.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Pea 'i te 'osi ange ko iá, ne'e ōmai te kakai kehe 'o te motú, 'a ē ne'e notou mahaki'iná, pea fakama'uli 'e ia 'ia nātou.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Pea ne'e notou fai he foaki lahi kiā mātou; pea 'i te motou folaú, ne'e notou fakaheka te 'ū me'a kotoa pē ne'e fia ma'u ki te motou folaú.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Pea kua 'osi atu he māhina 'e tolu, ne'e motou folau 'i te vaka 'Alekisānitia, ne'e hūfanga 'i te motú 'i te fa'ahita'u afaá, pea ne'e fakahingoa ki te ongo 'atua māhanga, ko Kasitoa mo Pōlaki.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Pea ne'e motou tau ki Sulakusa 'o motou 'aho tolu 'i ai.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Pea motou folau mei ai ki Lēsio; pea 'i te 'aho tono hokó ne'e tonga te matangí, pea motou a'u mai ai ki Piuteolai 'i te 'aho tono uá.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Pea motou 'ilo'i ai he 'ihi 'o te kāinga lotú, pea ne'e notou fakaafe'i 'ia mātou ke motou nofo mo nātou. Pea 'i te 'osi mei ai he 'aho 'e fitu, ne'e motou mavahe atu ki Loma.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Pea 'i te fanongo 'e te kāinga lotu 'i Lomá ki te motou ō atú, ne'e notou fononga leva mei ai ki te Māketi 'o 'Apiai mo te Fale Tali Fononga Tolú ke fakafetaulaki mai kiā mātou. Pea 'i te fe'iloaki 'ia Paula mo nātoú, ne'e mālohi tono lotó, 'o fai ai tana fakafeta'i ki te 'Atuá.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Pea kua motou a'u atu ki Loma, pea ne tuku 'ia Paula ia ke nofo pē 'i tono fale 'o'ona, mo he sōtia ke le'ohi ia.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Pea kua 'osi te 'aho 'e tolu, pea fekau atu 'e Paula ke fakataha mai 'ia te kau tu'ukimu'a 'o te kakai Siú; pea 'i te notou kātoa maí, ne'e lea ange ia kiā nātou 'o pehē, “Kāinga, kua he'iki ai tu'a taha ke au fai he kovi ki toku kakaí, pea kua he'iki ai ke au fakafepaki'i te tou 'ulungāanga kua tukufakaholo mai mei te tou mātu'á. Kā ne puke pōpula 'oku 'i Selusalema 'o tukuange ki te kau Lomá.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Pea 'i te 'osi ange te notou fakamāu'i 'okú, ne'e notou loto ke tukuange 'oku, kote'uhí ne'e kailoa 'iā au he me'a ke tautea tāmate'i ai 'oku.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Kā 'i te lea mālohi 'e te kakai Siú ke ta'ofí, ne'e pau leva ke au unga 'ia au ia kiā Sisa; ka ne'e kailoa ko te pehē kua 'i ai haku me'a ke talatalaaki'i ai toku kakaí.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Pea ko tono 'uhinga ia ne au ui mai ai 'ia kōtoú, ke tou fe'iloaki, pea kote'uhí ke au talanoa atu; pea 'āsili aí, he ko te me'a 'oku 'amanakina 'e 'Isilelí, ko ia 'oku ha'isia 'aki ai 'oku 'ia te seini ko 'ení.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Pea notou tali ange kiā ia, “Kua kala motou ma'u he tohi mei Siutea 'o kau kiā koe; pea kua kala he taha 'o te kāingá 'e ha'u mo hau ongoongokovi, pe 'i ai hana talanoa 'e kau kovi kiā koe.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Kā 'e sai ange ke motou fanongo tonu 'iā koe pe ko te ā tau lau 'a'aú; he ko te fa'ahi ko iá, ko te me'a pē 'oku motou 'ilo'i ki aí, ko tono lau'ikovina 'i te feitu'u kotoa pē.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Pea notou kotofa leva he 'aho kiā ia, pea notou ōmai 'o tokolahi ange ki tono falé. Pea ne'e fakamatala'i totonu 'e ia kiā nātou 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá, 'o 'ahi'ahi fakatui'i 'e ia 'ia nātou ki te 'ū me'a 'oku kau kiā Sīsuú, 'o tafito tana leá ki te Lao 'a Mōsesé mo te Tohi Palōfitá fakatou'osi pē, 'o faai mei te hengihengí ki te pō'uli.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Pea ne'e tui te 'ihi ki tana fakamatalá, kā ko te 'ihi ne'e kailoa tui.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Pea 'i te notou loto kehekehé, ko ia ne'e notou mātuku atu; kā 'i te he'iki ai ke notou oó, ne'e fai 'e Paula tana fe'i lea ko 'ení, “'Oku mo'oni pē te Folafola 'a te Laumālie Mā'oni'oní 'iā 'Aisea ki te tou mātu'á,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 'o pehē,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 He kua ongonoa te loto 'o te kakai nei,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Ko ia ke kotou 'ilo'i 'eni, kua fekau atu ki te kakai Senitailé foki 'ia te fakama'uli 'a te 'Atuá, 'io, pea ko nātoú 'e notou tokanga ki ai.”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 [Pea 'i te hili ange tana leá, ne'e mahu'i atu 'ia te kau Siú, 'o lahi te notou fakakikihí 'iā nātou pē.]
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Pea ne'e nofo 'ia Paula 'i te fale ne'e totongi pē 'e ia ki ai, ko te ta'u 'e ua; pea ne'e talitali 'e ia 'ia te kakai kotoa pē ne'e ha'u kiā iá.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Pea ne'e malanga 'aki ia 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá, mo ako 'aki 'ia te 'ū me'a 'oku kau ki te 'Aliki ko Sīsū Kalaisí, 'o mātu'aki fai mālohi, pea ne'e kailoa ta'ofi 'ona he taha.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra