2 Coríntios 1
NUM vs ACF
1 Ko au Paula ko he 'apōsetolo 'a Sīsū Kalaisi 'i te finangalo 'o te 'Atuá, mo te si'i kāinga ko Tīmoté — ko te mā tohi ki te siasi 'o te 'Atuá 'oku 'i Kolinitoó, mo te kau lotu fuli pē 'oku 'i 'Ākeiá kātoa.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 'Ofa ke kotou ma'u kelesi mo te fiamālie, mei te 'Atuá ko te tou Tamai, mo te 'Alikí ko Sīsū Kalaisi.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Fakafeta'i ki te 'Atua mo Tamai 'a te tou 'Aliki ko Sīsū Kalaisí, 'a ia ko te Tamai 'o te fai manava'ofá, pea ko te 'Atua 'oku 'A'ana 'ia te fiamālie kotoa pē;
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 'ia Ia 'oku tokoni'i 'ia mātou 'i te motou tu'utāmaki fuli pē, kote'uhí ke motou lava ai ke tokoni'i 'ia nātou 'oku 'i te tu'utāmaki kehekehe, 'aki 'ia te tokoni 'oku tokoni'i 'aki 'ia mātou 'e te 'Atuá.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 He hangē 'oku mahua mai 'ia te 'ū mamahi 'o Kalaisí kiā mātou, pehē foki ko te me'a 'iā Kalaisi 'oku mahua mai mo te motou tokoni'í.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Kāpau 'oku motou mamahi, 'oku 'uhinga iá ki te kotou fiamālie mo te fakama'uli; pea kāpau kua fakafiamālie'i 'ia mātou, ko te fai ai pē kote'uhí ko te kotou tokoni'i, 'a ia 'oku ngāue lelei ke kotou lava kātaki'i 'ia te 'ū mamahi ko ia 'oku motou kātaki'í foki.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Pea 'oku tu'u ma'u pē te motou 'amanaki 'iā kōtoú; ko te motou 'ilo'i, hangē 'oku tou kaungā mamahí, pehē foki 'oku tou kaungā tokoni'i.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 He 'oku kala motou loto ke kotou ta'e'ilo'i, kāinga, ki te tu'utāmaki ne'e hoko kiā mātou 'i 'Ēsiá; 'i te motou mātu'aki mafasia 'i ai, 'o kala mei lava ke tali, ko ia ne'e mole 'aupito te motou 'amanaki ki te ma'ulí.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 'Io, ne'e motou ongo'i kua tonu 'ia mātou ki te maté, kote'uhí ke 'aua na'a motou falala kiā mātou, kā ki te 'Atuá, 'ia Ia 'oku fokotu'u 'ia te pekiá.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Pea ne Ina hamusi 'ia mātou mei te fu'u mate'anga ko ia ne'e pehē fau, pea 'e Ina hamusi; 'io, 'oku motou falala kiā Ia 'e toe fai ai pē 'e Ia te motou hamusí.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Kehe pē ke kotou kau 'i te motou lotuá: kote'uhí ke 'avatu 'e te tokolahi 'ia te lotu fakamālō'ina ma'a mātoú, kote'uhí ko te tāpuaki ne motou ma'u mei te hūfakina 'a te tokolahi.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 He ko te motou fiafia'angá 'a 'eni, ko te fakamo'oni 'e te motou konisēnisí, ko te motou fakafeangai ki māmani, pea kiā kōtoú, ne'e 'i te mā'oni'oni faka-'Atua, mo te loto hangataha, 'o kailoa tu'u 'i te poto fakakakano, kā 'i te kelesi 'a te 'Atuá.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 He 'oku kailoa motou toe tohi atu he me'a kehe, kā ko ia pē 'oku kotou lau 'eni mo fakamo'oni'í. Pea 'okou falala 'e kotou fakamo'oni'i 'o a'u ki te ngata'angá,
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 ('o hangē foki ko te 'ilo'i 'o mātou 'e te kotou 'ihi,) 'o pehē, ko te kotou pōlepole'anga 'ia mātou, 'o hangē foki ko te motou pōlepole'anga 'ia kōtou 'i te 'aho 'o te tou 'Aliki ko Sīsuú.
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Pea 'i taku falala peheé, ne au loto ke fu'aki 'alu atu kiā kōtou, kote'uhí ke kotou ma'u tu'a ua he kelesi.
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Kā ke au fou atu 'iā kōtou ki Masitōnia, pea ke au toe ha'u mei Masitōnia kiā kōtou kae 'a kōtou toku moimoi'i ki Siuteá.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 Pea 'i taku loto peheé, pea ne au va'inga'aki koā? Pē ko taku 'ū tu'utu'uní 'oku fokotu'u fakaemāmani koā, kote'uhí ke fai he “'Io, 'io”, mo te “Kailoa, kailoa”?
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Kā ko te 'Atuá 'oku mo'oni Ia, 'oku kala ko te “'Io” mo “Kailoa” 'ia te motou 'ū lea 'oku fai atú.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 He ko te 'Alo 'o te 'Atuá — 'ia Kalaisi Sīsū, 'ā ē ne'e malanga 'aki 'i te kotou lotolotongá 'e mātoú, 'e au mo Silivenusi mo Tīmoté — tala'i'eaí ne hoko Ia ko te “'Io” pea “Kailoa”; ka ne'e “'Io” pē 'iā Ia.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 He neongo pē 'oku fia 'ia te 'ū tala'ofa 'a te 'Atuá, kā 'oku notou tu'u kotoa pē 'iā Ia tono “'Ió”; pea fou 'iā Ia foki tono “'Ēmení”, ke 'i ai he lāngilangi 'o te 'Atuá 'iā mātou.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Pea ko te 'Atuá ia, ko Ia 'oku fakatu'uma'u 'ia mātou fakataha mo kōtou 'iā Kalaisí, pea ko Ia kua Ina pani 'ia tātoú;
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 ko Ia foki ne'e sila'i 'ia tātoú, mo 'aumai 'ia te Laumālié ke 'afio 'i te tou lotó ke faka'ilonga'i ko tātoú ko Tono kakai.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Kā ko taku leá 'eni — ko te 'Atuá ē ke hopo mo toku lotó! — ko tono 'uhinga 'o te kala u 'alu atu ki Kolinitoó, ko taku mamae pē kiā kōtou.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Kā 'oku kala ko taku pehē 'oku 'a mātou ke pule ki te kotou tuí; kaikehe ko te kau tokoni pē 'ia mātou ki tono langa'i te kotou fiafiá. Seuke, ko te me'a ki te tuí 'oku kotou tu'u.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?