Atos 16

NUM vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pea ne'e 'alu ifo 'ia Paula ki Teape mo Līsita. Pea ne'e 'i ai te tama ako 'i te feitu'u ko iá ne'e hingoa ko Tīmote, ko te tama 'a te fafine Siu ne'e tui; kā ko tana tamaí ko te Kalisi;
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 pea ne'e fakaongolelei'i 'ona 'e te kāinga lotu 'i Līsita mo 'Aikoniumé.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pea ne'e loto 'ia Paula ke nā fononga mo ia; pea hanga 'e ia 'o kamu 'ona talia 'ia te kau Siu ne'e notou nofo 'i te 'ū feitu'u ko iá, he ne'e notou 'ilo'i kotoa pē ko ta'aná tamai ko te Kalisi.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Pea 'i te notou 'a'ahi ki te 'ū koló, ne'e notou tuku kiā nātou 'ia te 'ū fekau ne'e tu'utu'uni 'e te kau 'apōsetoló mo te kau faifekau 'o Selusalemá ke notou faí.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Pea ne'e faka'a'au ai 'o kaukaua 'ia te 'ū siasí 'i te tuí pea tē fakautuutu te notou tokolahí 'i te 'aho kotoa pē.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Pea kua 'osi 'ia Filisia mo te fanua 'o Kalētiá 'i te notou takai'i; kā ne'e ta'ofi 'e te Laumālie Mā'oni'oní ia te notou malanga 'aki 'ia te Folafolá 'i 'Ēsiá.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Pea 'i te notou a'u ki Misiá ne'e notou feinga ke ō ki Pitinia, kā ne ta'ofi 'ia nātou ia 'e te Laumālié.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Pea kua notou tukuange 'ia Misia, 'o notou a'u ifo ki Taloasi.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Pea ne'e hā he vīsone kiā Paula 'i te pō ko iá; ne'e tu'u mai ai he tangata, 'o kole ange kiā ia 'o pehē, “Laka mai ki Masitōnia 'o tokoni'i 'ia mātou.”
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Pea 'i tana mamata ki te vīsoné, ne'e motou feinga leva ke ō atu ki Masitōnia, he ne'e motou fakakaukau 'o pehē, kua ui 'ia mātou 'e te 'Atuá ke malanga 'aki 'ia te ongoongoleleí kiā nātou.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Pea kua motou tuku folau 'eni mei Taloasi, pea ne'e motou lele ki Samotēsia, 'o tau ki Neapolisi 'i te 'aho 'e tahá;
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 pea mei ai ki Filipai, 'a ia ko te kolo lahi 'i te vahefanua Masitōniá, pea ko te kolo faka-Loma ia; pea ne'e motou nofo 'i te kolo ko iá 'i te 'ū 'aho 'ihi.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Pea 'i te 'aho Sāpaté ne'e motou ō ki te tua'ā koló, ki te 'āfaki vaitafé, ko te feitu'u ne motou mahalo 'oku fa'a fai ai te lotu; pea motou nofo ifo 'o talanoa mo te kau fafine kua fakataha ki aí.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Pea ko te toko taha 'iā nātou ne'e hingoa ko Litia, ne'e fai fakatau tupenu kulakula mei te kolo ko Taiatailá, pea ne'e lotu ia ki te 'Atuá, pea lolotonga tana fanongo 'e iá, ne'e tangaki 'e te 'Alikí tono lotó ke tokanga ki te 'ū me'a ne'e lea 'aki 'e Paulá.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Pea 'i te 'osi tono papitaisó, 'ia ia mo tono falé, pea kole mai ia 'o pehē, “Kāpau leva kua kotou lau 'oku ko te toko taha 'oku tui mo'oni ki te 'Alikí, pe'i kotou hū mai mu'a ki toku falé, 'o nofo 'i ai.” Pea puketu'u 'e ia 'ia mātou.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Pea ko 'eni, lolotonga te motou ō atu ki te lotú, mo te fakafetaulaki mai he kaunanga 'a ia ne'e ma'u 'e te fa'ahikehe kikite, pea ne'e lahi te koloa ne'e ma'u 'e te kakai ne'e 'o nātou 'ia te fafiné 'i tana kikité.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Pea ne'e fa'a mulimuli te fafine ko iá kiā Paula mo mātou, pea fa'a kaikaila ia 'o pehē, “Ko te kau siana nei ko te kau tamaio'aliki 'a te 'Atua Taupotú, pea 'oku notou fakahaa'i kiā kōtou 'ia te ala ki te fakama'ulí.”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Pea ne'e fai pehē ia 'o 'aho lahi. Pea ne'e mamahi ai 'ia Paula, 'o tafoki ia 'o lea ki te fa'ahikehé, “'Okou fekau kiā koe 'i te huafa 'o Sīsū Kalaisí ke ke hū mai mei te fafine ko 'ená!” Pea hū atu ia 'i te taimi pē ko iá.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Pea ko te kakai ne'e 'o nātou 'ia te fafiné, 'i te notou vakai leva kua 'alu mo te fa'ahikehé te notou 'amanaki ma'u koloá, ne'e notou puke 'ia Paula mo Sailosi, 'o toho ki te mala'e fakataú, ko te 'ave ki te hau'alikí.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Pea notou taki 'ia nāua ki te ongo 'alikitaú, 'o notou pehē, “Ko te ongo siana Siu 'ení 'oku nā veuveuki lahi 'ia te tou koló,
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 pea 'oku nā enginaki 'aki te 'ū anga 'oku kailoa ngafua kiā tātou ke fanongo ki ai, pe fai ki ai, he ko te kau Loma 'ia tātou.”
