Atos 26
NUM vs ARIB
1 Ko te lea 'ia Paula kiā 'Akilipa mo te kau fakatahá|alt="Paul speaking to Agrippa and group" src="CN02036b.tif" size="col" ref="26:1" Pea me'a ange 'e 'Akilipa kiā Paula, “'Oku ngafua ke lea 'ia koe ke taukapo'i 'ou.” Pea hanga leva 'e Paula, 'o mafao atu tono nimá, 'o kamata tana fakamatalá:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “'E Tou 'Afio, Tu'i 'Akilipa, 'okou lau ko toku manū'ia 'i tata tu'u 'i tou 'aó 'i te 'aho nei ke fai tata fakamatala ki te 'ū me'a kotoa pē 'ā ē 'oku tukuaki'i 'aki 'oku 'e te kakai Siú,
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 kote'uhí 'oku potopōto'i 'ia te feitu'u nā 'i te 'ū tō'onga kotoa pē 'a te kakai Siú, mo te 'ū me'a 'oku tokanga ki ai te notou lotó. Ko ia 'okou kole atu ke kātaki mu'a te Tou 'Afió, 'o me'a lelei mai kiā au.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 Ko te anga 'o taku ma'ulí talu taku kei talavou, 'io, toku anga mei te kamata'angá 'i te lotolotonga 'o toku kakai 'o'okú 'i Selusalema, 'oku lāu'ilo'i ia 'e te kakai Siú kotoa pē.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 He kua notou 'ilo'i 'oku mei te kamata'angá, pea kāpau ne'e notou loto ki ai, 'e faingafua ke notou fakamo'oni'i, ne'e kau 'ia au ki te kau Fālesí, ko te fa'ahinga 'oku tokanga lahi taha ki te tou lotú.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Pea ko 'eni, kua fokotu'u 'oku 'i heni, kote'uhí ko taku tui ki te tala'ofa ne'e fai 'e te 'Atuá ki te tou mātu'á,
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 'ia te tala'ofa ko ia, 'ā ē 'oku faka'amu ke a'usia 'e te tou 'ū matakali hongofulu mā uá 'i te notou lotu 'i te pō mo te 'aho. Pea kote'uhí ko te 'amanaki pē ko iá, 'e Tou 'Afio, kua talatalaaki'i 'aki 'oku ko 'ení 'e te kau Siú.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Pea ko te ā 'oku kotou pehē ai, ko te me'a 'e kailoa kotou fia tui ki ai, 'ia te fokotu'u 'o te pekiá 'e te 'Atuá?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Ko ia ne'e hā mai leva kiā au, 'oku totonu ke au ngāue mālohi ki tono fakafepaki'i 'ia te huafa 'o Sīsū mei Nāsaletí.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Ne au fai foki 'eni 'i Selusalema; pea ko te tokolahi 'o te fa'ahinga tapú ne tuku pilīsone 'ia nātou 'e au, 'i taku ma'u ngafua mei te kau taula'aliki lahí; pea ne au hikinima ki te notou tāmate'í.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Pea ne'e tu'a lahi taku tautea'i 'ia nātoú 'i taku fakatotofu te 'ū falelotú, ko taku fakamālohi'i nātou ke notou si'aki te notou tuí; pea ne'e pehē fau taku loto lili kiā nātoú, ko ia ai ne au fakatanga'i 'ia nātou 'o a'u ki te 'ū kolo mulí foki.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 Pea 'i te lolotonga taku fai 'ia te 'ū me'a ko iá, pea u fononga ai ki Tāmasikusi, mo te tohi tu'utu'uni mo te fakangafua 'a te kau taula'aliki lahí
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Lolotonga taku 'alu ho'atā mālié, 'e Tou 'Afio, ne au sio ki te maama ne'e ngingila ange 'i te la'aá, 'oku malama mai mei te langí, 'o hulu'i 'ia mātou ne'e motou fonongá.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Pea 'i te motou tō kotoa pē ki te kelekelé, ne au fanongo ki he le'o 'oku pehē mai 'i te lea faka-Hepeluú, ‘'E Saula, 'e Saula, ko te ā kua ke fakatanga'i ai 'Okú? 'Oku faingata'a ta'aú 'aka te me'a māsilá.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Pea u iange, ‘'Aliki, ko ai 'ia Koe?’ Pea me'a mai 'e te 'Alikí, ‘Ko Au Sīsū, 'a ia 'oku ke fakatanga'í.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Kā ke tu'u, tu'u ki lunga; he ko 'eni 'ia te me'a kua U hā ai kiā koé, ke fakanofo 'ou ko te faifekau mo te fakamo'oni 'o te 'ū me'a kua ke mamata ki aí, pea mo te 'ū me'a 'e Au fakahā atu kiā koe 'āmuli.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Pea 'e Au fakahaofi 'ou mei te kakai 'Isilelí, pea mo te Senitailé, 'a ia 'Okou fekau atu 'ou ki ai,
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 ke faka'ā te notou matá, ke notou tafoki mei te fakapō'ulí ki te maamá, pea mei te pule'ina 'e Sētané ki te 'Atuá, ke notou ma'u te fakamolemole angahalá, pea mo he tofi'a 'i te lotolotonga 'o te kakai kua fakamā'oni'oni'i 'e te notou tui pīkitai kiā Aú.’
