João 4

¹ พระเยซูฮู้เรื่องตี้หมู่ฟาริสีได้ข่าวว่า “พระเยซูมีสาวกกับหื้อบัพติศมานักเหลือยอห์น”

¹ Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,

² (แต๊ๆ พระเยซูบ่ใจ้เป๋นคนหื้อบัพติศมา แต่สาวกของพระองค์เป๋นคนเยียะหื้อ)

² embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.

³ พระองค์ก็เลยออกจากแคว้นยูเดีย ปิ๊กไปแคว้นกาลิลีแหมเตื้อ

³ Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.

⁴ แต่จะต้องก๋ายไปตางแคว้นสะมาเรียก่อน

⁴ Era-lhe necessário passar por Samaria.

⁵ ในแคว้นสะมาเรีย พระองค์เตียวตางไปเถิงเมืองสิคาร์ใก้ๆ กับตี้ดินของยาโคบตี้เขาได้หื้อกับโยเซฟลูกบ่าวของเขาไว้

⁵ Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.

⁶ น้ำบ่อของยาโคบอยู่ตี้หั้น แล้วพระเยซูเตียวมาอิดแก่ ก็เลยนั่งย้างตี้หั้น ต๋อนนั้นเป๋นเวลาเตี้ยงวัน

⁶ Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.

⁷ มีแม่ญิงจาวสะมาเรียคนนึ่งมาตักน้ำตี้น้ำบ่อนั้น พระเยซูก็เลยอู้กับนางว่า “เฮาขอกิ๋นน้ำหน้อยเต๊อะ”พระเยซูอู้กับแม่ญิงจาวสะมาเรีย|src="LB00302B woman at well john 4.jpg" size="span" loc="4:6-4:42" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="4:7"

⁷ Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".

⁸ ต๋อนนั้นพระเยซูอยู่ตี้หั้นคนเดียว ย้อนว่าหมู่สาวกของพระองค์ออกไปซื้อของกิ๋นในเมือง

⁸ ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )

⁹ แม่ญิงจาวสะมาเรียก็อู้ว่า “ต้านเป๋นจาวยิว ข้าเจ้าเป๋นแม่ญิงจาวสะมาเรีย จาใดต้านมาขอน้ำข้าเจ้ากิ๋น” (เขาอู้จาอี้ ย้อนว่าจาวยิวบ่ยุ่งเกี่ยวอะหยังกับจาวสะมาเรีย)

⁹ A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )

¹⁰ พระเยซูก็ตอบว่า “ถ้าเจ้าฮู้ว่าพระเจ้าจะหื้ออะหยังกับเจ้าพ่อง กับฮู้ว่าคนตี้ขอน้ำเจ้าเป๋นใผ เจ้าก็จะขอจากเขา แล้วเขาคนนั้นก็จะหื้อน้ำตี้หื้อจีวิตกับเจ้า”

¹⁰ Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".

¹¹ แม่ญิงคนนั้นก็ตอบว่า “ต้านเจ้า ต้านบ่มีอะหยังตักน้ำสักอย่าง น้ำบ่อนี้ก็เลิ็ก แล้วต้านจะเอาน้ำตี้หื้อจีวิตนั้นลุกไหนมา”

¹¹ Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?

¹² “ต้านเป๋นใหญ่เหลือยาโคบ ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาตี้เป๋นคนขุดน้ำบ่อนี้กา ตั๋วยาโคบ ลูกๆ กับหมู่สัตว์ของเขาก็กิ๋นน้ำจากบ่อนี้กั๋นตึงหมด”

¹² Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "

¹³ พระองค์ก็ตอบว่า “กู้คนตี้กิ๋นน้ำจากน้ำบ่อนี้ก็จะอยากกิ๋นน้ำแหม

¹³ Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,

¹⁴ แต่คนตี้ได้กิ๋นน้ำตี้เฮาจะหื้อ ก็จะบ่อยากกิ๋นน้ำแหม ย้อนว่าน้ำตี้เฮาจะหื้อนั้นก็ก๋ายเป๋นต๋าน้ำตี้ไหลบ่หยุดในตั๋วเขา กับจะหื้อเขามีจีวิตนิรันดร์”

¹⁴ mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".

