Atos 22
NUM vs ARC
1 “Kāinga mo te mātu'a, kotou me'a lelei mai ki taku fakamatala 'oku fai atu ko 'ení.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Pea 'i te notou fanongo 'oku lea 'aki mai 'e ia kiā nātou 'i te lea faka-Hepeluú, ne'e 'āsili ai te notou fakalongolongó. Pea fai atu ia,
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “Ko aú ko te matu'a Siu; ne'e fanau'i 'oku 'i Tāsusi 'i Silisia, kā ne au tupu ake 'i te kolo ko 'ení, 'o ta'utu 'i te va'e 'o Kāmelielí, pea ne'e akonakina 'oku ke au talangafua ki te 'ū lao kotoa pē kua tukufakaholo mai mei te tou mātu'á. Pea ne au mamahi'i 'ia te 'Atuá, 'o hangē ko kōtoú fuli pē 'i te 'aho nei.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Pea ne au fakatanga'i 'ia te 'alunga ko 'ení 'o kala u toe afe mei te tāmaté, pea ne au ha'i 'o fakahū pilīsone 'ia te tangata mo te fafine fakatou'osi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Pea 'oku fakamo'oni kiā au 'ia te Taula'aliki Lahí mo te Fakataha Fakamātu'á kotoa pē. Hē ne au ma'u tohi meiā nātou ke 'alu mo au ki te kāinga 'i Tāmasikusí, ke puke mo ha'i he kakai 'i ai, 'o taki mai ki Selusalema ke tautea'i.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Pea 'i taku fakaofiofi atu ki Tāmasikusí 'i te meimei ho'atā mālié, ne'e fokifā pē kua tapa takatakai kiā au he fu'u maama lahi mei te langí.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Pea ne'e tō 'ia au ki lalo, pea u fanongo ki te le'o 'oku pehē mai, ‘'E Saula, 'e Saula, ko te ā kua ke fakatanga'i ai 'Okú?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Pea u tali ange, ‘He ko ai 'ia Koe, 'Aliki?’ Pea folafola mai Ia, ‘Ko Sīsū 'eni mei Nāsaletí, 'ā ē 'oku fakatanga'i 'e koé.’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Pea ko nātou ne'e 'iā aú ne'e notou sio ki te maamá, ka ne'e kailoa ongo'i 'e nātou 'ia te le'o 'o Ia ne'e lea mai kiā aú.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Pea u fehu'i atu, ‘'Aliki, ko te ā 'a'aku 'e faí?’ Pea folafola mai te 'Alikí kiā au, ‘Tu'u 'ia koe, 'o 'alu ki Tāmasikusi; pea 'e fakahaa'i atu ai kiā koe 'ia te 'ū me'a kua tu'utu'uni ke ke faí.’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Pea 'i te kui toku matá, ko te me'a 'i te fu'u ngingila 'o te maama ko iá, ne'e takinima'i 'oku 'e te kakai ne'e motou oó, pea u a'u ai ki Tāmasikusi.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Pea ko te toko taha ko 'Ānanaia, ko te tangata lotu ne'e mātu'aki tauhi ia 'ia te Laó, pea ne'e fakaongolelei'i 'e te kakai Siu kotoa pē ne'e nofo 'i aí,
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 ne'e ha'u ia kiā au, pea tu'u mai ia 'o pehē mai, ‘Si'aku tokoua ko Saula, 'a'ala ake tou matá.’ Pea u sio ake leva 'i te taimi pē ko iá, 'o 'ilo'i ia.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Pea toki pehē mai ia, ‘Kua fili 'ou 'e te 'Atua 'o te tou mātu'á, ke ke 'ilo'i Tono finangaló, mo mamata ki te Toko Taha Anga-tonu ko iá, pea ke ke fanongo ki te le'o mei Tono fofongá.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Kote'uhí ke hoko 'ia koe ko Tana fakamo'oni 'o te 'ū me'a kua ke mamata mo fanongo aí ki te kakai kotoa pē.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Pea ko te toe tatalí ke ā? Tu'u, pea papitaiso 'ia koe, 'o fufulu 'ou mei tau 'ū angahalá, pea ui ki Tono huafá.’