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 Ko ia ai, 'e Tu'i 'Akilipa, ne'e kailoa u talangata'a ki te me'a ne'e hā mai mei te langí,
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 kā ne au kamata malanga'i ke notou fakatomala pea notou tafoki ki te 'Atuá, 'i te notou fai 'o taau mo he kau fakatomala; pea ko te malanga ko iá, ne au kamata tono faí 'i Tāmasikusi, pea hili iá 'i Selusalema, mo te fanua kotoa pē 'o Siuteá, pea ki te Senitailé foki.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Ko tono 'uhinga ia ne'e puke ai 'oku 'e te kakai Siú 'i te Temipalé, 'o notou feinga ke tāmate'i 'oku.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Ko ia ai, ko te me'a 'i taku ta'imālie tokoni mei te 'Atuá kua u kei tu'u ai 'o a'u mai ki te 'aho nei, 'o fai taku fakamo'oní ki te liliki mo te lalahi; kae tala'i'eaí kua u fakahaa'i he me'a kehe, kā ko ia pē ne'e lau 'e te kau palōfitá mo Mōsese fakatou'osi, 'e faifaí pea hoko, 'o pehē:
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 'e feia 'ia te Kalaisí, pea ko te fu'aki toetu'u Ia mei te pekiá, pea 'e ongoongoa atu 'e Ia 'ia te maamá ki te Siu mo te Senitailé fakatou'osi.”
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Pea 'i tana fakamatala peheé, ne'e 'ioho 'ia Fesitō, “'E Paula, kua ke sesele; ko te 'ātunga ē tau fa'a lau tohí kua fakautuutu ange ai tau heé!”
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Kā ne iange 'e Paula, “'E Fesitō, tapu mo te feitu'u nā, 'oku kailoa u sesele, kā ko te 'ū me'a 'okou pu'aki atú ko te 'ū tala 'o te mo'oni mo te fakapotopoto.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Hē 'oku mea'i 'e te tu'í 'ia te 'ū me'a ko 'ení, pea 'okou 'āsili faingafua'ina ke lea kiā ia, kote'uhí 'okou pehē, 'oku kailoa he mama'i me'a 'e taha 'e 'ufikaua kiā ia; he tala'i'eaí ko he me'a ia ne'e fai fūfūnaki.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 'E Tu'i 'Akilipa, 'oku ke tui ki te kau palōfitá? 'Okou 'ilo'i 'oku tui 'ia koe ki ai.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Pea me'a ange 'e 'Akilipa kiā Paula, “Tā 'oku lau 'e koe 'apē, 'e faingafua tau liliu 'oku ke hoko ko te Kalisitiané?”
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Pea iange 'e Paula, “Pe faingafua pe faingata'a, tau ange mo te 'Atuá ke ke hoko — 'o kailoa ko koe pē, kā ko nātou kotoa pē kua notou fanongo mai kiā au 'i te 'aho nei, ke kotou hoko 'o tatau mo au — tukukehe pē 'ia te ongo seini ko 'ení!”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Pea tu'u leva 'ia te tu'í mo te kōvaná, 'ia Pelenaise foki mo te ha'oha'ongá,
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 pea 'i te notou tutuku atú, ne'e notou fealealea'aki leva 'o pehē, “Kua kailoa fai 'e te sianá he me'a 'oku hoa mo te maté pe ko te nofo pōpulá.”
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Pea me'a ange 'e 'Akilipa kiā Fesitō, “Ne'e mei tukuange te siana nei ia, kāpau ne ta'e'aua ta'aná unga kiā Sisa.”
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?