¹⁵ แม่ญิงคนนั้นก็อู้ว่า “ต้านเจ้า ขอน้ำนี้หื้อกับข้าเจ้าเต๊อะ ข้าเจ้าจะได้บ่อยากกิ๋นน้ำแหม กับบ่ต้องปิ๊กมาตักน้ำตี้น้ำบ่อนี้แหมตวย”

¹⁵ A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".

¹⁶ พระองค์ก็ตอบว่า “ไปฮ้องผัวของเจ้ามาตี้นี่ลอ”

¹⁶ Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".

¹⁷ แม่ญิงคนนั้นก็ตอบว่า “ข้าเจ้าบ่มีผัว” พระองค์ก็บอกว่า “เออ แม่นแต๊ละ ตี้เจ้าอู้มาว่าบ่มีผัว

¹⁷ "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.

¹⁸ ย้อนว่าเจ้ามีผัวมาแล้วห้าคน คนตี้อยู่กิ๋นตวยกั๋นบ่าเดี่ยวนี้ก็บ่ใจ้ผัวของเจ้า ตี้เจ้าอู้มาก็แม่นแต๊ละ”

¹⁸ O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".

¹⁹ แม่ญิงคนนั้นก็อู้ว่า “ต้านเจ้า ข้าเจ้าหันแล้วว่าต้านเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า

¹⁹ Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.

²⁰ หมู่ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาได้นมัสก๋านบนดอยนี้ แต่หมู่ต้านจาวยิวบอกว่าตี้ตี้ต้องนมัสก๋านอยู่กรุงเยรูซาเล็มปู๊นก่อน”

²⁰ Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".

²¹ พระองค์ก็ตอบว่า “หื้อเจื้อเฮาเต๊อะ สักวันนึ่ง คนตังหลายจะบ่นมัสก๋านพระบิดาก้าตี้กรุงเยรูซาเล็มกาว่าบนดอยนี้เต้าอั้น

²¹ Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.

²² หมู่จาวสะมาเรียบ่ฮู้จักพระเจ้าตี้ตั๋วเก่านมัสก๋าน แต่หมู่เฮาจาวยิวฮู้จักพระเจ้าตี้เฮานมัสก๋าน ย้อนว่าความรอดป๊นบาปโต้ษนั้นก็มาโดยตางจาวยิว

²² Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.

²³ แต่เวลานั้นก็ใก้มาแผวแล้ว บ่าเดี่ยวนี้ก็มาแผวแล้วตวย ตี้คนนมัสก๋านพระเจ้าอย่างแต๊จริง จะนมัสก๋านพระบิดาโดยอำนาจของพระวิญญาณกับนมัสก๋านต๋ามความจริง พระเจ้าตวยเซาะหาคนจาอี้เนาะตี้จะมานมัสก๋านพระองค์จาอั้น

²³ No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.

²⁴ พระเจ้าเป๋นพระวิญญาณ จาอั้นคนนมัสก๋านต้องนมัสก๋านโดยอำนาจของพระวิญญาณกับนมัสก๋านต๋ามความจริง”

²⁴ Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".

²⁵ แม่ญิงคนนั้นก็อู้ว่า “ข้าเจ้าฮู้ว่าพระเมสสิยาห์ (ตี้ฮ้องว่าพระคริสต์) จะมา เมื่อพระองค์มาเถิง ก็จะอธิบายกู้สิ่งกู้อย่างหื้อเฮาฮู้”

²⁵ Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".

²⁶ พระองค์ก็ตอบว่า “เฮาตี้ก่ำลังอู้กับเจ้านี่ลอ เป๋นคนนั้น”

²⁶ Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".