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Pea ne'e kau 'ia te kakaí 'i tono tautea'i nāuá; pea ne'e hae te nā kofú 'e te hau'aliki taú 'o fekau ke haha 'ia nāua.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Pea 'i te 'osi te notou haha 'ia nāuá 'o tu'a lahi, ne'e notou sī 'ia nāua ki pilīsone, 'o notou fekau ki te seilá ke tauhi 'ia nāua ke ma'u.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Ko Paula mo Sailosi 'i te pilīsoné|alt="Paul and Silas in stocks" src="GT00114.tif" size="col" ref="16:24" Pea ko te tangata ko iá, 'i tana ma'u leva he tu'utu'uni pehē, ne'e sī 'e ia 'ia nāua ki te loki lotolotó, 'o fakama'u te nā va'é ki te 'akau kii'i.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Kā 'i te tu'ulapoó ne'e hiva fakamālō ki te 'Atuá 'ia Paula mo Sailosi, ko te fai te nā lotu, pea ne'e fakafanongo kiā nāua 'e te kau pōpulá.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Pea fakafokifā pē, kua hoko he mofuike ne'e pehē tono lahí he ne'e lulu'i te tu'unga 'o te pilīsoné. Pea ne'e matangaki leva 'ia te 'ū matapaá kotoa pē, pea mavete 'ia te ha'i 'o te kakaí kotoa pē.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Pea 'i te 'ala ake leva 'ia te seilá, 'o vakai atu kua matangaki 'ia te 'ū matapā 'o te pilīsoné, pea unuhi ia tana heletaá, 'o fai ke tāmate'i 'ona, ko tana mahalo kua feholaki 'ia te kau pōpulá.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Ka ne'e kalanga le'o lahi 'ia Paula, 'o pehē atu, “'Aua na'a ke fai he kovi kiā koe, hē 'oku motou kei katokātoa 'i heni.”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Pea fekau 'e ia ke 'aumai he 'ū maama, 'o toki 'oho mai ki loto, 'o hinga tetetete atu 'i te 'ao 'o Paula mo Sailosí,
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 pea 'aumai 'e ia 'ia nāua ki tu'a, 'o pehē ange, “Hau'aliki, ko te ā taku me'a ke fai kae au ma'ulí?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Pea nā pehē ange, “Tui falala leva ki te 'Aliki ko Sīsuú ka ke ma'uli, 'ia koe mo tou falé.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Pea nā lea kiā ia 'i te Folafola 'a te 'Alikí, pea ne'e 'i ai ia mo tono fāmilí kotoa pē.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Pea ne'e 'ave 'ia nāua 'e te seilá 'i te taimi ko iá, 'o tafitafi'i te nā 'ū laveá; pea ne'e papitaiso ia, 'ia ia mo nātou kotoa pē ne'e 'iā iá.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ne ina 'avake foki 'ia nāua ki tono falé, 'o teuteu'i he nā me'atokoni; pea ne'e fiafia ia kote'uhí kua notou tui ki te 'Atuá mo tono fāmilí kotoa pē.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Pea kua 'aho leva, pea ne'e fekau mai 'e te ongo 'alikitaú 'ia te kau 'ōfisá ke iange, “Vete ange 'ia te ongo siana ko 'ená.”
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Pea ne'e 'aumai 'e te seilá 'ia te tala ko iá kiā Paula, “Ko 'eni kua fekau mai 'e te ongo 'alikitaú ke vete ange 'ia kōlua; ko ia kulā hū atu leva, pea kulā ō fiamālie ā.”
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Kā ne tali ange 'e Paula kiā nātou, “Kua notou haha 'ia māua 'i te 'ao 'o te kakaí he'iki ai fakamāu'i, kā ko te ongo Loma 'ia māua, pea kua nā sī ki te pilīsoné; pea 'oku nā pehē 'eni koā ke tukuange fakafufū pē 'ia māua? 'E kailoa 'aupito; kaikehe, 'oku totonu ke nā ōmai 'e nāua 'o taki atu 'ia māua.”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Pea 'ave 'e te kau 'ōfisá 'ia te lea ko iá ki te ongo 'alikitaú; pea ne'e nā manahē 'i te nā fanongo ko te ongo Loma 'ia nāuá.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Pea nā ōmai leva, 'o fakakolekole kiā nāua, mo nā taki atu, 'o iange ke nā hiki ā mei te koló.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Pea nā ō atu mei te pilīsoné, 'o hū ki te fale 'o Litiá. Pea 'i te 'osi ange te notou fe'iloaki mo te kāingá, mo lea fakalotolahi kiā nātoú, pea nā toki ō leva.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra