Rute 2
NTJ vs NVT
1 — ausente —
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 — ausente —
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 — ausente —
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Nyangka wati palunyanya yiwarla Pitjiliyamalanguru pakara pitjangu-tjananya nyakulalpi watjarnu, “Yuwa, Mama Kuurrtu-tjananyanta miranykanyira kanyinma.”
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Nyangka Pawutjalu waarka palyalpayi pirniku puurrpa tjapirnu, “Kungka nyarranya ngananya?”
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Nyangka watjarnu, “Ngurrpa. Kungka maliki, Mawapalanguru Nayamila pitjanytja.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Palunyalu-rni pitjangu munga-mungangkalpi tjapirnu, ‘Palya-munta-rna mirrka marlawanalu ma-yurrarayinma katapungkula-ya yurraranyangka?’ Nyangka-rna palyarnmanu. Nyangka yurrarayirnu-yurrarayirnu kuwarrikutju wiltjangka nyinakatingu.”
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 — ausente —
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 — ausente —
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Nyangka Rutjalu kuliralpi pupakatingu. Palunyalu watjarnu, “Wiya, nyaaku-rnin walykumunura watjara? Ngayulu-rna maliki.”
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Nyangka Pawutjalu watjarnu, “Wiya, pirnilu-rniya watjarnu tjiinyankun kurntili walykumunura kanyiranyangka. Tjiinya nyuntulun kutjurringkulalpi kurntili walykumunura kanyiranytja. Palunyalunkun mama ngunytju, ngurra yungarratarrartu wantirra pitjangu ngurra ngaangka malikingka nyinarra.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Yuwa, Mama Kuurrtunta ngaparrtjika walykumunura kanyinma. Tjiinyan Mama Kuurrtakutu pitjangu miranykanyiranta kanyiratjaku. Tjiinya-latju Yitjurayilku tjamupirtilu pupakatirra marninypungkupayi, palunyalakutun pitjangu. Nyangkanta walykumunura kanyinma.”
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Nyangka Rutjalu watjarnu, “Yuwa Puurr, walykumunulu-rnin ngarltunytjulu watjarnu pukurlmanu. Tjiinya-rna maliki ngurra ngaangka pitjangu nyinarra. Nyangka-rnin walykumunulu watjarnu nyuntuku waarka palyalpayipirinypangka.”
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Nyangka-pula wangkangu wiyarringu. Nyangka karlarlarrinyangka-ya pitjangu kapurturringkulalpi nyinakatingu mirrka ngalkukitja. Nyangka Pawutjalu Rutjanya yarltirralpi watjarnu, “Mirrkaku pitja. Palunyalu nyuma ngaanya tjalatjuralpi ngala.” Nyangka mularrpartu pitjangu nyinakatingu mirrka ngalkulanytja. Nyangka wati palunyalu puru mirrka yurninypa paantjatjanulu-ra nintirnu. Nyangka ngalangu nungkurringkulalpi kutjupatjarranya ngulaku tjunu wantingu.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 — ausente —
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 — ausente —
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Nyangka Rutjalu mirrka yurrarayirnu mungarrtjirringu. Palunyalu katingu pungkula pata-pataranytja. Nyangka mirrka purlkanya ngarrirranytja.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Nyangka mantjira katingu ngurrangka tjunu. Nyangka palunyaku mingkayilu nyangu. Nyangka-ra nintirnu mirrka yurninypa Pawutjalu karlarlalpi-ra nintirnu wantitjanya.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Nyangka Nayamilu tjapirnu, “Wanytjangkatjan mirrka ngaanya yurraranytja? Nganaku kaatanpangkan yurraranytja? Wiya, Mama Kuurrtu-lu wati nyarranya walykumunura kanyinma. Tjiinyamarntunta walykumunulu kanyiranytja.”
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Nyangka Nayamilu watjarnu, “Munta! Wati palunyanya ngayuku kurriku yungarra. Nyangka Mama Kuurrtu-lu walykumunura kanyinma. Tjiinya-limpa kurri kutjarranyartu wiyarringu. Nyangka Mama Kuurrtu-pulanya watatjarrinytjamaaltu tirtu kulira wiyarrinyangka-pula. Palunyalu-linyanta wanakaarla kutjarra tirtu walykumunura kanyira. Yuwa, wati nyarra Pawutjanya ngayuku kurriku yungarra. Nyangka palunyaku-ra ngarala tjiinya-linya miranykanyira kanyiratjaku.”
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Nyangka Rutjalu watjarnu, “Wiya, wati palunyalu-rni watjaranytja palunyaku waarka palyalpayi pirningka-rna lurrtjurringkula mirrka yurraratjaku. Puru-rni watjarnu, ‘Mirrkanku palya ngaangkartu yurrarayila nyangkayi mirrka ngaralayila wiyarriwa.’”
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Nyangka Nayamilu watjarnu, “Yuwa, palyan minyma pirningka parrayurranma Pawutjaku kaatanpangka, watilunta-ya pampultjakutarra kaatanpa kutjupangkan yurraranyangka.”
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Nyangka mularrpartu Rutjalu mirrka paali yurrarayirnu Pawutjaku waarka palyalpayi pirningka nyangka mirrka palunyanya ngaralayirnu wiyarringu. Palunyangka mirrka wiirpalpi yurrarayirnu nyangka ngaralayirnu wiyarringu. Nyangka tirtu mingkayingkartu nyinarranytja.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?