²⁷ แล้วต๋อนนั้นหมู่สาวกก็ปิ๊กมาปอดี หมู่เขาก็งืดตี้หันพระเยซูก่ำลังอู้อยู่กับแม่ญิง แต่ก็บ่มีใผถามพระองค์ว่า “พระองค์ใค่ได้อะหยังจากแม่ญิงคนนั้น กาว่า เยียะหยังพระองค์ไปอู้กับเขา”

²⁷ Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "

²⁸ แม่ญิงคนนั้นก็ละน้ำหม้อ แล้วก็เข้าไปบอกคนในเมืองว่า

²⁸ Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:

²⁹ “มาผ่อกำลอ ป้อจายคนตี้บอกกู้สิ่งกู้อย่างตี้ตั๋วข้าเจ้าเกยเยียะ ต้านแม่นพระคริสต์ละก้า”

²⁹ "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "

³⁰ หมู่คนก็ปากั๋นออกจากเมืองไปหาพระองค์

³⁰ Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.

³¹ หละหว่างนั้นหมู่สาวกก็อ้อนวอนพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ กิ๋นอะหยังพ่องเต๊อะ”

³¹ Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".

³² แต่พระองค์ก็บอกว่า “เฮามีของกิ๋นตี้หมู่ต้านบ่ฮู้”

³² Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".

³³ หมู่สาวกก็ถามกั๋นว่า “มีคนเอาของกิ๋นมาหื้ออาจ๋ารย์แล้วกา”

³³ Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "

³⁴ พระองค์ก็บอกว่า “ของกิ๋นของเฮาก็คือ เยียะต๋ามความต้องก๋านของพระเจ้าผู้ตี้ใจ๊เฮามา กับเยียะก๋านของพระองค์หื้อแล้ว

³⁴ Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.

³⁵ หมู่ต้านมีกำตี้บอกว่า ‘กอยถ้าแหมสี่เดือนก็จะเกี่ยวข้าวได้แล้ว’ แต่เฮาบอกต้านว่า หื้อมืนต๋าผ่อโต้งหั้นลอ บ่าเดี่ยวนี้ข้าวก็เหลืองฮะเหลืองฮ่าม พร้อมเกี่ยวได้แล้ว

³⁵ Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.

³⁶ ต๋อนนี้คนเกี่ยวก่ำลังฮับก้าจ้าง กับก่ำลังฮอมพืชผลนั้นไว้สำหรับจีวิตนิรันดร์ คนปูกกับคนเกี่ยวก็เลยมีความสุขฮ่วมกั๋น

³⁶ Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.

³⁷ จาอั้น ก็เป๋นไปต๋ามกำตี้ว่า ‘คนนึ่งปูก แหมคนนึ่งเกี่ยว’

³⁷ Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.

³⁸ เฮาใจ๊หมู่ต้านไปเกี่ยวในสิ่งตี้หมู่ต้านบ่ได้ใจ๊แฮงเยียะ แต่คนอื่นได้ใจ๊แฮงเยียะเอาไว้ แล้วหมู่ต้านก็ได้ฮับประโยชน์จากแฮงของเขา”

³⁸ Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".

³⁹ จากกำพยานของแม่ญิงคนนั้น ตี้ว่า “ป้อจายคนนี้บอกกู้สิ่งกู้อย่างตี้ตั๋วข้าเจ้าเกยเยียะ” ก็เยียะหื้อจาวสะมาเรียหลายคนในเมืองนั้นเจื้อวางใจ๋ในพระองค์

³⁹ Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".

⁴⁰ เมื่อจาวสะมาเรียมาหาพระองค์ หมู่เขาได้ฮ้องขอหื้อพระองค์ย้างอยู่กับหมู่เขา แล้วพระองค์ก็ย้างอยู่ตี้หั้นแหมสองวัน

⁴⁰ Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.

⁴¹ กำอู้ของพระองค์ก็เยียะหื้อคนแหมหลายคนมาเจื้อวางใจ๋ในพระองค์

⁴¹ E por causa da sua palavra, muitos outros creram.

⁴² แล้วจาวเมืองก็บอกแม่ญิงคนนั้นว่า “ตั้งแต่นี้ หมู่เฮาเจื้อวางใจ๋พระเยซูบ่ใจ้ย้อนกำพยานของเจ้าอย่างเดียว แต่ย้อนว่าหมู่เฮาได้ยินกับหู และได้ฮู้ว่าต้านคนนี้เป๋นพระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษของโลกแน่ๆ”

⁴² E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".

⁴³ หลังจากย้างอยู่แคว้นสะมาเรียสองวัน พระเยซูก็เตียวตางไปแคว้นกาลิลีต่อ

⁴³ Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.

⁴⁴ (พระองค์เกยอู้ไว้ว่า ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าจะบ่ได้ฮับเกียรติตี้บ้านเมืองของตั๋วเก่า)

⁴⁴ ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )

⁴⁵ เมื่อพระองค์มาแผวแคว้นกาลิลี จาวกาลิลีก็มาต้อนฮับพระองค์ ย้อนว่าหมู่เขาได้ไปฮ่วมงานปัสกาตี้กรุงเยรูซาเล็ม กับได้หันกู้สิ่งกู้อย่างตี้พระเยซูเยียะตี้หั้น

⁴⁵ Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.

⁴⁶ พระเยซูก็ปิ๊กไปหมู่บ้านคานาในแคว้นกาลิลีแหมเตื้อนึ่ง ตี้หั้นเป๋นหมู่บ้านตี้พระองค์เกยเปี่ยนน้ำหื้อเป๋นเหล้าองุ่น ตี้หั้นมีข้าราชก๋านคนนึ่ง ลูกบ่าวของเขาอยู่ตี้เมืองคาเปอรนาอุม บ่สบายหนัก

⁴⁶ Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.

⁴⁷ เมื่อข้าราชก๋านคนนั้นได้ยินว่าพระเยซูลุกจากแคว้นยูเดียมาแคว้นกาลิลี เขาก็ฟั่งไปอ้อนวอนขอหื้อพระองค์มาฮักษาลูกบ่าวของเขาตี้ก่ำลังจะต๋ายแล้ว

⁴⁷ Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.

⁴⁸ พระเยซูก็อู้กับเขาว่า “ถ้าหมู่ต้านบ่หันหมายสำคัญกับก๋านอัศจ๋รรย์เหียก่อน ก็จะบ่เจื้อวางใจ๋เฮา”

⁴⁸ Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".

⁴⁹ ข้าราชก๋านคนนั้นก็บอกพระองค์ว่า “ต้านครับ ขอไปจ้วยลูกเฮาก่อนตี้เขาจะต๋ายกำเต๊อะ”

⁴⁹ O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".

⁵⁰ พระเยซูก็บอกว่า “ปิ๊กเมือบ้านเหีย ลูกบ่าวต้านจะหาย” เขาก็เจื้อกำอู้ของพระองค์ แล้วก็ปิ๊กบ้านไป

⁵⁰ Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.

⁵¹ ในหละหว่างตางตี้เขาปิ๊กนั้น เขาก็ปะกับหมู่คนฮับใจ๊ หมู่เขามาส่งข่าวว่า “ลูกบ่าวต้านยังแควนขึ้นแล้ว”

⁵¹ Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.

⁵² เขาก็ถามคนฮับใจ๊ว่า “ยังแควนตั้งแต่เมื่อใดละ” คนใจ๊ก็บอกว่า “ไข้ซว่างตั้งแต่บ่ายโมงตะวาแล้ว”

⁵² Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".

⁵³ ป้อคนนั้นก็เข้าใจ๋ว่าเป๋นเวลาตี้พระเยซูอู้ว่า “ลูกบ่าวต้านจะหาย” ย้อนจาอั้น ตั๋วเขากับกู้คนในครอบครัวก็มาเจื้อวางใจ๋ในพระองค์

⁵³ Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.

⁵⁴ นี่เป๋นหมายสำคัญเตื้อตี้สองตี้พระเยซูเยียะ ตั้งแต่ออกจากแคว้นยูเดียมาแคว้นกาลิลี

⁵⁴ Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia