Atos 17
NUM vs ARIB
1 Pea ne'e notou fou atu 'i 'Amifipoli mo 'Apolonia, 'o notou a'u ki Tesalonaika, 'a ia ne'e tu'u ai he falelotu 'o te kakai Siú.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Pea hū 'ia Paula ki ai, 'o hangē ko tana fa'a faí, 'o kau mo nātou; pea ko te Sāpate hokohoko 'e tolu ne ina alea ai mo nātou mei te Tohitapú,
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 'o faka'uhinga'i mo fakamo'oni'i 'o pehē, “Ne'e pau ke feia 'ia te Kalaisí, pea ke toetu'u Ia mei te pekiá; ko 'eni ia 'ia te Kalaisi ko iá, 'ia Sīsū 'okou malanga 'aki kiā kōtoú.”
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Pea ne'e 'i ai te notou 'ihi ne'e tui, 'o notou kau leva kiā Paula mo Sailosi, mo te fu'u tokolahi 'o te kau Kalisi kua lotu faka-Siú, mo te tokolahi 'o te kau fafine tu'ukimu'á.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Pea ne'e meheka ai 'ia te kau Siú, 'o notou 'ave he kau siana pau'u ne'e notou tutu'u noa pē 'i te mala'e fakataú, 'o notou tānaki he fu'u kakai, mo notou veuveuki 'ia te koló. Pea notou 'ohofia 'ia te 'api 'o Sēsoní, 'o notou kumi kiā Paula mo Sailosi ke taki atu ki tu'a ki te kakaí.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Pea 'i te kailoa notou ma'u 'ia nāuá, ne'e notou toki toho 'ia Sēsoni mo te 'ihi 'o te kāingá ki te kau pulekoló, 'o notou kalanga, “Ko te kau siana ko 'ená, 'a ia kua notou takihee'i 'ia māmaní, kua notou ha'u foki ki heni!
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Pea kua fakaafe'i 'ia nātou 'e Sēsoni. Pea ko te kau siana ko iá kotoa pē 'oku notou talangata'a ki te 'ū tu'utu'uni 'a Sisá, 'aki te notou pehē, 'oku tu'i he taha kehe, ko Sīsū takua.”
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Pea ne'e notou fakahoha'asi 'ia te kakaí mo te kau pulekoló 'aki te notou tala 'ia te 'ū me'a ko iá.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Pea ne'e notou 'eke'i he pa'anga malu'i meiā Sēsoni mo te kāingá, 'o notou toki tukuange 'ia nātou.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Pea hanga leva 'e te kāingá 'o tuku atu pō'uli 'ia Paula mo Sailosi ki Pēlea; pea 'i te notou a'u ki aí, ne'e ō ai pē 'ia nāua ki te falelotu 'o te kakai Siú.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Pea ne'e anga-lelei ange 'ia te kakai ko 'ení 'iā nātou 'i Tesalonaiká, hē ne'e notou tali loto lelei 'aupito 'ia te Folafolá, 'o notou kumi 'i te Tohitapú 'i te 'aho kotoa pē ki te mo'oni 'o te 'ū me'a ko iá.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 Ko ia ne'e tokolahi te notou kakai ne'e tuí, pea mo te hau'aliki fafine 'o te kakai Kalisí, pea mo te kau tangatá.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Kā 'i tono 'ilo'i 'e te kakai Siu mei Tesalonaiká, kua malanga 'aki 'i Pēlea foki 'ia te Folafola te 'Atuá 'e Paulá, ne'e notou ōmai, 'o notou o'i mo fakahoha'asi 'ia te kakai 'i te kolo ko iá.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Pea tukuange leva 'e te kāingá 'ia Paula ke 'alu atu ki tai, kā ne'e nofo pē 'ia Tīmote mo Sailosi 'i ai fakatou'osi.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Pea ko nātou ne'e notou 'ave 'ia Paulá ne'e notou 'aumai 'ona ki 'Atenisi; pea kua notou ma'u tana fekau kiā Sailosi mo Tīmote ke nā vave 'aupito mai, pea notou toki ō.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Pea lolotonga te talitali 'e Paula kiā nāua 'i 'Atenisí, ne'e 'ita tono laumālie 'o'oná 'i tana vakai kua tamapua'ina 'ia te koló.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Ko ia ne'e talanoa fakakikihi ia 'i te falelotú mo te kau Siú, mo te kakai kua lotu ki te 'Atuá, pea 'i te mala'e fakataú ne'e fai 'e ia 'i te 'aho kotoa pē kiā nātou ne'e notou fe'iloakí.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Pea ne'e 'i ai he 'ihi 'o te kau filōsefa mei te fa'ahinga 'Epikuliō, mo te fa'ahinga Sitoikó, ne'e notou fakakikihi mo ia. Pea ne'e pehē he 'ihi, “Ko te ā nai te 'uhinga 'o te lau te siana pālalau nei?” Pea ko te 'ihi ne'e notou pehē, “'Oku matamata ko he toko taha tu'uaki 'atua fo'ou;” ko tono 'uhingá ko tana malanga 'aki 'ia Sīsū mo te toetu'ú.