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Pea 'i taku toe foki ki Selusalemá, ne'e 'āvea 'ia au, lolotonga taku lotu 'i te Temipalé.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Pea ne au mamata kiā Ia, pea me'a mai Ia kiā au, ‘Fakato'oto'o, pea 'alu vave 'ia koe mei Selusalema; kote'uhí he 'e kailoa notou tali hau fakamatala kiā Au.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Kā ne au pehē ange, ‘'Aliki, kā ko nātou 'eni 'oku notou 'ilo'i lelei, ko au ia ne au fa'a fakahū pilīsone, mo haha 'i te 'ū falelotu kehekehe, 'ia te kakai 'oku lotu kiā Koé.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Pea 'i te notou fai te lilingi 'ia te toto 'o te Tou mā'ata ko Sitīvení, ne au tu'u foki mo au 'i ai, pea u loto ki tono tāmate'í, mo tauhi te 'ū kofu 'o te kakai ne'e notou tāmate'i 'oná.’
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Pea folafola mai Ia kiā au, ‘'Alu pē, he ko Au 'e Au tuku atu 'ou ke 'alu ki te mama'ó, ke fai Taku fekaú ki te Senitailé.’ ”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Pea ne'e notou fakafanongo kiā ia 'o a'u ki te lea ko iá, pea notou toki kalanga le'o lahi, “'Ave te siana ko 'ená mei māmani! He 'oku kailoa tonu ia ke ma'uli!”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Pea 'i te notou kaikaila, mo tupetupe'i te notou kofú, mo notou laku efu ki lungá,
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Ko tono ha'i 'o Paula ke haha 'e te kau sōtiá|alt="Paul tied for beating by soldiers" src="CN02027b.tif" size="col" ref="22:24" ne'e fekau 'e te 'alikitaú ke 'aumai 'ona ki te tauá, 'o 'eke'i mo taa'i 'ona, kote'uhí ke 'ilo'i pe ko te ā tono 'uhinga 'o te notou kaila pehē kiā iá.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Kā 'i te lolotonga te notou ha'i 'o Paula ke fai tono kau'imaeá, ne'e lea ange 'e Paula ki te senituliō ne'e tu'u 'i aí, “'Oku ngafua koā 'i te laó ke kotou tautea taa'i he tangata Loma, kua he'iki ai fakamāu'i?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Pea 'i te fanongo ki ai te senitulioó, ne'e 'alu leva ia 'o tala ki te 'alikitaú, 'o pehē, “Ko te ā tau me'a 'oku pehē ke faí, he ko te siana Loma 'eni!”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Pea ha'u leva 'ia te 'alikitaú, 'o iange kiā ia, “Tala'i mai pe ko te Loma 'ia koe?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Pea tali ange 'e te 'alikitaú, “Na'a mo au ne au totongi'i lahi ke au kau ki te kakai ko iá.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Pea vave leva te hiki atu meiā ia 'ia te kakai ne'e notou fai ke fakamamahi'i 'oná, pea ko te 'alikitaú foki ne'e manahē ia 'i tana 'ilo'i ko te Loma 'ia Paulá, he kua ne ha'i foki ia ke ma'u.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Kā 'i te 'aho tono hokó, kote'uhí ko tana fia 'ilo ki tono mo'oni 'o te me'a kua tukuaki'i 'aki 'ona 'e te kakai Siú, ne'e vete ange 'e ia tono ha'í, mo fekau ki te kau taula'aliki lahí mo te kau mēmipa 'o te Sanetalimí ke notou fakataha, pea toki 'aumai 'e ia 'ia Paula ki lalo 'o fokotu'u 'i te notou 'aó.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?