Atos 19
NUM vs ARC
1 Pea 'i te lolotonga te 'i Kolinitō 'ia 'Āpolosí, ne'e takai foli 'e Paula 'ia te 'ū feitu'u 'o tuku'utá, 'o a'u ifo ai ki 'Efesō. Pea ne'e 'ilo'i ai 'e ia he kau ako 'ihi 'i ai;
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 pea pehē ange ia kiā nātou, “Ne'e kotou ma'u 'ia te Laumālie Mā'oni'oní 'i te taimi ne kotou tui aí?”
2 disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Pea iange 'e ia kiā nātou, “Ka ne'e kotou papitaisó ki te ā?”
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados, então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Pea iange 'e Paula, “Ko te papitaiso ne'e fai 'e Sioné ko te papitaiso fakatomala; pea iange 'e ia ki te kakaí ke notou tui kiā Ia 'oku mulimuli mai 'iā iá, 'a ia ko Sīsū.”
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Pea 'i te notou fanongo ki aí, ne'e notou papitaiso ki te huafa 'o te 'Aliki ko Sīsuú.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pea 'i te hilifaki 'e Paula tono nimá kiā nātoú, ne'e hoko ifo kiā nātou 'ia te Laumālie Mā'oni'oní; pea notou kamata lea 'aki 'ia te 'ū lea kehekehe mo palōfisai.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas e profetizavam.
7 Ko te kau tangatá ne'e fe'unga nai mo te toko hongofulu mā ua.
7 Estes eram, ao todo, uns doze varões.
8 Pea hū atu ia ki te falelotú, pea ne'e māhina 'e tolu tana malanga mālohi 'aki 'ia te 'ū me'a ne'e kau ki te Pule'anga 'o te 'Atuá; 'o ina fakakikihi 'i ai, ke fakatui'i 'ia nātou.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Pea 'i te loto fefeka te notou 'ihi, mo kailoa notou tuitalá, mo notou lea kovi ki te 'alunga 'o te 'Alikí 'i te 'ao 'o te kakaí, ne'e hiki leva ia meiā nātou, pea ne'e vahe'i mai 'e ia 'ia te kau akó, 'o talanoa lotu 'i te 'aho kotoa pē 'i te fale ako 'o Tilanó.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Pea ne'e fai pehē ia 'o ta'u 'e ua; ko ia ne'e fanongo ki te Folafola 'a te 'Alikí 'e te nofo 'Ēsiá kotoa pē, 'ia te Siu mo te Kalisí fakatou'osi.
10 E durou isto por espaço de dois anos, de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, tanto judeus como gregos.
11 Ne'e fai foki 'e te 'Atuá 'iā Paula he fa'ahinga mana ne'e kehe atu,
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia maravilhas extraordinárias,
12 he ne'e 'ave pē he 'ū holoholo ki te kau mahakí, mo he 'ū vala, kua lave ki tono sinó, pea ne'e mahu'i leva meiā nātou te 'ū alanga mahakí, pea 'alu atu ki tu'a foki 'ia te 'ū fa'ahikehé.
12 de sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Pea ne'e 'i ai he 'ihi foki 'o te kau Siú ne'e notou ō fano pē 'o faito'o 'āvea, pea ne'e notou 'ahi'ahi lea 'aki ki te kakai kua fa'ahikeheá 'ia te huafa 'o te 'Aliki ko Sīsuú, 'o pehē ange, “Ko taku kouna atu 'i te huafa 'o Sīsū 'oku fakahaa'i 'e Paulá.”
