Lucas 15

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nyangka-ya kapamanku tjimarri yurralpayinya puru yarnangu palyamunu pirninyatarrartu pitjangu Tjiitjanya kulilkitja.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Nyangka Paratji pirnilu puru Mawutjaku wangka nintipungkupayilu-ya nyakulalpi mirrparn-mirrparntu watjaranytja, “Nyawa-ya. Pala yarnangu palyamunu pirningka-tjananya lurrtjurringkula wangkarra. Puru-tjananya yankula mirrka ngalkupayitarrartu.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Nyangka Tjiitjalu kuliralpi-tjananya tjukurrpa kamparntalpa watjarnu.
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Wati ngaalu tjiipu 100-pa kanyiranytja. Nyangka kutju kawarnarrara kutipitjangu. Nyangka-tjananya 99-pa wantingu ngarala-ya yukiri ngalkulatjaku. Palunyalu yanu kutjuku ngurrilkitja. Palunyalu putakulu ngurrirayirnu
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 nyakulalpi pukurlarringu. Palunyalu ngurntingka watingarritjunkula
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 katingu ngurrakutu. Palunyalu-tjananya palunyaku yamatji pirninya pukurltu parrayarltingu. Palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Pukurlarri-la. Tjiipu nyarra kawarlirringu, palunyanya-rna ngurrirnu.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nyangka palunyapirinypartu yayintjulpa pirnilu-ya nyaku pukurlarriku yarnangu kutjulu palyamunu wantirra marlaku pitjanyangka. Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarra wiyangkalpi palyarungu nyinarra.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kutjupanyalpi watjarnu: “Minyma ngaalu tjimarri 10-pa kanyiranytja. Palunyalu kutju kawarlinu. Palunyalu wantinytjamaaltu tilitjarralu ngurrirayirnu nyangu
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 ngarrirranyangka. Palunyalu pukurlarringkulalpi mantjira yanu parrayarltingu-tjananya palunyaku yamatji pirninya. Palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Pukurlarri-la. Tjimarri nyarra-rna kawarlinu, palunyanya-rna ngurrirnu.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Nyangka palunyapirinypartu Mama Kuurrku yayintjultu-ya nyaku pukurlarriku yarnangu kutjulu palyamunu wantirra pinkurraannyangka.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kutjupa watjarnu: “Wati ngaanya nyinarranytja katja kutjarratjarra.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Nyangka katja marlangkatjalu watjarnu, ‘Yuwa Mama, ngayuku-limpatju ngarala ngula-litju yulytja mantjiltjaku. Nyangka kuwarrinyartu-rni tjarraralpi nintila.’ Nyangka mularrpartu tjarraralpi-pulampa mawurntalpa-mawurntalpa nintirnu.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Nyangka rawamaalturtu katja marlangkatjalu yulytja pirninyartu tjimarrikitjalu nintirnu. Palunyalu tjimarri palunyatjarra yalatja yanu ngurra tiwakutu. Pitjalayirnu tjimarri wiilywarningu yatatjura kulintjamaaltu.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Palunyalu maralarringu nyinarranytja. Nyangka yayilurru purlkanya ngurra palunyawana ngarangu. Nyangka parltjatjirratjalu purtu kuliranytja.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Palunyalu wati kutju tjapirnu waarkaku. Nyangka-lu watjarnu mapitjala palunyaku piki-piki miranykanyiratjaku. Nyangka mularrpartu mapitjangu-tjananya miranykanyiranytja.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Palunyalu mirrka nyirri-tjanampa nintiranytja. Nyangka-ya ngalkulanyangka nyakula kuliranytja, ‘Piki-pikiku mirrkapalka-rna ngala parltjarriwa.’ Tjiinyamarntu kutjupalu-ra mirrka nintiranytjamunu.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Nyangkalta pina taparlarraralpi kulirnu, ‘Munta, ngayuku mamaku waarka palyalpayi pirnilu-ya mirrka purlkanya purtu ngalkula wantirra. Nyangka-rna parltjatjirratja nyinarra mirrirrikitja.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Wiya, kuwarrirtu-rna pakara yanku mamalakutu. Palunyalu-rna watjalku, Wiya Mama, palyamunu-rna palyarnu Mama Kuurrta mirangka. Puru-rnanta nyuntulawana palyamunu palyarnu.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Nyangka-rni katja warlkuntjamaaltu waarka palyalpayikutju-rni kanyinma.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Nyangka mularrpartu pakara marlaku yanu palunyaku mamakutu. Pitjalayirnu, nyangka palunyaku mamalu nyangu tiwa pitjalayinnyangka. Palunyalu kurrurnpa ngarlturringkula kukurraarnu yampurnu, nyunytjurnu.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Nyangka watjarnu, ‘Wiya Mama, palyamunu-rna palyarnu Mama Kuurrta mirangka. Puru-rnanta nyuntulawana palyamunu palyarnu. Nyangka-rni katja warlkuntjamaaltu wanti.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Nyangka palunyaku mamalu waarka palyalpayi pirninya yarltingu. Palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Waarrpungkula-ya warntu walykumunu kati tjarrpatjurra. Palunyalu marangkatja tjarrpatjurra. Puru tjinapuunpa kati tjarrpatjurra.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Palunyalu-ya mawirrtjala puluka warlangu karnpi purlkanya pungkula kati. Palunyalu-ya paala tjurra wanti. Nyangka-la pukurltu ngala.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Tjiinyamarntu-tju katja mirritjanupirinypa wankarringu. Puru kawarnarrantjatjanu marlaku pitjangu.’ Nyangkalta-ya pukurltu ngalkulanytja.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Nyangka katja tirnalu kaatanpa palyarayirnu wiyarringkula ngalyakulirayintja turlku-ya yinkarra kanturanyangka.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Palunyalu wati waarka palyalpayi kutju yarltirralpi tjapirnu, ‘Nyaarringkula-ya?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Nyangka watjarnu, ‘Wiya, nyuntuku marlanypa marlaku pitjangu. Nyangkanku mamalu puluka warlangu karnpi purlkanya pungu tjiinya wiirrurtu pitjanyangka.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Nyangka kuliralpi mirrparnarringu. Palunyalu tjarrpanytjamaalpa yilkakurtu ngaralanytja. Nyangka palunyaku mamalu ngalyapakaralpi muku-mukulu yarltirranytja tjarrpatjaku.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Nyangka-lu watjarnu, ‘Wiya-kulila. Rawalu-rnanku waarka palyaranytja. Palunyalu-rnanku wangka kulira kutjuwarra tungun-tungunarrinytjamunu. Nyangka-rnin nanikuurrpa kurlunypatarrartu nintiranytjamunu pungkula-rna yamatji pirningka ngalkutjaku.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Nyangka nyuntuku katja marlangkatjalunku tjimarri makatingu. Palunyalu minyma kurlanytju pirningka wiilywarnirrayirnu wiyarnu. Nyangka marlaku pitjanyangka palunyakukutju-ran puluka warlangu karnpi purlkanya pungkulalpi nintirnu.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Nyangka watjarnu, ‘Wiya katja, tjiinya-lin lurrtjurtu tirtu nyinapayi. Nyangka-limpa pirninyartu ngarala.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Tjiinya nyuntuku marlanypa mirritjanupirinypa wankarringu. Puru kawarnarrantjatjanu marlaku pitjangu. Nyangka-munta-lan palunyaku mirrka ngalkula pukurlarrinytjamaalpa nyinama?’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.