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Pea notou puke'i 'ona, 'o taki ki te kosilio 'o te 'Aleopeikó, 'o notou iange, “'E ngafua koā ke motou 'ilo'i pe ko te ā 'ia te tokāteline fo'ou nei, 'a 'eni 'oku lea 'aki 'e koé?
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 He kua ke 'aumai ki te motou talingá he 'ū me'a fo'ou; ko ia ai 'oku motou fia 'ilo'i, pe ko te ā te 'uhinga 'o te 'ū me'a ko iá.”
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 (He ko te kau 'Atenisi kotoa pē, mo te muli ne 'āunofo ki aí, ne'e kala notou tē fai he me'a kehe, kā ko te nofo pē ke talanoa, mo fakafanongo me'a fo'ou.)
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Ko te tu'u 'ia Paula 'i te loto kosilio 'Aleopeikó|alt="Paul preaches to the Group of Wise men" src="CN01993b.tif" size="col" ref="17:22" Pea kua tu'u 'ia Paula 'i te loto kosilio 'Aleopeikó, pea pehē ange 'e ia, “Kau tangata 'o 'Atenisi, 'okou vakai, tā ko te kakai 'ia kōtou 'oku hulu atu 'i te tauhi fa'ahikehé.
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 He ko te lolotonga taku 'alu fanó, ne au fakatokanga'i 'ia te 'ū me'a 'oku kotou lotu ki aí, pea u 'ilo'i he 'ōlita ne'e tohi'i ai 'ia te lea ko 'ení, ‘MO'O TE 'ATUA 'OKU KAILOA 'ILOA.’ Pea ko te me'a 'oku kotou lotu ta'e'ilo ki aí, ko 'eni ia 'okou fakahaa'i atu kiā kōtoú.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 Ko te 'Atua ne'e ngaahi 'ia te 'univeesí, mo te me'a kotoa pē 'oku 'i aí, ko te 'Aliki Ia 'o te langí mo māmani; pea 'oku kailoa 'afio Ia he 'ū temipale kua ngaahi 'e te nimá;
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 pea 'oku kailoa tauhi Ia 'e te nima 'o te tangata, 'o hangē kua masiva Ia he me'a — hē ko Tana 'Afió 'oku 'A'ana tono foaki mai kiā tātou kotoa pē 'ia te ma'ulí, mo te mānavá, mo te me'a kotoa pē!
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Pea ne'e ngaahi 'e Ia mei te tangata pē taha 'ia te kakai kotoa pē ke nofo 'i te funga 'o māmaní fuli pē, pea kua fu'aki tukupau 'ia te 'ū kuongá mo te ngata'anga 'o te notou taki taha nofo'anga;
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 kote'uhí ke notou kumi ki te 'Atuá, hei'ilo 'e notou fāfā Ia 'o 'ilo'i, kae tala'i'eaí 'oku mama'o Ia mei te tou fe'i toko taha.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Hē 'oku 'iā Ia 'ia te tou ma'ulí, mo te tou ngāué, mo te tou 'i aí; 'o hangē foki ko te lau 'e te 'ihi 'o te kau punake 'oku 'iā kōtoú 'o pehē, ‘He ko Tono hako foki 'ia tātou.’
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 Pea kāpau leva ko te hako 'o te 'Atuá 'ia tātou, tala'i'eaí 'oku totonu te tou lau Tana 'Afió 'oku tatau mo he konga koula, pe siliva, pe maka, he me'a kua tongitongi, ko te ngāue mo te fakakaukau 'a te tangata.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Pea neongo ne'e kailoa fia 'afio'i 'e te 'Atuá 'ia te 'ū kuonga 'o te ta'e 'ilo ko 'ení, kā 'i onopooni 'oku Ina fekau ki te kakai kotoa pē 'i te feitu'u kotoa pē ke notou fakatomala.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Kote'uhí kua Ina kotofa he 'aho, ke fakamaau mā'oni'oni ai 'ia māmani, 'o fou 'i te tangata kua Ina fakanofó; pea kua Ina fakapapau'i ia ki te kakai kotoa pē, 'i Tana fokotu'u 'Ona mei te pekiá.”
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Pea 'i te notou fanongo ki te lau toetu'u 'o te pekiá, ne'e luma he 'ihi; ka ne'e pehē he 'ihi, “'Aua leva ke motou tē fanongo kiā koe 'i te me'a ko iá 'āmuli ange.”
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Ne'e pehē te 'alu atu 'ia Paula mei te notou ha'oha'ongá.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Ka ne'e 'i ai he kau tangata ne'e notou piki kiā ia, 'o notou tui; ko te notou taha ko Taionisio, 'a ia ne'e kau ki te ha'a 'Aleopeikó, pea mo he fafine ne'e hingoa ko Temalisi, mo te 'ihi kehe.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?