13 E alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Pea ne'e fai pehē 'e te 'ū foha 'e toko fitu 'o Siva, ko he Siu ne'e taula'aliki lahi.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Pea tali ange 'e te fa'ahikehé 'o pehē, “Kua u 'ilo'i mo'oni 'ia Sīsū, pea kua u 'ilo'i foki 'ia Paula, kā ko te ā fua 'ia kōtou?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus e bem sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Pea hopo kiā nātou 'ia te tangata ne'e 'ulusino ai 'ia te fa'ahikehé, 'o lava'i 'ia nātou, mo fai mālohi kiā nātou, ko ia ne'e notou feholaki mei te fale ko iá kua notou tēlefua mo mākafokafo.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno e assenhoreando-se de dois, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Pea ne'e 'iloa 'ia te me'a ko 'ení ki te nofo 'Efesō kotoa pē, 'ia te Siu mo te Kalisi fakatou'osi; pea ne'e tō ai he 'ilifia kiā nātou kotoa pē, pea ne'e fakahīkihiki'i 'ia te huafa 'o te 'Aliki ko Sīsuú.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ko te tokolahi foki 'o te kakai kua tuí ne'e notou ōmai, 'o vete mo fakamatala'i te notou 'ū ngāué.
18 Muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Ko te tutu 'o te 'ū tohi 'a te kau fiamaná|alt="Paul watches Ephesians burn magic books" src="CN02003b.tif" size="col" ref="19:19" Pea ko te 'ihi 'o te fa'ahinga ne'e notou ngāue fiamaná ne'e notou tānaki mai te notou 'ū tohí 'o tutu 'i te 'ao 'o te kakaí. Pea ne'e notou fatu te mahu'inga 'o te 'ū tohí, pea tā ne'e fe'unga mo te konga siliva 'e nima mano.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros e os queimaram na presença de todos, e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinquenta mil peças de prata.
20 Ne'e pehē tana mātu'aki tupulakina pea mālohi 'ia te Folafola 'a te 'Atuá.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Pea kua 'osi te 'ū me'a ko iá, pea tu'utu'uni leva 'e Paula 'i tono laumālié ke 'a'ahi ki Masitōnia mo 'Ākeia, pea toki 'alu mei ai ki Selusalema; 'o pehē ia, “Kā hili pē taku 'alu ki aí, kua pau leva ke au mātā 'ia Loma foki.”
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Pea fekau atu 'e ia he toko ua 'o tana kau tokoní ki Masitōnia, ko Tīmote mo Elasito; kā ne toe ta'ofi si'i ifo ia ki te ngāué 'i 'Ēsia.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Pea ne'e tupu 'i te 'ū 'aho ko iá he maveuveu lahi kote'uhí ko te lotú.
23 Naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 He ne'e 'i ai he tangata ne'e hingoa ko Temetelio, ko te tufunga tuki siliva, pea ne'e ngaahi 'e ia te fanga ki'i fale siliva ko te fakatātā 'o te temipale 'o Taianá, pea ko te me'a lahi 'ia te koloa ne'e ma'u 'e te kau tufungá 'iā iá.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Pea ne ina fakataha'i 'ia nātou, pea mo te kakai ne'e ngāue ki te 'ū me'a peheé, pea iange ia, “Kau matāpule, 'oku kotou 'ilo'i ko te faiva ko 'ení 'oku tou tu'umālie ai.
25 aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Varões, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Pea kua kotou sio mo fanongo, ko te siana ko Paulá kua ne fakaloto'i mo taki kehe'i he fu'u kakai, 'o kailoa 'i 'Efesō pē, kae meimei ko tono kātoa 'o 'Ēsiá, 'aki tana pehē 'oku kailoa ko he 'ū 'atua ia 'ā ē kua ngaahi 'e te nima 'o te tangatá.
26 e bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Pea ko tono fakatu'utāmakí he 'e ongoongokovi ai te tou lakanga ko 'ení; 'o kala ko ia pē, kae hangē kā faifai pea lau 'ia te temipale 'o te fu'u 'atua fafine ko Taianá ko te me'a va'inga, pea hifo ai mei tono tu'unga lāngilangi'iná tana 'afió, 'ā ē 'oku lotu ki ai 'ia 'Ēsiá kātoa, 'io, mo māmani foki.”
27 Não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram a ser destruída.
28 Pea 'i te notou fanongo ki aí, ne'e notou mātu'aki lili 'aupito, pea notou kalanga 'o pehē, “Lāngilangi ā kā ko Taiana, ko te 'atua 'o te kakai 'Efesoó!”
28 Ouvindo isto, encheram-se de ira e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Pea ne'e maveuveu lahi 'ia te koló; pea notou 'oho taha pē ki te fale faivá, pea kua notou puke 'ia Keio mo 'Alisitako, ko te ongo me'a Masitōnia, 'a ia ne'e kaungā fononga mo Paulá.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade, e unânimes correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Kā 'i te tokanga 'ia Paula ke hū ki te fakatahá, ne'e ta'ofi 'ona 'e te kau akó.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Pea ko te 'ihi foki 'o te hau'aliki 'Ēsiá 'ā ē ne'e notou 'ofa kiā iá, ne'e notou fekau ange 'o kole ke 'aua na'a hū ia ki te fale faivá.
31 Também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Pea ne'e kalanga 'aki te 'ihi 'a ē, pea ko te 'ihi ko 'ē, he ne'e hangē he pēpelí 'ia te fakatahá, pea ko te notou tokolahi ne'e kailoa notou 'ilo'i pe ko te ā te me'a kua notou fakataha ki aí.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros, de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Pea ko te 'ihi 'o te kakaí ne'e notou fusi ake 'ia 'Alekisānita; pea ne'e teke ake foki 'ona 'e te kakai Siú. Pea ta'alo atu 'ia 'Alekisānita ko tana fia fai he fakamatala ki te fakatahá.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Kā 'i te notou vakai atu ko te Siu iá, ne'e hangē he le'o pē tahá 'ia te notou kalangá kotoa pē, 'o 'osi nai he houa 'e ua, “Lāngilangi ā kā ko Taiana ko te 'atua 'o tātou 'Efesoó!”
34 Mas, quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Pea kua lolomi 'ia te kakaí 'e te sekelitali 'o te koló, pea iange 'e ia, “'E kāinga 'Efesō, ko ai he tangata 'i māmani 'oku kailoa ina 'ilo'i, ko te kolo 'o tātou 'Efesoó ko te tauhi 'o te temipale 'o tana 'afió ko Taiana, mo te 'aitoli ne'e tō ifo meiā Siupitá?
35 Então, o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Varões efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Ko te me'a ko iá 'e kailoa ala fakahalaki ia, ko ia ne'e mei sai ange ke kotou fakama'uma'u mu'a, 'o 'aua tou 'ohonoa ke fai he me'a.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 He kua kotou taki mai 'ia te ongo matāpule nei, 'a ia kua kailoa he nā maumau'i te tapu 'o te temipalé, pe lea kovi ki te tou 'atuá.
37 porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Pea ko te me'a kiā Temetelio, mo te kau tufunga 'oku notou kau mo iá, kāpau leva kua 'i ai he me'a 'oku notou kovi'ina ai he taha, ko te 'ū 'aho 'eni 'o te fai fakamaau, pea 'oku 'i ai te hau'aliki kōvana: ō nātou 'o 'ave te notou lāungá ki ai.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Pea kāpau ko te kotou fehu'í he me'a ange, 'e fakatonutonu ia 'i te fakataha kua tu'utu'uni 'e te laó.
39 Mas, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítimo ajuntamento.
40 Pea kala ko ia pē kae kāpau 'e 'ekea kiā tātou 'ia te fu'u angatu'u kua fai 'i te 'aho nei, tala'i'eaí 'oku 'i ai he tou fakamatala ke 'avatu ke 'uhinga ai 'ia te fakataha makehe ko 'ení.”
40 Na verdade, até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Pea 'i te hili ange tana lea peheé, ne'e tukuange 'e ia 'ia te fakatahá.
41 E, tendo dito isto, despediu o ajuntamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?