2 Coríntios 7
NUM vs ACF
1 Ko ia, si'aku 'ofa'anga, 'i te tou ma'u leva he 'ū palōmesi 'oku pehē fau, tou fakama'a 'ia tātou mei te 'uli kotoa pē 'o te kakanó mo te lotó, 'o tou fakakakato te tou mā'oni'oní 'i te 'apasia ki te 'Atuá.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 'Ē, kotou faka'ata'atā mu'a te kotou lotó kiā mātou; he tala'i'eaí ne'e motou ngāue ta'etotonu ki he taha, tala'i'eaí ne'e motou maumau'i he taha, pē ne'e motou kākaa'i he taha.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 'Oku kala u lea peheé ko he tukuaki'i 'o kōtou; seuke, kua 'osi taku fakahaa'i atu 'oku kotou 'i te motou lotó ke mate mo ma'uli fakataha mo kōtou.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 'Oku lahi taku lea fakapatonu atu kiā kōtoú, pea 'oku lahi taku pōlepole 'iā kōtoú. Kua u fonu ngutungutu 'i te fiamālié; 'oku ake fu'u te fiafiá, 'i te motou 'ū mamahi kehekehe.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 He na'a mo te motou ōmai ki Masitōnia neí, ka ne'e kailoa he mālōlō ki te motou sinó, ka ne'e tautu'u mai te motou fakamamahí mei te feitu'u kotoa pē: mei tu'á ko te koto fepaki, mei lotó ko te koto manahē.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Kā ko te 'Atuá, 'a ia 'oku fakalotolahi kiā nātou 'oku mā'ulaloá, ne'e tokoni'i 'e Ia 'ia mātou 'aki te lava mai 'ia Taitusí;
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 'o kailoa 'aki tana lava maí pē, kae 'aki te fakalotolahí foki, 'a ia ne'e tokoni'i 'aki 'ona 'e kōtoú: he ne'e fakamatala'i 'e ia kiā mātou te kotou holi maí, te kotou fakamamahí, te kotou mamahi'i 'okú; ko ia ne'e 'āsili ai taku fiafiá.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 He neongo ne au fakamamahi'i 'ia kōtou 'aki taku tohí, 'oku kala u fakatomala 'i taku fai iá. Kā 'oku mo'oni ne au fakatomala, he 'okou vakai ne'e 'i ai mo'oni te kotou mamahi 'i te tohi ko iá, kae fualoa si'i pē.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Kā 'okou fiafia 'eni 'o kailoa kote'uhí pē ko te kotou mamahí, kā kote'uhí he ne'e iku te kotou mamahí ki te kotou fakatomala 'o tafoki ki te 'Atuá 'aki te kotou lotó kotoa. He ko te kotou fakamamahí ne'e fai 'i te funga 'o te finangalo 'o te 'Atuá, ke 'aua na'a 'i ai he kotou masiva 'e hoko 'i te motou ngāué.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 He ko te mamahi 'oku faka-'Atua tono faí, 'oku langa'i ai he fakatomala 'oku iku ki te fakama'uli, 'a ia 'e kala toe mā ai he taha; kā ko te mamahi 'oku fakaemāmaní 'oku fakatupu mate ia.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 He vakai ange 'ia te me'a nā, 'ia te kotou mamahi faka-'Atua ne'e faí, ki te feinga lahi ne'e fakatupu 'iā kōtoú, 'io, 'ia te faka'ata'ataa'i 'o kōtoú, 'ia te faka'isa'isá, 'ia te manahē maí, 'ia te holi maí, 'ia te fakamātoató, 'ia te fai tauteá! Kua kotou fai te kotou tūkuingatá ke fakahaa'i 'oku kotou 'ata'atā 'i te me'a nei.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 'Āua; he neongo ne au tohi pehē atu, tala'i'eaí ne au faí kote'uhí ko te siana ne'e fai 'ia te koví, pē ki te tangata ne'e fai kiā ia 'ia te koví; kā kote'uhí ke e'a kiā kōtou, pea 'i te 'ao 'o te 'Atuá, 'i te toka te motou lotó kiā kōtoú.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Ko ia ne'e motou lotolahi.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 He kāpau ne au pōlepole kiā ia he me'a kau kiā kōtou, 'oku kala u mā ai; kaikehe hangē ne'e mo'oni te motou 'ū lea kehekehe ne'e fai kiā kōtoú, pehē foki ne'e hā 'oku mo'oni mo te motou pōlepole ne'e fai 'i te 'ao 'o Taitusí.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Pea ko tana manava'ofa kiā kōtoú 'oku lahi ake 'aupito 'i tana fa'a manatu ake ki te talangafua 'a kōtoú kotoa pē, mo te kotou tali 'ona 'i te 'apasia mo te tailiilí.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ko ia ai 'okou fiafia 'i taku falala kiā kotou 'i te me'a kotoa pē.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?